Αρχική Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής στον Τομέα Δημοσίων ΣυμβάσεωνΜΕΡΟΣ Α – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣΣχόλιο του χρήστη αργύρης πλέσιας | 17 Φεβρουαρίου 2016, 18:13
Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Το κείμενο που διατέθηκε προς διαβούλευση αποτελεί υποδειγματική μεθοδολογική προσέγγιση του αντικειμένου των Δημοσίων Συμβάσεων (Δη.Συ.) Παρά την ορθή μεθοδολογική προσέγγιση θα πρέπει να επισημανθούν σημεία, τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν και να γίνουν οι κατάλληλες διορθώσεις. 1. ΙΣΧΥΟΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Υπάρχει συστηματική ασάφεια αναφορικά με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο στον τομέα ανάθεσης Δη.Συ. τόσο για την ανάθεση μελετών δημοσίου ενδιαφέροντος όσο και έργων. Συγκεκριμένα, υπάρχει ο νόμος (4281/14), η εφαρμογή του οποίου έχει ανασταλεί δύο φορές και η οποία αναστολή ισχύει μέχρι 29/2/2016. Η ΕΑΑΔΗΣΥ στο εξεταζόμενο κείμενο, προδιαγράφει την θέσπιση νέου θεσμικού πλαισίου, που θα καλύπτει όλες τις Δη.Συ. (έργα, υπηρεσίες και προμήθειες). Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που παρουσιάζεται στο τρίτο τμήμα, η θεσμοθέτηση του νέου πλαισίου προβλέπεται εντός του 02/2016 ενώ η εφαρμογή του προβλέπεται μέχρι τον 03/2017. Η ΕΑΑΔΗΣΥ, σε συνεργασία ίσως και με τα αρμόδια κυβερνητικά όργανα, θα πρέπει να προδιαγράψουν τον τρόπο αντιμετώπισης του εντοπισθέντος κενού, ώστε να γνωρίζουν τόσο οι Αναθέτουσες Αρχές όσο και οι Οικονομικοί Φορείς τους όρους και τις προυποθέσεις λειτουργίας τους για το επόμενο έτος. Παράλληλα με δεδομένη την αρκετά μεγάλη διάρκεια εφαρμογής του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου (ν.3316/05), θα πρέπει άμεσα να υπάρξουν διορθωτικές κινήσεις για την θεραπεία των στρεβλώσεων που παρατηρούνται κατά την εφαρμογή των αναθέσεων τρεχουσών συμβάσεων λόγω αστοχίας του χρησιμοποιούμενου τύπου αξιολόγησης της οικονομικής προσφοράς. Στο τμήμα που γίνεται επισκόπηση της υφιστάμενης κατάστασης, πέραν των παθογενειών που εντοπίσθηκαν και αφορούν σε διάφορους κινδύνους (σύγκρουση συμφερόντων, διαπλοκή κλπ), θα πρέπει να υπάρξει τμήμα που να επισημαίνει - αναλύει τα προβλήματα από δυσλειτουργίες και στρεβλώσεις των υφισταμένων ρυθμίσεων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα των ανωτέρω αποτελούν - η χρονική διάρκεια που απαιτεί ή κάθε ανάθεση - η χρήση στον τύπο βαθμολόγησης του κριτηρίου οικονομικής προσφοράς, της τιμής προσφοράς, αστοχεί υπό συνθήκες μεγάλων εκπτώσεων,και οδηγεί στην βαθμολόγηση της ελάχιστης προσφοράς με 100 μονάδες και της αμέσως επόμενης με 50-60 μονάδες ακόμα και αν απέχουν ελάχιστες (2-5) μονάδες προσφερόμενης έκπτωσης. 2.ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ Θα ήταν θετική η ανάλυση των γραφημάτων στατιστικών δεδομένων, ώστε οι προτάσεις που διατυπώνονται να είναι σε συμφωνία με τα στατιστικά συμπεράσματα. Χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό η αναφορά των ΜΜΕ και της βελτίωσης του οικονομικού κλίματος που πρέπει να διαμορφωθεί προς αυτές. Η ανάγκη βελτίωσης του κλίματος και οι παρεπόμενες ενέργειες, προκύπτουν από την παρατήρηση του ευρωπαικού μέσου όπου αν και αποτελούν το συντριπτικό ποσοστό των οικονομικών φορέων κατέχουν περί το 50% της δραστηριότητας από δημόσιες συμβάσεις. Επισημαίνεται όμως από την ίδια στατιστική ότι στην Ελλάδα το ποσοστό συμμετοχής των ΜΜΕ στην ανάληψη Δη.Συ. ανέρχεται σε 84% και κατά συνέπεια δεν ισχύει το ίδιο συμπέρασμα. Η ανωτέρω παρατήρηση γίνεται γιατί θα πρέπει να αναδειχθεί το θέμα της ουσιαστικής και όχι μηχανιστικής ερμηνείας στατιστικών στοιχείων ώστε να βοηθηθεί η Αρχή στην τεκμηρίωση των προτάσεών της. Θεωρώ ότι η πρόταση της ΕΕ είναι ορθή επί της φιλοσοφικής προσέγγισης για την βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος των μικρότερων οικονομικών φορέων που αποτελούν όμως την αριθμητική πλειονότητα των αντιστοίχων ομάδων. Η αναγωγή αυτής της αρχής στα ελληνικά δεδομένα οδηγεί στην αναγκαία προσαρμογή του μεγέθους αυτών των μονάδων είτε με τροποποίηση των ορισμών (μικρή / πολύ μικρή), είτε με αναφορά όχι πλέον στις ΜΜΕ αλλά μόνο στις Μικρές και Πολύ Μικρές επιχειρήσεις. Από την ανάλυση των γραφημάτων που αφορούν στην οργάνωση του συστήματος συγκεντρωτικών αγορών και της διάρκειας του χρόνου ανάθεσης προκύπτει, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει σύστημα συγκεντρωτικών αγορών (υπολείπεται κατά πολύ του ευρωπαικού Μ.Ο.) ενώ επίσης προκύπτει ότι η Ελλάδα έχει τις πιο χρονοβόρες διαδικασίες ανάθεσης. Η επιφανειακή συσχέτιση των δύο στατιστικών δεδομένων, θα μπορούσε να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η δημιουργία συγκεντρωτικών αγορών θα επιτάχυνε τις διαδικασίες και υπό αυτή την έννοια τεκμηριώνεται η πρόταση εισαγωγής τους (σε κάποια σημεία του κειμένου υπάρχει αιτιολόγηση τέτοιου τύπου). Από την παρατήρηση όμως των συνολικών γραφημάτων προκύπτει ότι χώρες με υψηλά ποσοστά συγκεντρωτικών αγορών, έχουν ομοίως υψηλούς χρόνους διαδικασιών ανάθεσης και κατά συνέπεια δεν αποτελεί τεκμηρίωση της πρότασης συγκρότησης συγκεντρωτικών αγορών (ΚΑΑ), η επιτάχυνση των διαδικασιών ανάθεσης. Γ3. ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ - ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ (Σ.59) Στην ανωτέρω παράγραφο διαπιστώνεται μια πολύ σημαντική παρατήρηση επίσης από στατιστικά δεδομένα. Συγκεκριμένα παρατηρείται ότι αναλόγως του μεγέθους των συμβάσεων, διαφοροποιείται το μέγεθος της επιτυχίας των οικονομικών φορέων. Η επιτυχία των οικονομικών φορέων είναι αντίστοιχη της "ζώνης" επιρροής τους λόγω μεγέθους (οι μικρότεροι οικονομικοί φορείς έχουν υψηλότερη επιτυχία σε συμβάσεις μικρού μεγέθους). Η παρατήρηση αυτή προσιδιάζει και αιτιολογεί το σύστημα αναθέσεων στην Ελλάδα, με διάκριση "ζωνών" ενδιαφέροντος, αναλόγως της τάξεως των πτυχίων. Η οργάνωση των οικονομικών φορέων σε "ζώνες ενδιαφέροντος" περιέχει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως: - καλύτερη οργάνωση οικονομικών φορέων - εξειδίκευση στην περιοχή, στην κλίμακα αξίας, μέγεθος έργου - καλύτερη ποιοτική προσέγγιση λόγω μεγαλύτερης εξειδίκευσης - αναμενόμενη καλύτερη τιμή σε σχέση με την αναμενόμενη ποιότητα Το αναφερόμενο ως μειονέκτημα της "στρέβλωσης του ανταγωνισμού",προφανώς δεν ισχύει όταν σε κάθε "ζώνη επιρροής" ενεργοποιούνται άνω των 100 οικονομικών φορέων. Ίσως θα πρέπει να επανεξεταστεί η θεώρηση της διαστρωμάτωσης κατά μέγεθος οικονομικών φορέων.