Αντικείμενο του παρόντος είναι:
α) η παράδοση των μελετών κτηματογράφησης στις περιγραφόμενες στο άρθρο 3 του παρόντος περιοχές της επικράτειας της χώρας,
β) η θέσπιση νέας διαδικασίας διόρθωσης γεωμετρικών στοιχείων εντός λειτουργούντος κτηματολογίου,
γ) η χρήση νέας εφαρμογής τεχνητής νοημοσύνης για την υποβοήθηση της διεκπεραίωσης εκκρεμών πράξεων του Κτηματολογίου, καθώς και η θέσπιση δυνατότητας υποβολής πράξεων στον φορέα επί εικοσιτετράωρης βάσης,
δ) η τροποποίηση της διαδικασίας διόρθωσης προδήλου σφάλματος σε περίπτωση οριζόντιων ή κάθετων ιδιοκτησιών,
ε) η μεταβίβαση ακινήτων μεταξύ φορέων γενικής κυβέρνησης με κοινή υπουργική απόφαση αντί νόμου, καθώς και η ανάληψη από μέρους των Δήμων αρχείων υποθηκοφυλακείων, τα οποία έχουν ψηφιοποιηθεί,
στ) η διόρθωση κτηματολογικών εγγραφών σε περίπτωση απόφασης αποδοχής αντιρρήσεων κατά του δασικού χάρτη και η θέσπιση δυνατότητας μονομερών τροποποιήσεων στοιχείων ακινήτων,
ζ) η θέσπιση πάγιας ρύθμισης σχετικά με τη δυνατότητα σύνταξης με αυτοσύμβαση οριστικών συμβολαίων μεταβίβασης ακινήτων με επαχθή αιτία σε εκτέλεση προσυμφώνων,
η) η ανάθεση αποφασιστικής αρμοδιότητας σε δικηγόρους του ν.π.δ.δ. «Ελληνικό Κτηματολόγιο» με έμμισθη εντολή,
θ) η θέσπιση ρυθμίσεων για την πρόσληψη προσωπικού για την κάλυψη έκτακτων αναγκών στο ν.π.δ.δ. «Ελληνικό Κτηματολόγιο».
Το ζητούμενο δεν είναι πότε θα ολοκληρωθεί το Κτηματολόγιο αλλά η σύνταξη ενός ΟΡΘΟΥ Κτηματολογίου, που θα προάγει το αίσθημα ασφάλειας στις συναλλαγές. Με την σύνταξη και ολοκλήρωση του θεσμού του κτηματολογίου υποτίθεται ότι θα μεταβαίναμε από το σύστημα των μεταγραφών και υποθηκών σε ένα νέο σύστημα αυτό του κτηματολογίου. Πολλές ενστάσεις είχαν διατυπωθεί εξ αρχής από τον νομικό κόσμο της χώρας τόσο για τον τρόπο της μετάβασης, ήτοι για την επιλογή της διενέργειας της κτηματογράφησης χωρίς το στάδιο της εκκαθάρισης των εννόμων σχέσεων στα κτηματογραφούμενα ακίνητα, όσο και για την επιλογή του νομοθέτη να θεσπίσει τεκμήρια ακριβείας κατά τις πρώτες εγγραφές (πληθώρα των οποίων ήταν και είναι λανθασμένες) σε βάρος των πραγματικών δικαιούχων. Εν συνεχεία κατά τη διενέργεια της κτηματογράφησης είναι γνωστά σε όλους τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν, οι αστοχίες και οι λάθος αποτυπώσεις ακινήτων αλλά και οι λανθασμένες εγγραφές δικαιωμάτων και δικαιούχων, ειδικά στα πιλοτικά προγράμματα κτηματογράφησης, όπως στη νήσο Χίο, ενώ δεν ελήφθησαν υπόψιν και οι ιδιομορφίες που υπάρχουν στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των διαφόρων υπό κτηματογράφηση περιοχών (ειδικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, πολύ μικρές ιδιοκτησίες κλπ). Μεγάλα προβλήματα επίσης δημιούργησε και η μη υποχρέωση να διορίσουν αντικλήτους οι έλληνες πολίτες μόνιμοι κάτοικοι του εξωτερικού, οι οποίοι στο νησί της Χίου είναι πάρα πολλοί.
Ενδεικτικό του μεγέθους των λαθών και αστοχιών είναι ότι για το νησί της Χίου το Ελληνικό Κτηματολόγιο κήρυξε νομίμως επαναπροσδιορισμό της θέσης και των ορίων των γεωτεμαχίων οριοθετούμενης περιοχής, που υπάγεται στην αρμοδιότητα του πρώην Κτηματολογικού Γραφείου Καλλιμασιάς (Δήμοι Ανέμωνα, Ιωνίας, Αγ. Μηνά) τα αποτελέσματα του οποίου δεν έχουν ακόμα εκδοθεί, οι δε ιδιοκτήτες ακόμη αναμένουν την ανάρτηση των στοιχείων του επαναπροσδιορισμού μέχρι και σήμερα, ενώ λήγει σε δύο μήνες η προθεσμία διόρθωσης των κτηματολογικών εγγραφών, δεν προβλέπεται παράταση με το παρόν σχέδιο νόμου και οι πολίτες ακόμη περιμένουν την εξωδικαστική λύση του προβλήματός τους, χωρίς να έχουν ευλόγως προετοιμαστεί και αναθέσει σε δικηγόρο την δικαστική εκπροσώπησή τους για την διασφάλιση της ιδιωτικής τους περιουσίας.
Συνεπώς η μη παράταση της προθεσμίας, τουλάχιστον έως την 20ετία της έκτακτης χρησικτησίας του ΑΚ, θεωρώ ότι επί της ουσίας θα σημάνει την πλήρη κατάργηση του προηγούμενου συστήματος μεταγραφών και υποθηκών, ενώ ο στόχος με την σύνταξη του κτηματολογίου ήταν η ομαλή μετάβαση και αντικατάσταση του παλαιού συστήματος από το κτηματολόγιο. Λαμβάνοντας δε υπόψιν το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο δεν είχε την υποχρέωση να δηλώσει τα ακίνητά του κατά το στάδιο της κτηματογράφησης, επί της ουσίας μιλάμε για μία αυτόματη «δήμευση» της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας εκείνων που για οποιοδήποτε λόγο δεν συμμετείχαν σε μια διοικητική διαδικασία καταγραφής της ή ακόμα χειρότερα εκείνων που ενώ συμμετείχαν τα ακίνητά τους θεωρήθηκαν ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» από σφάλματα της διαδικασίας κτηματογράφησης, γεγονός το οποίο έχει σαφέστατα αντισυνταγματικό χαρακτήρα.
Θα φθάσουμε στο σημείο Έλληνες πολίτες, οι οποίοι διαθέτουν νόμιμους τίτλους κτήσης μεταγεγραμμένους στο Υποθηκοφυλακείο, πληρώνουν φόρους για τα ακίνητά τους αυτά, να απωλέσουν τις περιουσίες τους από μία απλή διοικητική διαδικασία καταγραφής. Η αναστάτωση που θα δημιουργηθεί στους πολίτες και στις συναλλαγές θεωρώ ότι θα είναι τέτοιας κλίμακας ώστε πιθανόν να οδηγήσει στην κατάρρευση του αμάχητου τεκμηρίου υπέρ του ελληνικού δημοσίου λόγω αντισυνταγματικότητας σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 20 του Συντάγματος, καθώς ελλείπει η δημόσια ωφέλεια που δικαιολογεί την αφαίρεση της ιδιοκτησίας από τον πραγματικό δικαιούχο και μάλιστα χωρίς προηγούμενη δικαστική ακρόαση αλλά και χωρίς προηγούμενη αποζημίωσή του. Ούτε δικαιολογείται η στέρηση της ιδιοκτησίας προκειμένου να ολοκληρωθεί η μετάβαση από το ένα σύστημα δημοσιότητας στο άλλο.
Συνεπώς ή θα πρέπει να καταργηθεί το αμάχητο τεκμήριο υπέρ του Ελληνικού δημοσίου για τα «αγνώστου ιδιοκτήτη» ακίνητα για όσους ιδιοκτήτες επιθυμούν να διορθώσουν τις λανθασμένες αρχικές εγγραφές του «αγνώστου ιδιοκτήτη» μέσω της δικαστικής οδού ή θα πρέπει να παραταθεί η προθεσμία διορθώσεως των αρχικών εγγραφών τουλάχιστον μέχρι συμπλήρωση 20ετίας από την έναρξη λειτουργίας κάθε Κτηματολογικού Γραφείου, ώστε να ευθυγραμμιστεί με τον Αστικό Κώδικα που προβλέπει απώλεια κυριότητας λόγω 20ετούς «έκτακτης χρησικτησίας».
Δεν χρειάζεται να επισημάνω τίποτε παραπάνω, διότι με έχουν καλύψει οι υπόλοιποι σχολιάζοντες. Τα μόνα που θα μπορούσα να προτείνω ως έσχατες λύσεις για το κτηματολόγιο είναι τα παρακάτω:
1. Τροποποίηση των άρθρων 18 και 19 του Ν.2664/ 1998, ώστε να υπάρχει δυνατότητα διόρθωσης των ακινήτων εξωδικαστική και πολύ πιο ευέλικτη, με διάγραμμα γεωμετρικών μεταβολών και συναίνεση των γειτόνων, χωρίς να απαιτείται να ταιριάζει η περιγραφή του ακινήτου σε ό,τι αναφέρει ο τίτλος όταν στον τίτλο δεν υπάρχει τοπογραφικό ή υπάρχει τοπογραφικό που δεν είναι εξαρτημένο σε ΕΓΣΑ, δηλαδή ο έλεγχος να περιορίζεται στα στοιχεία του δικαιώματος (ποσοστό και είδος δικαιώματος), ειδικά στις περιοχές που έγιναν με πιλοτικά προγράμματα κτηματογράφησης. Επίσης να υπάρξει αντίστοιχη πρόβλεψη όπως στο άρθρο 6 για τους αποβιώσαντες αλλά και εν γένει τους μη ενημερώσαντες το κτηματολογικό φύλλο περί της ύπαρξης καθολικής διαδοχής (π.χ. απορροφηθείσες εταιρείες κλπ.) ή αλλαγής διεύθυνσης, ώστε να αρκεί η κοινοποίηση στο πρόσωπο και τη διεύθυνση που αναγράφεται στο κτηματολογικό φύλλο.
2. Ως χρυσή τομή περί της οριστικοποίησης των αρχικών εγγραφών και του αμάχητου τεκμηρίου και των πολλών σφαλμάτων που έχουν εμφιλοχωρήσει από την κτηματογράφηση (ειδικά στα πιλοτικά προγράμματα), προτείνω το εξής: Μερική οριστικοποίηση αρχικών εγγραφών. Η αρχική εγγραφή να οριστικοποιείται μετά την πάροδο Χ ετών (4 ή 8 ή όσων τέλος πάντων κρίνει ο νομοθέτης), αλλά η προθεσμία να μην εκκινεί από την έναρξη του κτηματολογίου στην περιοχή, αλλά από την καταχώριση πράξεως (λ.χ. συμβολαίου) στην οποία επισυνάπτεται τοπογραφικό διάγραμμα, διότι τότε διαπιστώνεται εάν το ακίνητο είναι σωστά δηλωμένο γεωμετρικά και ως δικαιώμα (όταν δηλαδή συγκριθούν τα κτηματολογικά στοιχεία με ό,τι έχει μετρήσει ο μηχανικός και ό,τι έχει διαπιστώσει ο δικηγόρος, συμβολαιογράφος κλπ.). Το σφάλμα διαπιστώνεται όταν πράξη πηγαίνει προς καταχώριση. Κανείς δεν γνωρίζει αν είναι σωστός στο κτηματολόγιο αν δεν απευθυνθεί σε μηχανικό και νομικό (δικηγόρο και συμβολαιογράφο), αυτό δε θα το κάνει στην πλειοψηφία των περιπτώσεων όταν πάει να μεταβιβάσει ακίνητο (δεν θα το κάνει σχεδόν ποτέ αν δεν του τύχει κάτι τέτοιο).
Ως δικηγόρος που ασχολούμαι κυρίως με το κτηματολογιο είμαι σίγουρη ότι τα προβλήματα από τη λήξη της προθεσμίας διόρθωσης των αρχικών κτηματολογικών εγγράφων θα είναι τεράστια. Η εκτίμηση μου είναι ότι πολύ μεγάλο μέρος των μεταβιβάσεων ακινήτων θα πάγωσει δοθέντος ότι τα περισσότερα ακίνητα έχουν προβλήματα τα οποία οι ιδιοκτήτες δεν γνωρίζουν. Για μένα η προθεσμία δεν πρέπει να λήξει ,αλλά θα πρέπει να τροποποιηθεί ο ν. 2664/98 ώστε να γίνει πιο ευέλικτος δίνοντας βάση στην εξωδικαστική διόρθωση την οποία το κτηματολογιο και οι προϊστάμενοι φοβούνται.
Το στοίχημα μιας ευνομούμενης Πολιτείας δεν θα έπρεπε να είναι πότε θα ολοκληρωθεί το Κτηματολόγιο, αλλά πότε επιτέλους θα αποκτήσει η χώρα ΣΩΣΤΟ Κτηματολόγιο και όχι ένα Υποθηκοφυλακείο με χάρτες. Χάρτες μάλιστα της κακιάς ώρας, οι οποίοι- πόρρω απέχοντες του να απεικονίζουν, με σχετική έστω ακρίβεια, τις κτηματογραφηθείσες ιδιοκτησίες- δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά τροχοπέδη των μεταβιβάσεων. Και εξηγούμαι αμέσως, αναφερόμενος στις Κυκλάδες, μιας κι εκεί ζω και εργάζομαι από το 1993:
• Οι κτηματογραφήσεις των νησιών μας ήταν πιλοτικές, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν πληθώρα σοβαρών σφαλμάτων, ιδίως ως προς τα γεωμετρικά στοιχεία των ακινήτων, που παρεμβάλλουν απροσπέλαστα πολλές φορές εμπόδια στην ομαλή και ταχεία διεκπεραίωση των συναλλαγών. Κυριολεκτικά δεν υπάρχει ούτε ΕΝΑ (1) ακίνητο χωρίς λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά σφάλματα στην καταχώρισή του στο Κτηματολόγιο, που συνήθως καθιστούν ΑΔΥΝΑΤΗ τη μεταβίβασή του χωρίς διόρθωση της οικείας κτηματολογικής εγγραφής. Όχι μόνο γιατί οι τότε προδιαγραφές ήταν τελείως διαφορετικές, εντελώς ασύμβατες με τις σημερινές απαιτήσεις, όχι μόνο γιατί οι ανάδοχοι εργάστηκαν με τον… γνωστό σε όλους τρόπο, αλλά κυρίως γιατί και τότε κάποιοι βιάζονταν να υλοποιήσουν το «μεγαλύτερο μεγάλο έργο», με αποτέλεσμα οι δηλώσεις να υποβάλλονται εική και ως έτυχε, χωρίς δικαιολογητικά, χωρίς τοπογραφικά, συνταγμένες από όποιον να’ ναι, χωρίς καν δασικούς χάρτες ή πρόβλεψη για το πώς θα δηλωθούν τα εδραζόμενα στα πλείστα όσα τοπικά έθιμα των νησιών μας εγγραπτέα δικαιώματα των πολιτών (ανώγεια/ κατώγεια, «σύρματα», καμάρες κ.λπ.).
• Αντιστρόφως ανάλογος του πλήθους των σφαλμάτων είναι στα νησιά μας ο αριθμός των επαγγελματιών που πρέπει να συμπράξουν για την επίτευξη των σχετικών διορθώσεων, δηλαδή δικηγόρων, μηχανικών, συμβολαιογράφων και λογιστών, ο αριθμός των οποίων κάθε άλλο παρά επαρκεί για την κάλυψη των ιδιαίτερα αυξημένων αναγκών. Πράγματι, στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται η συνδρομή όλων των ανωτέρω επαγγελματιών για την άσκηση των σχετικών δικογράφων, όπως λ.χ. όταν απαιτείται η εκπόνηση διαγραμμάτων γεωμετρικών μεταβολών, η σύνταξη πράξεων αποδοχών κληρονομιών ή διορθωτικών συμβολαίων, η σύνταξη ή διόρθωση δηλώσεων στοιχείων ακινήτων για την έκδοση των απαραίτητων για την κατάρτιση συμβολαίων πιστοποιητικών ΕΝΦΙΑ κ.λπ. Μάλιστα, δεν πρέπει να παροράται η κατά τα τελευταία έτη επιβάρυνση τόσο των μηχανικών όσο και των συμβολαιογράφων με περαιτέρω γραφειοκρατικές διατυπώσεις (ηλεκτρονική ταυτότητα κτιρίου, ΚΗΔ, ΠΕΑ κ.λπ.), που καταλήγουν σε ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση της διεκπεραίωσης των υποθέσεων των πολιτών.
• Οι απανωτές κρίσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας, πρώτα η οικονομική, ακολούθως η πανδημική, εσχάτως δε η ενεργειακή, έχουν επιβαρύνει αφόρητα τους πολίτες, με αποτέλεσμα πολλοί εξ αυτών να αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο κόστος επίτευξης των σχετικών διορθώσεων. Εξάλλου, οι ίδιες αυτές κρίσεις ταλαιπώρησαν ιδιαίτερα και εξακολουθούν να ταλαιπωρούν τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, με αποτέλεσμα σημαντικές καθυστερήσεις στην έκδοση πιστοποιητικών, βεβαιώσεων και λοιπών δικαιολογητικών, τα οποία τυγχάνουν απαραίτητα για την σύνταξη των ανωτέρω συμβολαίων και των αναγκαίων δικογράφων αλλά και τη διεξαγωγή των σχετικών δικών.
Αλλά και πέραν των προεκτεθέντων, την αδήριτη ανάγκη παράτασης της προθεσμίας διόρθωσης των αρχικών κτηματολογικών εγγραφών επιρρωνύουν, ιδίως τούτη την εποχή, οι κάτωθι επισημάνσεις:
1. Ανάγκη διασφάλισης της δημόσιας περιουσίας, αφού οι αρμόδιες Υπηρεσίες του Δημοσίου αδυνατούν να διεκπεραιώσουν τον τεράστιο αριθμό των σχετικών υποθέσεων, λόγω και της δραματικής υποστελέχωσής τους.
2. Πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις μείζονος σημασίας στο αστικό δικονομικό δίκαιο (ενοποίηση πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας), με αποτέλεσμα να τυγχάνει από ασαφές έως και άδηλο ακόμη το δικονομικό πλαίσιο που οι λειτουργοί της Θέμιδας θα κληθούν να υπηρετήσουν από τις 16 Σεπτεμβρίου. Υπενθυμίζω λ.χ. ότι η εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων απαιτεί κτηματολογικό δικαστή, άλλως υπάρχει λειτουργική αναρμοδιότητα (άλλο προπατορικό αμάρτημα του θεσμού κι αυτός ο περίφημος «κτηματολογικός» δικαστής, ή εφέτης, ή διαμεσολαβητής ή ό,τι άλλο, λες και το Κτηματολόγιο είναι το ιερό δισκοπότηρο της νομικής τέχνης και επιστήμης, που λίγοι μόνο «εξειδικευμένοι» εκλεκτοί είναι ικανοί να διακονήσουν).
3. Φημολογούμενη (και μη διαψευθείσα) κατάργηση αμάχητου τεκμηρίου (δημοσίευμα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ της 23ης Ιουλίου ε.έ.), εξέλιξη που θα τροποποιήσει ριζικά τον θεσμό, πυροδοτώντας πλήθος νέων ερμηνευτικών ζητημάτων, ανάλογα με το ακριβές περιεχόμενο της σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας. Αυτό από μόνο του αρκεί για να καταστήσει ανεδαφική κάθε συζήτηση για οριστικοποίηση αρχικών κτηματολογικών εγγραφών.
4. Ταυτόχρονα «τρέχει» και πλήθος κτηματογραφήσεων (και στις Κυκλάδες) που έχει εξαγγελθεί ότι θα ολοκληρωθούν επίσης την 30η-11, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο ο φόρτος εργασίας όλων των εμπλεκομένων επαγγελματιών και δημοσίων υπαλλήλων/ λειτουργών, αλλά και η οικονομική επιβάρυνση των πολιτών.
5. Συνεπεία της τρέχουσας (πάλι άρον- άρον) ψηφιοποίησης του υλικού των Υποθηκοφυλακείων, δεν υπάρχει καν πρόσβαση των ενδιαφερομένων (πολιτών, δικηγόρων, μηχανικών) στο απαραίτητο για τη σύνταξη των σχετικών δικογράφων υλικό, ήτοι αυτοί οι ίδιοι οι τίτλοι ιδιοκτησίας, ή τα ευρετήρια για την ανεύρεσή τους, ή κι αυτό ακόμη το αρχείο κτηματογράφησης!
6. Πολλά Κτηματολογικά Γραφεία αντιμετωπίζουν σοβαρά λειτουργικά προβλήματα (υποστελέχωση, δυσλειτουργία βάσης κ.λπ.), με αποτέλεσμα να καθυστερούν σημαντικά οι καταχωρίσεις και οι εκδόσεις πιστοποιητικών, αντιγράφων κ.λπ.
Πολλά μπορεί να πει κανείς για έναν θεσμό που με άλλες, τόσο υψιπετείς και φιλόδοξες, προσδοκίες ξεκίνησε και τόσο άδοξα στο τέλος καταλήγει. Κλείνοντας την ασήμαντη αυτή παρέμβαση δεν μπορώ να μην θυμηθώ τον αείμνηστο Ανδρέα Γαζή, που σε μια από τις τελευταίες επιστημονικές παρεμβάσεις του («Το κτηµατολόγιο και τα κτηµατικά βιβλία», ΝοΒ 1992 (τόµος 40), 1170 επ.), αφού πρώτα συμπέρανε ότι το προσωποκεντρικό σύστημα των μεταγραφών, καίτοι χρήζει βελτιώσεων, πάντως λειτουργεί ικανοποιητικά, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη αντικατάστασής του από εκείνο των κτηματικών βιβλίων (που- κατά την αυτολεξεί διατύπωσή του- προσκρούει σε «μεγάλες δυσχέρειες») κατέληξε: «κλείνω τις γραμμές αυτές με πολλή απαισιοδοξία». Ανάλογη απαισιοδοξία, δυστυχώς, συμμεριζόμενη και η ημετέρα ταπεινότητα, δεν μπορεί παρά να ελπίζει πως όσες περισσότερες εσφαλμένες κτηματολογικές εγγραφές διορθωθούν, συνεπεία έστω και μίας ημέρας ακόμη παράτασης, μόνο κέρδος θα είναι για την Πολιτεία.
Βασική παράλειψη του νομοσχεδίου, ιδίως εάν ληφθεί υπόψη ο χρόνος που εισάγεται για διαβούλευση και θα εισαχθεί για ψήφιση, αποτελεί η μη χορήγηση παράτασης στην προθεσμία διόρθωσης ανακριβών πρώτων κτηματολογικών εγγραφών για τις 300 περίπου περιοχές της Χώρας, στις οποίες η σχετική προθεσμία λήγει στις 30-11-2024 ή έστω η μη ρύθμιση του θέματος.
Την παράταση της προθεσμίας, ειδικά φέτος, υπαγορεύουν τα παρακάτω:
1. Η θεμελιώδης αλλαγή που υφίσταται ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας επιδρά άμεσα στη διαδικασία διόρθωσης των κτηματολογικών εγγραφών, ιδίως σε ό,τι αφορά την τοπική αρμοδιότητα των Περιφερειακών Πρωτοδικείων, η οποία ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί. Καθώς ο νέος κώδικας θα ισχύσει από 16-9-2024 θα απομένουν περίπου δύο μήνες προκειμένου οι επαγγελματίες να μελετήσουν τις αλλαγές και να τις εφαρμόσουν στην πράξη.
2. Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των εξωδικαστικών αιτήσεων ακόμη και σήμερα (οι αιτήσεις πρόδηλων σφαλμάτων που υποβλήθηκαν ηλεκτρονικά στο ΚΓ Θεσσαλονίκης απαντώνται στην καλύτερη περίπτωση σε τέσσερις περίπου μήνες, ενώ εκείνα που έχουν ήδη υποβληθεί έγχαρτα πάνω από διετία) έχει σαν αποτέλεσμα οι πολίτες να αναμένουν απαντήσεις στις αιτήσεις τους, ενώ είναι αμφίβολο (αφού ο νόμος δεν το ορίζει) εάν η υποβολή της αίτησης διόρθωσης πρόδηλου σφάλματος διακόπτει την προθεσμία.
3. Οι περιοχές στις οποίες λήγει η προθεσμία την 30-11-2024 είναι περίπου 300 σε όλη την Ελλάδα, ανάμεσα σε αυτές δε ανήκουν μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα με εκατοντάδες δικαιώματα που δεν εμφανίζονται στις πρώτες εγγραφές. Λ.χ. στις 30-11-2024 λήγει η προθεσμία για όλο το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης.
4. Με τα παραπάνω δεδομένα, ο όγκος εργασίας για τους επαγγελματίες (μηχανικούς, συμβολαιογράφους και δικηγόρους) είναι τεράστιος για 2,5 μήνες που απομένουν. Ενόψει μάλιστα και της σιωπής στο σχέδιο περί του θέματος είναι βάσιμη η ανησυχία των ιδιοκτητών ακινήτων για την τύχη των ακινήτων τους μετά την 30-11-2024, γεγονός που προκαλεί μεγάλη πίεση και στα ΚΓ, τα οποία δεν μπορούν να ανταποκριθούν στον όγκο της εργασίας.
Είναι -όχι απλά σκόπιμο, αλλά- αναγκαίο να ρυθμιστεί το ζήτημα της οριστικοποίησης των πρώτων κτηματολογικών εγγραφών (με παράταση ή άλλο τρόπο) στο πλαίσιο του παρόντος ΣχΝ. Διαφορετική περίπτωση θα έχει ως συνέπεια ανασφάλεια δικαίου και ανασφάλεια στις συναλλαγές μέχρι την 30-11-2024 τουλάχιστον. Μάλιστα, αν λάβει κάποιος υπόψη ότι αυτό θα ψηφιστεί στα τέλη Σεπτεμβρίου, προκύπτει ότι στη συνέχεια οποιαδήποτε διάταξη έρθει προς ψήφιση θα είναι αποσπασματική και εκτός του συστήματος του ν. 2664/1998.
Τέλος, με την ίδια λογική θα πρέπει να αποφασιστεί τι θα συμβεί με τα ακίνητα των περιοχών που ανατράπηκε η οριστικοποίηση με τον ν. 5076/2023. Εφόσον επιλέχθηκε αυτή η λύση, θα πρέπει και φέτος μέχρι να εισαχθεί προς ψήφιση ένα συστηματικό νομοσχέδιο για το Εθνικό Κτηματολόγιο, να δοθεί παράταση στη σχετική προθεσμία διόρθωσης.