Αρχική Δασικοί ΣυνεταιρισμοίΆρθρο 23: Εποπτεία Δασικών Συνεταιρισμών ΕργασίαςΣχόλιο του χρήστη Γεωργιάδης Νίκος | 13 Ιανουαρίου 2012, 11:15
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Ένα θέμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί με το παρόν σχέδιο νόμου αφορά και τα συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας που θα πρέπει να τηρούνται υποχρεωτικά από τα μέλη των δασικών συνεταιρισμών, αλλά και την υποχρεωτική εκπαίδευση που θα πρέπει να λαμβάνουν πριν την ένταξή τους στο συνεταιρισμό (η οποία πρέπει να προβλεφθεί και για τα παλιά μέλη και να μην είναι εφάπαξ, αλλά περιοδική και βάσει των αναγκών που δημιουργούνται). Τα παραπάνω είναι πολύ σημαντικά όχι μόνο για την ασφάλεια των δασεργατών και την καλή εκτέλεση των εργασιών, αλλά και γιατί εδώ και κάποια χρόνια έχουν ενταχθεί σε κείμενα διεθνών στρατηγικών και αποτελούν αναπόσπαστα κριτήρια σε όλα τα πρότυπα δασικής πιστοποίησης παγκοσμίως. Για παράδειγμα μία από τις λίγες διορθωτικές κινήσεις που ζητήθηκαν κατά τη διάρκεια των ελέγχων για την πιστοποίηση της αειφορικής διαχείρισης που ασκείται (ή ασκούνταν) στο Μαίναλο, αφορούσε τους ακατάλληλους τρόπους κοπής (σε μεμονωμένες περιπτώσεις), την έλλειψη κουτιού πρώτων βοηθειών κατά την εκτέλεση των εργασιών, όπως επίσης και τον ακατάλληλο ρουχισμό και εξοπλισμό ασφαλείας των δασεργατών. Πρέπει να τονιστεί ότι σε πάρα πολλά μέλη από τους υπαρκτούς ΔΣ η εκπαίδευση και η ενημέρωση πάνω σε δασικά θέματα είναι ανύπαρκτη. Σε ερωτηματολόγιο που απαντήθηκε από δασεργάτες του Έβρου και της Αρκαδίας σε σχετική έρευνα και όσον αφορά την παραπάνω ερώτηση δεν υπήρξε καμία θετική απάντηση. Η εργασία των δασεργατών στηρίζεται κυρίως σε "εμπειρική εκπαίδευση" και σε τεχνικές και πληροφορίες που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά. Σχετικά με την ασφάλεια κατά την διάρκεια των δασικών εργασιών, η κατάσταση είναι απογοητευτική. Δεν υπάρχουν γραπτά μέτρα προστασίας και ασφάλειας, δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο υποχρεωτικό πρότυπο υγείας – ασφάλειας ή εκπαίδευσης για την πραγματοποίηση των δασικών εργασιών, ενώ η καταγραφή ατυχημάτων ή οποιουδήποτε άλλου σχετικού εγγράφου ελέγχου είναι επίσης ανύπαρκτα. Στις περισσότερες περιπτώσεις παρατηρείται παντελής έλλειψη χρήσης οποιουδήποτε εξοπλισμού ασφαλείας. Δεν γίνεται χρήση προστατευτικού κράνους, γαντιών ή ωτασπίδων. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ρουχισμός ακόμα και τα υποδήματα είναι τελείως ακατάλληλα αυξάνοντας την πιθανότητα ατυχήματος, άλλοτε πάλι δεν υπάρχει σωστή διατήρηση των αλυσοπρίονων (καθαρισμός - λίπανση, λειάνσεις δοντιών, κλπ.) και τέλος οι μέθοδοι κοπής, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορούν να χαρακτηριστούν ως ακατάλληλες τόσο από άποψη ασφαλής κοπής όσο και διαμόρφωσης του μεγέθους των κορμοτεμαχίων. Για να λυθούν τα παραπάνω θα πρέπει λοιπόν στα πλαίσια αυτού του Σχεδίου Νόμου να προστεθούν ως υποχρεωτικά και ελεγκτέα τουλάχιστον τα παρακάτω: • Υποχρεωτικά κοινά μέτρα (ή κανονισμοί) προστασίας-ασφάλειας για όλους τους ΔΣ, τα οποία θα πρέπει, κατ’ ελάχιστο, να περιλαμβάνουν αυτά που αναφέρονται στις παραπάνω παραγράφους και των οποίων η τήρηση θα ελέγχεται από τους εποπτικούς φορείς (Δ/νσεις Δασών, Δασαρχεία) . Εάν δεν τηρούνται οι παραπάνω κανονισμοί θα πρέπει επίσης να προβλέπονται από το Νομοσχέδιο κυρώσεις. • Τήρηση Βιβλίου ατυχημάτων, αρχείων εκπαίδευσης, και άλλων σχετικών εγγράφων. Έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην εξασφάλιση αρχικών σεμιναρίων για τα νέα μέλη, αλλά και συνεχόμενης εκπαίδευσης προς όλα τα μέλη, η οποία θα πρέπει να είναι υποχρεωτική και η οποία θα εξασφαλίζει, τόσο την ασφάλεια των δασεργατών, όσο και την καλή εκτέλεση των εργασιών που αναλαμβάνουν. Δηλαδή θα πρέπει να υπάρχει ένα αποδεικτικό το οποίον να δείχνει ότι το κάθε μέλος ενός ΔΣ έχει εκπαιδευτεί (σε ολιγοήμερο σεμινάριο) για το αντικείμενο, τον σκοπό και τις σωστές πρακτικές της δουλειάς του καθώς και για τη σημασία κα τη διαφορετικότητα των δασικών οικοσυστημάτων.