Αρχική Κατηγορίες και περιεχόμενο χρήσεων γηςΆρθρο 06: Περιοχές τουρισμού – αναψυχής – παραθεριστικής (δεύτερης) κατοικίαςΣχόλιο του χρήστη Γεώργιος Πιερίδης | 29 Φεβρουαρίου 2012, 11:40
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Αναφορικά με το σχέδιο Π.Δ «Κατηγορίες και Περιεχόμενο Χρήσεων Γης» θα ήθελα να σας επισημάνω τα πιο κάτω : 1) Στο ισχύον σήμερα ΠΔ για χρήσεις γης ΦΕΚ 166Δ/6-3-1987, εξαιρούνται από διάφορες περιοχές χρήσεων γης κάποιες χρήσεις, όπως π.χ. στο άρθρο 3 «Περιεχόμενα γενικής κατοικίας» επιτρέπονται Εμπορικά Καταστήματα (με εξαίρεση τις υπεραγορές και τα πολυκαταστήματα). 2) Στο σχέδιο Υ.Α που θα ακολουθήσει το νέο σχέδιο ΠΔ, υπάρχει «πίνακας εξειδίκευσης περιεχομένου ειδικών κατηγοριών χρήσεων». Εκεί, στην παρ. 7Α υπάρχει η ερμηνεία του όρου Εμπορικά Καταστήματα. Ως τέτοια νοούνται και τα Εμπορικά Κέντρα, τα Πολυκαταστήματα και οι Υπεραγορές. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να αναφέρονται ξεχωριστά στα άρθρα περιοχών χρήσεων γης : όπου ο Νομοθέτης αναφέρει εμπορικά καταστήματα πρέπει να εξυπακούεται ότι συμπεριλαμβάνει και τα Εμπορικά Κέντρα, τα Πολυκαταστήματα και τις Υπεραγορές. Όμως, έτσι όπως είναι διατυπωμένα κάποια άρθρα, όπως π.χ το α. 9 περ. 19 του Π.Δ. που φέρει τον τίτλο «Περιοχές χαμηλής και μέσης όχλησης ειδικών παραγωγικών εγκαταστάσεων» δημιουργούν σύγχυση σ’ αυτόν που προσπαθεί να ερμηνεύσει το Π.Δ. Εκεί αναφέρονται Εμπορικά Καταστήματα, καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών, υπεραγορές, πολυκαταστήματα, εμπορικά κέντρα, εμπορικές εκθέσεις. Δηλ. ενώ σύμφωνα με το σχέδιο της Υ.Α όταν κάνει λόγο για εμπορικά καταστήματα συμπεριλαμβάνει και όλα τα άλλα (εμπορικά κέντρα, πολυκαταστήματα, υπεραγορές κλπ) έρχεται στο συγκεκριμένο άρθρο και τα μνημονεύει χωριστά δίνοντας την εντύπωση ότι πρέπει να αναφέρονται ρητά για να επιτρέπεται η χρήση τους. Θα πρέπει λοιπόν να διορθωθεί και να γίνει ακριβώς το αντίθετο : Αν κάπου δεν τα θέλει ο Νομοθέτης θα πρέπει μόνον εκεί να τα εξαιρεί ρητά όπως γίνεται στο σήμερα ισχύον ΠΔ, διαφορετικά αν κάνει λόγο για εμπορικά καταστήματα γενικά θα εξυπακούεται ότι περιλαμβάνει και αυτά. 3) Στο νέο σχέδιο ΠΔ οι περιορισμοί στη συνολική επιφάνεια δόμησης ανά οικόπεδο, στα άρθρα περιοχών χρήσεων αποκλείουν από μόνες τους, χρήσεις όπως Εμπορικά Κέντρα, Πολυκαταστήματα και Υπεραγορές. 4) Στο άρθρο 16 παράγραφος 4 των Γενικών και Μεταβατικών Διατάξεων προβλέπεται ρητά ότι οι περιορισμοί στα μεγέθη εκμετάλλευσης χρήσεων ισχύουν μόνον στις περιπτώσεις έκδοσης νέων οικοδομικών αδειών σε αδόμητα οικόπεδα και όχι σε περιπτώσεις οικοδομικών αδειών αλλαγής χρήσης ή εσωτερικών παρεμβάσεων υφισταμένων κτιρίων καθώς και σε οικοδομικές άδειες για προσθήκες σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις. Εκεί, επειδή θα προκύψουν μεγάλες επιφάνειες δόμησης, όπως π.χ αλλαγή χρήσεων σε βιομηχανικά κτίρια ή αποθήκες κλπ. θα πρέπει να είναι δυνατή η δημιουργία Εμπορικών Κέντρων, Πολυκαταστημάτων και Υπεραγορών. 5) Επίσης. στο άρθρο 6 του σχεδίου Π.Δ Περιοχές τουρισμού – αναψυχής – παραθεριστικής (δεύτερης) κατοικίας θα πρέπει να επιτρέπεται η δημιουργία Εμπορικών Κέντρων, Πολυκαταστημάτων, και Υπεραγορών κατά μείζονα λόγο μάλιστα όταν τυγχάνει εφαρμογής η παρ.4 του άρθρου 16 επειδή και πάλι θα προκύψουν μεγάλες επιφάνειες. Θα πρέπει λοιπόν το συγκεκριμένο άρθρο να εναρμονισθεί με αυτά που αναφέρουμε στο στοιχ. 2 πιο πάνω : να περιορισθεί δηλ. στην αναφορά των Εμπορικών Καταστημάτων που θα υπονοεί και τα Εμπορικά Κέντρα, Πολυκαταστήματα κλπ. Διαφορετικά να τα αναφέρει και αυτά ρητά. Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις που αναφέρουμε πιο πάνω θα λέγαμε ότι επιβάλλεται να υπάρχει η δυνατότητα μετατροπής των χρήσεων σε Εμπορικά Κέντρα, Πολυκαταστήματα και Υπεραγορές διότι αφενός μεν δίνονται κίνητρα για χρήσεις φιλικότερες προς το περιβάλλον από τις υπάρχουσες σήμερα, αφετέρου είναι ίσως και ο μοναδικός τρόπος να αξιοποιηθούν υφιστάμενα κτίρια και να μην καταδικασθούν σε μαρασμό και ανυπολόγιστες ζημιές των ιδιοκτητών τους.