Αρχική Ίδρυση Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και άλλων προϊόντωνΆρθρο 4Σχόλιο του χρήστη COMBATT A.E. | 11 Νοεμβρίου 2016, 11:07
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Άρθρο 4Α παρ. 2, 3,4,5,6 : Θα πρέπει να επανεξεταστεί και να αναδιατυπωθεί το άρθρο αυτό ώστε να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην επιβολή περιορισμού, σύμφωνα με τον οποίο μέτοχοι ή/και εταίροι των ΣΕΔ μπορούν να είναι μόνο υπόχρεοι παραγωγοί. Να αποτελεί προϋπόθεση για την έγκριση και άδεια λειτουργίας των ΣΣΕΔ η αποκλειστική συμμετοχή παραγωγών που εμπίπτουν στην κείμενη νομοθεσία. Το συγκεκριμένο θέμα αποτελεί χρόνιο πρόβλημα και αίτημα όλων των ΣΕΔ που λειτουργούν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και τις επιταγές του Νόμου. Επιπλέον θα πρέπει να επαναξεταστεί το ασυμβίβαστο της παραγράφου 4Α 3 γιατί υπάρχει μεγάλος αριθμός παραγωγών που δραστηριοποιείται και στους τομείς της συλλογής /και της επεξεργασίας. Η σύμπτωση της ιδιότητας του παραγωγού με αυτή του συλλέκτη ή/και του ανακυκλωτή, εφόσον φυσικά η κύρια δραστηριότητα είναι η παραγωγή, εκτός από συνήθης συνάδει και απόλυτα με τις επιταγές της Κοινοτικής νομοθεσίας και ειδικότερα με τις νέες προβλέψεις του πακέτου της Κυκλικής Οικονομίας. Τέλος, η λύση που προτείνεται στην παράγραφο 6 του άρθρου 4Α, η οποία προβλέπει ότι σε περίπτωση που συντρέξει κάποιο από τα ασυμβίβαστα των παραγράφων 3 και 4 θα περιέρχονται αυτοδίκαια και χωρίς αντάλλαγμα στον ΕΟΑΝ τα μερίδια ή οι μετοχές εταίρου του Φορέα ΣΣΕΔ ή μετόχου, και ο ΕΟΑΝ με τη σειρά του θα τις μεταβιβάζει με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αντίκειται στις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας περί ανωνύμων εταιρειών και θα πρέπει να επανεξεταστεί. Σημειώνεται ότι οι καταβολές των Εταίρων κάθε ΣΣΕΔ στο μετοχικό κεφάλαιο ΔΕΝ αποτελούν εισφορές, αλλά εμπίπτουν στην πρωτοβουλία συγκεκριμένων εταιριών να συστήσουν ένα σύστημα, συνεπώς δεν νοείται η άνευ ανταλλάγματος εκποίησή τους. Άρθρο 4Α παρ 9 : Η διάταξη αυτή στο πρώτο σκέλος της είναι ορθή. Εν τούτοις, σε περίπτωση καθυστέρησης έγκρισης του Κανονισμού του Φορέα από τον Ε.Ο.ΑΝ. η επιλογή των συνεργατών των Συστημάτων θα γίνεται σύμφωνα με τον Πρότυπο Κανονισμό που θα εκδίδει ο Ε.Ο.ΑΝ. ενέχει πολλούς κινδύνους να προκληθεί δυσλειτουργία των ΣΕΔ και να οδηγήσει και πάλι σε όρους διαγωνισμών που διέπονται από το δημόσιο δίκαιο, διακυβεύοντας έτσι σοβαρά την επίτευξη των ποσοτικών και ποιοτικών στόχων που θέτει η νομοθεσία. Άρθρο 4Α παρ 11 : Δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης με υπέρβαση έως 10% του προβλεπόμενου κόστους και κατόπιν εγκρίσεως του ΕΟΑΝ. Πρόκειται για παρέμβαση στην οικονομική λειτουργία του Συστήματος, με συνέπεια την πρόκληση καθυστερήσεων στη λήψη αποφάσεων και στην υλοποίηση δράσεων που μέχρι τώρα έχουν βοηθήσει αποτελεσματικά την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού. Θα πρέπει να υπάρξει κλιμάκωση ανάλογα με το μέγεθος του Συστήματος και τις απαιτήσεις του κάθε συγκεκριμένου ρεύματος αποβλήτων. Ο ΕΟΑΝ οφείλει μόνο να ενημερώνεται για τις δράσεις των ΣΕΔ, δυνατότητα που ήδη προβλέπεται, μέσω της ετήσιας απολογιστικής έκθεσης που όλα τα ΣΕΔ υποχρεούνται να υποβάλλουν. Άρθρο 4Α παρ. 13 : Η προσπάθεια ελέγχου του διοικητικού κόστους (με πλαφόν 10% επί των ετήσιων εισφορών) προκειμένου να μη γίνεται καταχρηστική χρήση των εσόδων από εισφορές και τα έσοδα από εισφορές να υποστηρίζουν δράσεις διαχείρισης των αποβλήτων, όπως ισχυρίζεται ο ΕΟΑΝ, αφορά σε μία ευθεία παρέμβαση του ΕΟΑΝ στη λειτουργία των ΣΕΔ και η παραπάνω αιτιολογία δεν ευσταθεί για τους εξής λόγους: - μια ανώνυμη εταιρεία ειδικού σκοπού, ως προς την ορθή και χρηστή διαχείριση των εσόδων της εν γένει (εισφορών και άλλων) δίνει λόγο στους μετόχους της και κατ΄επέκταση στους παραγωγούς που συμβάλλονται μαζί της και καταβάλλουν εισφορές προς εκπλήρωση των αμοιβαίων υποχρεώσεών τους. Αυτοί δικαιούνται να γνωρίζουν τον τρόπο που ξοδεύονται τα χρήματά τους και να ασκούν έλεγχο νομιμότητας και σκοπιμότητας για την κάθε δαπάνη του ΣΕΔ στο οποίο είναι μέτοχοι ή συμβεβλημένοι. - η οριζόντια επιβολή ποσόστωσης δεν επιλύει το πρόβλημα, αντίθετα δημιουργεί αδικίες και ανισότητες με δυσμενή αποτελέσματα ακόμα και για τη στοιχειώδη λειτουργία του (ενοίκια, κοινόχρηστα, ΔΕΚΟ, διοικητικό και διευθυντικό προσωπικό, αναλώσιμα, τηλέφωνα, ιστοσελίδα, κλπ.) - κάθε ΣΕΔ λειτουργεί με βάση έναν ήδη εγκεκριμένο φάκελο μελέτης, στον οποίο περιγράφονται αναλυτικά, μεταξύ των άλλων και τα αναμενόμενα διοικητικά κόστη του Συστήματος. Αυτό αντίκειται πλήρως στην αρχή της εύλογης εμπιστοσύνης του διοικούμενου, καθώς το ΣΕΔ καλείται να λειτουργήσει με όρους ριζικά διαφορετικούς από αυτούς με τους οποίους εγκρίθηκε. - Επισημαίνεται επίσης, ότι τέτοιου είδους ρυθμίσεις (πλαφόν στο διοικητικό κόστος και στα σχηματιζόμενα αποθεματικά) δεν υφίστανται ούτε στην ισχύουσα ούτε όμως και στην υπό διαμόρφωση Κοινοτική Νομοθεσία. - Ειδικά για το δικό μας σύστημα (COMBATT), με ετήσιες εισφορές μεταξύ 250 και 350 χιλιάδων ευρώ και με αμιγώς διοικητική δραστηριότητα, η εφαρμογή της διάταξης θα σήμαινε νομοτελειακά το οριστικό κλείσιμό του, καθώς κανένα ΣΣΕΔ δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει με ετήσια έξοδα 25 ή 35 χιλιάδων ευρώ. Προτείνεται κατά συνέπεια η απαλοιφή του πλαφόν. Άρθρο 4Α παρ. 14 : Προτείνεται η μείωση των αποθεματικών ως μια προσπάθεια μεσοπρόθεσμου εξορθολογισμού τους και με σκοπό την τόνωση της αγοράς, καθώς θεωρείται ότι δεν δικαιολογείται η κατοχή τόσο μεγάλων αποθεματικών σε επιχειρήσεις που πρέπει να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Η αιτιολόγηση δεν έχει έρεισμα καθώς τα αποθεματικά σχηματίζονται προκειμένου να καλύψουν το κόστος της ανακύκλωσης των ιστορικών αποβλήτων, για την αντιμετώπιση έκτακτων γεγονότων που έχουν να κάνουν με τη διακύμανση των τιμών και για την κάλυψη τυχόν ζημιών των ΣΕΔ, ενώ οι μόνοι που θα ήταν αρμόδιοι να αντιδράσουν είναι οι υπόχρεοι παραγωγοί,ως μέτοχοι και μέλη των Γενικών Συνελεύσεων των ΣΕΔ και όχι ο ΕΟΑΝ ή το κράτος. Η ύπαρξη δε αποθεματικού συνιστά απόδειξη της ορθής και χρηστής διαχείρισης των εισφορών των παραγωγών. Καθίσταται ακόμη σαφές ότι δεν πρόκειται να τονωθεί η αγορά με οριζόντιες απαγορεύσεις, ενώ μια τέτοια θεώρηση παραβλέπει ότι η παραμονή των αποθεματικών σε καταθετικούς λογαριασμούς σε τράπεζες ενισχύει την παροχή ρευστότητας στην αγορά. Τέλος, θα πρέπει να τονιστεί, ότι λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης, η οποία πλήττει, μεταξύ άλλων και όλους τους υπόχρεους παραγωγούς, η καταβολή των εισφορών (οι οποίες αποτελούν – και σύμφωνα με το Νόμο – το μοναδικό έσοδο των ΣΕΔ) γίνεται όλο και πιο δυσχερής και βαίνει μειούμενη, λόγω και της αντίστοιχης μείωσης των πωλούμενων αγαθών. Προς αυτήν την κατεύθυνση, αποτελεί κρίσιμη παράμετρο για τα ΣΕΔ η δημιουργία μιας δικλείδας ασφαλείας, μέσω της σώρευσης ενός αποθεματικού, το οποίο είναι δυνατόν να καλύψει ζημιές επόμενων χρήσεων. Θα πρέπει εδώ να τονιστεί, ότι τα κόστη λειτουργίας κάθε συστήματος (διοικητικό κόστος, έξοδα προβολής και εαυσθητοποίησης, επιδότηση συλλογής όπου απαιτείται, κλπ) αποτελούν ανελαστικά έξοδα, με την έννοια ότι θα πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμα τα αντίστοιχα ποσά, προκειμένου κάθε ΣΕΔ να μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία του. Σαφώς, θα μπορούσε να προταθεί η χρήση μέρους του αποθεματικού σε δράσεις ευαισθητοποίησης του κοινού, καμπάνιες διαφήμισης, λειτουργία εκπαιδευτικών διαδραστικών κέντρων ανακύκλωσης κ.λπ., γεγονός όμως που θα μπορούσε να γίνεται ad hoc, σε συνεννόηση με τον ΕΟΑΝ, ή στο πλαίσιο της εξέτασης από τον ΕΟΑΝ της ετήσιας απολογιστικής έκθεσης που προβλέπει ο Νόμος. Κατά συνέπεια, προτείνεται είτε η απαλοιφή της σχετικής διάταξης.