Αρχική Σύσταση του Οργανισμού Εθνικού ΚτηματολογίουΆρθρο 19 – Μεταβατικές διατάξεις για το προσωπικό του Οργανισμού που υπηρετούσε στην ΕΚΧΑ Α.Ε.Σχόλιο του χρήστη Παναγιώτης Ματθαίου | 15 Δεκεμβρίου 2017, 17:18
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Με την ιδιότητά μου του πρώτου δικηγόρου-διδάκτορα δημοσίου δικαίου της νυν ΕΚΧΑ Α.Ε., μέλους του επιστημονικού συμβουλίου της ίδιας εταιρείας και μέλος της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής που εκπόνησε το υπό διαβούλευση ν/σ, αισθάνομαι την ανάγκη, αλλά και την υποχρέωση, να καταθέσω τα ακόλουθα. Οι στόχοι του εν λόγω ν/σ συνοψίζονται στην ανάγκη σύστασης δημόσιου φορέα λειτουργίας του Εθνικού Κτηματολογίου (Ε.Κ.), μετά την ατυχή κατάργηση του ΟΚΧΕ και την αδόκιμη επιλογή λειτουργίας του Ε.Κ. με το Ν. 4164/2013. Παράλληλα η πολιτική ηγεσία είχε αποφασίσει να εμπλουτίσει τις αρμοδιότητες του νέου αυτού φορέα τόσο με την ανάθεση ολοκλήρωσης της κτηματογράφησης της χώρας έως το 2020, η οποία επί του παρόντος ανήκει στην ΕΚΧΑ Α.Ε., όσο και με την ενσωμάτωση των υποθηκοφυλακείων της χώρας στο νέο φορέα, προκειμένου να επιλυθούν ζητήματα βιωσιμότητας και λειτουργίας αρκετών άμισθων υποθηκοφυλακείων της χώρας με απώτερο στόχο να συγκεντροποιηθεί το αδικαιολόγητα αποκεντρωμένο και ιδιωτικοποιημένο σύστημα μεταγραφών στη χώρα. Είναι προφανές ότι η εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία ανήκει στα δύο επισπεύδοντα υπουργεία, δηλ. στο ΥΠΕΝ όσον αφορά το Ε.Κ. και στο ΥΔΔΑΔ όσον αφορά την ενσωμάτωση των υποθηκοφυλακείων. Παρά ταύτα, παραδόξως, η νομοθετική πρωτοβουλία ανατέθηκε πρωτευόντως στα μέλη του ΝΣΚ και τον Πρόεδρο της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, αν και το πρωτογενές υλικό εισφέρθηκε από την πλευρά της ΕΚΧΑ Α.Ε., ενώ οι εκπρόσωποι των συναρμόδιων υπουργείων και της ΕΚΧΑ Α.Ε. είχαν εντέλει επιμέρους και επικουρικό ρόλο. Αποτέλεσμα αυτής της καινοφανούς διαδικασίας είναι το σχέδιο νόμου να μην συγκεντρώνει την ομοθυμία και ομοφωνία των μελών της επιτροπής και για το λόγο αυτό διατυπώθηκαν και εκ μέρους μου παρατηρήσεις, τόσο στο 1ο σ/ν της 25-9-2017 όσο και στο 2ο σ/ν της 24-10-2017, οι οποίες αιτιολογούν και την εκ μέρους μου μειοψηφούσα άποψη επί άρθρων του σ/ν και οι οποίες, αν και κατ’ επανάληψη είχαν κατατεθεί στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, εντούτοις δεν ελήφθησαν υπόψη από τους κύριους συντάκτες του ν/σ και δεν έγιναν τελικά κατά μεγάλο μέρος αποδεκτές από τα καθ'ύλη αρμόδια Υπουργεία. Το υπό διαβούλευση ν/σ, κατόπιν επεξεργασίας πλέον από τα συναρμόδια Υπουργεία, διαφέρει σημαντικά από εκείνο που εντέλλει η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή, παρόλες τις διαφωνίες, εισηγήθηκε στους αρμόδιους Υπουργούς. Σε κάποια ζητήματα (πχ άρ. 15-16) η προκείμενη εκδοχή του είναι βελτιωμένη, σε άλλα όμως πολύ χειρότερη, όπως, μεταξύ άλλων, και το σχολιαζόμενο άρθρο, χωρίς και πάλι να έχουν ληφθεί υπόψη πολλά συστηματικά ζητήματα, η παράλειψη των οποίων θα καταστήσει το ν/σ όχι μόνον προβληματικό από άποψη νομιμότητας, αλλά και δυσεφάρμοστο, αν όχι ανεφάρμοστο, καταδεικνύοντας την άγνοια δικαίου και την ανεπάρκεια των στελεχών των συναρμόδιων Υπουργείων που χειρίζονται τόσο σημαντικά και εξειδικευμένα ζητήματα. Επί του παρόντος άρθρου, συμμερίζομαι απολύτως τις απόψεις που εκφράζουν οι προλαλήσαντες συνάδελφοι αναφορικά με την μη νομιμότητα της εν λόγω ρύθμισης που αφορά τους έμμισθους δικηγόρους της ΕΚΧΑ Α.Ε., η οποία πέραν από μια σειρά πρακτικά προβλήματα που θα δημιουργήσει (όπως και άλλες ρυθμίσεις του ν/σ), είναι και ηθικά επιλήψιμη εφόσον απολύει ουσιαστικά 63 εργαζόμενους σε συγκεκριμένο και νομοθετικά κατοχυρωμένο επαγγελματικό κλάδο, μεταβάλλοντας το νομοθετικό τους καθεστώς, ενώ παράλληλα προσλαμβάνει παρανόμως -και μάλιστα διά νόμου!- 716 ιδιωτικούς υπαλλήλους. Για εμένα προσωπικά, αλλά -θέλω να πιστεύω- και για όλους τους προοδευτικούς και σκεπτόμενους πολίτες και επιστήμονες, αυτή η επιλογή στην καλύτερη περίπτωση διαστρευλώνει και αμαυρώνει τις αξίες της αριστεράς, στη δε χειρότερη αποδεικνύει ότι ίσως εντέλει η αριστερά να είναι μια ουτοπία που δικαιώνει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων ως την μόνη εφικτή πραγματικότητα, για την διαχείριση της οποίας φυσικά και υπάρχουν πολύ καλύτεροι διαχειριστές από τους παρόντες. Ελπίζω την ύστατη ώρα όχι μόνον ν' αποσυρθεί η διάταξη, αλλά να ληφθούν υπόψη και όλες εκείνες οι παρατηρήσεις που έχουν διατυπωθεί και θα διασφαλίζουν την βιωσιμότητα του εγχειρήματος.