Αρχική Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας 2018-2038 (Εθνική Στρατηγική για τα Δάση)Άρθρο 03 – Μεσογειακή ΔασοπονίαΣχόλιο του χρήστη Δημήτρης Σ. | 24 Αυγούστου 2018, 16:03
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Η θήρα ασκείται για χιλιάδες χρόνια και ποτέ δεν ήταν υπαίτια για επιβάρυνση ή μόλυνση περιβάλλοντος καθώς και για εξαφανίσεις ειδών. Ο λόγος είναι απλός, σε άρρωστο και ελλειματικό περιβάλλον είναι αδύνατον να ασκήσει ο κυνηγός την αγαπημένη του θήρα και αυτό το αισθάνεται σαν ένστικτο. Έτσι Ο κυνηγός είναι ο πρώτος που ενδιαφέρεται και φροντίζει ουσιαστικά χωρίς φωνές και τυμπανοκρουσίες. Αγωνίζεται προσωπικά και συλλογικά ξοδεύοντας από το υστέρημα της οικογένειάς του, ώστε να διατηρείται πάντα υγιές το περιβάλλον και να μπορεί να συντηρήσει χλωρίδα και πανίδα κατά το δυνατόν αλώβητα. Το σύστημα άνθρωπος - περιβάλλον είναι ενιαίο και ο κυνηγός προσπαθεί να φέρει τη συμβίωση σε ισορροπία. Αυτό το έμφυτο ενδιαφέρον έχουν εντοπίσει οι κυβερνήσεις προηγμένων χωρών και χρησιμοποιούν τα συλλογικά όργανα των κυνηγών σαν εργαλεία περιβαλλοντικής διαχείρισης, στην προσπάθειά τους να συνκεράσουν την προστασία του περιβάλλοντος με την βιομηχανική και οικιστική επέκταση.