Αρχική Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας 2018-2038 (Εθνική Στρατηγική για τα Δάση)Άρθρο 03 – Μεσογειακή ΔασοπονίαΣχόλιο του χρήστη ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ | 2 Σεπτεμβρίου 2018, 21:03
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Έχοντας υπάρξει για λίγο κυνηγός και συναναστρεφόμενος αρκετά χρόνια με κυνηγούς αφού ζώ στην επαρχία, έχω να καταθέσω πως άν η Διαχείριση της πανίδας περάσει στα χέρια των κυνηγών και των συλλόγων τους, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα φτάσουν σε σημείο αφανισμού δεκάδες είδη θηλαστικών και πουλιών και η ιδιαίτερα εύθραυστη ισορροπία των πληθυσμών θα διαταραχθεί. Επίβλεψη και έλεγχος δεν υπάρχει, οι θηροφύλακες είναι και κυνηγοί και μάλιστα φίλοι και γνωστοί με τις ομάδες των κυνηγών που θα πρέπει να επιτηρούν. Το (απαγορευμένο) κυνήγι του ζαρκαδιού γίνεται χωρίς πρόβλημα σε εβδομαδιαία βάση στις περιοχές που υπάρχουν ζώα. Ο λύκος κυνηγιέται ανελέητα ώς ο μεγάλος εχθρός κοπαδιών και θηραμάτων. Φόλες μοιράζονται για την μείωση της αλεπούς, αποδεκατίζοντας δεκάδες άλλα είδη. Αριθμό θηραμάτων δεν ελέγχει κανείς. Ηλικία ή φύλλο δεν κοιτάζουν οι περισσότεροι. Στους υγρότοπους της χώρας το παράνομο κυνήγι μεταναστευτικών πουλιών είναι θεσμός. Ο έλεγχος της θηροφυλακής δεν είναι αρκετός. Αν δώσετε τώρα στους κυνηγούς τον ρόλο του "Διαχειριστή Περιβάλλοντος" να είστε σίγουροι ότι οι μελλοντικές γενιές θα βλέπουν πολλά είδη άγριας ζωής μόνο στα ντοκυμαντέρ και στα βιβλία.