Αρχική Μετονομασία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και ΥδάτωνΜΕΡΟΣ Α’ Εισαγωγικές διατάξεις Άρθρο 1 ΣκοπόςΣχόλιο του χρήστη ΠΑ.ΣΥ.ΓΕ.ΔΗ. | 26 Φεβρουαρίου 2023, 23:40
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Απόψεις Επί Σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Μετονομασία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων και διεύρυνση του αντικειμένου της με αρμοδιότητες επί των υπηρεσιών ύδατος και της διαχείρισης αστικών αποβλήτων, ενίσχυση της υδατικής πολιτικής» Επί των αναφερομένων ερωτημάτων της αναρτημένης αιτιολογικής έκθεσης «Ποιο ζήτημα αντιμετωπίζει η αξιολογούμενη ρύθμιση;» και «Γιατί αποτελεί πρόβλημα;» σημειώνονται τα κάτωθι αναφορικά με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο υλοποίησης της πολιτικής διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος στη Χώρα μας, από τα οποία προκύπτει ότι δεν υφίσταται ουσιώδες κενό για αυτό και δεν γίνεται ουδεμία αναφορά της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ στο κεφάλαιο Α: «Πεδίο εφαρμογής και γενικές Αρχές» του σχεδίου νόμου, καθόσον: Η Οδηγία 2000/60/ΕΚ «Θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής υδάτων» δημιουργεί ένα πλαίσιο προστασίας των υδατικών πόρων και θεωρεί το νερό ως περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό αγαθό. Ένα από τα κύρια εργαλεία που εισάγει η Οδηγία Πλαίσιο είναι η ανάκτηση του κόστους των υπηρεσιών ύδατος, ορίζοντας ως συνιστώσες του όχι μόνο το οικονομικό κόστος, αλλά και το περιβαλλοντικό κόστος και το κόστος πόρου. Σε εφαρμογή της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ Πλαίσιο για τα Ύδατα (άρθρο 9 και παρ. 4 του άρθρου 11) και της εθνικής νομοθεσίας που την ενσωματώνει [Ν. 3199/2003 (Α’ 280) και Π.Δ. 51/2007 (Α’54), όπως ισχύουν] εκδόθηκε η υπ’ αρ. 135275/2017 (Β’ 1751) Απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων με την οποία εγκρίθηκαν, οι Γενικοί Κανόνες Κοστολόγησης και Τιμολόγησης των Υπηρεσιών Ύδατος για διάφορες χρήσεις νερού (εξειδικεύοντας τους κανόνες Τιμολόγησης των Υπηρεσιών παροχής νερού ύδρευσης και υπηρεσιών αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων, καθώς της παροχής ύδατος για αγροτική χρήση), κανόνες και μέτρα βελτίωσης των υπηρεσιών αυτών, καθώς και ο καθορισμός των διαδικασιών και της μεθόδου ανάκτησης του κόστους των υπηρεσιών αυτών, συμπεριλαμβανομένου του περιβαλλοντικού κόστους και του κόστους υδατικού πόρου, ώστε να επιτυγχάνεται η βιώσιμη χρήση και η βελτίωση της κατάστασης των υδάτων, σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς στόχους του άρθρου 4 του Π.Δ. 51/2007 και να διασφαλίζεται ο συνταγματικά κατοχυρωμένος δημόσιος χαρακτήρας του νερού ως κοινωνικό αγαθό. Με το αρθρο 3 της υπ’ αρ. 135275/2017 (Β’ 1751) Απόφασης δίνονται οι ορισμοί για τους όρους: “Πάροχοι υπηρεσιών ύδατος”, ‘’ Κοστολόγηση”,“Χρηματοοικονομικό κόστος”, “Περιβαλλοντικό κόστος”,“Κόστος πόρου”,“Περιβαλλοντικό τέλος”, Συνολικό κόστος” ,“Ανάκτηση κόστους” και “Τιμολόγηση”. Για την παρακολούθηση και βελτίωση των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του με το άρθρο 13 της υπ’ αρ. 135275/2017 (Β’ 1751) Απόφασης θεσπίστηκε ο «Μηχανισμός Παρακολούθησης Υπηρεσιών Ύδατος» (ΜΠΥΥ), στα πλαίσια του οποίου καθορίστηκαν τα έντυπα καταγραφής των στοιχείων από τους παρόχους, καθώς και οι δείκτες παρακολούθησης των υπηρεσιών ύδατος (παρατήματα IV και Vτης ΚΥΑ) και δημιουργήθηκε από την πρώην ΕΓΥ και νυν Γεγική Δ/νση Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας μηχανισμός παρακολούθησης και εποπτείας, μέσω πληροφοριακού συστήματος στον ιστοχώρο του Υ.Π.ΕΝ. http://wsm.ypeka.gr. Οι εμπλεκόμενοι Φορείς στην υλοποίηση της πολιτικής διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος είναι οι Πάροχοι Υπηρεσιών Ύδατος, οι Δ/νσεις Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων της Χώρας και η Γενική Δ/νση Υδάτων του ΥΠΕΝ, με υποχρεώσεις που απορρέουν με σαφήνεια από τις διατάξεις .της υπ’ αρ. 135275/2017 Απόφασης Παράλληλα στα πλαίσια της 1ης Αναθεώρησης των Σχεδίων Διαχείρισης των Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ) της Χώρας , που εγκρίθηκαν το Δεκέμβριο του 2017, αφ ενός ολοκληρώθηκε η οικονομική ανάλυση των χρήσεων ύδατος σε επίπεδο Λεκάνης Απορροής Ποταμού, προσδιορίζοντας μεταξύ άλλων το περιβαλλοντικό κόστος και το κόστος πόρου για κάθε χρήση και αφ ετέρου θεσπίστηκαν στο Πρόγραμμα Μέτρων όλων των ΣΔΛΑΠ της Χώρας οριζόντια Βασικά Μέτρα για την υποβοήθηση υλοποίησης της πολιτικής διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος. Τα αποτελέσματα της υλοποίησης της πολιτικής διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος στη Χώρα μας ως σήμερα μετά από τις Ετήσιες Εκθέσεις των Δ/νσεων Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, αποτυπώνονται στις αντίστοιχες ετήσιες Εθνικές Εκθέσεις που είναι αναρτημένες στον ισότοπο του ΥΠΕΝ. Από τις Εκθέσεις διαπιστώνονται σοβαρά προβλήματα , στην ΕΚΘΕΣΗ για το έτος 2019 αναφέρεται ότι: Το ποσοστό των παρόχων που εισήγαγαν στοιχεία, επί του συνόλου των 721 παρόχων στο πληροφοριακό σύστημα (ΜΠΥΥ), για το έτος αναφοράς 2019, ανέρχεται σε 36% για την υπηρεσία ύδρευσης – αποχέτευσης και σε 40% για την υπηρεσία άρδευσης και απαιτείται να αντιμετωπιστούν. Ωστόσο αντί να αντιμετωπισθούν, μέσω της εν τοις πράγμασι αξιολόγησης των αναγκών σε πόρους ανθρώπινους και υλικούς των Παρόχων Υπηρεσιών Ύδατος, των Δ/νσεων Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων και της Γενικής Δ/νσης Υδάτων του ΥΠΕΝ, σε συνάρτηση με τις αρμοδιότητες που τους έχουν εκχωρηθεί και πιθανές περαιτέρω παρεμβάσεις υποβοήθησης του ρόλου τους απλά απαξιώνονται. Επί πλέον δεν απουσιάζει από το ισχύον νομικό πλαίσιο η επιβολή κυρώσεων στους παρόχους υπηρεσιών ύδατος λόγω μη συμμόρφωσης τους (όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση) , έχει θεσμοθετηθεί με το άρθρο 14 της υπ’ αρ. 135275/2017 (Β’ 1751), η οποία δεν έχει ενεργοποιηθεί λογω μη έκδοσης ως σήμερα, της οριζόμενης από την εν λόγω διάταξη, Απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων, προκειμένου στη συνέχεια οι Δ/νσεις Υδάτων να δύνανται να προβαίνουν σε επιβολή προστίμων λόγω μη συμμόρφωσης. Όλα τα ανωτέρω «κρύβονται κάτω από το χαλί» και τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με το παρόν σχέδιο νόμου: 1) προσθέτοντας μια νέα αρμόδια αρχή πέραν της ανώτατης κρατικής Αρχής που είναι το ΥΠΕΝ παρέχοντας της με το άρθρο 11 του Σχεδίου Νόμου ,σωρεία αρμοδιοτήτων εκ των οποίων οι περισσότερες αλληλεπικαλύπτονται με αρμοδιότητες που θα συνεχίζει να ασκεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το Υπουργείο Υγείας (πόσιμο νερό) το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων κλπ), το Υπουργείο Εσωτερικών, οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις (Δ/νσεις Υδάτων ), οι Περιφέρειες (ΟΕΒ, ποιότητα του πόσιμου), οι Δήμοι οι ΔΕΥΑ κλπ. Ειδικότερα όσον αφορά την άσκηση πολιτικής διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος στη Χώρα η Γενική Δ/νση Υδάτων του ΥΠΕΝ διατηρεί όλες τις αρμοδιότητές της όπως αυτές απορρέουν από τον Οργανισμό του ΥΠΕΝ [ΠΔ 132/2017 (Α’ 160)] εκτός από η υποπερ. γγ) της περ. γ) της παρ. 3 του άρθρου 55 : «γγ) η παρακολούθηση και εποπτεία: 1. της εφαρμογής των κανόνων διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος σε όλους τους τομείς της χρήσης του, 2. της εφαρμογής της μεθοδολογίας και των κανόνων τιμολόγησης των υπηρεσιών ύδατος ανάλογα με τη χρήση τους και 3. της απρόσκοπτης, αξιόπιστης και οικονομικά προσιτής παροχής νερού προς τους χρήστες-καταναλωτές» η οποία καταργείται με το άθρο 24 του παρόντος Σχεδίου Νόμου. 2) Η προτεινόμενη ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ για την η παρακολούθηση και εποπτεία της τιμολογιακής πολιτικής της Χώρας θα χρησιμοποιεί τον προαναφερόμενο υφιστάμενο μηχανισμό παρακολούθησης υπηρεσιών ύδατος, καθόσον: I) με το άρθρο 3 του παρόντος Σχεδίου Νόμου, μεταφέρονται αυτούσιοι οι ορισμοί της υπ’ αρ. 135275/2017 (Β’ 1751) ΚΥΑ εκτός από τους όρους ‘’Συνολικό κόστος” ,“Ανάκτηση κόστους” και II)Τα έντυπα καταγραφής των στοιχείων από τους παρόχους , καθώς και οι δείκτες παρακολούθησης των υπηρεσιών ύδατος της ΚΥΑ έχουν μεταφερθεί στο άρθρο 25 του παρόντος σχεδίου Νόμου συνιστώντας τα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ αυτού, βάσει των οποίων ορίζεται με το άρθρο 11 του σχεδίου νόμου να γίνεται η εποπτεία από την Ρυθμιστική Αρχή. Το‘’Συνολικό κόστος” και η“Ανάκτηση κόστους” εμπεριέχονται στους δείκτες που θα χρησιμοποιεί ωστόσο δεν δινει τους αντίστοιχους ορισμούς. 3) Με το άρθρο 12 το παρόν Σχέδιο Νόμου «θεραπεύει» τα προβλήματα με ενοποίηση των παρόχων σε μεγαλύτερα σχήματα, όταν: i. ήδη πολλοί εκ των παρόχων ύδρευσης ακόμα δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη μετάβαση από τα όρια των Καποδιστριακών Δήμων στα όρια των Καλλικρατικών, λόγω και της μορφολογίας της Χώρας μας όπου αναγκαστικά διαχειρίζονται πολλαπλά υδροδοτικά συστήματα. ii. για τους Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων με το άρθρο 46 του ν.4456/2017 (ΦΕΚ Α΄24) “Ρυθμίσεις θεμάτων έργων και οργανισμών εγγείων βελτιώσεων”, το άρθρο 66 του ν. 4546/2018 (ΦΕΚ Α΄101) και την υπ’ αρ. 3252/99092/2017 (ΦΕΚ Β΄3452) ΚΥΑ των υπουργών Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ρυθμίζεται σειρά θεμάτων σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο των Έργων και των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (ΟΕΒ). Οι κύριες ρυθμίσεις αφορούν στην ανάθεση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων στις Περιφέρειες, τη διευθέτηση θεμάτων σχετικά με τις προσλήψεις προσωπικού στους ΟΕΒ, τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων διοίκησης, λειτουργίας και συντήρησης σε φορείς, τη σύνθεση συμβουλίων, την αναπροσαρμογή του τρόπου είσπραξης οφειλών από τους ΟΕΒ, κ.α. Οι Περιφέρειες μεριμνούν για την ορθή, εύρυθμη και βιώσιμη λειτουργία των ΟΕΒ σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο περί εγγείων βελτιώσεων. Για τη διασφάλιση των παραπάνω, οι Περιφέρειες δύνανται να παρέχουν τεχνική ή διοικητική βοήθεια προς τους ΟΕΒ, προκειμένου να αντιμετωπιστούν προβλήματα στη λειτουργία των Οργανισμών 4) με το άρθρο 18 του παρόντος Σχεδίου Νόμου ενεργοποιείται η επιβολή προστίμων στους Παρόχους Υπηρεσιών Ύδατος 5) σύμφωνα με το άρθρο 21 του παρόντος Σχεδίου Νόμου, η Ρυθμιστική Αρχή, με τη στελέχωση της με τρεις (3) θέσεις με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για την υποστήριξη του έργου του κλάδου υδάτων, οι οποίοι θα προσλαμβάνονται με Απόφαση του Προέδρου της ΡΑ, θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει στο σύνολο της Χώρας τα προβλήματα που θέτει η προαναφερόμενη παρ. 2 της αιτιολογικής έκθεσης του ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ!!!