Αρχική Νομοσχέδιο για τη ΒιοποικιλότηταΆρθρο 14 – Μέτρα για την αποτροπή υποβάθμισης της βιοποικιλότηταςΣχόλιο του χρήστη Βασίλειος | 12 Ιουλίου 2010, 17:23
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σχετικά με τα όσα σχόλια έχουνε γίνει, και αναφέρουν συγκεκριμένα πως το κυνήγι είναι η βασική αιτία υποβάθμισης της βιοποικιλότητας. 1) Αυτό είναι αυθαίρετο και υποκειμενική επιλογή του κάθε σχολιαστή. 2) Το κυνήγι ως γνωστό υφίσταται δαιμονοποίησης και συναισθηματικής επίθεσης, και αυτός είναι ο λόγος που πολλοί το τοποθετούν στη λίστα των απειλών. Είναι όμως αυτή η επιστημονική πραγματικότητα? Όχι. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς η κυνηγετική δραστηριότητα αφορά κυρίως την αειφορική διαχείριση των θηραματικών πληθυσμών και την προστασία του περιβάλλοντος και της άγριας πανίδας. 3) Ως περιβαλλοντολόγος και Δρ. της Οικολογίας και Διαχείρισης της Άγριας Πανίδας, θεωρώ και γνωρίζω πως σε καμιά περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί σε επιστημονικές μελέτες αναγνωρισμένες διεθνώς, η αρνητική επίδραση του κυνηγιού σε θηραματικούς πληθυσμούς όπως βέβαια και στη μείωση της βιοποικιλότητας. Οι βασικές αιτίες μείωσης της βιοποικιλότητας είναι γνωστές και έχουν αναφερθεί κατ' επανάληψη και στην παρούσα διαβούλευση. Σε μια γενική κατηγοριοποίηση είναι οι εξής: - Καταστροφή ενδιαιτημάτων (εντατικοποίηση αγροτικών πρακτικών, αποψιλώσεις δασών, ερημοποίηση) - Μόλυνση (αγροχημικά, αστικά απόβλητα, βιομηχανικά απόβλητα) - Μη αειφορική χρήση φυσικών πόρων - Κλιματική αλλαγή - Εισβολή ξενικών ειδών χλωρίδας και πανίδας Το κυνήγι σε καμία περίπτωση διεθνώς δεν έχει συμπεριληφθεί σε αυτές τις κατηγορίες. Αντίθετα μάλιστα, όπως γίνεται άλλωστε και πράξη στις χώρες τις Βόρειας Ευρώπης, το δίκτυο των κυνηγών που αφιερώνουν στην ύπαιθρο περισσότερες ώρες από τον καθέναν, είναι οι άμεσοι συνεργάτες του κράτους με τη συμμετοχή τους σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα αλλά και προγράμματα εφαρμογής, που αφορούν την προστασία και την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας.