Αρχική Νομοσχέδιο για τη ΒιοποικιλότηταΆρθρο 7 – Σημαντικά είδη χλωρίδας και πανίδαςΣχόλιο του χρήστη Αρβανιτίδης Χρήστος | 12 Ιουλίου 2010, 22:24
Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Άρθρο 7 – Σημαντικά είδη χλωρίδας και πανίδας 1. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής συντάσσει εθνικό κατάλογο σημαντικών ειδών χλωρίδας, πανίδας και τύπων οικοτόπων, ο οποίος εγκρίνεται με απόφαση του Υπουργού. Ο κατάλογος υποδιαιρείται σε κατηγορίες προστασίας. Ως κατηγορίες προστασίας θεωρούνται οι κατηγορίες κινδύνου των εθνικών κόκκινων καταλόγων. Οι χρονικά πιο πρόσφατοι κόκκινοι κατάλογοι θεωρούνται οι κύριοι κατάλογοι απειλούμενων ειδών. Οι κατάλογοι αυτοί συμπληρώνονται ανάλογα με τα αποτελέσματα της απογραφής της κατάστασης της βιοποικιλότητας που προβλέπει το άρθρο 12 και τον κατάλογο ενδημικών ειδών που προβλέπει το άρθρο 9 του ν. 2742/1999 καθώς και σύμφωνα με τα υφιστάμενα επιστημονικά δεδομένα. Το μέγα πρόβλημα που υπάρχει εδώ είναι η απουσία δεδομένων ικανών να υποστηρίξουν ένα τέτοιο εθνικό κατάλογο. Συνεπώς, το παρόν ΣΝ θα πρέπει να προβλέπει κάποιου είδους δραστηριότητα κάτω από εθνικό σχέδιο για τη συλλογή των δεδομένων αυτών τόσο για τη σύνταξη του καταλόγου όσο και για την παρακολούθηση των συστατικών εκείνων της βιοποικιλότητας που χρήζουν παρακολούθησης. Ίσως, αυτό να πρέπει να διασυνδεθεί με την παράγραφο 9 του Άρθρου 6. 2. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, σε συνεργασία με άλλους αρμόδιους φορείς εκπονεί και εφαρμόζει σχέδια δράσης, δίνοντας προτεραιότητα: α) Στα είδη των οποίων η προστασία και διαχείριση επιβάλλεται από τις διεθνείς συμβάσεις που έχει κυρώσει η Ελλάδα, και από την κοινοτική νομοθεσία. β) Στα είδη που περιλαμβάνονται στις κατηγορίες κινδύνου του εθνικού και των διεθνών κόκκινων καταλόγων και στις διεθνείς συμβάσεις. γ) Στα ενδημικά είδη. δ) Στα είδη που παρουσιάζουν ιδιαίτερα κατακερματισμένη κατανομή. ε) Στα είδη που είναι σημαντικά για τις τοπικές κοινωνίες (τροφή, πρώτες ύλες, παραδοσιακά φάρμακα), ακόμα και αν δεν περιλαμβάνονται στους κόκκινους καταλόγους. στ) Στις ιθαγενείς φυλές ζώων ή ποικιλίες φυτών. 3. Το περιεχόμενο των σχεδίων δράσης των απειλούμενων ειδών καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, εντός ενός έτους από τη θεσμοθέτηση της συγκεκριμένης ρύθμισης. Τα σχέδια δράσης καταρτίζονται υπό την εποπτεία της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και εγκρίνονται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, με τη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής «Φύση». (Ο ρόλος της Επιτροπής “ΦΥΣΗ” εδώ θα πρέπει να είναι περισσότερος αναβαθμισμένος, δεδομένου ότι στα μέλη της υπάρχουν διακεκριμένοι επιστήμονες που έχουν σαφείς απόψεις για τα ζητήματα αυτά.)