Αρχική Οριοθέτηση αιγιαλού και παραλίαςΆρθρο 11: Παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίαςΣχόλιο του χρήστη Ευφροσύνη Τσακίρη, Αρχιτέκτων Μηχανικός, υποψήφια διδάκτωρ πολεοδομίας ΕΜΠ | 9 Μαΐου 2014, 18:45
Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Με το νομοσχέδιο που προτείνετε πολύ σύντομα οι Ελληνικές παραλίες και θάλασσες μας που αποτελούν: α) το σημαντικότερο στοιχείο ταυτότητας της χώρας μας με ιστορία που απλώνεται σε χιλιετηρίδες πίσω στο παρελθόν, β) τον πιο σημαντικό πόλο έλξης τουρισμού και το πιο πολύτιμο διαπραγματευτικό αγαθό της χώρας μας και γ) την Ιδέα της ελευθερίας και της φυσικής ζωής που χαρακτηρίζει τον Ελληνικό τρόπο ζωής... θα γίνουν στίχοι νοσταλγικοί για παλιά ρομαντικά τραγούδια. Ακόμη δε στέγνωσαν τα δάκρυα από το χαμό της Πάρνηθας και τόσων άλλων δασών από την οικολογική καταστροφή λόγω πυρκαγιάς, δάκρυα κροκοδείλια φαίνονται τώρα, καθώς αποδεικνύεται ότι τα έχυναν οι τάχα μου συγκινημένοι, γεμάτοι οικολογική συνείδηση πολιτικοί... ατυχές γεγονός, είπαν τότε. Πόσο διαφέρει αυτό το νομοσχέδιο, το όχι πλέον ατυχές αλλά προϊόν σοβαρών διαβουλεύσεων από τον εφιάλτη εκείνο; Πολύ λίγο... Για σοβαρευτείτε λίγο!! Η Ελλάδα δεν σας ανήκει. Έχετε κληθεί να την υπηρετήσετε, όχι να την βιάσετε, να την καταστρέψετε! Το φυσικό περιβάλλον είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο που δεν εμπεριέχει το τεχνητό περιβάλλον -τις ανθρωποποίητες κατασκευές δηλαδή. Όταν τοποθετούμε ανθρωποποίητες κατασκευές το φυσικό περιβάλλον από Τόπος, Τοπίο, δηλαδή σκηνικό με Ταυτότητα, που εμποτίζεται από συναισθήματα και νοήματα, μετατρέπεται σε Χώρο, χωρικό υπόβαθρο, ενδιάμεσο, διακοσμητικό, ουδέτερο 'περιτύλιγμα' των χρήσεων. Από το προσκήνιο μεταπηδά στο παρασκήνιο, καθώς προσκήνιο γίνονται οι ανθρωποποίητες κατασκευές πάνω του. Θέλουμε μια φύση στο παρασκήνιο; Θέλουμε μια φύση στο περιθώριο; Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η παραχώρηση της χρήσης δημόσιων χώρων από ιδιωτικές επιχειρήσεις βοηθά στην συντήρηση και την προστασία τους, καθώς είναι συμφέρον τους να διατηρούν το χώρο που τους φιλοξενεί και στεγάζει σε υψηλά ποιοτικά επίπεδα. Η άποψη αυτή παίρνει ως δεδομένο αντιπαράθεσης όχι ένα φυσικό περιβάλλον με ανθρώπους που χαρακτηρίζονται από οικολογική συνείδηση, αλλά ένα φυσικό περιβάλλον με ανθρώπους - κάφρους: ''Ας δώσουμε το φυσικό περιβάλλον στον ιδιωτικό τομέα να το προστατεύσει από τους κάφρους...'' φαίνεται να υπονοεί στην πραγματικότητα αυτή η εκ πρώτης άποψης αθώα άποψη περί συντήρησης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος από ιδιωτικές επιχειρήσεις...