Αρχική Αντιμετώπιση νέων μορφών βίας κατά των γυναικών –Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1385 – Πρόσθετες ρυθμίσεις στον νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας –Αναδιοργάνωση των ιατροδικαστικών υπηρεσιών...ΜΕΡΟΣ Β’ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’ ΣΚΟΠΟΣ – ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ (Άρθρα 22-37)Σχόλιο του χρήστη ΑΡΣΙΣ Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων | 7 Ιανουαρίου 2025, 18:41
ΑΡΣΙΣ Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης νέων Παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης ΜΕΡΟΣ Β’ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’ ΣΚΟΠΟΣ – ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ (Άρθρα 22-37) Άρθρο 25: Παραβίαση – υποτροπή κατά τη διάρκεια ισχύος αναμορφωτικών μέτρων που έχουν επιβληθεί για πράξη που αν την τελούσε ενήλικος θα ήταν κακούργημα – Προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 124 του Ποινικού Κώδικα Διαφωνούμε με την προτεινόμενη προσθήκη παραγράφου 5 στο άρθρο 124 ΠΚ. Με την προτεινόμενη προσθήκη τιμωρείται προκαταβολικά και δυσανάλογα ο ανήλικος με δυνατότητα περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων (φυλακή) με μόνο κριτήριο την άσκηση σε βάρος του ποινικής δίωξης για άλλο αδίκημα με κακουργηματική κατηγορία, κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας (άρθρο 48 ΧΘΔΕΕ, άρθρο 6 παρ.2 και 3 ΕΣΔΑ και άρθρο 71 ΚΠΔ). Η προτεινόμενη δε αντικατάσταση των αναμορφωτικών μέτρων σε περίπτωση εξακολουθητικής παραβίασης αυτών δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου και προφανές ζήτημα σε σχέση με την αρχή της αναλογικότητας, σε περίπτωση που θα αντικαθίσταται ένα ή περισσότερα από τα λιγότερο επαχθή αναμορφωτικά μέτρα του άρθρου 122 ΠΚ που θα έχει επιβληθεί με την αρχική απόφαση του Δικαστηρίου Ανηλίκων με περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Άρθρο 26: Αυτοδίκαιη παύση αναμορφωτικών μέτρων – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 130 Ποινικού Κώδικα Είμαστε απόλυτα σύμφωνοι με την προτεινόμενη αυτοδίκαιη παύση των αναμορφωτικών μέτρων με τη συμπλήρωση του 21ου έτους της ηλικίας. Άρθρο 27: Παρεμπόδιση δικαιοσύνης – Προσθήκη παρ. 3 στο άρθρο 231 Ποινικού Κώδικα και αντικατάσταση άρθρου 10 ν. 3500/2006 Κρίνουμε θετικά την προσθήκη παραγράφου 3 στο άρθρο 231 ΠΚ, με την οποία τυποποιείται το αδίκημα της “παρεμπόδισης δικαιοσύνης”, διότι προστατεύει επαρκέστερα τα δικαιώματα των θυμάτων και μάλιστα των πιο ευάλωτων, κατά των οποίων συνηθέστερα στρέφονται οι ενέργειες που εκεί περιγράφονται. Εγείρεται, όμως, από πλευράς μας προβληματισμός για τις επαπειλούμενες ποινές για το νέο αυτό αδίκημα. Άρθρο 28: Διακεκριμένες μορφές συμπλοκής – Τροποποίηση άρθρου 313 Ποινικού Κώδικα Υπερβολικά αυστηρές είναι οι απειλούμενες ποινές για τις δύο νέες μορφές του αδικήματος του άρθρου 313 ΠΚ που προτείνεται με το άρθρο 28 του ν/σ, δηλαδή τόσο για τη νέα (δεύτερη) μορφή του εδαφίου α’, όσο και ιδίως για τη νέα μορφή που θεσπίζει το προτεινόμενο εδάφιο β’. Με δεδομένο ότι, ενώ τώρα απαιτείται να επήλθε θάνατος ή βαριά σωματική βλάβη ανθρώπου εξαιτίας της συμπλοκής, με τη νέα διατύπωση της βασικής μορφής του άρθρου 313 ΠΚ θα απαιτείται να επήλθε και απλή μόνο σωματική βλάβη, κρίνεται ως δυσανάλογα αυστηρή η διατήρηση της απειλούμενης ποινής στο ίδιο ύψος (φυλάκιση ως 3 έτη). Άρθρο 29: Συμπερίληψη της παρακολούθησης γενετήσιας πράξης μεταξύ άλλων μέσω χρήσης της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών στις περιπτώσεις γενετήσιων πράξεων ενώπιον ανηλίκων – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 339 Ποινικού Κώδικα Μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους η προτεινόμενη νομοθετική προσθήκη. Άρθρο 30: Αυστηροποίηση των ποινικών κυρώσεων για το έγκλημα της παραμέλησης – Θέσπιση ποινικής ευθύνης δικαστικού συμπαραστάτη – Τροποποίηση άρθρου 360 Ποινικού Κώδικα Η αυστηροποίηση των ποινών για παραμέληση εποπτείας ανηλίκων (άρθρο 360 ΠΚ) που προτείνεται με τη νέα παράγραφο 2, φρονούμε ότι δεν πρόκειται να επιλύσει κανένα πρόβλημα και ωθείται απλώς και μόνον από ζητήματα που απασχόλησαν την επικαιρότητα. Είναι δίδαγμα και των σχετικών εγκληματολογικών μελετών, αλλά και της κοινής πείρας, ότι οι γονείς που παραμελούν την εποπτεία των ανηλίκων τους χρειάζονται να υποστηριχθούν στον ρόλο τους με τη συνδρομή και άλλων κοινωνικών υπηρεσιών της κοινότητας, η συνεργασία με τις οποίες θα πρέπει να είναι υποχρεωτική και μόνο σε περίπτωση μη συμμόρφωσης να προβλέπονται ανάλογες κυρώσεις. Φοβούμαστε ότι η προτεινόμενη ρύθμιση ενέχει τον κίνδυνο διάλυσης οικογενειών, αντί υποστήριξης τους μέσω άλλου είδους υπηρεσιών, με τις οποίες είναι δυνατή η ενίσχυσή και η καλύτερη προς όφελος του παιδιού λειτουργία τους.