Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ευθύνης τους έναντι αυτού.
Αρχική Μεταρρυθμίσεις αναφορικά με τις σχέσεις γονέων και τέκνων και άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίουΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ Άρθρο 1 Σκοπός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ Άρθρο 1 Σκοπός
- 1.656 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ Άρθρο 1 Σκοπός
- 417 ΣχόλιαΆρθρο 2 Αντικείμενο
- 860 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ – ΚΑΤΟΙΚΙΑ, ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ Άρθρο 3 Κατοικία ανηλίκου – Τροποποίηση άρθρου 56 ΑΚ
- 445 ΣχόλιαΆρθρο 4 Συναινετικό διαζύγιο – Αντικατάσταση άρθρου 1441 ΑΚ
- 2.007 ΣχόλιαΆρθρο 5 Συμφέρον τέκνου – Τροποποίηση άρθρου 1511 ΑΚ
- 391 ΣχόλιαΆρθρο 6 Διαμεσολάβηση – Αντικατάσταση άρθρου 1512 ΑΚ
- 864 ΣχόλιαΆρθρο 7 Από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας σε περίπτωση διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου και διάστασης των συζύγων– Αντικατάσταση τίτλου και άρθρου 1513 ΑΚ
- 1.231 ΣχόλιαΆρθρο 8 Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας – Αντικατάσταση τίτλου και άρθρου 1514 ΑΚ
- 883 ΣχόλιαΆρθρο 9 Τέκνα χωρίς γάμο των γονέων τους – Αντικατάσταση άρθρου 1515 ΑΚ
- 409 ΣχόλιαΆρθρο 10 Πράξεις από τον ένα γονέα – Τροποποίηση άρθρου 1516 ΑΚ
- 368 ΣχόλιαΆρθρο 11 Επιμέλεια του προσώπου – Προσθήκη εδαφίου στο άρθρο 1518 ΑΚ
- 1.176 ΣχόλιαΆρθρο 12 Από κοινού άσκηση της επιμέλειας του τέκνου σε σημαντικά ζητήματα – Αντικατάσταση τίτλου και άρθρου 1519 ΑΚ
- 1.766 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Άρθρο 13 Δικαίωμα επικοινωνίας – Αντικατάσταση άρθρου 1520 ΑΚ
- 1.256 ΣχόλιαΆρθρο 14 Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
- 129 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ Άρθρο 15 Ορισμός διαμεσολαβητών
- 103 ΣχόλιαΆρθρο 16 Έκτακτα προγράμματα επιμόρφωσης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών
- 149 ΣχόλιαΆρθρο 17 Επιμόρφωση δικαστών
- 168 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε’ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 18 Εφαρμογή των Κεφαλαίων Β’ και Γ΄ σε εκκρεμείς υποθέσεις
- 133 ΣχόλιαΆρθρο 19 Μεταβατική διάταξη για τα τέκνα που αναγνωρίστηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος
- 67 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ’ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 20 Εξουσιοδοτική διάταξη για τη συμφωνία λύσης του γάμου με ηλεκτρονικά μέσα
- 82 ΣχόλιαΆρθρο 21 Εξουσιοδοτική διάταξη για τη διαμεσολάβηση
- 75 ΣχόλιαΆρθρο 22 Εξουσιοδοτική διάταξη για τη χρηματοδότηση επιμορφωτικών σεμιναρίων
- 179 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ΄ Άρθρο 23 Έναρξη ισχύος
Πλοήγηση στη Διαβούλευση
Αναρτήθηκε
18 Μαρτίου 2021, 21:00
Ανοικτή σε Σχόλια έως
1 Απριλίου 2021, 21:00
Εργαλεία
Εκτύπωση Εξαγωγή Σχολίων σε![](http://www.opengov.gr/ministryofjustice/wp-content/themes/consultation/images/excel.gif)
Στατιστικά
1.656 Σχόλια 14814 Σχόλια επι της Διαβούλευσης 35362 - Όλα τα ΣχόλιαΌλες οι Διαβουλεύσεις
- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ...
- Κώδικας Δικαστικών Υπαλλήλων
- Ενίσχυση του συστήματος ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης και Δηλώσεων Οικονομικών Συμφερόντων του ν. 5026/2023
- Τροποποίηση του π.δ. 18/1989 «Κωδικοποίηση διατάξεων νόμων για το Συμβούλιο της Επικρατείας» (Α΄ 8) – Μεταφορά διαφορών στα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια -Ρυθμίσεις για πιλοτική ή κατόπιν...
- Εκσυγχρονισμός θεσμικού πλαισίου για το ενέχυρο και σύσταση Ενιαίου Ηλεκτρονικού Μητρώου Ενεχύρων επί κινητών, απαιτήσεων και άλλων δικαιωμάτων
- Ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας, χωροταξική αναδιάρθρωση των δικαστηρίων της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης και λοιπές ρυθμίσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης
- Ενίσχυση δικηγορικής ύλης: Ρυθμίσεις για τα σωματεία, τα κληρονομητήρια, τις αποδοχές και αποποιήσεις κληρονομιών
- Παρεμβάσεις στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για την επιτάχυνση και την ποιοτική αναβάθμιση της ποινικής δίκης - Εκσυγχρονισμός του νομοθετικού πλαισίου για την πρόληψη και τη...
- ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2021/784 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 29ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
- ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Ν. 4963/2022
- ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΤΑΚΤΙΚΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ,ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΤΗΛΕΜΑΤΙΚΗΣ
- Σχέδιο νόμου:«Υποβολή των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης (πόθεν έσχες) και οικονομικών συμφερόντων»
- Επικαιροποίηση ορολογίας...
- Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση με τίτλο «Διεθνής εμπορική διαιτησία και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης»
- Διαδικασία άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών, κυβερνοασφάλεια και προστασία προσωπικών δεδομένων πολιτών
- Επιλογή, κατάρτιση και επιμόρφωση των δικαστικών υπαλλήλων στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών
- Ενσωμάτωση στην εθνική έννομη τάξη της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/884 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απρίλιου 2019
- Προστασία προσώπων που αναφέρουν παραβιάσεις ενωσιακού δικαίου - Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2019 (L 305)
- Ενσωμάτωση Οδηγιών (ΕΕ) 2019/770 & (ΕΕ) 2019/771
- Δημόσια Διαβούλευση του σχεδίου νόμου με τίτλο «Δικαστική Αστυνομία»
- Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/713
- ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ "ΚΩΔΙΚΑΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ"
- Ένταξη των περιοχών ισχύος του κτηματολογικού κανονισμού Δωδεκανήσου στο εθνικό κτηματολόγιο, εφαρμογή σε αυτές της κοινής εθνικής νομοθεσίας...
- MΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
- Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση επί του σχεδίου νόμου «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας»
- Ταχεία πολιτική δίκη, προσαρμογή των διατάξεων της πολιτικής δικονομίας για την ψηφιοποίηση της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
- Δημόσια διαβούλευση επί του σχεδίου νόμου «Κώδικας οργανικών διατάξεων για το Ελεγκτικό Συνέδριο και άλλες συναφείς ρυθμίσεις»
- Διαβούλευση επί του σχεδίου νόμου «Πρόληψη και καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας"
- Μεταρρυθμίσεις αναφορικά με τις σχέσεις γονέων και τέκνων και άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίου
- EΦΑΡΜΟΓΗ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2017/1939-ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ
- Επιτάχυνση της εκδίκασης εκκρεμών υποθέσεων του ν. 3869/2010 σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 6§1 ΕΣΔΑ, τροποποιήσεις του Κώδικα Δικηγόρων και λοιπές διατάξεις
- Σχέδιο Νόμου «Ρυθμίσεις για το ελεγκτικό συνέδριο και διατάξεις για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης»
- Ενσωμάτωση Οδηγιών ΕΕ, κύρωση Μνημονίου Διοικητικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας Κύπρου, τροποποιήσεις του ν. 3663/2008 (Α΄99) προς εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1727 και άλλες διατάξεις
- Σχέδιο νόμου:"Τροποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις"
- Τροποποίηση διατάξεων του νόμου 4512/2018 (A΄ 5) για τη διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
- Μονάδες Μέριµνας Νέων και άλλες διατάξεις
- Κύρωση των τροποποιήσεων του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ν. 3003/2002, Α 75)
- Σχέδιο νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας
- Σχέδιο νέου Ποινικού Κώδικα
- Σχέδιο Νόμου για την Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
Η ισότητα προωθεί κ τον πολιτισμό. Το νομοσχέδιο τον προωθεί. Χρειάζονται όμως αλλαγές
➢ ‘Αρθρο 5
Συμφέρον τέκνου – Τροποποίηση άρθρου 1511 ΑΚ
Το άρθρο 1511 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1511
(…)
2. Στο συμφέρον του τέκνου, που εξυπηρετείται πρωτίστως από την ισόχρονη και ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων (…)
➢ ‘Αρθρο 8
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας- Αντικατάσταση άρθρου 1514 ΑΚ
Το άρθρο 1514 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1514
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας
(…)
2. Αν δεν είναι δυνατή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, εξαιτίας συνδρομής σπουδαίου λόγου, και ιδίως αν ο ένας γονέας έχει καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή αδιαφορεί συστηματικά για τις υποχρεώσεις του σχετικά με την ανατροφή του τέκνο (…).
3. Το δικαστήριο μπορεί ανάλογα με την περίπτωση:
α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, καθορίζοντας εναλλασσόμενη διαμονή του τέκνου στις κατοικίες αυτών, για χρόνο που δεν επιτρέπεται για οποιονδήποτε γονέα, να είναι κατώτερος από το 1/3 του συνολικού χρόνου διαβίωσης του τέκνου, ή να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ΄ ιδίαν θέματα (..)
➢ Άρθρο 9
«Άρθρο 1515 Τέκνα γεννημένα χωρίς γάμο των γονέων τους.
(..) Όταν το τέκνο αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας, αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας, την οποία ασκεί από κοινού και εξίσου με τη μητέρα (…)
➢ ‘Αρθρο 12
«’Αρθρο 1519 Σημαντικά ζητήματα επιμέλειας τέκνου
Για τη μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου που επιδρά ουσιωδώς στο δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, απαιτείται προηγούμενη έγγραφη συμφωνία των γονέων ή προηγούμενη οριστική δικαστική απόφαση που εκδίδεται μετά από αίτηση ενός από τους γονείς. Μονομερής από τον ένα γονέα μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου, δίχως να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του παρόντος, συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας.
➢ ‘Αρθρο 14
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Φέρτε ισότητα μετά από ένα διαζύγιο! Η από κοινού άσκηση της επιμέλειας με εναλλασσόμενη κατοικία κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς θα βοηθήσουν τα παιδιά καθώς και το ζευγάρι να βρει μια λύση. Για το καλό των παιδιών. Όλη η επιστήμη είναι υπέρ, όπως και η Ευρώπη
Είμαι μάνα δύο αγοριών, παντρεμένη κ κοινωνιολόγος. Συμφωνώ απόλυτα με την επιστήμη κ την Ευρώπη για το τι πρέπει να γίνει μετά από ένα διαζύγιο. Η από κοινού άσκηση της επιμέλειας με εναλλασσόμενη κατοικία κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς, μόνο καλό θα φέρει
Σαν πατέρας κ γονιός κ μολονότι είμαι παντρεμένος συντασσομαι απόλυτα με τις αλλαγές που προτείνει ο ενεργός μπαμπάς
➢ ‘Αρθρο 5
Συμφέρον τέκνου – Τροποποίηση άρθρου 1511 ΑΚ
Το άρθρο 1511 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1511
(…)
2. Στο συμφέρον του τέκνου, που εξυπηρετείται πρωτίστως από την ισόχρονη και ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων (…)
➢ ‘Αρθρο 8
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας- Αντικατάσταση άρθρου 1514 ΑΚ
Το άρθρο 1514 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1514
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας
(…)
2. Αν δεν είναι δυνατή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, εξαιτίας συνδρομής σπουδαίου λόγου, και ιδίως αν ο ένας γονέας έχει καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή αδιαφορεί συστηματικά για τις υποχρεώσεις του σχετικά με την ανατροφή του τέκνο (…).
3. Το δικαστήριο μπορεί ανάλογα με την περίπτωση:
α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, καθορίζοντας εναλλασσόμενη διαμονή του τέκνου στις κατοικίες αυτών, για χρόνο που δεν επιτρέπεται για οποιονδήποτε γονέα, να είναι κατώτερος από το 1/3 του συνολικού χρόνου διαβίωσης του τέκνου, ή να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ΄ ιδίαν θέματα (..)
➢ Άρθρο 9
«Άρθρο 1515 Τέκνα γεννημένα χωρίς γάμο των γονέων τους.
(..) Όταν το τέκνο αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας, αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας, την οποία ασκεί από κοινού και εξίσου με τη μητέρα (…)
➢ ‘Αρθρο 12
«’Αρθρο 1519 Σημαντικά ζητήματα επιμέλειας τέκνου
Για τη μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου που επιδρά ουσιωδώς στο δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, απαιτείται προηγούμενη έγγραφη συμφωνία των γονέων ή προηγούμενη οριστική δικαστική απόφαση που εκδίδεται μετά από αίτηση ενός από τους γονείς. Μονομερής από τον ένα γονέα μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου, δίχως να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του παρόντος, συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας.
➢ ‘Αρθρο 14
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Είμαι παντρεμένη και μητέρα 2 παιδιών. Σε ένα διαζύγιο δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις ανάμεσα στους γονείς. Η από κοινού άσκηση της επιμέλειας με εναλλασσόμενη κατοικία κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς θα βοηθήσει τα παιδιά να ορθοποδήσουν ξανά
Η από κοινού άσκηση της επιμέλειας με εναλλασσόμενη κατοικία κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς είναι το ιδανικό για το παιδί. Παρακολουθώ την επιστήμη κ τις προτάσεις της ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αγάπη κ η ικανότητα δεν έχει φύλο
Το νομοσχέδιο ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για την σχετικοποίηση της γονικής μέριμνας. Ξεκίνησε με την φιλοδοξία της καθιέρωσης της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας (του ακραίου σημείου δηλαδή επέμβασης του μη διαμένοντος γονέα στην καθημερινότητα του παιδιού και του γονέα, με τον οποίοναυτό διαμένει) και κατέληξε – άγνωστο μέσα από ποια διαδρομή – στο άλλο άκρο που είναι η σχετικοποίηση της γονικής μέριμνας και η μετατροπή της σε αντικείμενο συναλλαγής και capitisdeminutio. Καθιερώνει ρυθμίσεις, οι οποίες ευνοούν τους οικονομικά ισχυρούς, διαμορφώνει ισχυρά πρότυπα μονογονεϊκών οικογενειών, παιδιών χωρίς δύο γονείς και «γονέων μιας χρήσης» και θέτει υπό νομική διαπραγμάτευση ακόμα και την γονεϊκή ιδιότητα στους γονείς, οι οποίοι δεν πειθαρχούν στις συμφωνίες και στις αποφάσεις.
Συντασσομαι απόλυτα με τις αλλαγές που προτείνει ο ενεργός μπαμπάς. Σταματήστε τα παιχνίδια στην πλάτη των παιδιών
➢ ‘Αρθρο 5
Συμφέρον τέκνου – Τροποποίηση άρθρου 1511 ΑΚ
Το άρθρο 1511 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1511
(…)
2. Στο συμφέρον του τέκνου, που εξυπηρετείται πρωτίστως από την ισόχρονη και ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων (…)
➢ ‘Αρθρο 8
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας- Αντικατάσταση άρθρου 1514 ΑΚ
Το άρθρο 1514 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1514
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας
(…)
2. Αν δεν είναι δυνατή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, εξαιτίας συνδρομής σπουδαίου λόγου, και ιδίως αν ο ένας γονέας έχει καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή αδιαφορεί συστηματικά για τις υποχρεώσεις του σχετικά με την ανατροφή του τέκνο (…).
3. Το δικαστήριο μπορεί ανάλογα με την περίπτωση:
α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, καθορίζοντας εναλλασσόμενη διαμονή του τέκνου στις κατοικίες αυτών, για χρόνο που δεν επιτρέπεται για οποιονδήποτε γονέα, να είναι κατώτερος από το 1/3 του συνολικού χρόνου διαβίωσης του τέκνου, ή να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ΄ ιδίαν θέματα (..)
➢ Άρθρο 9
«Άρθρο 1515 Τέκνα γεννημένα χωρίς γάμο των γονέων τους.
(..) Όταν το τέκνο αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας, αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας, την οποία ασκεί από κοινού και εξίσου με τη μητέρα (…)
➢ ‘Αρθρο 12
«’Αρθρο 1519 Σημαντικά ζητήματα επιμέλειας τέκνου
Για τη μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου που επιδρά ουσιωδώς στο δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, απαιτείται προηγούμενη έγγραφη συμφωνία των γονέων ή προηγούμενη οριστική δικαστική απόφαση που εκδίδεται μετά από αίτηση ενός από τους γονείς. Μονομερής από τον ένα γονέα μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου, δίχως να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του παρόντος, συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας.
➢ ‘Αρθρο 14
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
το νομοσχέδιο είναι κομμένο και ραμμένο για πλούσιους βουλευτές της ΝΔ, και κοντά σε αυτούς θα ικανοποιηθούν και άλλοι αυταρχικοί πατεράδες. Δυστυχώς υπάρχουν και κάποιοι που αδίκως έχουν αποκοπεί από το μεγάλωμα των παιδιών του λόγω άδικης στάσης κάποιων μητέρων- όλα υπάρχουν. Ο υπάρχων νόμος να δώσει στους πραγματικά αδικημένους πατεράδες τρόπο να επικοινωνούν σωστά και αρκετά με τα παιδιά τους, να προστατέψει τις μητέρες που δεν λαμβάνουν τη διατροφή που θα έπρεπε, να φροντίσει αυτά τα δικαστήρια να γίνονται άμεσα γιατί αφορούν τη ζωή μικρών παιδιών, και να αντιμετωπίζεται η κάθε περίπτωση ξεχωριστά ανάλογα με τις ανάγκες του συγκεκριμένου παιδιού και τις δυνατότητες των γονιών του, σεβόμενος πάντα τις ιδιαιτερότητες τις κάθε κατάστασης. Είναι κρίμα οι πατέρες που πραγματικά ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους να ταυτίζονται με τους εγωιστές αυταρχικούς και επι της ουσίας αδιάφορους πατέρες. Σας παρακαλώ πολύ να μην ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο.
Η ισότητα προωθεί τον πολιτισμό ακόμη και μετά από ένα διαζύγιο. Συνεπιμελεια ίσος χρόνος κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς με εναλλασσόμενη κατοικία το πλέον κατάλληλο. Σας παρακαλώ ισότητα για το καλό των παιδιών
Ανακοίνωση της «Εναλλακτικής Παρέμβασης» για το σ/ν του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Μεταρρυθμίσεις αναφορικά με τις σχέσεις γονέων και τέκνων και άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίου»
Το νομοσχέδιο αναμόρφωσης του οικογενειακού δικαίου που φέρνει προς ψήφιση το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με περιεχόμενο τη ρύθμιση των ζητημάτων που αφορούν τα παιδιά γονέων που τελούν σε διάσταση ή έχουν λύσει τον γάμο ή το σύμφωνο συμβίωσής τους, δεν συνιστά κάποια μείζονα «μεταρρύθμιση», όπως ισχυρίζεται ο Υπουργός, κάνοντας συγκρίσεις με την πραγματικά αναγκαία και προοδευτική μεταρρύθμιση του ν. 1329/1983.
Το επισπεύδον Υπουργείο Δικαιοσύνης διέρρεε όλο το προηγούμενο διάστημα μέσω πανομοιότυπου περιεχομένου δημοσιευμάτων την πρόθεση επιβολής με οριζόντιο τρόπο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, εισάγοντας την έννοια της γονεϊκής αποξένωσης (όρος αμφισβητούμενης επιστημονικής σημασίας και τεκμηρίωσης στην ψυχολογική επιστήμη) ως ενός από τα τεκμήρια κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, με κατανομή του χρόνου που περνά το παιδί ισομερώς και στους δύο γονείς και με υποχρεωτική προσφυγή σε διαμεσολάβηση. Το τελικό κείμενο του σχεδίου νόμου που ήδη τέθηκε σε διαβούλευση αποκλίνει από τις παραπάνω «διαρροές», προσπαθώντας προφανώς να συγκεράσει ένα «παρασκηνιακό παζάρεμα» με τους υπερασπιστές της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας και την αποφυγή εξόφθαλμων ρυθμίσεων που αντιβαίνουν στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η παράκαμψη της διαδικασίας Κωδίκων του Κανονισμού της Βουλής, η οποία επιτάσσει την υιοθέτηση ή μη (χωρίς δυνατότητα παρέμβασης) του πορίσματος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που συστήνεται προς τούτο τον σκοπό, οδήγησε ουσιαστικά στην άνευ συνοχής και τεκμηρίωσης παρέμβαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης επί του πορίσματος, με αποτέλεσμα το τελικό κείμενο του σχεδίου νόμου να πάσχει από ασυνέχειες και νομοτεχνικά προβλήματα.
Ο δημόσιος λόγος και αντίλογος που αναπτύχθηκε σχετικά, δυναμιτίστηκε από το κενό της έλλειψης διαβούλευσης με τους εμπλεκόμενους φορείς, που υπό κανονικές συνθήκες θα είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν με οργανωμένο και νηφάλιο τρόπο την οπτική και την κριτική τους στις προωθούμενες ρυθμίσεις. Αντ’ αυτού, με κυβερνητική ευθύνη δημιουργήθηκαν συνθήκες πόλωσης που κάθε άλλο παρά έχουν ως επίκεντρο, επίδικο και επιδιωκόμενο, το συμφέρον του παιδιού. Έτσι η επιχειρούμενη νομοθετική αλλαγή έχει λάβει τον χαρακτήρα ρεβανσισμού «πατέρων» έναντι δήθεν «προνομιούχων μέχρι σήμερα μητέρων», στο όνομα του συμφέροντος του παιδιού που παραμένει ως άλλοθι στο επίκεντρο μιας στρεβλά παρουσιαζόμενης ως «διαμάχης μεταξύ των δύο φύλων».
Οι βασικές αλλαγές που εισάγει το νομοσχέδιο είναι οι ακόλουθες: το συμφέρον του τέκνου (ά. 1511 του Αστικού Κώδικα) ορίζεται πλέον με βάση τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων ως προς αυτό («ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του… αποτροπή διάρρηξης των σχέσεών του με καθένα από αυτούς»). Η γονική μέριμνα ασκείται «εξίσου» (α. 1513 ΑΚ). Καθιερώνεται «τεκμήριο επικοινωνίας» με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο στο ένα τρίτο του «συνολικού χρόνου» (α. 1520 ΑΚ). Η κακή άσκηση της επιμέλειας, οριζόμενη με πολύ ευρύ τρόπο, μπορεί να σημάνει την αφαίρεση της γονικής μέριμνας από τον γονέα (α. 1532 ΑΚ).
Οι διατάξεις αυτές είναι βαθύτατα προβληματικές. Συγχέουν την μέριμνα (που σύμφωνα με την παρούσα νομοθετική και νομολογιακή πρακτική ασκείται από αμφότερους τους γονείς) με την επιμέλεια, με αποτέλεσμα να επέρχεται κίνδυνος απώλειας της μέριμνας στο όνομα δήθεν της ισότιμης άσκησής της. Καθιερώνουν τεκμήρια, όπως το δικαίωμα επικοινωνίας κατά το ένα τρίτο του χρόνου, που αφενός είναι αόριστα (ποιός είναι ο συνολικός χρόνος στη ζωή ενός παιδιού;), αφετέρου θα «δέσουν τα χέρια» του δικαστή στην προσπάθειά του να προβεί σε εξατομικευμένη κρίση ανάλογα με τα συγκεκριμένα περιστατικά της υπόθεσης που δικάζει. Το σημαντικότερο, οι διατάξεις αυτές πλήττουν την παιδοκεντρική αντίληψη του οικογενειακού δικαίου, που θα έπρεπε να είναι κυρίαρχη κατά τη ρύθμιση των ζητημάτων που γεννώνται από τη διάσταση ή τη λύση του γάμου. Αντίθετα, το παιδί καθίσταται αντικείμενο και οι ανάγκες του υποτάσσονται στις διαθέσεις (και τις ορέξεις…) γονέων που αντιδικούν και που είναι γνωστό από την καθημερινή πρακτική ότι τείνουν να εργαλειοποιούν το παιδί. Είναι χαρακτηριστικό αυτής της γονεοκεντρικής αντίληψης ότι το νομοσχέδιο θωρακίζει το τεκμήριο επικοινωνίας ακόμα και για τον γονέα που έχει καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή βία, μέχρι να καταστεί η δικαστική απόφαση αμετάκλητη!
Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν προβλήματα που ζητούν απαντήσεις και νομοθετικές παρεμβάσεις και που θα βοηθούσαν τόσο στην ομαλή οικογενειακή ζωή των ζευγαριών, ετερόφυλων και ομόφυλων, όσο και στην ζωή των παιδιών που οι γονείς τους ζουν σε διάσταση.
Αλήθεια: Τι πράττει η Κυβέρνηση για να υποστηρίξει το εισόδημα των γονέων και μονογονέων για να μπορούν να μεγαλώνουν αξιοπρεπώς το παιδί τους; Πώς ενισχύει τις κοινωνικές υπηρεσίες που καλούνται αν και υποστελεχωμένες να ανταποκριθούν στις παραγγελίες των εισαγγελέων ανηλίκων για την καταλληλότητα του περιβάλλοντος όπου διαβιούν τα παιδιά; Πώς αντιμετωπίζει το πρόβλημα εκτέλεσης των αποφάσεων, κυρίως ως προς τις περί καταβολής διατροφής διατάξεις τους; Ποια πρωτοβουλία λαμβάνει για να ρυθμίσει τη σχέση του παιδιού με τον μη βιολογικό γονέα του στις μη ετεροκανονικές οικογένειες; Πώς υποστηρίζει τους δικαστές στο έργο τους, όταν καλούνται να εκδικάσουν υποθέσεις οικογενειακής φύσης;
Αντί να επικεντρωθεί η Κυβέρνηση λοιπόν στις παραπάνω διαγνωσμένες ανάγκες, εισάγει «τιμωρητικές» διατάξεις για τους γονείς που είτε δεν κάνουν χρήση του δικαιώματος επικοινωνίας, δεν καταβάλλουν υπαιτίως τη διατροφή του τέκνου ή δεν διασφαλίζουν την καλή σχέση του παιδιού με τους συγγενείς του έτερου γονέα. Προφανώς τέτοιες συμπεριφορές απαντώνται και έχουν κατά τεκμήριο αρνητική επίπτωση στην ψυχοσύνθεση του παιδιού. Είναι όμως η απάντηση σε αυτό, η απώλεια της γονικής μέριμνας, δηλαδή το να καταστεί ένα παιδί «ορφανό»; Προφανώς επιλέγει η κυβέρνηση να δαπανήσει χρήματα στους συμβούλους/στις εταιρείες συμβούλων που θα αναλάβουν την επιμόρφωση των δικαστών, παρά στην ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών για να υποστηρίζουν τους γονείς στο γονεϊκό τους ρόλο.
Ο διακηρυγμένος σκοπός της επίτευξης της ισότητας των δύο φύλων και της εξάλειψης των έμφυλων διακρίσεων σε σχέση με την κατασκευή των ρόλων και την άσκηση των καθηκόντων τους ως γονέων, δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί «εν κενώ» και με μία νομοθετική μεταρρύθμιση, όσο παιδευτικό χαρακτήρα και εάν έχει ένα νομοθέτημα. Η μειονεκτική θέση των γυναικών από άποψη εισοδήματος, αποκλεισμού τους από την αγορά εργασίας, αντιμετώπισης του καθημερινού σεξισμού και της κακοποιητικής βίας, είναι μια πραγματικότητα που οι διατάξεις του νομοσχεδίου θα την επιτείνουν προς το χειρότερο. Πώς θα αποτραπεί, για παράδειγμα, η εργαλειοποίηση της πρόβλεψης για υποχρεωτική συναπόφαση (ή προηγούμενη ενημέρωση για κάθε καθημερινό ζήτημα) από τον θύτη ενδοοικογενειακής βίας (και μάλιστα ψυχολογικής για την οποία δεν θα υποβληθεί ποτέ μήνυση);
Από τα παραπάνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι το ζήτημα των σχέσεων του τέκνου με τους εν διαστάσει γονείς δεν είναι απλό, ώστε να μπορεί να ρυθμιστεί «οριζόντια», με εισαγωγή τεκμηρίων ή «υποχρεωτικά». Η εξατομικευμένη δικαστική κρίση, με την αρωγή κοινωνικών υπηρεσιών και εξειδικευμένων δικαστών, τους οποίους θα συνεπικουρούν ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί, είναι ο μόνος τρόπος για να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα του παιδιού, αλλά και η ψυχική και σωματική ακεραιότητα των γονέων του.
Εν κατακλείδει:
– Η «υποχρεωτική συνεπιμέλεια» δεν προωθείται τελικά από το νομοσχέδιο που τέθηκε προς διαβούλευση. Τα πρόσθετα όμως «περιθώρια» που δίνονται για συναπόφαση και υποχρέωση ενίσχυσης της σχέσης του έτερου γονέα με το παιδί (επί ποινή αφαίρεσης της γονικής μέριμνας), καθώς και η ασαφής αναφορά στην «εξίσου» άσκηση της γονικής μέριμνας, θα εντείνουν τις αντιδικίες σε βάρος των παιδιών.
– Η πρόβλεψη δυνατότητας παραπομπής σε διαμεσολάβηση με δικαστική απόφαση, υποβάλλει τους γονείς σε περαιτέρω κόστη. Από θέση αρχής είμαστε αντίθετοι/ες στον θεσμό της υποχρεωτικής (δια νόμου ή δια δικαστικής απόφασης) διαμεσολάβησης, η οποία συνιστά απεμπόληση του καθήκοντος δικαστικής προστασίας, ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης και επιβάρυνσης των διαδίκων. Εξυπηρετεί μόνο την αδυναμία στελέχωσης των δικαστηρίων και τη δυνατότητα επαγγελματικής ψευτοαποκατάστασης μερικών χειμαζόμενων από την κρίση και τη μείωση της ύλης δικηγόρων. Θα αποτύχει όπως και όλες οι προηγούμενες προσπάθειες, αυτή τη φορά όμως σε βάρος των παιδιών.
– Η προϋπόθεση αμετάκλητης καταδίκης για ενδοοικογενειακή βία και αδικήματα προσβολής της γενετήσιας ελευθερίας, ώστε να χωρεί περιορισμός του δικαιώματος επικοινωνίας ή να ιδρύεται τεκμήριο κακής άσκησης της γονικής μέριμνας (θυμίζουμε το άρθρο 1 παρ. 3 ν. 3500/2006 που αναγνωρίζει ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας και το παιδί ενώπιον του οποίου ασκείται ενδοοικογενειακή βία) αγνοεί την πραγματικότητα των πολυετών δικαστικών διαδικασιών που απαιτούνται για να γίνει αμετάκλητη μία καταδίκη και δη για κακούργημα. Αποδέχεται λοιπόν το Υπουργείο την συνέχιση της έκθεσης του παιδιού σε κίνδυνο, κάτι που τελεί σε ευθεία αντίθεση και με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (ιδίως άρ. 31) και με τη Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού.
– Οποιαδήποτε αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου προκειμένου να είναι αποτελεσματική, σύγχρονη και συμπεριληπτική απαιτεί γενικότερη στήριξη της μητρότητας, της γονεϊκότητας, των παιδιών, άρση των διακρίσεων κατά των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων στο γάμο και την τεκνοθεσία, αναγνώριση διαφορετικών μοντέλων οικογένειας πέραν του πυρηνικού. Απαιτεί προνοιακές πολιτικές και ενίσχυση γονέων και παιδιών από δημόσιους φορείς, χωρίς την αναπαραγωγή έμφυλων στερεοτύπων.
– Όταν η Ελλάδα έρχεται τελευταία μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. στον δείκτη ισότητας των φύλων για το 2019, η άποψη ότι το προωθούμενο νομοθέτημα προωθεί την ισότητα μεταξύ των γονέων και άρα μεταξύ των φύλων, είναι τουλάχιστον προσχηματική. Γιατί παραβλέπει την πραγματικότητα των υπαρχουσών οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων μέσα στις οποίες η γυναίκα βιώνει τρομακτικές ανισότητες, καταπιέσεις, διακρίσεις και επιφορτίζεται με τα βάρη της κοινωνικής αναπαραγωγής (οικιακή εργασία, φροντίδα παιδιών, ηλικιωμένων κλπ).
– Η εξατομικευμένη κρίση με την αρωγή κοινωνικών υπηρεσιών και την θεσμοθέτηση εξειδικευμένων οικογενειακών δικαστηρίων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ρύθμιση των οικογενειακών διαφορών με τρόπο που να διασφαλίζεται το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
Η Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή ζητάει να αποσυρθεί το σχέδιο νόμου, να ακολουθηθεί σε κάθε περίπτωση η διαδικασία των Κωδίκων και να υιοθετηθεί η παιδοκεντρική αντίληψη στα υπό ρύθμιση ζητήματα.
https://thepressproject.gr/apo-tin-ypochreotiki-synepimeleia-sti-dynitiki-goniki-merimna/
Δυστυχώς, οι προτεινόμενες διατάξεις του σχεδίου νόμου θα επιφέρουν τεράστιες αλλαγές στις οικογενειακές σχέσεις και δη στις σχέσεις γονέων και τέκνων μετά το διαζύγιο οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι οι εξής:
Παραγκωνίζεται το συμφέρον του τέκνου που μέχρι σήμερα ήταν ακρογωνιαίος λίθος του οικογενειακού μας δικαίου το οποίο αξιολογείτο από τον αρμόδιο φυσικό δικαστή κατά περίπτωση και καθιστούσε το οικογενειακό μας δίκαιο το πλέον προοδευτικό της Ευρώπης. Με τις προτεινόμενες διατάξεις ο νομοθέτης αποφασίζει τι είναι συμφέρον για όλα τα παιδιά που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια ανεξαρτήτως ατομικής κατάστασης, κοινωνικής και φυλετικής καταγωγής, τόπου διαμονής και οικονομικής κατάστασης. Η ρύθμιση αυτή παραβιάζει βάναυσα τα δικαιώματα των παιδιών. Με άλλα λόγια, οι ρυθμίσεις αυτές ενδέχεται να είναι συμβατές με τα συμφέροντα των παιδιών μόνο στην περίπτωση που μετά το διαζύγιο τα τέκνα φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία και μπορούν να μεταφέρονται στα αντίστοιχα σπίτια των γονέων τους με οδηγούς και οι γονείς τους έχουν αμφότεροι οικονομική επιφάνεια. Επομένως είναι ρυθμίσεις για τη μειοψηφία του πληθυσμού. Οι υπόλοιποι (παρ΄ότι πολλοί έχουν παρασυρθεί και θεωρούν ότι τα προβλήματά τους θα επιλυθούν) θα απογοητευθούν και θα εξεγερθούν (ενδεχομένως και σε βάρος των μελών των οικογενειών τους ή θα εξαντληθούν οικονομικά σε ατέρμονους δικαστικούς αγώνες)
Επιχειρείται η θέσπιση φωτογραφικού τύπου ρυθμίσεων, για την εξυπηρέτηση του σκοπού των οποίων στο σχέδιο περιλαμβάνονται ψυχολογικές, αόριστες και δυσαπόδεικτες έννοιες όπως η συναισθηματική διατάραξη σχέσεων γονέων και τέκνων.
Περαιτέρω, παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών και των γυναικών όπως αυτά έχουν εκφραστεί μέχρι τώρα από διεθνείς συμβάσεις (ενδεικτικά αποκλεισμός/περιορισμός επικοινωνίας με το τέκνο μόνο σε περίπτωση αμετάκλητης δικαστικής απόφασης για εγκλήματα σε βάρος του τέκνου). Με τις ρυθμίσεις αυτές, ο κακοποιητικός γονέας θα αξιώνει να παίρνει το τέκνο του για επικοινωνία ακόμη και όταν εκκρεμεί σε βάρος του ποινική διαδικασία για εγκλήματα σε βάρος του τέκνου έως την έκδοση απόφασης από τον Άρειο Πάγο, ήτοι 8-13 έτη ανάλογα με το αν η κατηγορία είναι πλημμεληματική ή κακουργηματική.
Επιπλέον, εισάγεται μαθηματικό τεκμήριο του 1/3 του χρόνου του παιδιού για την άσκηση επικοινωνίας με τον γονέα που δεν διαμένει, το οποίο δεσμεύει καταλυτικά τη κρίση του φυσικού δικαστή να κρίνει εξατομικευμένα. Ο νομοθέτης δε παραλείπει να προβεί σε ρύθμιση που θα βελτιώσει το μείζον θέμα της παραβίασης αποφάσεων διατροφής. Σημειώνεται σε ότι με την θέσπιση της κατά τεκμήριο επικοινωνίας τουλάχιστον κατά το 1/3 θα επηρεαστούν άμεσα οι διατροφές (καθώς θα συμψηφίζονται) ενώ ο νομοθέτης δεν μεριμνά για την υποστήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών και την ενίσχυση του ενός γονέα όταν ο έτερος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις διατροφής του.
Φέρτε ισότητα στα παιδιά μετά από ένα διαζύγιο. Συνεπιμελεια ίσος χρόνος κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς. Η επιστήμη και η Ευρώπη μιλησαν.
Ως γυναίκα που σέβεται την ισότητα, θα ήθελα να υπάρχει κ μετά από ένα διαζύγιο. Η από κοινού άσκηση επιμέλειας, όταν δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι με εναλλασσόμενη κατοικία κ ίσα δικαιώματα και στους δύο γονείς θα βοηθήσει τα παιδιά να είναι ευτυχισμένα
Ως μητέρα 2 παιδιών και παντρεμένη θεωρώ ότι ο ρόλος του πατέρα είναι ισάξιος με της μητέρας. Επιπρόσθετα συντασσομαι με τις αλλαγές που προτείνει ο ενεργός μπαμπάς
➢ ‘Αρθρο 5
Συμφέρον τέκνου – Τροποποίηση άρθρου 1511 ΑΚ
Το άρθρο 1511 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1511
(…)
2. Στο συμφέρον του τέκνου, που εξυπηρετείται πρωτίστως από την ισόχρονη και ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων (…)
➢ ‘Αρθρο 8
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας- Αντικατάσταση άρθρου 1514 ΑΚ
Το άρθρο 1514 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1514
Παρέκκλιση από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας
(…)
2. Αν δεν είναι δυνατή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, εξαιτίας συνδρομής σπουδαίου λόγου, και ιδίως αν ο ένας γονέας έχει καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή αδιαφορεί συστηματικά για τις υποχρεώσεις του σχετικά με την ανατροφή του τέκνο (…).
3. Το δικαστήριο μπορεί ανάλογα με την περίπτωση:
α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, καθορίζοντας εναλλασσόμενη διαμονή του τέκνου στις κατοικίες αυτών, για χρόνο που δεν επιτρέπεται για οποιονδήποτε γονέα, να είναι κατώτερος από το 1/3 του συνολικού χρόνου διαβίωσης του τέκνου, ή να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ΄ ιδίαν θέματα (..)
➢ Άρθρο 9
«Άρθρο 1515 Τέκνα γεννημένα χωρίς γάμο των γονέων τους.
(..) Όταν το τέκνο αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας, αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας, την οποία ασκεί από κοινού και εξίσου με τη μητέρα (…)
➢ ‘Αρθρο 12
«’Αρθρο 1519 Σημαντικά ζητήματα επιμέλειας τέκνου
Για τη μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου που επιδρά ουσιωδώς στο δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, απαιτείται προηγούμενη έγγραφη συμφωνία των γονέων ή προηγούμενη οριστική δικαστική απόφαση που εκδίδεται μετά από αίτηση ενός από τους γονείς. Μονομερής από τον ένα γονέα μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου, δίχως να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του παρόντος, συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας.
➢ ‘Αρθρο 14
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Στο πλαίσιο αυτό, το νομοσχέδιο που έχει έρθει στο φως της δημοσιότητας, εισάγει στη πραγματικότητα ακραίες συντηρητικές ρυθμίσεις που στην πράξη θα εφαρμοστούν σε βάρος των παιδιών και των γυναικών. Οι διατάξεις προσκρούουν ευθέως σε διεθνείς συμβάσεις και αν τυχόν ψηφιστεί κινδυνεύει να καταδικαστεί η Χώρα από τα διεθνή δικαστήρια. Συγκεκριμένα :
α) Ο κακοποιητικός γονέας μόνο με αμετάκλητη απόφαση δικαστηρίου δεν ασκεί δικαιώματα επικοινωνίας και τη γονική μέριμνα το οποίο πρακτικά σημαίνει 8-10 έτη κακοποίησης,
β) Εισάγεται αυθαιρέτως ελάχιστη επικοινωνία 1/3 του χρόνου του παιδιού αφαιρώντας την υποχρέωση αξιολόγησης από τα αρμόδια δικαστικά όργανα, χωρίς να προκύπτει αν αφορά στον ελεύθερο ή στον πραγματικό χρόνο. Στη περίπτωση που αφορά στον πραγματικό χρόνο είναι άτοπο καθώς πρόκειται για 8 ώρες την ημέρα. Είναι δε σαφές ότι η τόσο εκτεταμένη επικοινωνία θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των διατροφών ή την κατάργηση των διατροφών των παιδιών. Άλλωστε μόνο η αναιτιολόγητη μη καταβολή της διατροφής θα ποινικοποιείται γεγονός που θα διευκολύνει τη μη καταβολή της
γ) Εισάγονται αυθαιρέτως υποχρεώσεις των γονέων έναντι των ανιόντων της πατρικής ή μητρικής γραμμής (παππούδες, γιαγιάδες) τις οποίες συνδέει με λόγο αφαίρεσης της γονικής μέριμνας
δ) Εισάγει αόριστες και δυσαπόδεικτες έννοιες ερειδόμενες σε ανυπόστατα ψυχολογικά κριτήρια και καταστάσεις όπως “διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης, και πρόκληση διάρρηξης σχέσεων” τις οποίες τις καθιστά λόγους αφαίρεσης της γονικής μέριμνας.
Με άλλα λόγια ενώ το νομοσχέδιο επιβάλλει την επικοινωνία του παιδιού με τους γονείς στη πράξη προβλέπει την αυθαίρετη αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας. Η ratio του νομοθέτη στο συγκεκριμένο νομοθετικό κείμενο, φαίνεται να είναι η εξυπηρέτηση της απρόσκοπτης, ανεμπόδιστης, ακώλυτης, ευρείας επαφής του τέκνου με τους γονείς του , την οποία την ανάγει σε μέγιστο αγαθό αναφορικά με το συμφέρον του τέκνου. Το αποτέλεσμα όμως της ρυθμίσεως καταλήγει σε αφαίρεση γονικής μέριμνας ήτοι σε πλήρη και ολοκληρωτική αποξένωση του παιδιού από τον άλλο γονέα . Επομένως η έννομη συνέπεια της ρύθμισης αντιστρατεύεται αυτή καθεαυτή την ratio της ρύθμισης . Πρόκειται εμφανώς για παραδοξολογία.
ε) Το γεγονός ότι το νομοσχέδιο απαιτεί τη συμφωνία των γονέων σε κεφαλαιώδη ζητήματα της γονικής μέριμνας όπως εκπαίδευση του παιδιού και υγεία καθόλου δε επιλύει τις αντιδικίες των γονέων αντίθετα τις γιγαντώνει καθώς είναι βέβαιο ότι τα ζητήματα αυτά θα αποτελούν πεδίο μάχης.
στ) Ο νομοθέτης δεν προβλέπει όπως αναμενόταν, καμία μέριμνα για την ίδρυση οικογενειακών δικαστηρίων και την δημιουργία κατάλληλων δομών.
Το νομοσχέδιο δεν εξυπηρετεί το καλό των παιδιών. Όσοι λένε για ισό χρόνο δεν καταλαβαίνουν ότι δεν είναι εφικτό, θέλουν να βάλουν το παιδί στη μέση και να το τραβάνε. Από τη στιγμή που ένα ζευγάρι χωρίζει πρέπει να είναι έτοιμο ότι θα αλλάξει και η επικοινωνία του ενός γονέα που δεν θα διαμένει με το τέκνο, να το σκεφτεί πρίν χωρίσει. Έχω δύο παιδιά και δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθούν στη μέση καυγάδων των γονιών τους και να τα αντιμετωπίσουμε ΣΑΝ ΑΝΤΙΚΕΊΜΕΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΥ, ΣΑΝ ΑΚΙΝΗΤΑ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΕΣΗ. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝΙΣΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΤΟΥΣ ΗΡΕΜΙΑ- Η ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΤΡΑΒΑΜΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΝ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΑ- ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Η υποχρεωτική συνεπιμελεια δεν πρέπει και δε μπορεί να ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να κρίνει , αφου εκδικαστεί η κάθε υπόθεση. Πώς προάγεται το συμφέρον του παιδιού, αν ο άλλος γονέας αποδεδειγμένα δε μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του παιδιού? Πώς προάγεται το συμφέρον του παιδιού, αν ένας νόμος εξαναγκάζει ένα παιδί να μείνει για πολλές μέρες κάπου που δεν αισθάνεται άνετα και του δημιουργούνται αισθήματα άγχους και αγωνίας? Για να μην αναφέρω περιπτώσεις, όπου το παιδί βιώνει συναισθηματική Ή σωματική βία, καθώς ενδεχομένως αυτή να ήταν η αιτία του διαζυγίου.
Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και ιδιαίτερο, πρέπει να εξετάζεται και να λαμβάνεται υπόψη το περιβάλλον.
Τα παιδία έχουν ανάγκη σταθερότητα και ασφάλεια. Η εναλλασσόμενη κατοικία και συνεχής αλλαγή περιβάλλοντος για τα περισσότερα παιδιά λειτουργεί διασπαστικά, όπως και για το δικό μου το παιδί. Η επικοινωνία με τον πατέρα τους είναι πάρα πολύ σημαντική, πού δεσμεύεται ο γονιός που δεν κατοικεί με το παιδί ότι θα επικοινωνεί ισόχρονα με το τέκνο του και δεν θα αναβάλλει την επικοινωνία μειώνοντας κιόλας το ποσό της διατροφής? Το νομοσχέδιο είναι ξεκάθαρα υπέρ των πατεράδων που είναι οι περισσότεροι που δεν έχουν επιμέλεια και πραγματική γνώση και εμπειρία τι σημαίνει η ανατροφή ενός παιδιού, η δέσμευση σε αυτό και οι πραγματικές ανάγκες του. Η σημασία του ρόλου του πατέρα δεν σημαίνει και αποσταθεροποίηση του καθημερινού περιβάλλοντος του!! ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΑΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΞΕΡΩ! ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΣΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΣΠΙΤΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!!
Θερμά συγχαρητήρια κ. Υπουργέ για τη γενναιότητα και την αποφασιστικότητά σας να ρυθμίσετε ένα μείζον κοινωνικό θέμα, που ενδιαφέρει άμεσα χιλιάδες γονείς και αφορά το πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας μας, τα παιδιά. Μην επιτρέψετε, ως πολιτικός της προόδου, να τπερισχύσουν οι αντιδραστικές δυνάμεις που αντιστέκονται στην πρόοδο και την εξέλιξη της Ελληνικής κοινωνίας εν ονόματι του «φεμινισμού».
Το άρθρο θα πρέπει να αναδιατυπωθεί ως εξής:
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου, το οποίο ικανοποιείται από την ανατροφή του τέκνου και την εκπλήρωση της ευθύνης έναντι αυτού και από τους δύο γονείς του, δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με ισόχρονη εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων των γονέων του.
Άποψη μου είναι ότι, από το πρώτο κιόλας άρθρο του νόμου, πρέπει να δηλωθεί με εμβληματικό τρόπο, η ισόχρονη και ισότιμη συμμετοχή και των δυο γονέων, στην ανατροφή και επιμέλεια των παιδιών, σε περίπτωση διαζυγίου. Ώστε, να μην υπάρχει χώρος παρερμηνείας από του δικαστικούς λειτουργούς, για την πρόθεση του νόμου. Δυστυχώς η δικαστηριακή πρακτική κατάντησε, με την ευρεία και αυθαίρετη ερμηνεία του υφιστάμενου νόμου, να θεωρεί την μητέρα βιοκοινωνικά ανώτερη, καταστρατηγώντας το ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα όλων των ανθρώπων, να αντιμετωπίζονται ως ίσοι απέναντι στην δικαιοσύνη. Επίσης φτάσαμε στο σημείο, να θεωρείται κάθε άνθρωπος που έτυχε να γεννηθεί άνδρας, ως βίαιος κακοποιητής των τέκνων του, ωσάν να ζούμε σε ένα μεσαιωνικό κυνήγι μαγισσών. Φτάνει πια με την πρακτική του ενός γονέα και του ενός επισκέπτη. Φτάνει πια να δίνεται η δυνατότητα σε μια κακοποιητική μητέρα, να εργαλειοποιεί το παιδί εναντίον του ιδίου του πατέρα του. Επιτέλους τολμήστε. Όλες οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας είναι μαζί σας.
Θα υποβάλλεται κάθε ατομικότητα και παιδί να έρχεται υποχρεωτικά σε επαφή με τον κακοποιητη της, είστε τραγικοί
ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΡΑ,ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ Η ΨΉΦΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΤΟΣΟ ΑΜΕΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΏΤΑ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ Π Χ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ,ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΠΡΟΝΟΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ,ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΒΙΑΣ ΚΤΛ.
ΛΑΘΟΣ ΟΛΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΕΩΣ ΤΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΛΉΣΕΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΛΕΥΡΕΣ.ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΚΟΜΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣΥΝΗΣ ΕΝ ΜΈΣΩ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΧΕΙΑΣ,ΆΡΡΩΣΤΟΙ,ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΤΛ.
ΑΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΥΤΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΡΑ.ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.
Όλοι οι επιστημονικοί φορείς έχουν πάρει θέση.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.
Η ΦΥΛ.ΙΣ. παραθέτει 10 λόγους για τους οποίους το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί:
1. Το Οικογενειακό μας Δίκαιο είναι παιδοκεντρικό, θέτει δηλαδή στο επίκεντρο το συμφέρον του τέκνου, που αποτελεί αόριστη νομική έννοια και οφείλει να λαμβάνεται υπόψη τόσο από τους γονείς κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας όσο και από το δικαστήριο κατά τη λήψη απόφασης. Και ως αόριστη νομική έννοια με αξιολογικό περιεχόμενο οφείλει να εξειδικεύεται από το δικαστήριο με βάση τα ιδιαίτερα γνωρίσματα κάθε επιμέρους περίπτωσης. Αντιθέτως, το νομοσχέδιο αυτό οριοθετεί εκ των προτέρων την αόριστη νομική έννοια του συμφέροντος του παιδιού, ορίζοντας ότι αυτό εξυπηρετείται άνευ ετέρου από την συμμετοχή και των δύο γονέων στη ζωή του (άρθρο 5 του νομοσχεδίου), γεγονός που όπως καθίσταται αντιληπτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ιδίως σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης κάθε μορφής. Περιορίζεται ως εκ τούτου και καθοδηγείται σε συγκεκριμένη κατεύθυνση η δικαστική κρίση.
2. Ανατρέπει την παιδοκεντρική λογική του οικογενειακού δικαίου, καθώς θέτει στο επίκεντρο την ισότητα των γονέων υπό την εξισωτική, ισοπεδωτική της μορφή – κατ’ ουσία προάγοντας τις επιδιώξεις και το συμφέρον του «θιγόμενου» από το προηγούμενο καθεστώς γονέα – εισάγοντας εκ πλαγίου την ισόχρονη διαμονή με καθέναν από τους δύο γονείς («ασκούν από κοινού και εξίσου», άρθρο 5) , με εναλλασσόμενη κατοικία. Η τελευταία όμως δεν εξυπηρετεί το συμφέρον του τέκνου σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά αντίθετα μπορεί να συντείνει στην αποσταθεροποίησή του, ιδίως σε περιπτώσεις π.χ. μεγάλης απόστασης μεταξύ των σπιτιών, απόκλισης του βιοτικού επιπέδου σε καθένα από τα δύο σπίτια, έντονης συγκρουσιακής σχέσης μεταξύ των γονέων και αδυναμίας λήψης από κοινού αποφάσεων για θέματα που αφορούν το παιδί κ.α. Γίνεται αντιληπτό ότι πίσω από την επιμονή στο αίτημα για ισόχρονη διαμονή και εναλλασσόμενη κατοικία, λανθάνουν κίνητρα οικονομικά, δεδομένου ότι η ρύθμιση αυτή θα μειώσει το ύψος των καταβαλλόμενων διατροφών.
3. Ιδιαίτερα προβληματική εμφανίζεται η ρύθμιση σχετικά με τον χρόνο επικοινωνίας. Το νομοσχέδιο ορίζει ότι: «ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου επικοινωνίας», με αυστηρές προϋποθέσεις απόκλισης. Η ρύθμιση αυτή αφήνει ευρύ περιθώριο για παραβίαση της ιδιωτικότητας τόσο του παιδιού όσο και του έτερου γονέα. Ορίζεται ακόμη πως: «αποκλεισμός ή περιορισμός της επικοινωνίας είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής». Αυτό πρακτικά σημαίνει πως αν δεν υπάρχει αμετάκλητη δικαστική απόφαση, αν δεν έχουν εξαντληθεί όλα τα ένδικα μέσα, παραβλέποντας ακόμα και τις αποφάσεις του Πρωτόδικου Δικαστηρίου όσο και του Εφετείου, θεωρώντας τις αποφάσεις τους μη επαρκείς, ακόμα κι αν υπάρχουν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία για τα ως άνω εγκλήματα, το τέκνο θα αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με τον θύτη γονέα. Ακόμα και σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής ή έμφυλης βίας και σε περιπτώσεις σεξουαλικής παιδικής κακοποίησης, το παιδί υποχρεούται να έρχεται σε επαφή με τον θύτη. Στις περιπτώσεις αυτές όμως, είναι πιθανό η σχετική αντιδικία να καταλήξει σε αμετάκλητη δικαστική απόφαση ακόμα και μετά από 10 έτη, καθ΄ όλη τη διάρκεια των οποίων ο θύτης θα ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας του με το παιδί.
4. Πίσω από το νομοσχέδιο λανθάνει η αμφιλεγόμενη και επιστημονικά καταδικαστέα θεωρία του «Συνδρόμου Γονικής Αποξένωσης», στο οποίο αναφέρονται συχνά οι οργανώσεις, αλλά και κυβερνητικές πηγές που προώθησαν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εξαρχής. Ο όρος «Σύνδρομο» ή «Διαταραχή Γονικής Αποξένωσης» κατασκευάστηκε το 1980 από τον Δρ. Richard Gardner, και αναφέρεται στα αισθήματα αποστροφής που αισθάνεται ένα παιδί προς τον γονέα του μετά από διαζύγιο των γονέων και σε περιπτώσεις δικαστικής διαμάχης, και σύμφωνα με τον Gardner οφείλονται σε μια προσπάθεια χειραγώγησης του παιδιού από τον άλλο γονέα και υποβολής προς αυτό των αρνητικών συναισθημάτων. Το σύνδρομο πρωτοεμφανίστηκε σε δικαστικές αίθουσες στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο της υπερασπιστικής γραμμής γονέων (πατέρων) που κατηγορούνταν για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών τους, και αργότερα η χρήση του διευρύνθηκε και σε άλλες περιπτώσεις αντιδικίας μεταξύ γονέων, με σκοπό την υποτίμηση της αξιοπιστίας των λεγομένων των θυμάτων, παιδιών και μητέρων. Το σύνδρομο δεν έχει γίνει δεκτό από κανέναν επίσημο φορά ψυχικής υγείας παγκοσμίως και στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης.
5. Ο ίδιος ο Gardner μεταξύ άλλων, υποστήριζε πως τα παιδιά είναι εκ φύσεως σεξουαλικά και μπορεί να προκαλέσουν σεξουαλικές συναντήσεις με «αποπλάνηση» του ενήλικα. Για τη σεξουαλική κακοποίηση έλεγε: «πείτε στο παιδί ότι η σεξουαλική κακοποίηση από έναν πατέρα είναι φυσιολογική. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να καθοδηγηθούν ώστε να εκτιμήσουν ότι οι σεξουαλικές συναντήσεις μεταξύ ενήλικων και παιδιών δεν θεωρούνται καθολικά ως κατακριτέες πράξεις. Μπορεί να ειπωθεί στο παιδί ότι για κάποιες κοινωνίες μια τέτοια συμπεριφορά ήταν και θεωρείται φυσιολογική». Ο Gardner επίσης, για τις μητέρες που ανακαλύπτουν ότι ο σύζυγός τους κακομεταχειρίζεται το παιδί τους σεξουαλικά, επιρρίπτει την ευθύνη της κακοποίησης που υφίσταται το παιδί από τον πατέρα στη μητέρα, επειδή εκείνη δεν εκπληρώνει τις σεξουαλικές του επιθυμίες. Προτείνει τέλος οι θεραπευτές, να βοηθήσουν τις μητέρες παιδιών θυμάτων ασέλγειας, να εκπληρώσουν τις σεξουαλικές επιθυμίες των ανδρών.
6. Επιπλέον, στο άρθρο 5 του νομοσχεδίου, η προσθήκη της διάταξης «εφόσον η γνώμη του τέκνου κριθεί από το δικαστήριο ότι δεν αποτελεί προϊόν καθοδήγησης ή υποβολής» θέτει σοβαρά προβλήματα, καθώς αποτελεί διατύπωση που αφήνει ευρύ περιθώριο εκτίμησης και αφήνει «ανοικτό» το ενδεχόμενο να καταστρατηγηθεί στην πράξη η επιταγή να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη του παιδιού, η οποία απορρέει και από διεθνείς συμβάσεις. Το ζήτημα που τίθεται είναι πως δεν αναφέρονται καν προϋποθέσεις για να εξασφαλιστεί η εγκυρότητα και η ασφάλεια της γνώμης του τέκνου, βάλλοντας εμμέσως κατά του ενός γονιού, ιδίως της μητέρας, διότι μέσω αυτής νομοθετικής ρύθμισης, υπονοώντας ότι χειραγωγεί το παιδί στο να εκφραστεί αρνητικά ή να διαμορφώσει αρνητικά συναισθήματα για τον άλλο γονέα . Φυσικά λανθάνει κι εδώ η αμφιλεγόμενη και επιστημονικά καταδικαστέα θεωρία του συνδρόμου γονικής αποξένωσης.
7. Περιλαμβάνει σωρεία άλλων προβληματικών διατάξεων και αντινομιών. Ενδεικτικά , στο άρθρο 3 του νομοσχεδίου: η προσθήκη στο άρθρο 56 ΑΚ της διάταξης αναφορικά με την επίδοση των εγγράφων σε οποιονδήποτε εκ των γονέων του τέκνου. Σε αυτή την τροποποίηση δημιουργούνται δύο παράδοξα:
1. Η επίδοση μπορεί να γίνει προς γονέα με τον οποίο το τέκνο δεν έχει καμία επαφή ή επικοινωνία κι έτσι, να μη λάβει καν γνώση της επίδοσης κάποιου εγγράφου, γεγονός που μπορεί να επιφέρει δυσχέρειες στη δικονομική θέση του τέκνου ή του αντιπροσώπου του. 2. Είναι δυνατόν ο γονέας που θέλει να στραφεί κατά του τέκνου διεκδικώντας κάποια αξίωση, να επιδίδει στον εαυτό του το σχετικό έγγραφο ως νόμιμος εκπρόσωπος του τέκνου. Συνεπώς, αντιλαμβανόμαστε το αδιέξοδο στο οποίο οδηγεί αυτή η ρύθμιση.
8. Συνολικά το νομοσχέδιο δείχνει να προσεγγίζει την οικογένεια ως έναν ουδέτερο χώρο, απαλλαγμένο από έμφυλες ιεραρχήσεις και σχέσεις εξουσίας, αδιαφορώντας για τους έμφυλους ρόλους που τα υποκείμενα εντός της επιτελούν.
9. Το νομοσχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση διαφέρει ουσιωδώς από το νομοσχέδιο που είχε προταθεί από την νομοπαρασκευαστική επιτροπή, που συγκροτήθηκε στις αρχές του προηγούμενου έτους και αποτελούνταν από νομικούς εγνωσμένου κύρους. Αντιθέτως, το νομοσχέδιο που είδε το φως της δημοσιότητας είναι πλήρως εναρμονισμένο με τα αιτήματα και τις επιδιώξεις ενός πολύ ισχυρού λόμπι οργανώσεων, που θέτουν στο επίκεντρο τα δικαιώματα του πατέρα και προωθούν ως κεντρικό αίτημα τη συνεπιμέλεια με εναλλασσόμενη κατοικία και ισόχρονη διαμονή του τέκνου με καθένα από τους δύο γονείς, με συνέπεια φυσικά τη συνακόλουθη μείωση των καταβαλλόμενων διατροφών.
10. Η συνεπιμέλεια όπως έχει αποδειχθεί, τόσο με βάση τα πορίσματα των επιστημόνων ψυχικής υγείας όσο και με βάση πραγματικές υποθέσεις που αντιμετώπισε η νομολογία των δικαστηρίων, μπορεί να έχει θετικά οφέλη για τα παιδιά μόνο εφόσον οι σχέσεις των γονέων είναι ομαλές και είναι σε θέση να συναποφασίζουν σε συναινετική βάση για το παιδί τους. Η συνεπιμέλεια πρέπει να είναι συναινετική, όχι υποχρεωτική!
Οι προτεινόμενες διατάξεις του Νομοσχεδίου δεν συνάδουν με το παιδοκεντρικό και όλως προοδευτικό πνεύμα του οικογενειακού δικαίου που ισχύει σήμερα.
Οι διατάξεις του Σχεδίου Νόμου αντιβαίνουν τις διατάξεις της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης). Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου αποτελεί, εμμέσως πλην σαφώς, μία ακόμα έμφυλη διάκριση σε βάρος των γυναικών.
Το συμφέρον του τέκνου εξυπηρετείται κάλλιστα από τον υπάρχοντα νόμο του 1983 που κατάργησε την πατριαρχική οικογένεια και εισήγαγε την κοινή επιμέλεια των παιδιών από τους γονείς. Γι’ αυτό ζητάμε την πλήρη απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου. Η γονεϊκότητα δεν μπορεί να επιβάλλεται με υποχρέωση εκ του νόμου, όπως δυστυχώς κάνει το παρόν νομοσχέδιο. Τα δικαστήρια μπορούν να κρίνουν ποιος γονέας είναι πιο κατάλληλος για να φροντίζει το παιδί, και να διασφαλίζουν την επικοινωνία με τον άλλο γονέα, αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, αν δεν υπάρχει κυριαρχία, επιβολή και βία το οποίο δυστυχώς δεν είναι σπάνιο στην Ελλάδα του 2021, που είναι η τελευταία χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση στους δείκτες ισότητας των φύλων. Και δυστυχώς στις περιπτώσεις που υπάρχει βία κατά της γυναίκας και του παιδιού, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι ο υπαίτιος γονέας δεν χάνει την επικοινωνία με το παιδί, παρά μόνο μετά από ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗ απόφαση δικαστηρίου, που σημαίνει 8-10 χρόνια δικαστικές διαμάχες και στο μεταξύ το παιδί να είναι στο έλεος του κακοποιητή. Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει καν την περίοδο μέχρι τα 1,5 έως 2 χρόνια του παιδιού να μην μπορεί να έχει διανυκτέρευση με τον πατέρα του, παρά το γεγονός ότι μεγάλο διάστημα θηλάζει και ότι έχει στενή σωματική και ψυχολογική σχέση με τη μητέρα που το έφερε στον κόσμο.
Υπάρχουν γονείς που αποφασίζουν από κοινού μετά το διαζύγιο χωρίς δικαστικές διαμάχες, δυστυχώς είναι η μειοψηφία λόγω της ανισότητας των φύλων που έχει επίδραση στα παιδιά και τη φροντίδα τους. Οι γυναικείες οργανώσεις έχουμε ζητήσει την απόσυρση του νομοσχεδίου και την δημιουργία οικογενειακών δικαστηρίων που έχουν θεσμοθετηθεί από το 1996 και ποτέ δεν συγκροτήθηκαν. Επίσης ζητάμε την δημιουργία επαρκών κοινωνικών υπηρεσιών για να φροντίζουν για επίλυση διαφορών, αλλά και επιδόματα για τις φτωχές μητέρες που με δυσκολία ανατρέφουν τα παιδιά τους αφού η διατροφή είναι συνήθως μικρή και επίσης συνήθως δεν καταβάλλεται. Το δικαστικό κόστος στα συγκρουσιακά διαζύγια, είναι τεράστιο, και βαρύνει τις γυναίκες, που όπως λένε όλα τα στοιχεία είναι κατά μέσον όρο πιο φτωχές. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι γυναίκες δεν αποφασίζουν να κάνουν όσα παιδιά επιθυμούν, όπως λένε οι επίσημες έρευνες, αλλά αν ψηφιστεί αυτό το αντιγυναικείο νομοσχέδιο θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο τις γυναίκες από το να αποφασίσουν να γεννήσουν μέσα στη δυστοπία που θα δημιουργηθεί.
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ευθύνης τους έναντι αυτού. Οι προτεινόμενες διατάξεις του Νομοσχεδίου δεν συνάδουν με το παιδοκεντρικό και όλως προοδευτικό πνεύμα του οικογενειακού δικαίου που ισχύει σήμερα.
Η ψήφιση του Σχεδίου Νόμου υποχρεώνει τα παιδιά των χωρισμένων γονιών να προσαρμόσουν την καθημερινότητά τους, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ικανοποιούν τις επιθυμίες και επιδιώξεις των γονέων τους και γι’αυτό οι προτεινόμενες διατάξεις έρχονται σε αντίθεση με τη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού, όπου το συμφέρον του παιδιού υπερτερεί έναντι των δικαιωμάτων των γονέων.
Οι διατάξεις του Σχεδίου Νόμου αντιβαίνουν τις διατάξεις της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης). Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου αποτελεί, εμμέσως πλην σαφώς, μία ακόμα έμφυλη διάκριση σε βάρος των γυναικών
Αυτό που δεν λαμβάνεται υπόψη είναι οι πατριαρχικές σχέσεις εξουσίας που διαπερνούν το μοντέλο της πυρηνικής οικογένειας και μπορεί να εκφράζονται είτε με μειωμένη συμμετοχή του πατέρα στην ανατροφή των παιδιών, λόγω της διαχρονικής θηλυκοποίησης της φροντίδας, είτε ακόμα και με μορφές ενδοοικογενειακής βίας. Άρα, αυτό το νομοσχέδιο βάζει στο στόχαστρο τις μητέρες των πιο φτωχών κοινωνικών στρωμάτων, μετανάστριες, ανάπηρες, ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, εγκλωβίζοντάς τα σε κακοποιητικές σχέσεις, υπό την απειλή της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας σε περίπτωση διαζυγίου. Επίσης, αν υπάρξει καταγγελία ενδοοικογενειακής βίας, η συνεπιμέλεια δεν αίρεται παρά μόνο μετά τη τελική δικαστική απόφαση και την ενδεχόμενη καταδίκη του κακοποιητή, διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 10 χρόνια.
Να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο Τσιάρα
(Η ΒΑΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ 50/50 ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ) ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕ ΓΟΝΙΟΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΝΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΙΣΟΤΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ. ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΡΡΕΟΥΝ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. Είστε οι υπεύθυνοι για την αποξένωση των παιδιών απο τον φυσικό τους γονέα, είστε υπεύθυνοι για αυτά που βιώνουν παιδιά και γονείς έως τώρα. Νομοθετείστε δίκαια και με ισότητα, τροποποιήστε το άρθρα του νόμου για να προκύπτει και να εξασφαλίζεται η αντιμετώπιση των γονέων με πλήρη ισότητα.
Όπως είναι ευρέως γνωστό το παρόν νομοσχέδιο είναι κατευθυνόμενο απο γνωστή μερίδα ατόμων, με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων
Δυστυχώς οι υποσχέσεις που δόθηκαν απο το νομοθέτη για προεκλογικούς λόγους επηρεάζουν τα παιδιά όλης της χώρας όχι τα 10-20 δικά τους παιδιά.
Έχετε καταφέρει να διχάσετε όλη την Ελλάδα και να συγκρουστούν ακόμη και οι ήδη αρμονικές οικογένειες.
Αφήστε το δικαστικό σώμα να κάνει τη δουλειά του.
Γιατί θέλετε να νομοθετήσετε κανόνες που δεν ισχύουν για όλους και αποφεύγετε την μεμονωμένη αξιολόγηση γονιών και παιδιών?
Το συμφέρον του ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙΟΥ είναι ξεχωριστό και έτσι πρέπει να το κρίνει ο δικαστής.
Το συμφέρον το δικό σας δεν μας αφορά
το νομοσχέδιο έχει εκπονηθεί πάνω σε λαθος βάση. Δεν αντιλαμβάνεται τις σύγχρονες αναγκες των οικογενειών. Αυτό που χριάζεται ή σύγχρονη ελληνική οικογέωεια έιναι οικογενιάκα δικαστήρια με γρήγορες διαδικασίες ενίσχυση των εξωδικαστικων συμφωνιών, ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών, συμβουλευτική γονέων. Άμεση απόσυρση τώρα.
Για τον ορισμό του συμφέροντος του τέκνου θα πρέπει να αξιοποιηθεί η σύμβαση της Κωνσταντινούπολης την οποία έχει υπογράψει η χώρα μας και κυρώσει με νόμο το 2018 και όχι να επιχειρούνται ορισμοί κατά το δοκούν που προκαλούν αντιπαραθέσεις και κριτική για την ερμηνεία και την σκοπιμότητα τους. Ο νομοθέτης πρέπει να αξιοιποιεί την εθνική και διεθνή νομοθεσία ώστε να αποφεύγει αυτού του είδους την αντιπαραθεση πολιτών και τις αντικρουόμενες απόπειρες ερμηνείας .
Το νομοσχέδιο έρχεται σε ευθεία αντίθεση τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, τη Διεθνή Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και τη καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, την ΕΣΔΑ και τη Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεως κατά των γυναικών κτλ.«Το νομοσχέδιο παρέκαμψε πλήρως το πόρισμα Ι. Τέντε (ε.ε. Αρείου Πάγου), δεν διαβουλεύτηκε με κανέναν από τους ειδικούς, ενώ οι διατάξεις του, όπως έχει ήδη αποκαλυφθεί, προωθήθηκαν από ομάδες συμφερόντων συγκεκριμένων κατηγοριών πατεράδων με εκκρεμείς οικογενειακές υποθέσεις. Περαιτέρω, οι ομάδες αυτών των συμφερόντων διακατέχονται και προωθούν μια απαράδεκτη για το νομικό μας πολιτισμό ρητορεία, επιτίθενται σε βάρος των μητέρων και των φεμινιστριών που αντιτίθενται στο νομοσχέδιο με προσβλητικές εκφράσεις, και προάγουν το μίσος. Φτάνουν δε στο σημείο να διοργανώνουν εκδηλώσεις, δημοσιεύματα και υποτιθέμενες αναλύσεις προκειμένου να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και να πείσουν την κοινωνία ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν έχει έμφυλο πρόσημο και ότι οι γυναίκες ασκούν βία εξίσου. Η αντιστροφή αυτή της πραγματικότητας, η παραχάραξη της ιστορίας και η νέα καταγραφή της κοινωνικής πραγματικότητας αντιστοιχεί στα νέα ακροδεξιά μορφώματα που έχουν καταλάβει δημόσιο λόγο για διάφορα θέματα διεθνώς».Τα παραπάνω αναφέρουν σε εκτενές κείμενο όχι μόνο εκπρόσωποι της Ένωσης Δικηγόρων, αλλά το σύνολο των οργανώσεων που σχετίζονται με τα θέματα έμφυλων διακρίσεων, προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού κ.λπ.
https://www.efsyn.gr/node/286240
Το συμφέρον του τέκνου είναι μία αόριστη νομική έννοια που εξειδικεύεται κατά περίπτωση από το Δικαστήριο. Δεν υπάρχει ένας ενδεδειγμένος και οριζόντιος τρόπος εξυπηρέτησης του συμφέροντος του τέκνου. Σε κάποιες περιπτώσεις το συμφέρον του τέκνου υπαγορεύει την αφαίρεση της γονικής μέριμνας από τον ένα γονέα ή και από τους δύο γονείς και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι το συμφέρον του τέκνου εξυπηρετείται πάντοτε με την ενεργό παρουσία και των δύο γονέων.
Το νομοσχέδιο έρχεται σε ευθεία αντίθεση τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, τη Διεθνή Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη και τη καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, την ΕΣΔΑ και τη Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεως κατά των γυναικών κτλ.«Το νομοσχέδιο παρέκαμψε πλήρως το πόρισμα Ι. Τέντε (ε.ε. Αρείου Πάγου), δεν διαβουλεύτηκε με κανέναν από τους ειδικούς, ενώ οι διατάξεις του, όπως έχει ήδη αποκαλυφθεί, προωθήθηκαν από ομάδες συμφερόντων συγκεκριμένων κατηγοριών πατεράδων με εκκρεμείς οικογενειακές υποθέσεις. Περαιτέρω, οι ομάδες αυτών των συμφερόντων διακατέχονται και προωθούν μια απαράδεκτη για το νομικό μας πολιτισμό ρητορεία, επιτίθενται σε βάρος των μητέρων και των φεμινιστριών που αντιτίθενται στο νομοσχέδιο με προσβλητικές εκφράσεις, και προάγουν το μίσος. Φτάνουν δε στο σημείο να διοργανώνουν εκδηλώσεις, δημοσιεύματα και υποτιθέμενες αναλύσεις προκειμένου να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και να πείσουν την κοινωνία ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν έχει έμφυλο πρόσημο και ότι οι γυναίκες ασκούν βία εξίσου. Η αντιστροφή αυτή της πραγματικότητας, η παραχάραξη της ιστορίας και η νέα καταγραφή της κοινωνικής πραγματικότητας αντιστοιχεί στα νέα ακροδεξιά μορφώματα που έχουν καταλάβει δημόσιο λόγο για διάφορα θέματα διεθνώς».Τα παραπάνω αναφέρουν σε εκτενές κείμενο όχι μόνο εκπρόσωποι της Ένωσης Δικηγόρων, αλλά το σύνολο των οργανώσεων που σχετίζονται με τα θέματα έμφυλων διακρίσεων, προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού κ.λπ.
https://www.efsyn.gr/node/286240
Ας ακουστούν επιτέλους και στη χώρα μας, όταν πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό θέμα, οι επιστημονικοί φορείς.
Όλοι οι επίσημοι επιστημονικοί σύλλογοι ειδικών ψυχικής υγείας, αλλά και ο συνήγορος του παιδιού, τάσσονται υπέρ της άσκησης της γονικής μέριμνας των τέκνων (στην περίπτωση λύσης του έγγαμου βίου) και από τους δύο γονείς, ισότιμα, όταν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος για τον αποκλεισμό του ενός από τους δυο γονείς.
Η ισόχρονη, ισότιμη, κοινή και χωρίς διακρίσεις, ανατροφή του παιδιού και από τους δύο γονείς του δεν είναι μόνο προς το συμφέρον του ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ (Σύμβαση ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού).
Η αποξένωση του παιδιού από τον ένα από τους δυο γονείς και το περιβάλλον του (παππού, γιαγιά κ.λ.π) αποτελεί ντροπή για τον πολιτισμό μας.
Κάθε παιδί έρχεται στον κόσμο από δύο γονείς, και δικαιούται να τους έχει και τους δύο, ανεξάρτητα του εάν συνδέονται μεταξύ τους με κάποιο νομικό δεσμό.
Στη γονική αγάπη δεν υπάρχουν αντίπαλες «ομάδες», μα το κοινό ενδιαφέρον των γονέων για την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών τους.
Η νομιμότητα, η θεωρία των ατομικών δικαιωμάτων, η επιστήμη και η απτή πραγματικότητα επιτάσσουν τη θέσπιση της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας, του ίσου χρόνου μεταξύ των γονέων και της εναλλασσόμενης κατοικίας.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.
Θέλω να θέσω ένα ερώτημα προς όλους αυτούς τους Ενεργούς Μπαμπάδες που έχουν τόση μεγάλη εκτίμηση προς τις γιαγιάδες (δλδ τις μητέρες τους): πως θα αισθάνονταν οι ίδιοι, αν όταν ήταν μικρά, τους αφαιρούσαν με το ζόρι από την αγκαλιά της μητέρας τους;
Δεν υπάρχει υποχρεωτική ή μη υποχρεωτική συνεπιμέλεια, υπάρχει η αναγκαιότητα του να μην αποκλείεται ο ένας γονέας από την επί ίσοις όροις ανατροφή των παιδιών.
Οι γενικευσεις και ο παραλογισμός δεν είναι θεσεις νομικές, ουτε καν κοινωνικές. Η ρητορική μισους δεν συμβαλλει στην ισοτητα γονέων και δεν συναδει καν με την ιδιότητα του γονιού.
Το νομοσχέδιο προσπαθεί να ρυθμίσει θέματα διαζυγίου, να επιλύσει υπαρκτα τεραστια κοινωνικά προβλήματα που ο νομος του 1983 σε σχεση με την ανατροφή παιδιών, επειδη ετυχε οι ισοι γονεις να χωρίσουν, αφησε κενά και έτσι δημιουργήθηκαν (δια της νομολογίας).Σε καθε περιπτωση είναι υπαρκτά.
Το νομοσχεδιο αυτό προσπαθεί να ορίσει τον τρόπο και τους όρους με τους οποίους θα χωριζουν οι γονείς και πως θα αναθρεφουν τα παιδιά ενω μενουν σε διαφορετικά σπίτια. Η ανάγκη αυτή παρουσιάζεται δεδομενης της υπαρξης της ΔΣΔΠ (ΟΗΕ) που ψηφίστηκε μεταγενεστερα του 1983. Δεδομένης της εκρηκτικής αύξησης των διαζυγίων. Δεδομενης της εκρηκτικής αύξησης των παραβιάσεων αποφάσεων επικοινωνίας. Δεδομένης της αποτυχίας της δικαστικής και δικηγορικης πρακτικης 40 ετών να αποτυπωσουν την αλλαγή στην κοινωνία και τις κοινωνικές συνθήκες.
Οι γενικεύσεις ρατσιστικού τυπου με νοοτροπίες «ολοι θυτες- ολες θυματα»,αποτελεί αλλο ενα ακομα επιχειρημα για την αναγκαιότητα του νόμου αυτού. Υπάρχει ή όχι ρατσισμός λόγω φύλου ; (πχ Πως προστατευεται ενα αγορι 13 ετών σε σχεση με ενα κοριτσι 13 ετών; με τα ιδια δεδομενα) ; Στις Δημοκρατίες δεν υπαρχουν «ενοχοι λογω φύλου» ή «εκ γενετής», ούτε «αρια φύλα» (κατα το γνωστο), ούτε γεννηθηκε κανεις με τις οδηγίες του γονιού στο χέρι.
Το θεμα δεν αφορά τα φύλα αλλά την προστασία της γονικής ιδιότητας και της παιδικης ηλικιας. Είναι υποχρέωση της πολιτείας να προστατευσει πρωτιστως την παιδική ηλικία και το παιδί(ανεξαρτητα φυλου και ηλικιας) απο εκατέρωθεν λανθασμένες συμπεριφορές των γονέων του(επισης ανεξάρτητα φύλου).Να θέσει κανονες και τις εξαιρέσεις τους, χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα. Να φερει την ισορροπία στις σχεσεις του τεκνου με τον καθενα γονέα του.
Δεν είναι ο ρολος της πολιτείας να λυσει τα συναισθηματικά ή άλλα προβλήματα ενος ζευγαριού που χωρίζει είναι ομως υποχρεωμενη να τους οριοθετήσει και να τους βαλει κανονες ωστε να προστατευσει το παιδί μεχρι να συνέλθουν απο το χωρισμό τους.
Ο σκοπός του νόμου αυτού είναι και πολύ σωστά σύμφωνα με το άρθρο 1: «Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ευθύνης τους έναντι αυτού.»
Τα άρθρα του ΑΚ είναι γενικά και δεν ερμηνευονται μεμονωμενα αλλα συνδυαστικά. Η εφαρμογή και η ερμηνεία στις δικαστικες αιθουσες μπορεί να γίνει μονο μετα απο επιμορφωση εξειδικευμενων δικαστών, ωστε να γίνει ορθή εφαρμογή και να μην εχουμε επαναληψη νομολογίας σε λανθασμένη κατεύθυνση από αυτή του νομοθετη.
Πως όμως θα γινει αυτό πραξη ;Ο δικαστής όταν αποφασίζει για τα θέματα άσκησης της γονικής μέριμνας θα αποβλεπει στο συμφέρον του παιδιού που εξυπηρετείται από την ισόχρονη συμμετοχή και των δύο γονέων.
Απαιτείται ειδική μνεια για την αποφυγή της γονικής αποξένωσης
Επίσης, όταν ζητείται η γνώμη το τέκνου πρέπει να υπάρξει ρητή πρόβλεψη σε δικαιοσύνη φιλική προς τα παιδιά, πρέπει να απαλλαγούν τα παιδιά από το βάρος να διαλέγουν γονέα και να εξασφαλισθεί ότι η ακρόαση με το δικαστήριο θα γίνεται σε καλές για την ψυχολογία των παιδιών συνθήκες.
Σε πολλές περιπτώσεις αντιδικίας έχει υπάρξει σειρά καταγγελιών για ενδοοικογενειακή βία, οι οποίες απεδείχθησαν ψευδείς (μετά απο χρόνια), ωστόσο έχουν προκαλέσει ήδη γονεϊκή αποξένωση. Για το λόγο αυτό οι κάθε είδους καταγγελίες από αμφότερους τους διαδίκους πρέπει να εξετάζονται ενδελεχώς και να αποδεικνύονται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.
Επίσης η τακτική των ψευδών καταγγελιών πρέπει να συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας.Περαν της γενικής αρχής του αντιστοιχου αρθρου.
Περαν αυτού οι ειδικοί επιστήμονες ψυχολόγοι κλπ αλλά και η κοινή λογική λένε: Τα παιδιά χρειάζονται δύο γονείς στην καθημερινότητα ανεξάρτητα απο την οικογενειακή κατάσταση που οι γονεις βρισκονται ως ζευγάρι. Σε σχεση με το παιδί είναι αναγκαίοι και οι δυο ακόμα και σε διαφορετικά σπίτια.Εκατέρωθεν λανθασμένες συμπεριφορές δεν πρεπει να γινονται ανεκτες και να τιμωρούνται ουσιαστικά, ώστε τελικά να αποφευγονται. Έτσι ο νομος λειτουργεί ως παράδειγμα συμπεριφοράς
και καλλιεργεί στους πολιτες-γονείς νοοτροπίες σεβασμου στην γονικη ιδιότητα του ενος του αλλου και εμπεδώνει στην πραξη την έννοια της ισοτητας ανεξαρτητα φυλου και ηλικιας.
Χωρις την ΣΑΦΗ αναφορά των λεξεων ΙΣΟΧΡΟΝΗΣ και ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ δεν υφίσταται μεταρρύθμιση.
Νομοθετείστε τον κανόνα, τόσο δύσκολο είναι;
Δεν υπάρχει νόμος χωρίς δυσαρεστημένους,εφαρμόστε το δίκαιο,δεν υπάρχει 1/3 γονέας, δε μπορεί να είναι αυτη η αφετηρία διαπραγμάτευσης. Ορίστε σαφ΄ς το ΙΣΟΧΡΟΝΟ όπου δύναται ηλικιακά και γεωγραφικά.
Τι σόι άριστοι κυβερνούν και φέρνουν νόμο που θέλει λυσάρι για να βγάλεις άκρη;
Η κοινωνία των πολιτών έχει αλλάξει και συνεχίζει να αλλάζει με καθημερινά. Το νομοσχέδιο που είναι στην διαβούλευση έχει θετικά σημεία αλλά δεν είναι αυτό που θα έπρεπε για μια κοινωνία δικαίου που στηρίζεται στην ισότητα και στην ισονομία. Για ποιο λόγο να έχουμε γονέα με επιμέλεια και γονέα με επικοινωνία. Θα πρέπει όλοι να ξεκινάνε από το 1/2 και μόνο σε εξαιρέσεις να ανατίθεται η επιμέλεια στον καταλληλότερο γονέα η εκτός αν υπάρχει διαφορετική συμφωνία γονέων. Είμαι υπέρ της ισότητας και υπέρ της ισοχρονης και ουσιαστικής παρουσίας με εναλλασσόμενη κατοικία.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.
ΜΗΤΈΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΗΛΙΚΟ ΤΕΚΝΟ. ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΕΤΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ. ΣΩΡΕΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΜΕ ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΣΥΖΥΓΟ ΓΙΑ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ. ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ. ΣΥΣΣΩΜΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΕΙ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΝΑ ΣΙΩΠΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΕΙ ΦΥΛΑΚΗ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΑ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΑΣΘΕΝΗΣ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΟΥΝ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ ΑΘΩΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΑ. ΟΦΕΙΛΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΤΕΡΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!!! ΞΕΣΚΟΝΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΔΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΕΝ ΟΨΕΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΕ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ. ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΟΣΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΞΙΖΟΥΝ. Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΟΥΤΕ ΣΚΥΛΟ ΝΑ ΕΧΕΙ. Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΝΑΡΚΩΝΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΗΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ, ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ. ΣΩΡΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΓΚΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ, ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΓΩΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΙΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΗΘΕΛΕ ΑΠΛΑ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΑΡΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝ ΤΕ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΛΥΠΑΤΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΑΠΛΑ ΣΕ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΑ ΜΠΛΟΚ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΔΑΚΡΥΒΡΕΧΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΝΩ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟ ΛΟΓΟ ΑΝΑΙΡΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ Η ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ!!!! ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΣΩΣΤΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ. ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ. ΑΝΑΔΕΙΞΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΝ Η ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.
Αγαπητοί νομοθέτες,
Ζήταμε να διαδραματίσουμε το ρόλο του πατέρα στο παιδί μας.
Δώστε πίσω τη (συν)επιμέλεια που μας έχουν κλέψει για εκδικητικούς λόγους, με την ανοχή της δικαιοσύνης που όχι μόνο αδιαφορεί, αλλά επικροτεί.
Σταματήστε την αδιαφορία των δικαστικών λειτουργών, ο οποίοι καλούνται να λύσουν θέματα (διαπαιδαγώγηση και ψυχολογία παιδιών) τα οποία δε γνωρίζουν.
Αυτή τη στιγμή βλέπω το παιδί μου 6 24ωρα το μήνα, ενώ τα πρώην πεθερικά μου 24 ημέρες το μήνα.
2 ηλικιώμενοι άνθρωποι επηρέαζουν το παιδί περισσότερο από τον πατέρα!!!
Ζητάμε χρόνο με το παιδί μας, για την υγεία του παιδού μας.
Εκτός από τη διατροφή τα υπόλοιπα δεν παίζουν κάποιο ρόλο;
Εάν πρόκειται να ψηφίσετε ένα ίδιο οικογενειακό δίκαιο, δεν καταλαβαίνω γιατί ταλαιπωρείστε.
Άρθρο 1
Σκοπός
Ο παρών νόμος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου δια της ίσης και ενεργού παρουσίας και των δύο γονέων κατά την ανατροφή του και την εκπλήρωση της ίσης ευθύνης και ίσου δικαιώματος τους έναντι αυτού, με εναλλασσόμενη διαμονή στις κατοικίες αμφοτέρων.