Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ., π.δ. 456/1984, Α’ 164) αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 1532
Συνέπειες κακής άσκησης
Αν ο πατέρας ή η μητέρα παραβαίνουν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει το λειτούργημά τους για την επιμέλεια του προσώπου του τέκνου ή τη διοίκηση της περιουσίας του ή αν ασκούν το λειτούργημα αυτό καταχρηστικά ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτό, το δικαστήριο μπορεί, εφόσον το ζητήσουν ο άλλος γονέας ή οι πλησιέστεροι συγγενείς του τέκνου ή ο εισαγγελέας, να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο.
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: α. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, β. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, γ. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, δ. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, ε. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, στ. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή για εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής.
Το δικαστήριο, στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου, δύναται να αφαιρέσει από τον υπαίτιο γονέα την άσκηση της γονικής μέριμνας ή την επιμέλεια, ολικά ή μερικά, και να την αναθέσει αποκλειστικά στον άλλο γονέα, καθώς επίσης να διατάξει κάθε πρόσφορο μέτρο προς διασφάλιση του συμφέροντος του τέκνου. Αν συντρέχουν στο πρόσωπο και των δύο γονέων οι περιπτώσεις του δευτέρου εδαφίου, το δικαστήριο μπορεί να αναθέσει την πραγματική φροντίδα του τέκνου ή ακόμα και την επιμέλειά του ολικά ή μερικά σε τρίτο ή και να διορίσει επίτροπο.
Σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του πρώτου εδαφίου και επίκειται άμεσος κίνδυνος για τη σωματική ή την ψυχική υγεία του τέκνου, ο εισαγγελέας διατάσσει κάθε πρόσφορο μέτρο για την προστασία του, μέχρι την έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου, στο οποίο πρέπει να απευθύνεται εντός ενενήντα (90) ημερών, με δυνατότητα αιτιολογημένης παράτασης της προθεσμίας αυτής κατά ενενήντα (90) επιπλέον ημέρες.».
Είμαι χωρισμένη γυναίκα και μεγάλωσα τις δύο κόρες μου έτσι ώστε να μην στερηθούν ούτε στο παραμικρό τον πατέρα τους και τώρα είναι και οι δύο δασκάλες και καλά στη ζωή τους.
Δύο άνθρωποι και να χωρίσουν , παραμένουν για πάντα γονείς και τα παιδιά τους χρειάζονται και τους αγαπάνε και τους δύο.
Κανένας πατέρας δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ρόλο της μάνας και καμία μάνα τον ρόλο του πατέρα.
ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ είναι ότι καλύτερο για τα παιδιά χωρισμένων γονιών.
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
Είναι απαράδεκτη η πάγια τακτική ψευδών κατηγοριών να προστεθεί προς όφελος της ήρεμης ανάπτυξης των παιδιών το παρακάτω: 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα.
Άμεση νομοθέτηση της Συνεπιμέλειας – Ίσου Χρόνου 50/50 και Εναλλασσόμενης Κατοικίας με κατοικία του παιδιού την κατοικία και των δύο γονέων του, για όλα τα παιδιά εντός και εκτός γάμου ,σε διάσταση , διαζύγιο κλπ με ή χωρίς αποφάσεις.
ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΨΕΥΔΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ
ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗΣ
Είμαι χωρισμένη γυναίκα και μεγάλωσα τις δύο κόρες μου έτσι ώστε να μην στερηθούν ούτε στο παραμικρό τον πατέρα τους και τώρα είναι και οι δύο δασκάλες και καλά στη ζωή τους.
Δύο άνθρωποι και να χωρίσουν , παραμένουν για πάντα γονείς και τα παιδιά τους χρειάζονται και τους αγαπάνε και τους δύο.
Κανένας πατέρας δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ρόλο της μάνας και καμία μάνα τον ρόλο του πατέρα.
ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ είναι ότι καλύτερο για τα παιδιά χωρισμένων γονιών.
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
Κύριε Τσιάρα διασφαλίστε την φροντίδα, το μεγάλωμα και την υγιή ανάπτυξη σωματική και ψυχική των παιδιών, όταν οι γονείς τους αποφασίζουν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους στην προσωπική τους ζωή μέσα από το πρίσμα της ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ, της ΙΣΟΤΗΤΑΣ και της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Μετά τον χωρισμό του, το ζευγάρι, οι ΓΟΝΕΙΣ, θα γνωρίζουν και θα πρέπει να αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις και τις κοινές τους ευθύνες απέναντι στα παιδιά τους και δεν θα δυστροπούν ελπίζοντας και περιμένοντας μήπως ο Δικαστής δώσει κάτι παραπάνω η κάτι λιγότερο αντίστοιχα, στον δε ενδιάμεσο χρόνο, τον χρόνο της δημοσίευσης της απόφασης, η γονεϊκή αποξένωση θα καλπάζει… Ο Δικαστής να είναι αυτός που θα δώσει κάτι παραπάνω η κάτι λιγότερο, όταν οι γονείς δεν είναι ικανοί, δεν θέλουν η δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα γονεϊκά τους καθηκοντα.
Κύριε Τσιάρα αφουγκραστείτε την κοινωνία, την επιστημονική κοινότητα, τους Ψυχολόγους, τους Κοινωνικούς Λειτουργούς τον Συνήγορο του Πολίτη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, με το ΥΠ. ΑΡ. 2079/2015 ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ το οποίο, όπως γνωρίζεται και η χωρά μας έχει συνυπογράψει, όλοι τους συνηγορούν με την ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ, τον ΙΣΟ ΧΡΟΝΟ και την ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΜΕΝΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ, διασφαλίζοντας με το τρίπτυχο αυτό το ΣΥΜΦΕΡΟΝ των ΠΑΙΔΙΩΝ, τους αυριανούς ενήλικες της χώρας μας.
Σας εφιστώ την προσοχή και Σας υπενθυμίζω το ΥΠ. ΑΡ. 2079/2015 ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Άρθρο 5
Ενόψει των ανωτέρω, η Συνέλευση καλεί τα κράτη μέλη :
5.3. για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική ισότητα των γονέων έναντι των παιδιών τους, τόσο στη νομοθεσία τους όσο και στις διοικητικές πρακτικές προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι κάθε γονέας έχει το δικαίωμα να ενημερώνεται και να συμμετέχει στη λήψη σημαντικών αποφάσεων για την ζωή και την ανάπτυξη των παιδιών τους, προς το βέλτιστο συμφέρον τους
5.4. να εξαλείψουν από τις νομοθεσίες κάθε διαφορά μεταξύ των γονέων που έχουν αναγνωρίσει το παιδί τους που βασίζεται στο εάν έχουν τελέσει γάμο ή όχι.
5.5. να εισαγάγουν στη νομοθεσία τους την αρχή της εναλλασσόμενης κατοικίας των παιδιών μετά το χωρισμό, περιορίζοντας τις εξαιρέσεις στην περίπτωση της κακοποίησης ή της παραμέλησης ενός παιδιού ή της ενδοοικογενειακής βίας, και ρυθμίζοντας το χρόνο εναλλαγής με βάση τις ανάγκες και το συμφέρον των παιδιών.
5.6. να σέβονται το δικαίωμα του παιδιού να ακουστεί για όλα τα θέματα που το αφορούν αφού κριθεί ότι έχει την ικανότητα και την διάκριση όσον αφορά τις εν λόγω υποθέσεις.
5.9. να ενθαρρύνουν κατά περίπτωση, την ανάπτυξη της διαμεσολάβησης στο πλαίσιο των οικογενειακών υποθέσεων που αφορούν τα παιδιά, ιδίως με τη θέσπιση υποχρεωτικής ενημερωτικής συνάντησης με εντολή του δικαστή, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους γονείς για το γεγονός ότι η εναλλασσόμενη κατοικία μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή σύμφωνα με το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου, και να εργαστούν προς την κατεύθυνση μιας τέτοιας λύσης, εξασφαλίζοντας ότι οι διαμεσολαβητές λαμβάνουν την κατάλληλη εκπαίδευση και ενθαρρύνουν την πολύ – επιστημονική συνεργασία
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα
‘Αρθρο 4: (Ισότητα των Ελλήνων)
1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Oι Έλληνες και οι Eλληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Η Ελλάδα έχει δεσμευτεί με το ψήφισμα 2079/2015 του Συμβουλίου της Ευρώπης για την ισότητα των γονέων , κοινή επιμέλεια τέκνων , εναλλασσόμενη κατοικία.
Όταν δύο γονείς χωρίζουν γιατί ΠΡΕΠΕΙ ο ένας να είναι γονέας και ο άλλος επισκέπτης;;;;;;
Το παιδί γίνεται από δύο γονείς και σύμφωνα με όλες τις επιστημονικές έρευνες χρειάζεται δύο γονείς στη ζωή του για να μεγαλώσει σωστά.
Όταν ξεκινάς μία διαμεσολάβηση για οποιδήποτε θέμα και ό ένας από τους δύο βρίσκεται σε θέση ισχύως , τότε θα έχει το πάνω χέρι και δεν θα κάνει πίσω σε τίποτα και έτσι , δεν θα υπάρχει διαμεσολάβηση.
Μόνο όταν δύο άνθρωποι-γονείς έχουν τα ίδια δικαιώματα και φυσικά τις ίδιες υποχρεώσεις θα μπορέσουν να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι προς συμφέρον του παιδιού.
Άρα η βάση μετά το διαζύγιο ΠΡΕΠΕΙ να είναι η ισότητα 50/50 το οποίο θα είναι ο κανόνας και από και πέρα όλα τα υπόλοιπα να είναι εξαιρέσεις οι οποίες θα γράφονται έτσι ώστε να μην παρερμηνεύονται…!!!
Το μοντέλο της αποκλειστικής επιμέλειας έχει εφαρμοστεί για 40 χρόνια και έχει αποτύχει γιαυτό και φτάσαμε ως εδώ…!!!
‘Ηρθε η ώρα να πάμε μπροστά και να εφαρμόσουμε την Συνεπιμέλεια η οποία έχει εφαρμοστεί με τεράστια εποτυχία σχεδόν σε όλο τον δυτικό κόσμο.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ.
ΕΝΙΑΙΑ ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΗ ΚΑΙ ΙΣΟΧΡΟΝΗ ΓΟΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΡΙΘΕΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΓΟΝΕΙΣ.
ΚΑΤΑ ΝΟΜΙΚΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ(ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ)-ΚΟΙΝΕΣ ΓΟΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ-ΕΝΑΛΛΑΣΣΟΜΕΝΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ-ΙΣΟΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ…!!!
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
Είμαι δασκάλα στο επάγγελμα και έχω και μία πιο μικρή ξαδέρφη από τον θείο μου.Η μητέρα της δεν την αφήνει ούτε τηλέφωνο να μας πάρει.Ο θείος έχει χαλάσει μία μικρή περιουσία για να την βλέπει ελάχιστα και μόνο τότε την βλέπω και εγώ. Στη δουλειά μου αυτά τα παιδιά έχουν πάρα πολλά προβλήματα μάθησης και συμπεριφοράς σε τεράστια αντίθεση με παιδιά χωρισμένων γονιών που ζουν όμως σχεδόν το μισό χρόνο και με τους δύο του γονείς.Η ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ είναι το καλύτερο για τα παιδιά…!!!
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
ΚΑΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΣΤΟΝ ΓΟΝΕΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ. ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΕΠΙΜΕΛΙΑΣ!!
Είμαι γιαγιά και έχω να δω το εγγόνι μου πάνω από 3 χρόνια…!!!
Πέραν των άλλων μόνο αυτό θα σας πω. Επειδή ο άντρας μου είναι ιερέας η πρώην νύφη μας για το έτσι θέλω , ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΑΦΤΙΣΕΙ ακόμη την εγγονούλα μας.
Κύριε υπουργέ θέλω να υπάρχει ισότητα στα ζευγάρια και αν ατυχήσουν και χωρίσουν και μετά τον γάμο , ώστε να μην μπορεί ο ένας να χρησιμοποιεί το παιδί ενάντια στον άλλον. Τα παιδάκια χρειάζονται και τους δύο γονείς τους.
ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΩΡΑ…!!!
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
Χώρισα και από τότε άρχισε ο γολγοθάς μου.
Να αποδείξω ότι δεν είμαι εγκληματίας.
Χάλασα μία μικρή περιουσία ( που έπρεπε να πάει για την ανατροφή της κόρης μου ) για να βλέπω το παιδί μου το ίδιο και η πρώην άλλα τόσα , με την διαφορά όμως , για να μην βλέπω την κόρη μου.
Ευτυχώς μένουμε στην ίδια πόλη και πάρα πολύ κοντά και με την υπομονή μου και την επιμονή μου (δικαστήρια , χαμένα χρήματα , ψεύτικες κατηγορίες που αθωώθηκα , πόνο , θλίψη κλπ) κατάφερα μετά από 8 χρόνια να μπορώ με δικαστική απόφαση φυσικά να έχω την κόρη μου πέρα των διακοπών , δύο Παρασκευοσαββατοκύριακα τον μήνα και άλλες 8 καθημερινές μέρες από τις 13:00 έως τις 20:00.
Στην απόφαση γράφει πέραν των άλλων , ότι πρέπει να την πηγαίνω σε ότι εξωσχολικό έχει και να την προετοιμάζω για το σχολείο για την άλλη μέρα.
Όλα τα κάνω κατά γράμμα και φυσικά όλα αυτά τα 8 χρόνια πληρώνω και την διατροφή κανονικά.
Καταλαβαίνετε πως είναι για το παιδί μέσα στην νύχτα όταν τελειώνει το διάβασμα ή ότι άλλο κάνει να του λες ντύσου να σε πάω στο άλλο σπίτι που είναι στο 1 χιλιόμετρο για να πας αύριο σχολείο.
Τις διακοπές και τα Παρασκευοσαββατοκύριακα επιτρέπεται να κοιμάται μαζί μου , αλλά τις καθημερινές όχι.
Και φυσικά επειδή η πρώην μου δουλεύει από τις 07:30 έως τις 14:30 , είναι «προτιμότερο» να το πάει η γιαγιά στο σχολείο και όχι ο μπαμπάς…!!!
Εγώ φυσικά έχω επειδή βρίσκομαι στην διαδικασία σύνταξης έχω όλο τον χρόνο μου να αφιερωθώ στην ανατροφή της κόρης μου.
Το νέο νομοσχέδιο είναι σε καλό δρόμο , όμως θα μου επιτρέψετε να πω και εγώ κάποιες τροποποιήσεις-πινελιές που πρέπει να γίνουν…γατί αν δεν γίνουν , θα έχουμε πάλι πολλά προβλήματα που όλα αυτά είναι σε βάρος των παιδιών…!!!
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
Αν το παιδι δεν θελει να έχει σχέσεις με την οικογένεια του έχοντος την επικοινωνία γονεα ή με τον ίδιο, ο ετερος γονεας θα χάνει την επιμέλεια; Αυτο το λετε εκσυγρονισμο; Το θεατρο του παραλογου…
Προκειμένου το νέο Οικογενειακό Δίκαιο να προστατεύει ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών, επιβάλλεται να διέπετε από τις ακόλουθες αρχές:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς
διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του
παιδιού́ να ανατρέφεται εξίσου και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ.κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές
μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/
επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ποια θρησκευτική
παιδεία θα έχει, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να
συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την
αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μεριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής
αποξένωσης.
Η Πολιτεία καλείται να προστατεύσει θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, όχι απλώς
υπακούοντας στις διεθνείς της δεσμεύσεις, και τα πορίσματα των επιστημόνων, αλλά με
ειλικρινή βούληση αλλαγής του μοντέλου της επιμέλειας στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση, αλλά για την υιοθέτηση του αυτονόητου.
Και σε αυτήν την διάταξη ο νόμος προσπαθεί να εξειδικεύσει την αόριστη νομική
έννοια της κακής άσκησης της γονικής μέριμνας. Πέρα από το ερμηνευτικό πρόβλημα που
παρουσιάζει η διάταξη και την ευθεία αντίθεση στην οποία έρχεται με την διάταξη του
άρθρου 1520 ΑΚ, –η οποία απαιτεί για τον περιορισμό ή τον αποκλεισμό του δικαιώματος
επικοινωνίας για τα αδικήματα της ενδοοικογενειακής βίας κ.α. αμετάκλητη καταδικαστική
απόφαση, ενώ η παρούσα διάταξη αρκείται σε απλές αιτιάσεις για την αφαίρεση της
επιμέλειας ή της γονικής μέριμνας–, παρουσιάζει και πρόβλημα απόδειξης και σχηματισμού
δικανικής κρίσης του δικαστηρίου, αναφορικά με την διαπίστωση της διατάραξης της
συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε
τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς και κυρίως αναφορικά με το
πώς αυτή η διατάραξη θα διαπιστώνεται ότι οφείλεται στον άλλο γονέα. Με την κατάθεση
1
μαρτύρων στην καλύτερη περίπτωση επηρεασμένων από την αντιδικία των γονέων και στην
χειρότερη καθοδηγούμενων ή με ψυχοκοινωνική έκθεση ενός αρμοδίου φορέα; Και αν
αποδεικτικά οι μάρτυρες είναι αρκετοί για τον σκοπό αυτόν γιατί δεν προβλέπεται στον
νόμο αναφορά για την αξιοπιστία τους, ενώ υπάρχει αναφορά για την μη επιρροή του
τέκνου από τον έναν γονέα κατά την έκφραση της άποψής του; Παρομοίως πώς θα
αποδεικνύεται η μη υπαιτιότητα στην μη συμμόρφωση με αποφάσεις επικοινωνίας από τον
έχοντα την επιμέλεια γονέα, όταν για τον ισχυρισμό ότι διαπράττονται ή διαπράχθηκαν τα
μνημονευόμενα στο νόμο ποινικά αδικήματα από τον γονέα που ασκεί την επικοινωνία θα
χρειάζεται αμετάκλητη ποινική απόφαση, και κάθε άλλη παράβαση δικαιώματος
επικοινωνίας θα θεωρείται εξ αντιδιαστολής υπαίτια και άρα ικανή να οδηγήσει στην
αφαίρεση της επιμέλειας ή και της γονικής μέριμνας;
Από την επισκόπηση των προτεινόμενων άρθρων παρατηρείται μία δυσπιστία στην μέχρι
και σήμερα κρίση του δικαστή, μία αμφισβήτηση στις καλές προθέσεις του γονέα που ασκεί
την επιμέλεια και μία υπερβάλλουσα πίστη στην αλήθεια των ισχυρισμών του γονέα που
είναι φορέας του δικαιώματος επικοινωνίας. Με τον τρόπο αυτόν το νομοσχέδιο παραβιάζει
θεμελιώδεις συνταγματικές, ουσιαστικές και δικονομικές αρχές και ιδίως την ισότητα των
πολιτών έναντι του νόμου (άρθρο 4 Συντάγματος) ενώ επιρρίπτει υπερβολικά βάρη
απόδειξης στο ένα μέρος-γονέα που ασκεί την επιμέλεια έναντι του άλλου μέρους – γονέα
που ασκεί την επικοινωνία, τον οποίο αντιθέτως διευκολύνει με τεκμήρια και παράθεση
ειδικών προϋποθέσεων. Δεν είναι υπερβολικό να προβλέψουμε ότι υπό το καθεστώς του
νέου νομοσχεδίου το ισχυρό οικονομικά μέρος θα ασκεί αλλεπάλληλα ένδικα βοηθήματα
κατά του άλλου (με οποιαδήποτε αφορμή), σκοπεύοντας στην εξόντωσή του.
Επιπλέον, στο συγκεκριμένο άρθρο παραλείπεται η έστω στοιχειώδης αναφορά σε σοβαρές
περιστάσεις κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, όπως είναι η έκθεση του ανηλίκου σε
κίνδυνο, η παραμέληση της φροντίδας της υγείας του κ.λπ. ενώ αντίθετα εξειδικεύεται ως
επαρκής λόγος της πλήρους αποβολής του ενός γονέα από τη ζωή του τέκνου, το να μην
καταβληθεί διατροφή για αυτό!
Η ακατανόητη απαίτηση ύπαρξης αμετάκλητης καταδίκης για ενδοοικογενειακή βία, για
αδικήματα που θίγουν τη γενετήσια ελευθερία και αδικήματα σεξουαλικής
εκμετάλλευσης, εκθέτει τα τέκνα σε προφανή κίνδυνο, καθόσον για μια αμετάκλητη
καταδίκη ως γνωστόν απαιτούνται περί τα 8 έτη, χρόνος μέσα στον οποίο είναι πιθανόν
τα τέκνα να διατρέξουν εκ νέου κίνδυνο κακοποίησης από τον γονέα-δράστη αυτών των
αδικημάτων!!!!
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα να αντικατασταθεί ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Άρθρο 14 Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1. Η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας,
2. Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς,
3. Η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας,
4. Η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα,
5. Η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων,
6. Η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής,
7. Οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα.
Άρθρο 14 Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1. Η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας,
2. Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς,
3. Η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας,
4. Η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα,
5. Η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων,
6. Η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής,
7. Οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα.
Σε πολλές περιπτώσεις αντιδικίας έχει υπάρξει σειρά καταγγελιών για ενδοοικογενειακή βία, οι οποίες απεδείχθησαν ψευδείς, ωστόσο έχουν προκαλέσει ήδη γονεική αποξένωση. Για το λόγο αυτό οι κάθε είδους καταγγελίες από αμφότερους τους διαδίκους πρέπει να εξετάζονται ενδελεχώς και να αποδεικνύονται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.
Επίσης η τακτική των ψευδών καταγγελιών πρέπει να συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας
To γεγονός ότι ο νομοθέτης μεταθέτει το ενδιαφέρον του από το συμφέρον του τέκνου στην ικανοποίηση των επιδιώξεων των γονέων αποδεικνύεται από την απλή ανάγνωση της προτεινόμενης διάταξης, καθώς, πάση θυσία πρέπει να προστατευτούν τα δικαιώματά τους. Κυρίως, το δικαίωμα των πατεράδων στην επικοινωνία τους με το παιδί, ακόμα και με την απειλή της μητέρας ότι θα της αφαιρεθεί η επιμέλεια εάν διαταράσσει την συναισθηματική σχέση του τέκνου με τον πατέρα του ή με κάθε τρόπο προκαλεί διάρρηξη των σχέσεων του με αυτόν ή τους παππούδες της πατρικής γραμμής! Ας μην κρυβόμαστε, ο νομοθέτης θεωρεί υπεύθυνη τη μητέρα για τη λεγόμενη «γονεϊκή αποξένωση».
Ο νομοθέτης θέλει να τιμωρήσει τη μητέρα που προσπαθεί να διαφυλάξει τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού της από έναν κακοποιητή σύζυγο- πατέρα, ο οποίος δικαιούται να επικοινωνεί με το παιδί, ακόμα και εάν έχει καταδικαστεί πρωτόδικα ή σε δεύτερο βαθμό για ενδοοικογενειακή βία είτε σε βάρος της είτε σε βάρος του παιδιού (γιατί δεν διευκρινίζεται στη διάταξη); Και στην περίπτωση που τελικά η μητέρα χάσει την επιμέλεια του παιδιού της, αυτή θα ανατεθεί σε αυτόν τον κακοποιητή πατέρα μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη δικαστική απόφαση;
Οι μητέρες- θύματα έμφυλης βίας θα εγκλωβίζονται για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα σε κακοποιητικούς γάμους ή σχέσεις με τον φόβο της απώλειας της γονικής μέριμνας ή μετά το διαζύγιο θα έρχονται σε συστηματική επαφή με τον κακοποιητή τους. Στην περίπτωση μάλιστα που μια μητέρα πάρει το παιδί της σε άλλη πόλη για να το προστατεύσει ή να προστατευτεί η ίδια από την κακοποίηση, ο πατέρας θα μπορεί να κάνει μήνυση για παραβίαση της δικαστικής απόφασης και η μητέρα θα κινδυνεύει με σύλληψη και αυτόφωρο μέχρι να επιστρέψει το παιδί στον μόνιμο τόπο κατοικίας.
Αντί να καταργηθούν όμως νόμοι και πρακτικές που προωθούν τη βία κατά των γυναικών, την ενδοοικογενειακή βία και τις διακρίσεις λόγω φύλου, θα ψηφισθεί Νόμος που υποτιμά τις γυναίκες, καταργεί την ισότητα στην οικογένεια και υποθάλπει τη βία σε βάρος γυναικών και παιδιών από τους κακοποιητές συζύγους/γονείς.
To γεγονός ότι ο νομοθέτης μεταθέτει το ενδιαφέρον του από το συμφέρον
του τέκνου στην ικανοποίηση των επιδιώξεων των γονέων αποδεικνύεται από την
απλή ανάγνωση της προτεινόμενης διάταξης, καθώς, πάση θυσία πρέπει να
προστατευτούν τα δικαιώματά τους. Κυρίως, το δικαίωμα των πατεράδων στην
επικοινωνία τους με το παιδί, ακόμα και με την απειλή της μητέρας ότι θα της
αφαιρεθεί η επιμέλεια εάν διαταράσσει την συναισθηματική σχέση του τέκνου με
τον πατέρα του ή με κάθε τρόπο προκαλεί διάρρηξη των σχέσεων του με αυτόν ή
τους παππούδες της πατρικής γραμμής! Ας μην κρυβόμαστε, ο νομοθέτης θεωρεί
υπεύθυνη τη μητέρα για τη λεγόμενη «γονεϊκή αποξένωση».
Ο νομοθέτης θέλει να τιμωρήσει τη μητέρα που προσπαθεί να διαφυλάξει τη
σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού της από έναν κακοποιητή σύζυγο- πατέρα,
ο οποίος δικαιούται να επικοινωνεί με το παιδί, ακόμα και εάν έχει καταδικαστεί
πρωτόδικα ή σε δεύτερο βαθμό για ενδοοικογενειακή βία είτε σε βάρος της είτε σε
βάρος του παιδιού (γιατί δεν διευκρινίζεται στη διάταξη); Και στην περίπτωση που
τελικά η μητέρα χάσει την επιμέλεια του παιδιού της, αυτή θα ανατεθεί σε αυτόν
τον κακοποιητή πατέρα μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη δικαστική απόφαση;
Οι μητέρες- θύματα έμφυλης βίας θα εγκλωβίζονται για μεγαλύτερα χρονικά
διαστήματα σε κακοποιητικούς γάμους ή σχέσεις με τον φόβο της απώλειας της
γονικής μέριμνας ή μετά το διαζύγιο θα έρχονται σε συστηματική επαφή με τον
κακοποιητή τους. Στην περίπτωση μάλιστα που μια μητέρα πάρει το παιδί της σε
άλλη πόλη για να το προστατεύσει ή να προστατευτεί η ίδια από την κακοποίηση, ο
πατέρας θα μπορεί να κάνει μήνυση για παραβίαση της δικαστικής απόφασης και η
μητέρα θα κινδυνεύει με σύλληψη και αυτόφωρο μέχρι να επιστρέψει το παιδί στον
μόνιμο τόπο κατοικίας.
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Οι κακοποιητες υποστηριζουν την έννοια της γονεϊκής αποξένωσης και την αφαίρεση επιμέλειας για ψευδείς κατηγορίες (γιατί με έναν καλό δικηγόρο μπορούν να βγάλουν ψευδείς τις κατηγορίες) και έτσι θα συνεχίσουν να κακοποιουν ανενόχλητοι. Το νομοσχεδιο συντάχθηκε από κακοποιητές κι εσείς ως κυβέρνηση το υποστηρίζεται. Άμεση απόσυρση του κακοποιητικου νομοσχεδίου.
Απαράδεκτο να διατυπώνεται ένα νομοσχέδιο με τη φιλοσοφία ότι ο γονιός καταφεύγει σε ψευδής κατηγορίες και να ορίζει αμετάκλητη απόφαση για καταγγελία κακοποίησης παιδιού. Θεωρείται δηλαδή ότι οι καταγγελίες είναι όλες ψευδής; Προφανώς με αυτή τη λογική θεωρειται και όλες τις καταγγελίες που ακούστηκαν πρόσφατα με το κίνημα metoo το ίδιο ψευδής, αλλά δεν εχεται τα κότσια να το πείτε. Το νομοσχεδιο αυτό υποστηρίζει τους κακοποιητες και προωθεί την κουλτούρα της κακοποίησης παιδιών και γυναικών αποθαρρυνοντας τις καταγγελίες των θυμάτων. Άμεση απόσυρση του κακοποιητικου νομοσχεδίου.
Απαράδεκτο να στηρίζεται και στο ψευδοσύνδρομο της γονεϊκής αποξένωσης του παιδόφιλου Gardner, τώρα το ονομάσατε διατάραξη σχέσεων για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Μα ποιον κοροϊδεύετε τέλος πάντων; Παρουσιάσατε ενα νομοσχέδιο που νομιμοποιεί την κακοποίηση. Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου.
Η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος τονίζει ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να προβλέπονται όλες οι μορφές επιμέλειας και επικοινωνίας παιδιών-γονέων και κάθε φορά να επιλέγεται η καταλληλότερη για το συγκεκριμένο παιδί, χωρίς να επιβάλλεται υποχρεωτική νομοθετική ρύθμιση συνεπιμέλειας, ούτε υποχρεωτικός χρόνος διαμονής των παιδιών με καθέναν από τους δύο γονείς. «Θεωρούμε ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν μετά τον χωρισμό των γονέων και τη διάσπαση της οικογενειακής ενότητας επηρεάζουν την ψυχοσυναισθηματική υγεία και ανάπτυξη των παιδιών, επομένως ο θεσμός της συμβουλευτικής γονέων σε κάθε περίπτωση διαζυγίου θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμος».
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, «η μη οριοθέτηση κριτηρίων κακής άσκησης γονικής μέριμνας οδηγεί σε αυθαίρετες συμπεριφορές εκ μέρους του υπαιτίου γονέα, οι οποίες αντιβαίνουν στο συμφέρον του τέκνου». Ωστόσο, το Σχέδιο Νόμου φαίνεται να υποπίπτει σε σοβαρές αντιφάσεις, θεσπίζοντας ως ενδεικτικά κριτήρια κακής άσκησης γονικής μέριμνας, τα οποία στοιχειοθετούν λόγο αφαίρεσης αυτής, τη «διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε άλλο τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς». Καίτοι στόχος του νομοθέτη στο συγκεκριμένο Σχέδιο Νόμου είναι η εξυπηρέτηση της απρόσκοπτης επαφής του τέκνου και με τους δύο γονείς του, η ρύθμιση καταλήγει σε αφαίρεση γονικής μέριμνας, ήτοι σε πλήρη και ολοκληρωτική αποξένωση του παιδιού από τον άλλο γονέα, αντιστρατευόμενη την αιτιολογία της ρύθμισης. Δέον όπως σημειωθεί ότι τα ανωτέρω κριτήρια ουδόλως θεσπίζονται στην έννομη τάξη «προηγμένων χωρών της Ευρώπης» όπως η Γαλλία. Για το λόγο αυτό, συνίσταται η απάλειψη του σημ. β΄ του εδ. β΄ της ΑΚ 1532.
Προσέτι, η προτεινόμενη διατύπωση του σημ. στ΄ του εδ. β΄ της ΑΚ 1532 θέτει εμπόδια στη διασφάλιση της προστασίας των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, δυσχεραίνοντας σοβαρά την απομάκρυνση του τέκνου από έναν γονέα που το κακοποιεί, εφόσον απαιτεί για την αφαίρεση της γονικής μέριμνας αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής.
Ως αποτέλεσμα, παρά την πάγια αδυναμία της έννομης τάξης να συμμορφωθεί με τις επιταγές της ταχείας και αποτελεσματικής απόδοσης της ποινικής δικαιοσύνης,15 το Σχέδιο Νόμου εξαρτά την προστασία του τέκνου από την ολοκλήρωση της ποινικής δίκης πολυετούς διάρκειας μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η απόφαση. Το Σχέδιο Νόμου υποπίπτει έτσι σε ανεπίτρεπτη αξιολογική αντινομία, εφόσον για τον κακοποιητικό γονέα απαιτείται αμετάκλητη δικαστική απόφαση προκειμένου να αφαιρεθεί η γονική μέριμνα, ενώ για τον γονέα που κατηγορείται για ψυχική απομάκρυνση των παιδιών από τους συγγενείς του άλλου, αρκεί πιθανολόγηση.
Καταλύει, δε, την προστασία που προβλέπει ο νομοθέτης στην ΚΠολΔ 735, σύμφωνα με την οποία «σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να διατάσσεται ιδίως η απομάκρυνση του καθ’ ου από την οικογενειακή κατοικία, η μετοίκησή του, η απαγόρευση να προσεγγίζει τους χώρους κατοικίας ή και εργασίας του αιτούντος, κατοικίες στενών συγγενών του, τα εκπαιδευτήρια των παιδιών και ξενώνες φιλοξενίας», ενώ οδηγεί σε πλήρη καταστρατήγηση του σκοπού και των διατάξεων της Σύμβασης 4
της Κωνσταντινούπολης, κατά ανεπίτρεπτη παραβίαση του διεθνούς δικαίου από τον κοινό νομοθέτη.
Τονίζεται στο σημείο αυτό ότι, σύμφωνα με τον γαλλΑΚ, επέρχεται αυτοδικαίως η αφαίρεση της γονικής μέριμνας από τον καθ’ού η ποινική δίωξη για έγκλημα κατά του έτερου γονέα, μέχρι την απόφαση του δικαστηρίου.16
Για το λόγο αυτό, συνίσταται η τροποποίηση του σημ. στ΄ του εδ. β΄ ως εξής: «η άσκηση ποινικής δίωξης του γονέα για ενδοοικογενειακή βία, όταν αυτή συνοδεύεται από δικαστική πραγματογνωμοσύνη ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής».
‘Αρθρο 14 Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής: «’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης (…) Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας,
2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς,
3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας,
4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα,
5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων.
«Το κλάμα του παιδιού δεν έχει τελειωμό όταν το στέλνουν στον κακόποιητη γονιό»
Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με τη μάνα τους, όπως όλοι μας. Μόνο σε ακραίες περιπτώσεις να δίνεται η επιμέλεια στον πατέρα. Τα μωρά έχουν ανάγκη τη μαμά τους. Απορώ ποιος τα σκέφτηκε όλα αυτά? Οι μπαμπάδες να έχουν την μέγιστη δυνατή ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ και ΟΧΙ ΣΥΝΕΠΗΜΕΛΕΙΑ. ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΕΊΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ! ΒΕΛΤΙΩΣΤΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ!! ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ! ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ
Και σε αυτήν την διάταξη ο νόμος προσπαθεί να εξειδικεύσει την αόριστη νομική έννοια της κακής άσκησης της γονικής μέριμνας. Πέρα από το ερμηνευτικό πρόβλημα που παρουσιάζει η διάταξη και την ευθεία αντίθεση στην οποία έρχεται με την διάταξη του άρθρου 1520 ΑΚ, –η οποία απαιτεί για τον περιορισμό ή τον αποκλεισμό του δικαιώματος επικοινωνίας για τα αδικήματα της ενδοοικογενειακής βίας κ.α. αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση, ενώ η παρούσα διάταξη αρκείται σε απλές αιτιάσεις για την αφαίρεση της επιμέλειας ή της γονικής μέριμνας–, παρουσιάζει και πρόβλημα απόδειξης και σχηματισμού δικανικής κρίσης του δικαστηρίου, αναφορικά με την διαπίστωση της διατάραξης της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς και κυρίως αναφορικά με το πώς αυτή η διατάραξη θα διαπιστώνεται ότι οφείλεται στον άλλο γονέα. Με την κατάθεση μαρτύρων στην καλύτερη περίπτωση επηρεασμένων από την αντιδικία των γονέων και στην χειρότερη καθοδηγούμενων ή με ψυχοκοινωνική έκθεση ενός αρμοδίου φορέα; Και αν αποδεικτικά οι μάρτυρες είναι αρκετοί για τον σκοπό αυτόν γιατί δεν προβλέπεται στον νόμο αναφορά για την αξιοπιστία τους, ενώ υπάρχει αναφορά για την μη επιρροή του τέκνου από τον έναν γονέα κατά την έκφραση της άποψής του; Παρομοίως πώς θα αποδεικνύεται η μη υπαιτιότητα στην μη συμμόρφωση με αποφάσεις επικοινωνίας από τον έχοντα την επιμέλεια γονέα, όταν για τον ισχυρισμό ότι διαπράττονται ή διαπράχθηκαν τα μνημονευόμενα στο νόμο ποινικά αδικήματα από τον γονέα που ασκεί την επικοινωνία θα χρειάζεται αμετάκλητη ποινική απόφαση, και κάθε άλλη παράβαση δικαιώματος επικοινωνίας θα θεωρείται εξ αντιδιαστολής υπαίτια και άρα ικανή να οδηγήσει στην αφαίρεση της επιμέλειας ή και της γονικής μέριμνας;
Από την επισκόπηση των προτεινόμενων άρθρων παρατηρείται μία δυσπιστία στην μέχρι και σήμερα κρίση του δικαστή, μία αμφισβήτηση στις καλές προθέσεις του γονέα που ασκεί την επιμέλεια και μία υπερβάλλουσα πίστη στην αλήθεια των ισχυρισμών του γονέα που είναι φορέας του δικαιώματος επικοινωνίας. Με τον τρόπο αυτόν το νομοσχέδιο παραβιάζει θεμελιώδεις συνταγματικές, ουσιαστικές και δικονομικές αρχές και ιδίως την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου (άρθρο 4 Συντάγματος) ενώ επιρρίπτει υπερβολικά βάρη απόδειξης στο ένα μέρος-γονέα που ασκεί την επιμέλεια έναντι του άλλου μέρους – γονέα που ασκεί την επικοινωνία, τον οποίο αντιθέτως διευκολύνει με τεκμήρια και παράθεση ειδικών προϋποθέσεων. Δεν είναι υπερβολικό να προβλέψουμε ότι υπό το καθεστώς του νέου νομοσχεδίου το ισχυρό οικονομικά μέρος θα ασκεί αλλεπάλληλα ένδικα βοηθήματα κατά του άλλου (με οποιαδήποτε αφορμή), σκοπεύοντας στην εξόντωσή του.
Επιπλέον, στο συγκεκριμένο άρθρο παραλείπεται η έστω στοιχειώδης αναφορά σε σοβαρές περιστάσεις κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, όπως είναι η έκθεση του ανηλίκου σε κίνδυνο, η παραμέληση της φροντίδας της υγείας του κ.λπ. ενώ αντίθετα εξειδικεύεται ως επαρκής λόγος της πλήρους αποβολής του ενός γονέα από τη ζωή του τέκνου, το να μην καταβληθεί διατροφή για αυτό!
Η ακατανόητη απαίτηση ύπαρξης αμετάκλητης καταδίκης για ενδοοικογενειακή βία, για αδικήματα που θίγουν τη γενετήσια ελευθερία και αδικήματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, εκθέτει τα τέκνα σε προφανή κίνδυνο, καθόσον για μια αμετάκλητη καταδίκη ως γνωστόν απαιτούνται περί τα 8 έτη, χρόνος μέσα στον οποίο είναι πιθανόν τα τέκνα να διατρέξουν εκ νέου κίνδυνο κακοποίησης από τον γονέα-δράστη αυτών των αδικημάτων!!!!
Απόσυρση νομοσχεδίου τώρα!
ΕΙΔΙΚΑ:
Άρθρο 14
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7. Οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα.
ΠΡΟΣΟΧΗ!! ΑΜΕΣΗ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ!
ΓΕΝΙΚΑ:
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΑΡΧΕΣ:
1. Αδιάσπαστες, κοινές γονικές ευθύνες και δικαιώματα (γονική μέριμνα), χωρίς διαχωρισμό μεταξύ επιμέλειας και λοιπής γονικής μέριμνας.
2. Να προσδιοριστεί́ στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα και προς το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού́ να ανατρέφεται ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΞΙΣΟΥ και από́ τους δυο γονείς.
3. Κατά́ νομικό́ τεκμήριο, κοινή́ άσκηση γονικής μέριμνας – επιμέλειας (συνεπιμέλεια) και από́ τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από́ την μεταξύ́ τους νομική́ σχέση (έγγαμοι, διαζευγμένοι, σε διάσταση, χωρίς γάμο, κλπ) και εφόσον έχουν κριθεί κατάλληλοι.
4. Αφαίρεση της επιμέλειας μονό σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης ακαταλληλότητας γονέα (π.χ. κακοποίηση, παραμέληση τέκνου κλπ).
5. Κατά́ νομικό τεκμήριο, επαρκής (35% – 50%) χρόνος ανατροφής, δηλαδή ίσος αριθμός διανυκτερεύσεων σε καθημερινότητα και διακοπές, με εναλλασσόμενη κατοικία, για τους γονείς που δεν τους έχει αφαιρεθεί́ η γονική́ μερίμνα/επιμέλεια (δηλαδή που δεν είναι αποδεδειγμένα ακατάλληλοι ως γονείς), πλην των περιπτώσεων που υπάρχει άλλη έγγραφη συμφωνία μεταξύ́ τους.
6. Προσδιορισμός του γεωγραφικού τόπου κατοικίας του παιδιού́ ως ο τόπος της τελευταίας κοινής κατοικίας των γονέων πριν την διάσπαση της συμβίωσης, κατά́ τρόπο, ώστε το παιδί́ να μην αλλάζει γεωγραφικό τόπο ανατροφής (π.χ. να μην αλλάζει σχολείο). Η κατοικία μπορεί́ να αλλάξει μόνο με έγγραφη συμφωνία των γονέων ή με οριστική́ δικαστική́ απόφαση.
7. Να προσδιοριστεί στον Νόμο ότι είναι δικαίωμα του παιδιού να έχει επαρκή (35% – 50%) χρόνο επικοινωνίας – με φυσική παρουσία – και με τους δύο γονείς και υποχρέωση και των δύο γονέων να εξυπηρετούν το δικαίωμα αυτό, μεταξύ άλλων και πρακτικά́ στις φυσικές μετακινήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις μονομερούς απομάκρυνσης του ενός γονέα μακριά από τον τόπο κατοικίας του παιδιού.
8. Θέσπιση πλάνου ανατροφής (parenting plan) στο οποίο οι ασκούντες τη γονική μέριμνα/επιμέλεια γονείς θα συμφωνούν στα θέματα ανατροφής του παιδιού, όπως ΟΝΟΜΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ποια θρησκευτική παιδεία θα έχει ,σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ποιος παιδίατρος θα το παρακολουθεί, κλπ. Τα
πεδία που δεν μπορούν να συμπληρώσουν από κοινού οι γονείς θα τα συμπληρώνει ο δικαστής.
9. Θέσπιση επιβαρυντικής περίστασης σε περιπτώσεις ψευδών κατηγοριών και
ισχυρισμών σε διαφορές που αφορούν στις σχέσεις γονέα παιδιού́ – παράλληλα τούτο να συνιστά κακή άσκηση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας και να επισύρει την αφαίρεσή της.
10. Αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν τους όρους συνεπιμέλειας, ιδίως με σκοπό την αποξένωση, έως και αφαίρεση της γονικής μέριμνας/επιμέλειας. Ποινικοποίηση της γονικής αποξένωσης.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ:
1.ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
2.ΕΠΙΜΟΡΦΩΜΕΝΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
3.ΕΠΙΜΟΡΦΩΜΕΝΟΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΕΣ ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
4. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΟΝΑΔΩΝ ΜΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ , ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣ ΚΛΠ.
ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ:
Η ΑΔΙΚΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΝ ΕΝΑ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ :
Α. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
Β. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ , ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ,ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ
Γ. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ
Δ. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Ε. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΗΤΑΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ! ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΤΩΡΑ!
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1. Η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας,
2. Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς,
3. Η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας,
4. Η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα,
5. Η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. Η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής,
7. Οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα.
Δεν πρέπει να διαταράσσεται η συναισθηματική σχέση του τέκνου με τον άλλο γονέα με την απαξιωτική αναφορά σε εκείνον μπροστά στο τέκνο. Είναι αδύνατον για έναν γονέα να επιβάλλει στο τέκνο τα όρια που είναι αναγκαία για την ψυχική του υγεία, αν ο έτερος γονέας με διάφορους τρόπους υποσκάπτει το σεβασμό του τέκνου προς εκείνον. Οι υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας οπωσδήποτε θα πρέπει να γίνονται αντικείμενα ειδικού χειρισμού, και μέχρι να έλθουν σε πέρας θα πρέπει η επικοινωνία με τον γονέα που κατηγορείται να γίνεται με στενή επίβλεψη από ειδικό.
‘Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας,
2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς,
3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας,
4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα,
5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων,
6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής,
7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Ο υπάρχων νόμος 1329/1983 του Α.Δ., από τους πλέον προοδευτικούς της Ευρώπης, είναι αυτός που εισήγαγε την κοινή γονική μέριμνα και την έννοια της συναινετικής συνεπιμέλειας και αφαιρούσε την έννοια του αρχηγού της οικογένειας που παραπέμπει στην πατριαρχία. Ήταν προϊόν μακροχρόνιων γυναικείων αγώνων, μας μετέφερε από το μεσαίωνα στη σύγχρονη εποχή και είχε σαν γνώμονα το συμφέρον του παιδιού. Οι νόμοι δεν παλιώνουν, ανανεώνονται και συμπληρώνονται. Το δίκαιο μας, όπως και το ευρωπαϊκό, στηρίζεται μέχρι σήμερα στο ρωμαϊκό, στον ιουστινιάνειο κώδικα και στην Γ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας.
Το κατατεθέν νομοσχέδιο δεν θεραπεύει το συμφέρον του παιδιού, αντ΄ αυτού δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα στην ήδη δυσχερή κατάσταση για τα παιδιά και τις μητέρες, στην περίπτωση των συγκρουσιακών διαζυγίων ή χωρισμών, που στην Ελλάδα είναι η πλειοψηφία.
Χρειάζεται να κινητοποιηθούμε όλες, ώστε να δώσουμε φωνή στις γυναίκες που δεν έχουν. Σε όλες αυτές τις γυναίκες που περιμένουν μάταια τις αποφάσεις των δικαστηρίων, που ζουν στην ένδεια και τη φτώχια αυτές και τα παιδιά τους. Σε αυτές τις γυναίκες που πέφτουν κατά κόρον θύματα ενδοοικογενειακής βίας, από την οποία δε γλιτώνουν ούτε μετά το διαζύγιο.
Εισάγει ακραίες συντηρητικές ρυθμίσεις που στην πράξη θα εφαρμοστούν σε βάρος των παιδιών και των γυναικών. Οι διατάξεις προσκρούουν ευθέως σε διεθνείς συμβάσεις και αν τυχόν ψηφιστεί θα καταδικαστεί η Χώρα από τα διεθνή δικαστήρια. Συγκεκριμένα :
α) Ο κακοποιητικός γονέας μόνο με αμετάκλητη απόφαση δικαστηρίου δεν ασκεί δικαιώματα επικοινωνίας και τη γονική μέριμνα το οποίο πρακτικά σημαίνει 8-10 έτη κακοποίησης (αντιβαίνει στη σύμβαση της Κωσταντινούπολης για τη βία κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία και στη Χάρτα για τα Δικαιώματα του Παιδιού).
β) Εισάγεται αυθαίρετα ως ελάχιστη επικοινωνία 1/3 του χρόνου του παιδιού αφαιρώντας την υποχρέωση αξιολόγησης από τα αρμόδια δικαστικά όργανα, χωρίς να προκύπτει αν αφορά στον ελεύθερο ή στον πραγματικό χρόνο. Στη περίπτωση που αφορά στον πραγματικό χρόνο είναι άτοπο καθώς πρόκειται για 8 ώρες την ημέρα. Είναι δε σαφές ότι η τόσο εκτεταμένη επικοινωνία θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των διατροφών ή την κατάργηση των διατροφών των παιδιών. Άλλωστε μόνο η αναιτιολόγητη μη καταβολή της διατροφής θα ποινικοποιείται, γεγονός που, με τις υπάρχουσες συνθήκες θα διευκολύνει τη μη καταβολή της.
γ) Εισάγονται αυθαίρετα υποχρεώσεις των γονέων έναντι των παππούδων και των γιαγιάδων, τις οποίες συνδέει ο νομοθέτης με λόγο αφαίρεσης της γονικής μέριμνας.
δ) Εισάγονται αόριστες και δυσαπόδεικτες έννοιες στηριζόμενες σε ανυπόστατα ψυχολογικά κριτήρια και καταστάσεις όπως “διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης, και πρόκληση διάρρηξης σχέσεων” τις οποίες τις καθιστά λόγους αφαίρεσης της γονικής μέριμνας. Με άλλα λόγια ενώ το νομοσχέδιο επιβάλλει την επικοινωνία του παιδιού με τους γονείς, στην πράξη προβλέπει την αυθαίρετη αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας.
ε) Το γεγονός ότι το νομοσχέδιο απαιτεί τη συμφωνία των γονέων σε κεφαλαιώδη ζητήματα της γονικής μέριμνας, όπως εκπαίδευση του παιδιού και υγεία, καθόλου δεν επιλύει τις αντιδικίες των γονέων αντίθετα τις γιγαντώνει, καθώς είναι βέβαιο ότι τα ζητήματα αυτά θα αποτελούν πεδίο μάχης.
στ) Ο νομοθέτης δεν προβλέπει καμία μέριμνα για την ίδρυση οικογενειακών δικαστηρίων.
ζ) Η αναδρομική ισχύς του νομοσχεδίου, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, για τις οικογένειες που έχουν ήδη ρυθμίσει τις σχέσεις τους, με προφανείς συνέπειες για μικρά και μεγαλύτερα παιδιά.
Γι αυτό:
1. Ζητάμε την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου.
2.Να συσταθούνάμεσα οικογενειακά δικαστήρια, που θα συνεπικουρούνται από τις κατάλληλες ψυχοκοινωνικές δομές, στελεχωμένες με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, ψυχιάτρους παιδιού και εφήβου, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς.3. Όταν υπάρχει καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία, να αναστέλλεται το δικαίωμα στη γονική μέριμνα και την επικοινωνία, όπως ψηφίστηκε πρόσφατα (Ιούλιος ’20) από τη Γαλλική Βουλή.4. Να προβλεφθεί από την πολιτεία ειδική μηνιαία οικονομική στήριξη των ανέργων ή χαμηλού εισοδήματος χωρισμένων γονέων που έχουν την επιμέλεια παιδιού, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 21 παρ. 1 του Συντάγματος, -όπως εξ άλλου αναφέρεται και στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού-, στα πλαίσια της προστασίας των ανηλίκων από τη φτώχια (μακροχρόνια οικονομική κρίση, χαμηλοί μισθοί, μεγάλη καθυστέρηση και μη εκτέλεση αποφάσεων για διατροφή), όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στις χώρες της Ευρώπης και της ΕΕ. Για πραγματική άσκηση δημογραφικής πολιτικής
Απορία!Αφού όλες οι κατηγορίες περί ενδ.βίας είναι ψευδείς,άρα όλες οι στατιστικές για αύξηση ενδοοικογενειακής βίας είναι ψεύτικες.Αυτό μας λένε οι παραπάνω;Kαι οι στατιστικές της αστυνομίας κι όλων των άμεσων φορέων κτλ;Μέχρι κι ο κύριος Υπουργός έχει ανάρτηση με στατιστικα της αστυνομίας.Άρα όλοι λένε ψέμματα εκτός απο τους κυρίους αυτούς;Δικαστηριακή γραμμή είναι όλο αυτό περί ψευδών καταγγελιών για επίτευξη των προσωπικών τους στοχων και φυσικά δεν έχω ακούσει και κανέναν εγκληματία να παραδςχεται το έγκλημά του.Απόσυρση ή έστω μια δικλειδα ασφαλείας γι ‘αυτές τις γυναίκες κι αυτά τα παιδιά!!!!
Αλλιώς μη βγαίνετε στη τηλεοραση κι υποστηρίζετε me too κτλ ενώ με τη βουλα του νόμου σπρωχνετε θύματα σε κακοποιούς και αυτοί αγιοποιουνται με το ψευτοσυνδρομο της γονεικης αποξένωσης.Κάτι δεν πάει καλα στην Ελλαδα κι ειμαι κι αντρας που δε μπορώ να διανοηθώ να σηκώνω χέρι στη γυναίκα αλλα στην εργασία μου εχω δεί πολλά!Αν δεν μπορείτε να προσφέρετε προστασία να το αποσύρετε.
Ψευδείς και συκοφαντικές δηλώσεις απο τον ένα γονέα κατα του άλλου με σκοπό την απομάκρυνση του απο τα ανήλικα τέκνα να συνιστα διαρκες αυτεπάγγελτο αδίκημα και να κινείται η διαδικασία του αυτοφώρου και οι ποινές να η ιδιες με αυτες της ενδοοικoγενειακης βίας.
Συνέπειες κακής άσκησης
ακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: α. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, β. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, γ. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, δ. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, ε. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, στ. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή για εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής.
Θεώρησα καθήκον μου να γράψω στη διαβούλευση μιας κι εχω γίνει αυτόπτης μάρτυρας τέτοιου περιστατικού βίας.Η γειτόνισα μου, ενώ ακούγαμε καβγάδες και τα παιδάκια να κλαίνε κάποια στιγμή έφτασε στο απροχώρητο το πράγμα.Ενώπιον των παιδιών ο σύζυγος τη βούτηξε και την πέταξε απο τη σκάλα της πολυκατοικίας με αποτέλεσμα να χτυπήσει πολύ ασχημα στο κεφάλι και τον αυχένα με κινδυνο αναπηρίας κι όλα αυτά μπροστά στα έντρομα μάτια των παιδιών τα οποία εκλαιγαν και φωναζαν τα καημένα και μπροστά μας.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη του στο δικαστήριο.Εγώ κι ο σύζυγος πήγαμε μάρτυρες ώς οφείλαμε.Ο κύριος επικαλούταν συνεχώς ψευδείς κατηγορίες και εκανε μήνυσε και σε εμάς για ψευδομαρτυρία (φυσικά αθωωθήκαμε).Διαβάζοντας λοιπόν όλα αυτά τα σχόλια των κυρίων εδώ περί ψευδούς κατηγοριών έχω να πώ οτι είναι κάτι που χρησιμοποιούν όλοι οι κακοποιητές.Το είδα με τα μάτια μου.Μια αξιόλογη κοπέλα η οποία τρέμει και φοβάται με αυτό που θέλετε να ψηφίσετε γιατί δεν εχει γινει ακομα εφετείο ουτε Αρειος Πάγος που έχει σκοπο οπως διαμηνύει ο κύριoς να πάει κι απειλει ακόμα κι εμας που βρεθήκαμε αυτόπτες μάρτυρες.Αγαπητή κυβέρνηση προσέξτε πάρα πολύ.Σαν μάνα κι εγω θα φοβόμουν πάρα πολυ για μενα και τα παιδιά μου.Τουλάχιστον κάντε κάτι γι ‘αυτές τις γυναίκες κι αυτά τα παιδια.Μην περιμένουν εφετεία.Έρχεται κατω απο την πολυκατοικία ουρλιάζει την κατηγορεί,βάζει στην μέση τα παιδιά, τα οποία τα είχε γραμμένα όσο ζούσαν μαζί.Σας το λεω με το χέρι στην καρδιά.Καντε κάτι. ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΘΥΜΑΤΑ!!!!!
Άρθρο 14 Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως:
1. Η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας,
2. Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς,
3. Η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας,
4. Η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα,
5. Η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων,
6. Η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής,
7. Οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα.
Να γινου οι προσθηκες με τα ΚΕΦΑΛΑΙΑ γραμματα
Συνέπειες κακής άσκησης
Αν ο πατέρας ή η μητέρα παραβαίνουν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει το λειτούργημά τους για την επιμέλεια ΚΑΙ ΓΟΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ του προσώπου του τέκνου ή τη διοίκηση της περι ουσίας του ή αν ασκούν το λειτούργημα αυτό καταχρηστικά ή δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτό, το δικαστήριο μπορεί, εφόσον το ζητήσουν ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ο άλλος γονέας ή οι πλησιέστεροι συγγενείς του τέκνου ή ο εισαγγελέας, να διατάξει οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο……..
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής:
«’Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
KE YΠOYPΓE ΔEN EINAI ΛOΓIKO KAI KAΘOΛOY ANΘPΩΠINO AYTO TO NOMOΣXEΔIO ΠOY ΘEΛETE NA ΨHΦIΣETE ΠOY ΔEN EXEI AΠOΛYTΩΣ KANENA AIΣΘHMA ΔIKAIOY ΓIA TO KAΘE ΠAIΔI ΔIAΣΠAΣMENHΣ OIKOΓENEIAΣ KAI ΓIA KAMMIA EΛΛHNIΔA MANA.ΠΩΣ EINAI ΔYNATON NA ΣYΓKPINETE THN KAKH AΣKHΣH ΓONIKHΣ MEPIMNAΣ ΓIA THN MHTEPA EKEINH ΠOY ΔEN ΘA ΠPOΩΘEI THN KAΘHMEPINH ΦYΣIKH EΠAΦH TOY ΠAIΔIOY ME ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΓΟΝΕΑ ΣE KAΘHMEPINH BAΣH KATA TO 1/3 KAI ΣTON ANTIΠOΔA NA EINAI ΔIKAIΩMA KAI YΠOXPEΩΣH TOY KAKOΠOIHTIKOY ΠATEPA NA EXEI ΤΟ 1/3 THΣ EΠIKOINΩNIAΣ MEXPI AMETAKΛHTOY AΠOΦAΣEΩΣ ΠOINIKOY ΔIKAΣTHPIOY.ANTI NA YΠAPXEI AYΣTHPO ΠEPIOPIΣTIKO ΠΛAIΣIO ΣTIΣ EΠIKOINΩNIEΣ TO KAKOΠOIHTH ΓONEA KAI NA BΛEΠEI TO ΠAIΔI TOY ME ΠAPOYΣIA TPITOY ,TOY AΛΛOY ΓONEA Ή AKOMH KAΛYTEPA ΠAPOYΣIA KOINΩNIKOY ΛEITOYPΓOY.ΣTA EΓKΛHMATA ENΔOIKOΓENEIAKHΣ BIAΣ NA ΛAMAANONTAI YΠOΨH OΛEΣ OI MOPΦEΣ BIAΣ,ΛEKTIKHΣ ,ΨYXIKHΣ ΠOY ΔHMIOYPΓEI MEΛANIEΣ ΣTHN ΨYXH ENOΣ ΠAIΔIOY ΠOY ΔEN EINAI AMEΣA OPATΑ.
ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΔΙΝΑΝ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟΞΕΝΩΜΕΝΟΣ Ο ΓΟΝΕΑΣ ΟΥΤΕ Η ΠΑΤΡΙΚΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.ΕΝΑΣ ΣΩΣΤΟΣ ΓΟΝΕΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΞΕΝΩΘΕΙ ΠΟΤΈ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ.
ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΕΤΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΈΔΙΟ.
Αυστηρές ποινές για κακή άσκηση γονικής μέριμνας.
Κακη άσκηση γονικής μεριμνας οι ψευδείς κατηγορίες από τον ένα γονεα για τον αλλον.
Κακη άσκηση γονικής μεριμνας η παρεμπόδιση επικοινωνίας και η γονεϊκή αποξένωση.
Κακη άσκηση γονικής μεριμνας η απομάκρυνση του τέκνου χωρίς συγκατάθεση του ετέρου γονέα από το κοινό τόπο κατοικίας του ζευγαριού πριν το διαζυγιο. Δημιουργείται γονεικη αποξένωση και καταστρεφονται δεσμοί με το πατερα και τους συγγενεις.
Βαριές και Αυστηρές ποινές.
ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΤΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ.
ΑΠΟΣΥΡΣΗ νομοσχεδίου τώρα!!!!
Η Γαλλία νομοθετεί αναστολή του δικαιώματος γονικής μέριμνας και επικοινωνίας του κακοποιητή με το παιδί, από την πρώτη στιγμή της Ποινικής Δίωξης. Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα κατατίθεται ένα νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο, μέχρι την «αμετάκλητη» απόφαση, δηλαδή μέχρι την χρονοβόρα και πολυδάπανη απόφαση του Άρειου Πάγου, ο κακοποιητής θα μπορεί να παίρνει το παιδί μέχρι και 1/3 του συνολικού χρόνου.
Στις 30 Ιουλίου 2020 η Γαλλική Βουλή ψήφισε το Ν. 2020-936 με σκοπό την προστασία των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας.
Σε αυτό το νόμο προβλέπονται -ανάμεσα σε άλλες σημαντικότατες διατάξεις- οι παρακάτω, που σχετίζονται με την επικοινωνία γονέα – παιδιού.
Εκ του νόμου αναστέλλεται προσωρινά η άσκηση της γονικής μέριμνας και το δικαίωμα επικοινωνίας σε περίπτωση ποινικού αδικήματος από γονέα στον άλλο γονέα ή στο παιδί, από την άσκηση ποινικής δίωξης μέχρι και την έκδοση καταδικαστικής απόφασης, χωρίς να χρειάζεται ειδική μνεία του ανακριτή ή του δικαστή για την αναστολή.
Η αιτολόγηση της παραπάνω νομοθετικής ρύθμισης ήταν «Στη Γαλλία, κάθε χρόνο συμβαίνουν 120-150 γυναικοκτονίες. Στη Γαλλία περισσότερες από 220.000 γυναίκες είναι θύματα βίας και 170.000 παιδιά είναι παρόντα σε αυτή τη βία».
Την παραπάνω απόφαση της βουλής επηρέασε η έκθεση με θέμα τη βία κατά των γυναικών που είχε κατατεθεί στη Γαλλική βουλή λίγους μήνες νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 2020, από επιτροπή γυναικείων οργανώσεων.
Η έκθεση αυτή ανέδειξε, μετά από είκοσι χρόνια εφαρμογής της Coparentalité (υποχρεωτικής συνεπιμέλειας), ότι «οι μισές γυναικοκτονίες έγιναν μπροστά σε μικρά παιδιά και με αφορμή τη τακτική επίσκεψη και φιλοξενία του πατέρα». Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της μελέτης του 2009 από το Παρατηρητήριο Βίας του περιφερειακού συμβουλίου του διαμερίσματος Seine-Saint-Denis που αφορούσε 24 γυναικοκτονίες που έγιναν τη συνιστά νέα μορφή άσκησης βίας στο θύμα του. Το δικαίωμα επίσκεψης και φιλοξενίας των πατεράδων, συχνά αποτελεί για τις γυναίκες και τα παιδιά μεγάλο ρίσκο, θέτει τις γυναίκες θύματα βίας σε συστηματική επαφή με τον κακοποιητή τους.
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ του Ελληνικού κράτους;
ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΚΘΕΤΕΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ γυναίκες και παιδιά;;;;;;
‘Αρθρο 14
Συνέπειες κακής άσκησης – Αντικατάσταση άρθρου 1532 ΑΚ
Το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα προτείνω να αντικατασταθεί ως εξής:
‘Αρθρο 1532 Συνέπειες κακής άσκησης
(…)
Κακή άσκηση της γονικής μέριμνας συνιστούν ιδίως: 1. Η υπαίτια μη συμμόρφωση προς αποφάσεις και διατάξεις δικαστικών και εισαγγελικών αρχών που αφορούν το τέκνο ή προς την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία των γονέων για την άσκηση της γονικής μέριμνας, 2. Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένειά του και η με κάθε τρόπο πρόκληση διάρρηξης των σχέσεων του τέκνου με αυτούς, 3. Η υπαίτια παράβαση των όρων της συμφωνίας των γονέων ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, 4. Η κακή άσκηση και η υπαίτια παράλειψη της άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας από τον δικαιούχο γονέα, 5. Η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, 6. Η αμετάκλητη καταδίκη του γονέα για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, 7. Οι αβάσιμες / ψευδείς κατηγορίες και ισχυρισμοί εις βάρος του άλλου γονέα
Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι συμπεριλαμβάνει την απαξιωτική αναφορά σε εκείνον μπροστά στο τέκνο. Είναι αδύνατον για έναν γονέα να επιβάλλει στο τέκνο τα όρια που είναι αναγκαία για την ψυχική του υγεία, αν ο έτερος γονέας υποσκάπτει διαρκώς το σεβασμό του τέκνου προς εκείνον.
Οι εκκρεμείς υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας οπωσδήποτε θα πρέπει να γίνονται αντικείμενα ειδικού χειρισμού, να τελεσιδικούν επειγόντως, αλλά και μέχρι να τελεσιδικήσουν θα πρέπει η επικοινωνία με τον γονέα που κατηγορείται να γίνεται με στενή επίβλεψη από ειδικό.
Οι ψευδής κατηγορίες πρέπει να είναι τιμωρούνται, και όποιος ασκεί γονική αποξένωση να χάνει πάραυτα την επιμέλεια. Πρέπει να καθιερωθεί συνεπιμελεια 50-50 γιατί τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονείς.
Οι ψευδής κατηγορίες πρέπει να είναι τιμωρούνται, και όποιος ασκεί γονική αποξένωση να χάνει πάραυτα την επιμέλεια. Πρέπει να καθιερωθεί συνεπιμελεια 50-50 γιατί τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονεις
Οι ψευδής κατηγορίες πρέπει να είναι τιμωρούνται, και όποιος ασκεί γονική αποξένωση να χάνει πάραυτα την επιμέλεια. Πρέπει να καθιερωθεί συνεπιμελεια 50-50 γιατί τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονεις