Αρχική Η Αλλαγή του Ασφαλιστικού Συστήματος5. Αλλαγές που θα ισχύσουν από την 1/1/2018Σχόλιο του χρήστη Σ. Λεμπέσης | 2 Απριλίου 2010, 14:40
Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωση της λειτουργικότητάς του και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς του (Google Analytics).ΣυμφωνώΑποκλεισμός cookies τρίτωνΠολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies
|
Κάποιες απλές αριθμητικές σκέψεις & πράξεις .... (έτσι σαν έκθεση ιδεών, όπως είναι και το προς διαβούλευση κείμενο). -Μέγιστος ασφαλιστέος μισθός στο ΙΚΑ (φέτος) = 2434Ευρώ -Μέγιστη συνταξιοδοτική μηνιαία εισφορά εργοδότη & εργαζόμενου (26%) στο ΙΚΑ (Κύρια & Επικουρική) = 0,26*2434 = 632,84 Ευρώ -Μέγιστη συνταξιοδοτική ετήσια (σε βάση 14 μισθών) εισφορά εργοδότη & εργαζόμενου στο ΙΚΑ (Κύρια & Επικουρική) = 14* 632,84 = 8859,76 Ευρώ. Ας υποθέσουμε ότι ένας εργαζόμενος αμοίβεται και στα 35 χρόνια της εργασίας του με τον μέγιστο ασφαλιστέο μισθό. Αυτό, βέβαια, είναι πρακτικά αδύνατο. Η εν λόγω υπόθεση, όμως, βοηθά στην αναζήτηση των μεγίστων. Η συνταξιοδοτική εισφορά του εν λόγω εργαζόμένου & του εργοδότη του στο ΙΚΑ (Κύρια & Επικουρική) στο σύνολο του 35ετούς ενεργού ασφαλιστικού βίου θα είναι (σε σημερινά λεφτά και με την προυπόθεση ότι ο μέγιστος ασφαλιστέος μισθός ακολουθεί τον πληθωρισμό) 35*8859,76 = 310091,6 Ευρώ. Αυτό είναι το κεφάλαιο που θα έχει συσσωρεύσει ο εν λόγω εργαζόμενος (με τη συνεισφορά και του εργοδότη του), με σκοπό να το αναλώσει κατά τη διάρκεια του συντάξιμου βίου του. Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο εργαζόμενος συνταξιοδοτείται στην ηλικία των 60 ετών (όπως ισχύει σήμερα - 60 έτη ηλικίας & 35 χρόνια δουλειάς). Αν το προσδόκιμο ζωής (σήμερα ή στο μέλλον) είναι της τάξης των 80 ετών, η διάρκεια του συντάξιμου βίου του εν λόγω εργαζόμένου θα είναι 20 έτη, οπότε δικαιούται ετήσια σύνταξη (Κύρια & Επικουρική) 310091,6 Ευρώ / 20 έτη = 15504,58 Ευρώ ή μηνιαία (Κύρια & Επικουρική) σύνταξη (σε βάση 14 μισθών) ίση με 15504,58 / 14 = 1107,47 Ευρώ. ΕΡΩΤΗΣΗ Όταν μιλάμε για ανταποδοτική σύνταξη, εννοούμε μια ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΩΝ ΜΕΓΙΣΤΩΝ μηνιαία σύνταξη (Κύρια & Επικουρική) της τάξης των 1100 Ευρώ (σε σημερινά λεφτά και με την προυπόθεση ότι ο μέγιστος ασφαλιστέος μισθός ακολουθεί τον πληθωρισμό)? ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (α) ΝΑΙ: Ακούγεται μαθηματικά δίκαιο αλλά ποιά θα είναι η μέση πραγματική (Κύρια & Επικουρική) σύνταξη (ας αφήσουμε την κατώτερη)? 400, 500 ή 600ευρώ? Ερωτώ για να έχουμε μια αίσθηση των πραγματικών μεγεθών και να γνωρίζουμε τι θα μπορεί να προσδοκά κάποιος από ένα βιώσιμο και ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα. (β) ΟΧΙ, ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ: Ακούγεται σαν κλοπή (γ) ΟΧΙ, ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ: Ωραία θα ήταν, δεν λέω όχι. Ποιός θα πληρώσει τη διαφορά (ας μου πει κάποιος)? Πιθανές απαντήσεις μπορεί να είναι: (γ1) ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑΣ ΥΛΗΣ: Ποιους θα πρωτοπρολάβει να εξυπηρετήσει ο εν λόγω κορβανάς? Τους φοροκλέπτες, του φοροφυγάδες, τους τοκιστές-σουλατσαδόρους-μιζαδόρους, τη "δωρεάν" παιδεία, τη "δωρεάν" υγεία, τα κρατικά δάνεια, τους δρόμους, τα γεφύρια, τους ολυμπιακούς αγώνες................? Ας είμαστε ρεαλιστές. Με βάση τη σημερινή μας νοοτροπία, η εν λόγω απάντηση ακούγεται ουτοπική και ανεφάρμοστη. (γ2) ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΣΩ ΔΑΝΕΙΩΝ: Ποιός θα τα ξεπληρώσει αυτά? Τα παιδιά μας και τα παιδιά τους? Προβλέπω να "μουντζώνουν" τους τάφους μας (γ3) ΤΟ ΜΕΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ: Τόσο σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους (βλπ. εντροπία, κλπ) όσο και με βάση τη συμπυκνωμένη εμπειρία των παροιμιών (ότι ανεβαίνει κατεβαίνει, τούτος εδώ ο ανήφορος κατήφορο θα φέρει, κλπ), η εν λόγω έννοια δεν υφίσταται. (γ4) ΤΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ: Εδώ γελάνε. Τόσο λόγω της πανθομολογούμενης πρόβλεψης για αύξηση-έκρηξη της ανεργίας όσο και λόγω της δημογραφικής γήρανσης. ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΜΙΑ ΤΑΠΕΙΝΗ ΠΡΟΒΛΕΨΗ Λύση στο εν λόγω δημόσιο & προβληματικό ασφαλιστικό σύστημα (όπως έχει δομηθεί & απομειζάται) δεν υπάρχει. Βιώσιμο & υγιές ασφαλιστικό σύστημα σημαίνει πληθώρα εργαζομένων. Το τελευταίο σημαίνει (καταρχήν) πληθώρα γεννήσεων ή κάτι ισοδύναμο (π.χ. εισαγωγή μεταναστών με σκοπό την αύξηση του εργατικού/ασφαλιστέου δυναμικού, η οποία όμως μπορεί να έχει και πληθώρα παρενεργειών). Αν υπάρχει, λοιπόν, μια (έστω και αμυδρή) ελπίδα επίλυσης του ασφαλιστικού, αυτή είναι να ζήσουμε (και να χαρούμε) μια άμεση και μελλοντική έκρηξη γεννήσεων. Το βλέπετε πιθανό?