Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για την "Εθνική Στρατηγική για την Κοινωνική Ένταξη και Μείωση της Φτώχειας"Εθνική Στρατηγική για την Κοινωνική Ένταξη και Μείωση της Φτώχειας»Σχόλιο του χρήστη ΣΠΥΡΟΣ ΨΥΧΑΣ | 15 Ιουνίου 2021, 17:06
Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωση της λειτουργικότητάς του και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς του (Google Analytics).ΣυμφωνώΑποκλεισμός cookies τρίτωνΠολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies
|
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ 1) Οι στρατηγικές για την καταπολέμηση της φτώχειας οφείλουν να συγκλίνουν στην κατάργηση της φτώχειας και όχι στη γενική διαχείριση ή τη μείωση της φτώχειας ή της ακραίας φτώχειας ή να περιορίζονται στη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων που διατίθενται για την καταπολέμησή της, με παράλληλη διάθεση ελάχιστων εθνικών πόρων. Το σχέδιο έχει διατυπωθεί ως πλαίσιο χρηματοδότησης και όχι ως στρατηγική. 2) Για την καταπολέμηση της φτώχειας χρειάζεται να τίθενται ποιοτικοί και ποσοτικοί στόχοι και δεν μπορούν να συνδέονται μόνον με τη στατιστική μείωση του αριθμού των φτωχών γενικά. Ομοίως χρειάζεται να τίθενται ποσοτικοί και ποιοτικοί στόχοι για τις επιμέρους ευάλωτες κοινωνικές ομάδες αλλά και για το ποσοστό του γενικού πληθυσμού που ρέπει προς τη φτώχεια ή βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας. Δεν περιέχεται κανένα επιμέρους σχέδιο για τη νέα φτώχεια που αγγίζει όλα τα κοινωνικά στρώματα. Την τελευταία δεκαετία το 1/3 του συνολικού πληθυσμού βρίσκεται επιβεβαιωμένα σε συνθήκες σχετικής φτώχειας και αποκλεισμού, επομένως η φτώχεια δεν αφορά μόνο τις νομικά οριζόμενες ως ευάλωτες ομάδες. 3) Δεν υπάρχει αναφορά και πρόβλεψη για το τι θα γίνει με την υπερχρέωση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και τις απώλειες πρώτης κατοικίας. Η εφαρμογή του πτωχευτικού νόμου αναμένεται να έχει αρνητικές συνέπειες σε χιλιάδες νοικοκυριά και χρειάζεται να υπάρξει μια στρατηγική για την αντιμετώπισή τους. Αντίστοιχη συνθήκη υπήρξε με την εφαρμογή των μηνημονίων, οπότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε (προκαλέσει αλλά και) προβλέψει τη φτωχοποίηση μέρους του πληθυσμού και όξυνση των ανισοτήτων και είχε προτείνει μέτρα, ένα από τα οποία ήταν η θεσμοποίηση του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. 4) Ένα από τα θετικά μέτρα της τελευταίας εξαετίας αποτελεί η θεσμοποίηση της δυνατότητας χορήγησης του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Ωστόσο παρατηρούνται τάσεις να μπαίνουν διαδικαστικά και τυπικά εμπόδια και φραγμοί στη χορήγησή του σε άτομα που στερούνται παντελώς πόρων και επομένως δικαιούνται αρωγής. Επίσης τα χορηγούμενα ποσά συρικνώνονται για όσους αποκτήσουν ένα ελάχιστο επιπλέον εισόδημα με νόμιμη εργασία. Τέτοιες πρακτικές ουσιαστικά αποθαρρύνουν τους δικαιούχους να αποκτήσουν συμπληρωματικό εισόδημα από εργασία και να ξεπεράσουν την απόλυτη εισοδηματική φτώχεια τους. Να σημειώσουμε ότι τα Κέντρα Κοινότητας των Δήμων αδυνατούν να προσφέρουν περισσότερες υποστηρικτικές υπηρεσίες σε όσους προσέρχονται για βοήθεια όπως προβλέπεται από την ίδρυσή τους, πέραν των αιτήσεων για ΕΕΕ, επίδομα ενοικίου και άλλα επιδόματα. 5) Σε καμμία περίπτωση η πρότασή μας δεν είναι η χορήγηση επιδομάτων στους φτωχούς αλλά στην συνδυασμένη χορήγηση οικονομικής βοήθειας στους στερούμενους πόρων και υποστηρικτικών υπηρεσιών από κοινωνικές υπηρεσίες. Για να χαραχθεί όμως μια συγκροτημένη στρατηγική χρειάζεται να γνωρίζουμε τους αριθμούς και τα επιμέρους χαρακτηριστικα και τις ανάγκες των φτωχών στη χώρα. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ όμως είναι μεν έγκυρα, προέρχονται όμως από δειγματοληπτικές έρευνες και μας δίνουν στοιχεία με αναγωγή στο σύνολο, επομένως μόνο στατιστική εικόνα. Τόσο για την πληρέστερη καταγραφή των φτωχών, όσο και άλλων ομάδων που δεν έχουν επί της ουσίας καταγραφεί, χρειάζεται η επεξεργασία στοιχείων από όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες της χώρας (ΜΚΟ, Εκκλησία και φιλανθρωπικοί φορείς, Δήμοι, Σύλλογοι, Νοσοκομεία, Περιφέρειες). 6) Οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης δεν επιτρέπεται να μεταφράζονται σε απώλεια της δυνατότητας για το ταμείο ανεργίας. Αντιθέτως χριεάζεται να επιδοτηθεί από τον ΟΑΕΔ μεγαλύτερο ποσοστό ανέργων και μακροχρόνια ανέργων με αλλαγή των όρων χορήγησής του. Ομοίως η αξιοποίηση στοιχείων της ΕΡΓΑΝΗΣ, του ΟΑΕΔ και της ΕΛΣΤΑΤ θα πρέπει να μας δίνει έναν αριθμό ανέργων και αυτοί οι άνεργοι θα πρέπει να επιδοτούνται. Η αναθεώρηση των όρων αυτών είναι μία στρατηγική επιλογή λόγω της απώλειας εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας λόγω της πανδημίας. 7) Ο Τρίτος Τομέας της Οικονομίας (μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, κοινωνικοί συνεταιρισμοί και συναφείς φορείς) έχει τη δυνατότητα να προσφέρει θέσεις εργασίας και σε όσους δεν μπορούν να βρούν εργασία με όρους αγοράς. Η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ότι περισσότεροι από ένας στους δέκα εργαζόμενους μπορεί να απασχοληθεί σε φορείς ΚΑΛΟ, οι οποίοι έχουν τη θεσμική υποστήριξη της πολιτείας ακριβώς για να απασχολήσουν άτομα με λιγότερα εργασιακά προσόντα ή που μειονεκτούν για οποιονδήποτε λόγο. Η υποστήριξη αυτού του τομέα για την εργασιακή ένταξη των αποκλεισμένων, απουσιάζει. 8) Η σύνταξη μίας στρατηγικής για την αντιμετώπιση της φτώχειας θα είναι ατελής χωρίς τη συνδιαμόρφωσή της από τους φορείς που εμπλέκονται με τη φτώχεια και υποστηρίζουν φτωχούς και χωρίς να ακουστεί η φωνή των αποκλεισμένων. Οι στρατηγικές που γράφονται από την κορυφή εξυπηρετούν επιτελικούς σκοπούς και καταλήγουν να μην ωφελούν αυτούς που καλούνται να υποστηρίξουν. ΣΠΥΡΟΣ ΨΥΧΑΣ, μέλος του ΔΣ