Αρχική Ζητήματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας9. ΚυρώσειςΣχόλιο του χρήστη Γιάννης Κόκκινος | 29 Δεκεμβρίου 2011, 21:38
Υπουργείο Τουρισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Θεωρώ απαράδεκτη την προσκόμιση αποδείξεως πληρωμής στην ΑΕΠΙ ως προϋπόθεση κατά το νόμο για την έκδοση άδειας μουσικών οργάνων. Έτσι καθίσταται ο κάθε δήμος διασφαλιστής «εν δυνάμει» δικαιωμάτων ιδιωτικής εταιρείας, αφετέρου είναι δικαίωμα του κάθε καταστήματος να μην παίζει μουσική από καλλιτέχνες που εκπροσωπούνται από την ΑΕΠΙ. Εξάλλου είναι πλέον ιδιαίτερα διαδεδομένη η χρήση τραγουδιών στα οποία ο δημιουργός έχει επιτρέψει ελεύθερα τη δημόσια εκτέλεση τους. Η ΑΕΠΙ μπορεί να κάνει τον δικό της μηχανισμό ελέγχου και να ασκεί αγωγές κατά των ιδιοκτητών που δεν καταβάλλουν τα σχετικά δικαιώματα στις περιπτώσεις που παίζουν μουσική από καλλιτέχνες που αποδεδειγμένα εκπροσωπούνται από την ΑΕΠΙ, δεν έχει καμία δουλειά το κράτος να αναλάβει το ρόλο αυτό. Επίσης η οποιαδήποτε απόπειρα εμπλοκής κρατικών μηχανισμών στους ελέγχους (ΣΔΟΕ, δημοτική αστυνομία, ελληνική αστυνομία) είναι εξ ορισμού αποτυχημένη (δεν γεννάται συμφέρον προς το δημόσιο, αλλά συμφέρον προς ιδιωτική εταιρεία) και κινείται εκτός πραγματικότητας. Επίσης είναι και άδικη και παράλογη η κακουργηματική μορφή παραβάσεων του νόμου περί πνευματικής περιουσίας, δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζονται οι παραβάτες ως εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, χειρότερα και από κλέφτες, τσαντάκηδες και απατεώνες. Επίσης κάθε προσπάθεια αυστηροποίησης της νομοθεσίας σε ότι αφορά τα downloading θα κινείται επίσης εκτός πραγματικότητας, το καλύτερο που πρέπει να γίνει είναι η μετατροπή του αδικήματος σε πταίσμα. Εκτός να το κράτος θέλει να αντιμετωπίζει ως εγκληματίες τα 15χρονα που κατεβάζουν τραγούδια...