Αρχική Εθνική Επικοινωνιακή ΠολιτικήΆρθρο 09: Αρμοδιότητα των Γραφείων Τύπου και ΕπικοινωνίαςΣχόλιο του χρήστη Β.Π | 29 Ιουλίου 2015, 23:14
Υπουργός Επικρατείας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Τα Γραφεία Τύπου Εξωτερικού (ΓΤΕ) τα τελευταία χρόνια αναφέρονται ως Γραφεία «Επικοινωνίας» και θέλουν να εντάσσονται στην ομιχλώδη σφαίρα της «δημόσιας διπλωματίας». Στελεχώνονται δε, σχεδόν αποκλειστικά, με δημοσίους υπαλλήλους του κλάδου ΣΓΕ. O κλάδος αυτός διέρχεται ίσως την πλέον παρακμιακή του εποχή, γεγονός που εν πολλοίς οφείλεται στον παραγκωνισμό των εθνικών μας θεμάτων -που είναι και οικονομικής φύσης σήμερα-, εξέλιξη παράλληλη με την επιχειρούμενη κατάργηση της δημοσιογραφικής παρουσίας στα Γραφεία. Στόχος των ΓΤΕ, όπως διατυμπανίζεται τα τελευταία χρόνια, είναι η προβολή της «εθνικής εικόνας» της χώρας, αντίληψη ερασιτεχνική του έργου που πρέπει αυτά να επιτελούν. Η προβολή της εικόνας της χώρας είναι έργο διαφόρων οργανισμών, υπηρεσιών, ως και κλάδων του ιδιωτικού τομέα. Η συμβολή των ΓΤΕ σε τέτοιες προσπάθειες είναι μεν σημαντική, όταν βεβαίως δεν γίνεται ευκαιριακά, πρωτίστως όμως αφορά στην ενημέρωση. Το κύριο έργο των ΓΤΕ συνοψίζεται στις λέξεις Τύπος και Ενημέρωση. Εν προκειμένω νοούνται όλα τα μέσα δημοσιότητας μιας χώρας, δημόσια και ιδιωτικά, μέσα στο χώρο των οποίων τα στελέχη των ΓΤΕ εγκλιματίζονται και «ενδημούν» κυριολεκτικά. Τα στελέχη αυτά έχουν συνεχή και άμεση επαφή με όλα τα ΜΜΕ, ενώ αναπτύσσουν και προσωπικές σχέσεις με τους δημοσιογράφους και άλλα επιτελικά στελέχη. Οι δραστηριότητες δεν περιορίζονται σε αποστολή κάποιων κειμένων, αλλά σε καθημερινή ενημέρωση για τις εξελίξεις στη χώρα μας –στον πολιτικό και τον οικονομικό τομέα. Η διατήρηση επίσης μιας ζωντανής ελληνικής παρουσίας, δυναμικής και στρατηγικής, στους ομογενείς μας των ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Λ. Αμερική, Ευρώπη, χώρες ΚΑΚ και Αφρική αλλά και στις ομογενειακές εφημερίδες και έντυπα που αυτοί εκδίδουν και ανέρχονται σε κάποιες χιλιάδες. Ευκόλως νοούμενο είναι ότι ο επαγγελματίας δημοσιογράφος αποδίδει, συγκριτικά, τα μέγιστα, αφού μιλάει την ίδια «γλώσσα» με τους συναδέλφους του και έχει εκ της φύσεως της εργασίας του έναν άλλον τρόπο να φιλτράρει, να επεξεργάζεται και να αξιοποιεί τις πληροφορίες. Αυτό του προσδίδει μια φυσική υπεροχή απέναντι των ΣΓΕ. Όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί σε ομιλίες με θέμα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός καλού ακολούθου ή συμβούλου Τύπου, θα πρέπει να του αρέσει να δουλεύει με τα MEDIA . Σημαντικό επίσης είναι ότι πρέπει να γνωρίζει πώς δουλεύουν τα ΜΜΕ –ιδίως στη χώρα διαπίστευσης- και ποιός γνωρίζει καλύτερα από εκείνον που έχει εργαστεί σε αυτά; Εξίσου σπουδαίο γνώρισμα είναι και η ταχύτητα (όπως πολύ καλά γνωρίζουν όσοι έκαναν ρεπορτάζ). Και στο σημείο αυτό παραδείγματα εδραιώνουν την πεποίθηση ότι υπαλληλική κατάρτιση και ταχύτητα δεν συμβαδίζουν αναγκαστικά. O επαγγελματίας δημοσιογράφος των ΓΤΕ ορίζεται στη χώρα διαπίστευσης σαν «ακόλουθος ή σύμβουλος τύπου» και ενημερώνει τους διπλωματικούς επικεφαλής για την κατάσταση στα μέσα δημοσιότητας αλλά και στο χώρο της πολιτικής εφόσον του ζητηθεί. Ως εκ τούτου οφείλει να προβαίνει και σε επίκαιρες αναλύσεις τις οποίες αποστέλλει σε τακτά διαστήματα. Οι αναλύσεις αυτές πρέπει να αντανακλούν την κατάσταση μέσα από τον καθρέφτη του Τύπου και είναι πολύτιμες κατά γενική ομολογία. Πέραν τούτων - και κυρίως - πρέπει να συντάσσει ετήσιες εκθέσεις για την συνολική εικόνα στο χώρο των μέσων δημοσιότητας αλλά και να εντοπίζει τις διασυνδέσεις αυτών με χώρους της πολιτικής, της οικονομίας, της κουλτούρας κ.α. Επειδή τα τελευταία χρόνια το έργο των ΓΤΕ περιορίζεται στην αποστολή μεταφρασμένων κειμένων, έργο που επιτελούν σήμερα κι οι γνωστές «μηχανές» γλωσσικών επιλογών απόδοσης, επείγει να επέλθουν δομικές αλλαγές στη διαδικασία στελέχωσης και τη λειτουργία των ΓΤΕ, προσαρμοσμένες στα δεδομένα της σύγχρονης τεχνολογίας και του διαδικτυακού περιβάλλοντος της ενημέρωσης. Πέραν τούτου θα πρέπει να προσδιορισθεί και το πλαίσιο επεξεργασίας του υλικού που συγκεντρώνεται καθώς και του προγραμματισμού δραστηριοτήτων, συνολικά κι επί μέρους.