Αρχική Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση – Διαπολιτισμική ΕκπαίδευσηΆρθρο 16 – Αποσπάσεις εκπαιδευτικών − Προσδιορισμός υπηρεσιακών αναγκώνΣχόλιο του χρήστη Χρήστος | 8 Ιουλίου 2016, 14:31
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σε ό,τι αφορά στις αποσπάσεις των εκπαιδευτικών, η γενικευμένη στρατηγική που προωθείται, ίδια για όλες τις χώρες ανεξαρτήτως ειδικών συνθηκών, δεν βοηθά τις πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας ουτε τον σωστό προγραμματισμό, εκπαιδευτικό ή οικογενειακό. Υπάρχουν χώρες υψηλότατης ζήτησης και χώρες πολύ περιορισμένης ζήτησης ή ακόμα και παντελώς αδιάφορες λόγω ειδικών συνθηκών (χώρες της Αφρικής -Κογκό, Αιθιοπία, Ζιμπάμπουε κλπ- , χώρες με αυξημένη τρομοκρατία π.χ Αίγυπτος , με αποτέλεσμα ακόμα κι όταν υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον να είναι συχνότατο το φαινόμενο των ανακλήσεων και να απομένουν κενές θέσεις ,ακομα και στη μέση της χρονιάς, που να καλύπτονται όπως όπως από παρατάσεις της τελευταίας στιγμής ή και να παραμένουν ακάλυπτες. Θα έπρεπε να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση ώστε να εξασφαλίζεται καλύτερα και ο προγραμματισμός των υπηρεσιακών αναγκών αλλά και των εκπαιδευτικών, με το λιγότερο δυνατό κόστος για το κράτος. ΠΡΟΤΑΣΗ Α’: Σε χώρες που οι ανάγκες είναι σταθερές, αλλά η ζήτηση των θέσεων εκ μέρους των εκπαιδευτικών μηδαμινή λόγω εξαιρετικών συνθηκών, θα μπορούσαν να λειτουργούν σαν (όχι "ως") οργανικές της ημεδαπής, με τη διαδικασία των μόνιμων μεταθέσεων, μετά από μοριοδότηση προσόντων ,ενδιαφερομένων εκπαιδευτικών χωρίς επιμίσθιο , ώστε ν διασφαλίζεται χωρίς απρόοπτα η κάλυψη της θέσης αλλά και να μπορεί να υπάρχει σωστός οικογενειακός προγραμματισμός για τους εκπαιδευτικούς , χωρίς την αβεβαιότητα της παράτασης κάθε καλοκαίρι. Ασφαλιστική δικλείδα, η αξιολόγηση των φορέων και του συντονιστή εκπαίδευσης ΠΡΟΤΑΣΗ Β’ Σε χώρες που η κύρια γλώσσα είναι τα αραβικά (ή άλλη αντιστοίχως σπάνια) , το απαιτούμενο επίπεδο γλωσσομάθειας ακόμα και σε χαμηλό επίπεδο Α1 ή Α2 να προτιμάται έναντι άλλης άσχετης γλώσσας(τυπικού προσόντος μόνο) σε επίπεδο Β2. Για την απόδειξη της γνώσης, να καθιερωθεί εξέταση- προφορική ή γραπτή- για γλώσσες που σπανίως ομιλούνται από Έλληνες εκπαιδευτικούς και είναι δύσκολη η κατοχή γλωσσομάθειας επιπέδου Β2 αλλά ωστόσο είναι πολύ πιο ουσιαστική η γνώση τους για την εκπαιδευτική διαδικασία, ειδικά σε Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας όπου διδάσκεται η Ελληνική ως Ξένη Γλώσσα.