Αρχική Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού ΈργουΠοια μορφή αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου θεωρείτε ως καταλληλότερη να εφαρμοστεί στη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα και γιατί;Σχόλιο του χρήστη δάσκαλος | 21 Ιουνίου 2010, 01:15
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Η αυτοαξιολόγηση προυποθέτει μια άλλη κουλτούρα συνεργατικότητας και οργάνωσης ,που, προφανώς, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει και μάλλον θέλει χρόνια για να οικοδομηθεί. Πρέπει πάμε σε μια καθαρή και μετρήσιμη αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου αλλά και του εκπαιδευτικού.Μια μεικτή αξιολογηση,εσωτερική και εξωτερική,δομημένη και ξεκάθαρη από την αρχή , χωρίς ψιλά γράμματα και δεύτερες σκέψεις που θα αξιολογεί τα πάντα και τους πάντες ,αρχίζοντας από τα πάνω.Αποφεύγουμε τις σύμφωνες γνώμες των συλλογικών οργάνων, σύλλογοι διδασκόντων,μιας και δεν μπορεί να είναι αντικειμενικές ,ούτε ανηπηρέαστες από τις "κουρτίνες" που κατεβάζουν τα συνδικάτα και από τους κακούς συνειρμούς του παραλθόντος!! Τα πάντα πρέπει να ξεκινήσουν από πάνω και το κυρίαρχο που απαιτείται είναι η πολιτική βούληση. Πρέπει ,λοιπόν,μέσα από την αξιλόγηση να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς με τη διαταραγμένη προσωπικότητα ,ψυχιατρικά και ψυχολογικά προβλήματα και αδυναμίες κοινωνικής και προσωπικής ισορροπίας.Όλοι οι εκπ/κοί ξέρουμε οτι μιλάμε για σοβαρό ποσοστο συναδέλφων και η πολιτεία πρέπει να βρει τρόπο να το αντιμετωπίσει.Ισως πρέπει να δουμε ένα μόνιμο μηχανισμό που θα λειτουργεί και θα ασχολείται με τέτοιες περιπτώσεις,που θα μπορεί να απομακρύνει άμεσα εκπ/κούς από τις τάξεις ,αλλά και θα μπορεί να τους επαναφέρει όταν οι λόγοι εκλείπουν.Σαφώς δύσκολο εγχείρημα ,αλλά απαραίτητο μιας και τα παιδιά δεν γίνεται να υφίστανται τις συνέπειες όλων των ειδών των ανισορροπιών πια! Σε σωστό δρόμο ο δόκιμος εκπαιδευτικός ,αρκεί να εφαρμοσθεί με σοβαρότητα και συνέπεια,ενώ πρέπει να δουμε και τι γίνεται και μετά τα δύο πρώτα χρόνια.Σε σωστό δρόμο και η παιδαγωγική επάρκεια . Σε ένα μεικτό συστημα αξιολόγησης πρέπει να έχουμε: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ Από το "διευθυντή" που αφορά και τη διοίκηση αλλά και παιδαγωγικές παραμέτρους απόλυτα ορισμένες(Πρέπει να μπαίνει ο διευθυντής στην τάξη και να ελέγχει συγκεκριμένα παιδαγωγικά θέματα π.χ όγκο εργασιών για το σπίτι,γραπτές τιμωρίεςκ.λ.π) Από το "σύλλογο διδασκόντων" που εκλέγει αντιπροσωπεία 3ή 5 ατόμων ,που συνεδριάζει και αξιολογεί όλη την κλίμακα της ιεραρχίας από το διευθυντή, το σύμβουλο, το γραφείο και τη διεύθυνση,ενώ μπορούμε να εξετάσουμε και την αξιολόγηση και των εκπαιδευτικών από την επιτροπή. Από τα "παιδιά και τους γονείς",μέσα από άρτια δομημένο τρόπο που δεν θα αφήνει περιθώρια να επικρατούν οι εμπάθειες κάποιων. ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ Από το "σχολικό σύμβουλο", σε όλο το φάσμα της παιδαγωγικής και διδακτικής. Από "σώμα αξιολογητών"εκπαιδευτικών ΠΕ και ΔΕ που σε ομάδες θα επισκέπτονται περιοχές και θα αξιολογούν όλη την εκπ/κή ιεραρχία της περιοχής καταλήγοντας στο σχολείο και το δάσκαλο.Θα έχει πρώτα αξιολογήσει τον εκπαιδευτικό αλλά και τον κοινωνικό περίγυρο. Ολα τα παραπάνω αποτελούν προσωπικές απόψεις βασανισμένες ,αλλά πάντα υπό την αίρεση και διόρθωση που μπορεί οποιοσδήποτε να προβάλει.Ολα συζητιούνται και ανατρέπονται.Το μόνο που θεωρώ αυτή τη στιγμή απόλυτα αναγκαίο για να ορθοποδήσει το σχολείο είναι η πολιτική βούληση για αξιολόγηση πραγματική,ποσοτική και ποιοτική!!!