Αρχική Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξειςΆρθρο 07 – Αποστολή και αρμοδιότητες των Κ.Ε.Σ.Υ.Σχόλιο του χρήστη Eleni | 26 Μαρτίου 2018, 09:27
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Τα μέχρι σήμερα ΚΕΣΥΠ και γενικά ο θεσμός του ΣΕΠ παρέχει δωρεάν υπηρεσίες σε μαθητές/τριες , γονείς και νέους ως 25 ετών. Με την συγκεκριμένη πρόταση του Υπουργείου για συνένωση των ΚΕΣΥΠ και ΚΕΔΔΥ,δομές στις οποίες υπάρχει μεγάλη επισκεψιμότητα, οι υπηρεσίες που θα παρέχονται θα ελαχιστοποιηθούν και οι ενδιαφερόμενοι θα απευθύνονται σε ιδιωτικούς φορείς. Τα ΚΕΣΥΠ που είναι στελεχωμένα με εκπαιδευτικούς που έχουνμεταπτυχιακές σπουδές στον επαγγελματικό προσανατολισμό, εκπαιδεύσεις στον επαγγελματικό προσανατολισμό μέσω του Υπουργείου Παιδείας και με Ευρωπαϊκά προγράμματα. Τα ειδικευμένα αυτά στελέχη παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες σε όλους τους μαθητές/τριες και στους γονείς τους. Για το παραπάνω δεν είναι τυχαία η αναγνώριση του έργου των ΚΕΣΥΠ από τις τοπικές κοινωνίες, από τον εκπαιδευτικό πληθυσμό και από την Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) που εξέδωσε ψήφισμα για τα ΚΕΣΥΠ το ακόλουθο: « ….. Ως Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) πιστεύοντας στην αναγκαιότητα του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού και τις παρεχόμενες υπηρεσίες των υπολοίπων δομών καθώς και των σχετικών δράσεων που διενεργούνται στα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας, μετά την πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για τις Δομές Εκπαιδευτικού Έργου, ζητούμε τη διατήρηση και διεύρυνση των Κέντρων Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕΣΥΠ) καθώς επίσης και των ΚΕΔΔΥ, των ΣΣΝ και των ΚΕΠΛΗΝΕΤ και όχι την ενοποίηση τους σε μια δομή. Οι μαθητές κι οι μαθήτριες των Γυμνασίων και Λυκείων χρειάζονται τις δομές αυτές. Με δημόσιο χαρακτήρα και περιεχόμενο αντίστοιχο με τις ανάγκες. Κι όχι «κρισάρες» σκληρής ταξικής επιλογής σε όφελος των κάθε λογής συμφερόντων των λίγων….»