Αρχική Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξειςΆρθρο 04 – Διδασκόμενα μαθήματα και αξιολόγηση μαθητών του ΓυμνασίουΣχόλιο του χρήστη ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ | 25 Απριλίου 2020, 14:29
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Δεν ξέρω που ακριβώς είναι η θέση αυτού που θέλω να κάνω ως πρόταση για αυτό το θέτω εδώ και αν το θεωρήσετε σωστό βάλτε το όπου ταιριάζει. Θεωρώ ότι ένα τεράστιο πρόβλημα στα σχολεία δημιουργείται από τον τρόπο που οι μαθητές διαμοιράζονται στις τάξεις τους. Δεν είναι δυνατόν να φτιάχνουμε τις τάξεις λαμβάνοντας υπόψιν το αρχικό γράμμα του επιθέτου τους. Δεν είναι δυνατόν να φτιάχνουμε τις τάξεις με τελείως ανομοιογενές υλικό (μαθητές) ως προς το επίπεδο του γνωστικού τους επιπέδου και ειδικά στα δημόσια σχολεία που οι διαφορές είναι τεράστιες. Δεν μπορεί να βάζεις 5 μαθητές του 17-20 σε μία τάξη που οι υπόλοιποι 20 μετά βίας πιάνουν το 12. Ποιοι θεωρείτε ότι βγαίνουν κερδισμένοι από αυτό; Σε ποιους μαθητές θα διδάξει ο καθηγητής μαθηματικά, φυσική, χημεία, ιστορία, ελληνικά, βιολογία; Σε αυτούς που είναι του 20 και καταλαβαίνουν τα καινούργια που παραδίδει ως ύλη γιατί δεν έχουν κενά στις γνώσεις τους ή σε αυτούς που μαθαίνουν πρόσθεση ή δεν ξέρουν ακόμη ούτε καν να διαβάζουν; Αν οι τάξεις και οι μαθητές που θα μπαίνουν στα ανάλογα τμήματα τους δεν καθοριστούν βάσει γνωστικού επιπέδου των μαθητών τότε ούτε οι καθηγητές μπορούν ποτέ να διδάξουν σοβαρά, ούτε οι μαθητές ποτέ θα διδαχθούν τίποτα. Και όλο αυτό θα διαιωνίζει την παθογένεια των δημοσίων σχολείων, θα συνεχίζουν οι καλοί μαθητές να ψάχνουν την μόρφωσή τους στα φροντιστήρια ώστε να μπορούν να βρίσκονται σε τάξεις με συμμαθητές του ίδιου γνωστικού επιπέδου, και στα οποία οι καθηγητές,που δεν είναι καλύτεροι από αυτούς των δημοσίων σχολείων, να αναγκάζονται να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό μιας και οι μαθητές τους θα έχουν από αυτούς αυξημένες απαιτήσεις. Από την άλλη οι μαθητές που δεν είναι καλοί στα μαθήματα, δεν είναι φυσικά γιατί έχουν πρόβλημα νοημοσύνης, είναι γιατί έχουν τεράστια κενά στην ύλη που έχουν διδαχθεί σε όλο τον σχολικό τους Βίο και αυτά μόνο αν οι καθηγητές διδάξουν με αυτή την λογική μπορούν να τα συμπληρώσουν. Άρα οι τάξεις πρέπει να χωρίζονται βάσει του επιπέδου των μαθητών, και αυτό δεν θα είναι μια σταθερή κατάσταση αλλά κάθε χρόνο θα αλλάζει ανάλογα με το τι βαθμό θα τελειώνουν την τάξη τους ή τι βαθμό θα έχουν σε κάποια βασικά μαθήματα που εσείς θα ορίσετε. Δηλαδή δεν θα πρέπει λογικά στο ίδιο τσουβάλι να μπαίνει η γυμναστική ή η μουσική και από εκεί να βγαίνει ο μέσος όρος. Τέλος πάντων αν αποφασίσετε να εφαρμόσετε αυτήν την τακτική τότε θα βρείτε σίγουρα λύση για να το κάνετε δίκαιο και αντικειμενικό.