Κάθε φορά με την ίδια ελπίδα. Δεν θα γίνουν τα ίδια λάθη, αυτοί φαίνεται ότι νοιάζονται για το καλό της χώρας, αυτοί καταλαβαίνουν ότι το μέλλον μας είναι τα παιδιά, αυτοί δεν θέλουν να αφησουν τα "μυαλά" της Ελλάδας να φύγουν. Και κάθε φορά η ίδια απογοήτευση. Τελικά όλοι ίδιοι. Θα ήθελα πολύ να καταλάβω το σκεπτικό σας. Τί θα καταφέρετε? Παρακαλώ κάποιον να μου εξηγήσει σε τί θα βοηθήσει το να ξαναδίνουν εξετάσεις τα παιδιά που φοιτούν ήδη σε πρότυπο γυμνάσιο για την εισαγωγή τους στο λύκειο. Δεν προσπάθησαν ήδη αρκετά; Δεν συνεχίζουν να προσπαθούν μέσα από το σχολείο τους; Ξέρετε πόσες ώρες διαβάζουν καθημερινά; Μπορείτε να φανταστείτε τί θυσίες έκαναν στην πιο τρυφερή ηλικία της ζωής τους; Έχασαν φίλους,εκδρομές, την ανεμελιά της τελευταίας τάξης του δημοτικού, κλείστηκαν, πιέστηκαν, έπεσαν και ξανασηκώθηκαν. Έκαναν όμως την προσπάθεια τους γιατί πίστευαν ότι επενδύουν για τα επόμενα έξι χρόνια της ζωής τους και για ολόκληρη τη ζωή τους.Δεν τους είχαν πει ότι αυτό θα επαναληφθεί σε 3 χρόνια.Δεν τους είχαν πει ότι πάνω που έκαναν φίλους, εκτίμησαν δασκάλους και έμαθαν τα δρομολόγια και τη διαδρομη προς το σχολειο, θα ξαναδοκιμαστούν και ίσως να πρέπει να αλλάξουν πάλι ζωή στην πιο τρυφερή ηλικία. Δεν θα ήθελα να μιλήσω προσωπικά για την κόρη μου η οποία φοιτά στην Α' ταξη στο πρότυπο γυμνάσιο Ιωνιδείου. Είμαι σίγουρη πως όπως νιώθει η κόρη μου, ακριβώς το ίδιο αισθάνονται όλα τα παιδιά που είναι σε αυτή τη θέση. Τους γκρεμίζονται τα όνειρα, απογοητεύονται γιατί οι σταθερές που είχαν γκρεμίζονται και βέβαια χάνουν την ελπίδα και την πίστη τους πως εμείς οι μεγάλοι κρατάμε το λόγο μας. Τελικά τα παιδιά μας είναι πιο ώριμα από όλους εσάς που αποκτώντας εξουσία θυσιάζετε παιδικές ψυχές στο βωμό του κέρδους από 50 φροντιστηριακές ώρες.
Κάθε φορά με την ίδια ελπίδα. Δεν θα γίνουν τα ίδια λάθη, αυτοί φαίνεται ότι νοιάζονται για το καλό της χώρας, αυτοί καταλαβαίνουν ότι το μέλλον μας είναι τα παιδιά, αυτοί δεν θέλουν να αφησουν τα "μυαλά" της Ελλάδας να φύγουν. Και κάθε φορά η ίδια απογοήτευση. Τελικά όλοι ίδιοι. Θα ήθελα πολύ να καταλάβω το σκεπτικό σας. Τί θα καταφέρετε? Παρακαλώ κάποιον να μου εξηγήσει σε τί θα βοηθήσει το να ξαναδίνουν εξετάσεις τα παιδιά που φοιτούν ήδη σε πρότυπο γυμνάσιο για την εισαγωγή τους στο λύκειο. Δεν προσπάθησαν ήδη αρκετά; Δεν συνεχίζουν να προσπαθούν μέσα από το σχολείο τους; Ξέρετε πόσες ώρες διαβάζουν καθημερινά; Μπορείτε να φανταστείτε τί θυσίες έκαναν στην πιο τρυφερή ηλικία της ζωής τους; Έχασαν φίλους,εκδρομές, την ανεμελιά της τελευταίας τάξης του δημοτικού, κλείστηκαν, πιέστηκαν, έπεσαν και ξανασηκώθηκαν. Έκαναν όμως την προσπάθεια τους γιατί πίστευαν ότι επενδύουν για τα επόμενα έξι χρόνια της ζωής τους και για ολόκληρη τη ζωή τους.Δεν τους είχαν πει ότι αυτό θα επαναληφθεί σε 3 χρόνια.Δεν τους είχαν πει ότι πάνω που έκαναν φίλους, εκτίμησαν δασκάλους και έμαθαν τα δρομολόγια και τη διαδρομη προς το σχολειο, θα ξαναδοκιμαστούν και ίσως να πρέπει να αλλάξουν πάλι ζωή στην πιο τρυφερή ηλικία. Δεν θα ήθελα να μιλήσω προσωπικά για την κόρη μου η οποία φοιτά στην Α' ταξη στο πρότυπο γυμνάσιο Ιωνιδείου. Είμαι σίγουρη πως όπως νιώθει η κόρη μου, ακριβώς το ίδιο αισθάνονται όλα τα παιδιά που είναι σε αυτή τη θέση. Τους γκρεμίζονται τα όνειρα, απογοητεύονται γιατί οι σταθερές που είχαν γκρεμίζονται και βέβαια χάνουν την ελπίδα και την πίστη τους πως εμείς οι μεγάλοι κρατάμε το λόγο μας. Τελικά τα παιδιά μας είναι πιο ώριμα από όλους εσάς που αποκτώντας εξουσία θυσιάζετε παιδικές ψυχές στο βωμό του κέρδους από 50 φροντιστηριακές ώρες.