Μέσα στις πρόσφατα διαμορφωμένες συνθήκες λόγω του COVID-19, που έκαναν ανάγκη τον περιορισμό των μετακινήσεων του πληθυσμού, προβάλλει το πρόβλημα που δημιουργείται από την μετακίνηση και την εσωτερική μετανάστευση πολλών ανθρώπων για λόγους εργασίας στην εκπαίδευση.
Πολλοί εκπαιδευτικοί, όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, μόνιμοι ή Αναπληρωτές-Ωρομίσθιοι, με μόνιμη ή με προσωρινή τοποθέτηση, είτε μετακινούνται καθημερινά (σε αποστάσεις έως και πάνω από 150 χιλιόμετρα) είτε μένουν σε ξενοδοχεία ή σπίτια άλλων περιοχών, όπου εργάζονται και μετακινούνται εβδομαδιαία για να έχουν επαφή με τους συζύγους και τα παιδιά τους. Οι μετακινήσεις τους μπορούν να περιορισθούν με δραστική μοριοδότηση της παραμονής και εργασίας του κάθε ενός σε περιοχή κοντά στον τόπο της μόνιμης και σταθερής κατοικίας του.
Προτείνω:
Για το σε ποια θέση θα τοποθετηθούν οι καθηγητές, πρέπει να γίνει σημαντικότερο κριτήριο από την προϋπηρεσία τους η εντοπιότητά τους που πρέπει να επιδοτηθεί με 50 ή 100 μόρια αντί για τα 4 που ισχύει σήμερα.
Έτσι, εκτός της μεγάλης συνεισφοράς στη λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε σήμερα, σύντομα θα δούμε και ότι οι άνθρωποι αυτοί, αντί να έχουν στραμμένη την προσοχή τους στα προσωπικά-οικογενειακά τους προβλήματα (μεγάλα έξοδα, μεγάλοι χρόνοι μετακινήσεων, μεγάλη απόσταση από την οικογένεια και από τα προβλήματα των παιδιών τους), θα μπορούν να αφοσιωθούν στο εκπαιδευτικό τους έργο γνωρίζοντας ότι το απόγευμα θα βρίσκονται μαζί με την οικογένειά τους. Αυτό, αφορά περισσότερο τους πρωτοδιόριστους καθηγητές που έχουν μικρότερους μισθούς, μικρότερα παιδιά (όσοι ήδη έχουν) και μεγαλύτερες οικογενειακές και οικονομικές ανάγκες. Οι παλαιοί έχουν ήδη τοποθετηθεί κοντά στα σπίτια τους, τα παιδιά τους συνήθως έχουν μεγαλώσει και έχουν ήδη οργανώσει την ζωή τους. Θα δώσει αυτή η μοριοδότηση την δυνατότητα και το κίνητρο στους νέους να κάνουν οικογένεια και να αποκτούν σταθερή στέγη σε νεότερη ηλικία, με πολύ θετικά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην εκπαίδευση και στην κοινωνία μας.
Μέσα στις πρόσφατα διαμορφωμένες συνθήκες λόγω του COVID-19, που έκαναν ανάγκη τον περιορισμό των μετακινήσεων του πληθυσμού, προβάλλει το πρόβλημα που δημιουργείται από την μετακίνηση και την εσωτερική μετανάστευση πολλών ανθρώπων για λόγους εργασίας στην εκπαίδευση. Πολλοί εκπαιδευτικοί, όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, μόνιμοι ή Αναπληρωτές-Ωρομίσθιοι, με μόνιμη ή με προσωρινή τοποθέτηση, είτε μετακινούνται καθημερινά (σε αποστάσεις έως και πάνω από 150 χιλιόμετρα) είτε μένουν σε ξενοδοχεία ή σπίτια άλλων περιοχών, όπου εργάζονται και μετακινούνται εβδομαδιαία για να έχουν επαφή με τους συζύγους και τα παιδιά τους. Οι μετακινήσεις τους μπορούν να περιορισθούν με δραστική μοριοδότηση της παραμονής και εργασίας του κάθε ενός σε περιοχή κοντά στον τόπο της μόνιμης και σταθερής κατοικίας του. Προτείνω: Για το σε ποια θέση θα τοποθετηθούν οι καθηγητές, πρέπει να γίνει σημαντικότερο κριτήριο από την προϋπηρεσία τους η εντοπιότητά τους που πρέπει να επιδοτηθεί με 50 ή 100 μόρια αντί για τα 4 που ισχύει σήμερα. Έτσι, εκτός της μεγάλης συνεισφοράς στη λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε σήμερα, σύντομα θα δούμε και ότι οι άνθρωποι αυτοί, αντί να έχουν στραμμένη την προσοχή τους στα προσωπικά-οικογενειακά τους προβλήματα (μεγάλα έξοδα, μεγάλοι χρόνοι μετακινήσεων, μεγάλη απόσταση από την οικογένεια και από τα προβλήματα των παιδιών τους), θα μπορούν να αφοσιωθούν στο εκπαιδευτικό τους έργο γνωρίζοντας ότι το απόγευμα θα βρίσκονται μαζί με την οικογένειά τους. Αυτό, αφορά περισσότερο τους πρωτοδιόριστους καθηγητές που έχουν μικρότερους μισθούς, μικρότερα παιδιά (όσοι ήδη έχουν) και μεγαλύτερες οικογενειακές και οικονομικές ανάγκες. Οι παλαιοί έχουν ήδη τοποθετηθεί κοντά στα σπίτια τους, τα παιδιά τους συνήθως έχουν μεγαλώσει και έχουν ήδη οργανώσει την ζωή τους. Θα δώσει αυτή η μοριοδότηση την δυνατότητα και το κίνητρο στους νέους να κάνουν οικογένεια και να αποκτούν σταθερή στέγη σε νεότερη ηλικία, με πολύ θετικά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην εκπαίδευση και στην κοινωνία μας.