Αρχική Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξειςΆρθρο 04 – Διδασκόμενα μαθήματα και αξιολόγηση μαθητών του ΓυμνασίουΣχόλιο του χρήστη ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΝΤΖΟΥΦΑ | 5 Μαΐου 2020, 16:03
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σχετικά με τη Β' ξένη γλώσσα Αναφέρομαι και στο δημοτικο και στο γυμνάσιο και λύκειο , γιατί είναι αλληλένδετα> Προτείνω 1.Να διδασκονται τα παιδιά στο δημοτικό την Β' ξένη γλώσσα που πράγματι επιλέγουν και όχι αυτή που πλειοψηφεί το τμήμα. Δεν είναι λογικό να βάζουμε ένα παιδί να επιλέγει μια γλώσσα κι έπειτα να το αναγκάζουμε να διδαχτεί μια γλώσσα που δεν επέλεξε. Συνήθως μέχρι τώρα για μικρές διαφορές, για παράδειγμα σε ένα τμήμα 25 παιδιών, που τα 13 επιλέγουν την χ ξένη γλώσσα, αναγκάζονται και τα υπόλοιπα 12 να τη διδαχτουν, χωρίς να το επιθυμουν. 2.Τα τμήματα να μοιράζονται σε δυο μικρότερα και να γίνεται παράλληλη διδασκαλία των δυο ξένων γλωσσών από τους καθηγητές. Η δημιουργία μικρότερων τμημάτων είναι απαραίτητη τόσο στο δημοτικό όσο και στο γυμνάσιο. 3.Αν τα παιδιά διδάσκονται εξ αρχής την γλώσσα που επιθυμούν πραγματικά και όχι αυτή που τους επιβλήθηκε, θα μπορούν να συνεχίσουν στο γυμνάσιο και να φτάσουν σε κάποιο σεβαστό επίπεδο γλωσσομάθειας. Το γεγονός ότι τα παιδιά δεν διδάσκονται την γλώσσα που πραγματικά επιθυμούν στο δημοτικό, έχει ως αποτέλεσμα στο γυμνάσιο να αλλάζουν και να ξεκινάνε πάλι από μηδενικό επίπεδο. Όλο αυτό προυποθέτει προφανώς περισσότερους διορισμούς μονίμων ή έστω αναπληρωτών καθηγητών β ξένης γλώσσας, όπου παρουσιάζονται ανάγκες. 4. Επαναφορά του τριώρου ή τετραώρου διδασκαλίας στο γυμνάσιο. Ένα δίωρο και μάλιστα σε μεγάλα τμήματα δεν αρκει για να φτάσει ο μαθητής σε ένα σεβαστό επίπεδο γλωσσικής γνώσης. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ρεαλιστική σύνδεση με πιστοποιητικά γλωσσομάθειας αν δεν πληρούνται οι 4 όροι που ανέφερα. 5. Πραγματική και όχι μόνο εικονική επαναφορά της 2ης ' ξένης γλώσσα και στο λύκειο. Κατά καιρούς υπήρχε μόνο η θεωρητική δυνατότητα, γιατί παρόλο που πολλά παιδιά επέλεγαν τη β ξένη γλώσσα, τελικά δεν την διδάσκονταν. Με το πρόσχημα ότι δεν υπήρχαν διορισμένοι καθηγητές, ανάγκαζαν τα παιδιά να διαλέξουν άλλο μάθημα. Δυνατότητα σχηματισμού μικρών τμημάτων.Να σημειωθεί ότι υπάρχουν πολλές Πανεπιστημιακές σχολές που απαιτούν Β ξένη γλώσσα και δεν παρέχεται από το δημόσιο σχολείο η δυνατότητα να τη διδαχτουν, ενώ είναι ένα από τα μαθήματα που εξετάζονται στις Πανελλήνιες.