Αρχική Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξειςΆρθρο 44 Θέματα πρόσληψης αναπληρωτών εκπαιδευτικών και μελών Ε.Ε.Π. και Ε.Β.Π. Σχόλιο του χρήστη Παντελεήμων Πανδής | 6 Μαΐου 2020, 04:23
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου: «Εκπαιδευτικοί και μέλη Ε.Ε.Π. και Ε.Β.Π., οι οποίοι προσλαμβάνονται στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ως προσωρινοί αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και δεν αναλαμβάνουν υπηρεσία ή αναλαμβάνουν υπηρεσία και στη συνέχεια παραιτούνται, αποκλείονται από τις προσλήψεις κατά το σχολικό έτος που διανύεται κατά την ανακοίνωση της πρόσληψης, καθώς και κατά το επόμενο σχολικό έτος». Είναι γεγονός ότι οι προσλήψεις των εκπαιδευτικών δεν πραγματοποιούνται από την έναρξη του σχολικού έτους και στις δυο βαθμίδες, πληροφορία που προκύπτει από τις ανακοινώσεις προσλήψεων της ιστοσελίδας του Υπουργείου Παιδείας. Αυτό αναγκάζει τους αναπληρωτές μέχρι την πιθανή πρόσληψή τους να αναζητούν εργασία σε άλλους φορείς όπως ΚΔΑΠ, ιδιωτικά και δημόσια ωδεία, ορχήστρες, φιλαρμονικές κ.λπ. Επιπρόσθετα, έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις που οι εκπαιδευτικοί κάποιων κλάδων (όπως οι μουσικοί, ειδικά στα Μουσικά Σχολεία) καλούνται να τοποθετηθούν σε μετέπειτα φάσεις πρόσληψης (Γ’, Δ’ φάσεις), δηλαδή στα μισά του σχολικού έτους, με αποτέλεσμα να υποχρεούνται να εγκαταλείψουν προηγούμενες εργασίες τους, οι οποίες ως εκείνη τη στιγμή αποτελούσαν την κύρια πηγή εσόδων τους. Άτομα με ή χωρίς οικογένεια καλούνται να παρουσιαστούν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την ανακοίνωση πρόσληψής τους σε έναν τόπο, είτε ως ωρομίσθιοι είτε ως αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου για να συλλέξουν μόρια ώστε να καταταγούν υψηλότερα στον αντίστοιχο πίνακα που είναι σε ισχύ κάθε φορά. Ταυτόχρονα, είναι επιφορτισμένοι με πολλά έξοδα διαβίωσης και συνεχών μετακινήσεων, επενδύοντας αποκλειστικά στη συλλογή μορίων. Αναγκάζονται να ζουν σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, μακριά από τις οικογένειές τους, χάνοντας καλλιτεχνικό ή άλλο εκπαιδευτικό έργο και αυξάνοντας κατά πολύ το κόστος διαβίωσής τους. Ένας μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών ως επί το πλείστον προσλαμβάνεται σε μεταγενέστερες φάσεις πρόσληψης, γεγονός που δυσχεραίνει οικονομικά τις συνθήκες διαβίωσής του. Στην περίπτωση δε που μια οικογένεια στηρίζεται στις οικονομικές απολαβές του εν λόγω αναπληρωτή ή ωρομίσθιου εκπαιδευτικού, τότε η κατάσταση κρίνεται ακόμη πιο καίρια! Επίσης, λόγω της ποινής του αποκλεισμού σε περίπτωση παραίτησης ή άρνησης μετάβασης, άτομα με πολυετή προσφορά στο χώρο της εκπαίδευσης ως αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί αποκλείονται για ολόκληρες χρονιές εφόσον αναγκάζονται να δηλώνουν μόνο τον τόπο κατοικίας τους λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων και τεράστιων εξόδων πιθανής διαβίωσης σε άλλον νομό. Τα άτομα αυτά, δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται τιμωρητικά, ενώ θα έπρεπε να έχουν ήδη προσληφθεί ως μόνιμοι εκπαιδευτικοί προ πολλών ετών! Πιστεύω ότι η παραπάνω διάταξη είναι άδικη, γι' αυτό προτείνω: α) Όλες οι προσλήψεις αναπληρωτών (πλήρους και μειωμένου ωραρίου) και ωρομισθίων εκπαιδευτικών να έχουν ολοκληρωθεί με την έναρξη του σχολικού έτους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι εκπαιδευτικοί θα είναι ενήμεροι τόσο για το αν θα έχουν εργασία για τη συγκεκριμένη σχολική χρονιά, όσο και για τον τόπο διαμονής τους. Σε περίπτωση που η πρόσληψη γίνεται σε μεταγενέστερες φάσεις, όπως συμβαἰνει πολύ συχνά στην περίπτωση των μουσικών, να ΜΗΝ δύναται να υπάρχει η (άδικη όπως καταλάβατε) ποινή του αποκλεισμού! β) Σε συνέχεια των παραπάνω, η ποινή του αποκλεισμού δεν θα έπρεπε να ισχύει σε καμία περίπτωση όπου το καθεστώς αβεβαιότητας είναι συνεχές, η εξεύρεση εργασίας ιδιαίτερα δύσκολη, πολύ συχνά η μετάβαση χιλιομετρικά πολύ μακριά από τη μόνιμη κατοικία και οι απολαβές ενός αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου ή ωρομισθίου δεν επαρκούν για τα προς το ζην.