Αρχική Συνενώσεις ΣχολείωνΕρώτημα 2: Ποιες θεωρείτε ότι πρέπει να είναι οι πρόσθετες παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη με βάση το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο;Σχόλιο του χρήστη ΚΙΝΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ - ΔΑΣΚΑΛΟΣ | 22 Ιανουαρίου 2011, 22:13
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Νομίζω ότι το ΥΠΔΒΜΘ αδικεί τον εαυτό του, όταν κάνει ζήτημα κεντρικού χειρισμού, ένα θέμα σοβαρό και πανελλαδικού ενδιαφέροντος, που πρέπει όμως ν' αντιμετωπιστεί αποκλειστικά "κατά περίπτωση" και κατά τόπους. Είναι προφανές ότι σε κεντρικό επίπεδο μόνο πολύ γενικά κριτήρια μπορούν να τεθούν. Όπως πχ αυτό της ασφαλούς μεταφοράς, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες, της χρονικής διάρκειας και του κόστους μεταφοράς (σε κάποιες περιπτώσεις με τα χρήματα μεταφοράς θα πληρώναμε έναν ή και δύο εκπαιδευτικούς)κ.α. Θα πρότεινα, η συγχώνευση ή η κατάργηση σχολικών μονάδων ν' αποτελέσει πρόβλημα προς επίλυση σε επίπεδο Διευθύνσεων, αφού οι τοπικοί παράγοντες (Διοίκηση, συνδικάτα, Τοπική Αυτοδιοίκηση)έχουν σίγουρα καλύτερη άποψη για ό,τι πρέπει να γίνει. Βεβαίως το Υπουργείο πρέπει να ζητήσει εκ των προτέρων, αλλά και απολογιστικά, από τους Διευθυντές Εκπαίδευσης(που θα πρέπει να λάβουν και τις τελικές αποφάσεις) να αιτιολογήσουν τη λειτουργία σχολικών μονάδων με προκλητική αναντιστοιχία οργανικότητας και μαθητικού πληθυσμού. Είναι ασφαλώς γνωστό σε όλους μας ότι υπάρχουν δεκάδες σχολικές μονάδες στην περιφέρεια, και όχι απαραίτητα 1/Θ ή 2/Θ μόνο, όπου η αναλογία μαθητών και οργανικότητας είναι πολύ κάτω από το διακηρυγμένο στόχο του κλάδου 1 δάσκαλός προς 20 μαθητές. Σε κάθε περίπτωση βασικό κριτήριο πρέπει ν' αποτελέσει η ασφάλεια και η μη ταλαιπωρία των παιδιών. Οι όποιες αποφάσεις να έχουν ως αιτιολογία τους όχι το οικονομικό όφελος, αλλά την προσφορά καλύτερου σχολικού περιβάλλοντος και ανάλογων μορφωτικών αγαθών. Επίσης, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούργιοι, πρέπει να θυμίσω στη συνδικαλιστική μας ηγεσία (ΔΟΕ), ότι αποτελεί θέση του κλάδου η συγχώνευση των ολιγοθέσιων σχολίων, από τη δεκαετία του 1980. Πάψαμε όμως να την προβάλουμε, αφού τα σχολεία έκλειναν από μόνα τους, λόγω εγκατάλειψης των χωριών, αλλά και λόγω της θέσπισης των υπερωριών σε συνδυασμό με τα επιδόματα θέσης και ευθύνης. Ελπίζω να μην κατισχύσει το συντεχνιακό συμφέρον του συμφέροντος των παιδιών, αλλά να παλέψουμε όλοι για ό,τι είναι καλύτερο για τους μαθητές μας. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία Τριαντάφυλλος Κιντής