Αρχική Ενίσχυση του Δημόσιου Πανεπιστημίου –Πλαίσιο λειτουργίας μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίωνΜΕΡΟΣ Δ’ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (άρθρα 127-155)Σχόλιο του χρήστη Μιχαήλ Μαρινάκης | 9 Φεβρουαρίου 2024, 13:49
1) Κίνητρα για την Εγκατάσταση Παραρτημάτων Εκτός Κέντρου Αθηνών: Πρόταση: Παροχή φορολογικών κινήτρων, επιχορηγήσεων και άλλων οφελών για τα Ν.Π.Π.Ε. που εγκαθίστανται σε περιφερειακές πόλεις ή γειτονικές περιοχές της Αθήνας. Η διασπορά των πανεπιστημιακών δομών συμβάλλει στην αποσυμφόρηση των μεγάλων αστικών κέντρων, στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και στην ενίσχυση της πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση σε πιο ευρεία γεωγραφική κλίμακα. Η εγκατάσταση πανεπιστημιακών παραρτημάτων εκτός του κέντρου της Αθήνας αποτελεί μια σημαντική πρόταση που μπορεί να αντιμετωπίσει με επιτυχία τα προβλήματα στέγασης και μεταφοράς που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές και οι πολίτες, καθώς και να συμβάλει στην ανάπτυξη των περιφερειακών περιοχών και είναι κάτι που θα πρέπει να προβλεφθεί στα κριτήρια αδειοδότησης ή να υπάρξουν κίνητρα. Η συγκέντρωση πανεπιστημιακών δομών στο κέντρο της Αθήνας έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της ζήτησης για φοιτητική στέγαση, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ την προσφορά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των ενοικίων, καθιστώντας τη στέγαση απρόσιτη για πολλούς φοιτητές. Πέρα από το οικονομικό βάρος, η υπερβολική συγκέντρωση φοιτητών σε συγκεκριμένες περιοχές δημιουργεί επίσης προβλήματα συνωστισμού, ασφάλειας και ποιότητας ζωής. Η εγκατάσταση των παραρτημάτων εκτός του κέντρου θα συνεπάγεται την ανάπτυξη νέων φοιτητικών κοινοτήτων σε περιοχές με χαμηλότερο κόστος ζωής και ενοικίασης. Αυτό θα επιτρέψει στους φοιτητές να βρουν πιο οικονομικά προσιτές επιλογές στέγασης, μειώνοντας το οικονομικό τους βάρος και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τους και την τοπική οικονομία. Η Γερμανία και η Σουηδία έχουν επιτύχει σημαντικά οφέλη από την κατανομή των πανεπιστημιακών δομών σε όλη την επικράτεια, ενθαρρύνοντας την ακαδημαϊκή καινοτομία και την οικονομική ανάπτυξη εκτός των πρωτευουσών. 2) Διαφοροποίηση Διδάκτρων Με Βάση Την Καταγωγή Των Φοιτητών: Πρόταση: Καθιέρωση δύο κατηγοριών διδάκτρων: η πρώτη για τους φοιτητές από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και την Ελλάδα και η δεύτερη για τους φοιτητές από τρίτες χώρες. Αυτός ο διαχωρισμός λαμβάνει υπόψη τη διαφορετική οικονομική ικανότητα και το κόστος ζωής των διεθνών φοιτητών, καθώς και την ανάγκη για διατήρηση της προσβασιμότητας της ανώτατης εκπαίδευσης για τους εγχώριους φοιτητές. Πολλά πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εφαρμόζουν αυτή την πολιτική, η οποία ενθαρρύνει την πολυμορφία στο φοιτητικό σώμα ενώ διασφαλίζει ότι η πρόσβαση για τους εγχώριους φοιτητές παραμένει οικονομικά βιώσιμη. 3) Καθορισμός Ποσοστώσεων Εισακτέων Μεταξύ Εγχώριων/ΕΕ Και Διεθνών Φοιτητών: Πρόταση: Εισαγωγή ενός συστήματος ποσοστώσεων για τον καθορισμό του αριθμού των εγχώριων/ΕΕ φοιτητών σε σύγκριση με τους διεθνείς φοιτητές. Αυτό εξασφαλίζει ότι τα Ν.Π.Π.Ε. θα προσελκύουν διεθνή φοιτητικό πληθυσμό, προάγοντας την πολυπολιτισμικότητα και την ακαδημαϊκή ανταλλαγή, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζεται ότι οι εγχώριοι φοιτητές έχουν δικαιολογημένη πρόσβαση στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Πανεπιστήμια όπως το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και το MIT έχουν εισάγει ποσοστώσεις για να διασφαλίσουν την ποικιλομορφία και την ισορροπημένη εκπροσώπηση φοιτητών από διάφορες χώρες και περιοχές.