Αρχική Ενίσχυση του Δημόσιου Πανεπιστημίου –Πλαίσιο λειτουργίας μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίωνΜΕΡΟΣ Γ’ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ (άρθρα 37-126)Σχόλιο του χρήστη ΔΕΠ S | 18 Φεβρουαρίου 2024, 18:56
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Η ενίσχυση του δημοσίου πανεπιστημίου επιτυγχάνεται με την επίλυση των διαχρονικών προβλημάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία αποτυπώνονται στις εκθέσεις διεθνών και εθνικών φορέων. Εάν αναγνώσει κάποιος την πρόσφατη έκθεση της ΕΘΑΑΕ, αναφορικά με την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει, μεταξύ πολλών άλλων, τα ακόλουθα: 1. Αναλογία φοιτητών / διδάσκοντες στην Ελλάδα 47 (σχ.34), ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 13. Δηλαδή ενώ στην κατά μέσο όρο στην ΕΕ υπάρχει ένας διδάσκοντας για κάθε 13 φοιτητές στην Ελλάδα για κάθε διδάσκοντα έχουμε 47 φοιτητές. 2. Η χρηματοδότηση στην Ελλάδα ανά φοιτητή (σχήμα 3) ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 4.296 ευρώ, το οποίο υπολείπεται κατά πολύ από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι γύρω στα 13.000 ευρώ. Η ενίσχυση των δημοσίων πανεπιστημίων μπορεί πολύ απλά να επιτευχθεί με την δέσμευση την Πολιτείας ότι εντός 5-ετίας στα δημόσια πανεπιστήμια στην Ελλάδα οι προαναφερόμενοι δύο δείκτες θα είναι τουλάχιστον ίσοι με τους μέσους όρους της ΕΕ των 27 Κρατών Μελών. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά και επιλύονται με απλές νομοτεχνικές βελτιώσεις για τις οποίες δεν απαιτούνται ούτε εθνικές συναινέσεις ούτε εθνικές διαβουλεύσεις. Εδώ θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι το προαναφερόμενο πρόβλημα υπάρχει διότι στην Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλοί φοιτητές σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ. Εάν αυτό είναι αληθές τότε για ποιο λόγο σε μία ήδη κορεσμένη αγορά (υπερπληθυσμό φοιτητών) η Πολιτεία επιτρέπει την ίδρυση και ιδιωτικών πανεπιστημίων; Η απάντηση που θα μπορούσε να δώσει κάποιος είναι μα για να έχουμε ποιοτικότερες σπουδές υπονοώντας ότι τα ιδιωτικά που θα έρθουν θα προσφέρουν καλύτερου επιπέδου σπουδές από τα δημόσια. Και αυτό το επιχείρημα μπορεί να γίνει αποδεκτό με μία όμως προϋπόθεση. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που θα έρθουν στην Ελλάδα θα πρέπει να είναι ποιοτικότερα από τα αντίστοιχα δημόσια που λειτουργούν στην πόλη που επιθυμούν να λειτουργήσουν. Ένα νέο ερώτημα γεννιέται: μα πώς θα αξιολογηθούν οι σπουδές των ιδιωτικών πριν την λειτουργίας τους; Η απάντηση πολύ απλή: για να δοθεί άδεια λειτουργίας σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο θα πρέπει να έχει καλύτερους δείκτες ποιότητας από τα αντίστοιχα ελληνικά στην πόλη που επιθυμεί να λειτουργήσει (βλέπε πίνακα 31 της έκθεσης της ΕΘΑΑΕ). Με αυτό τον τρόπο εισάγεται Ελάχιστη Βάση Λειτουργίας για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια κάτι αντίστοιχο με την ΕΒΕ για τους φοιτητές που επιθυμούν να εισαχθούν στα δημόσια πανεπιστήμια.