Αρχική Νέα Διοίκηση για το Νέο Σχολείο1. Ποιους βασικούς στόχους θα πρέπει να επιδιώκει η αναδιάρθρωση του συστήματος οργάνωσης και διοίκησης της εκπαίδευσης;Σχόλιο του χρήστη ΓΙΏΡΓΟΣ ΧΑΤΖ. | 8 Απριλίου 2011, 08:58
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα αν πρώτα δεν παραδεχθούμε το πρόβλημα και στην Ελλάδα δεν μιλάμε ποτέ για το πρόβλημα και ιδικά όταν πρόκειται για δημόσιους υπαλλήλους. Όλοι οι γονείς που πληρώνουν καθημερινά με χρήμα και με χρόνο για να τρέχουν στα φροντιστήρια γνωρίζουν, αλλά σας ακούμε τους πολιτικούς να μιλάτε για αλλαγές στην εκπαίδευση στα σχολεία στο εκπαιδευτικό σύστημα κ.λ.π. με ποιους θα τα υλοποιήσετε αυτά; Ποιος θα πείσει τους εκπαιδευτικούς να δουλέψουν και να μην παραπέμπουν τα παιδιά στα φροντιστήρια. Χωρίς την συμμετοχή τους δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Και εσείς όλοι φοβάστε ακόμα και να παραδεχτείτε ότι υπάρχει πρόβλημα. Στα προγράμματα απεξάρτησης λένε πως αν παραδεχτείς ότι είσαι αλκοολικός π.χ έκανες τη μισή δουλειά. Έχουν αναλογιστεί ποτέ οι ¨απαξιωμένοι Έλληνες εκπαιδευτική¨ πόσες μέρες και ώρες δουλεύουν το χρόνο σε σχέση με όλους εμάς τους ¨προνομιούχους εργαζόμενους¨ ιδιωτικού τομέα , έχουν αναλογιστεί ποτέ πως εγώ αν δεν κάνω τη δουλεία μου σωστά πάω σπίτι μου σε αντίθεση με αυτούς που δεν τους ελέγχει κανείς. Επίσης νομίζω τα σωματεία και τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών και των μαθητών (κυρίως στην τριτοβάθμια) δεν πρέπει να είναι κομματικά στρατόπεδα, πρέπει να απαγορεύεται στα δημόσια εκπαιδευτήρια η οποιαδήποτε εμπλοκή με κόμματα και τέτοιου είδους μηχανισμούς. Θα μπορούσα να πω και πολλά άλλα, αλλά πρώτα πρέπει να λύσουμε αυτά και μετά να προχωρήσουμε παρακάτω, αλλιώς δεν πρόκειται να γίνει τίποτα ουσιαστικό απλά θα συζητάμε για μια ακόμη μεταρρύθμιση μέχρι την επόμενη και ούτε καθεξής, έως ότου αποφασίσουμε να δούμε το πρόβλημα.