Αρχική Ρύθμιση των Χρεών Υπερχρεωμένων ΚαταναλωτώνΆρθρο 4. Σχέδιο Διευθέτησης ΟφειλώνΣχόλιο του χρήστη ΚΡ, Διδάκτωρ Οικονομολόγος | 29 Οκτωβρίου 2009, 23:35
Υπουργείο Ανάπτυξης Νίκης 5-7, 10180, Αθήνα email: public@mnec.gr Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Το νομοσχέδιο αυτό μπορεί να έχει καλές προθέσεις, αλλά έρχεται σε αντίφαση με τις αρχές τις αγοράς. Οι τράπεζες έδωσαν δάνεια με ορισμένο επιτόκιο υπολογίζοντας τους κινδύνους και την πιθανότητα ο δανειολήπτης να πτωχεύσει. Τώρα ξαφνικά λέμε στις τράπεζες ότι οι όροι του παιχνιδιού άλλαξαν, ενώ το καθεστώς που ίσχυε προηγουμένως και με βάση το οποίο οι τράπεζες έθεσαν τις τιμές τους έπαψε να ισχύει. Αυτό είναι παράδοξο και δημιουργεί έλλειμμα εμπιστοσύνης στην αγορά ότι οι σημερινές διατάξεις θα ισχύουν και στο μέλλον - με αποτέλεσμα ο δανεισμός να γίνεται ακριβότερος. Οι τράπεζες, γνωρίζοντας τις νέες διατάξεις θα ζητούν ακόμα υψηλότερα επιτόκια στο μέλλον. Αναγνωρίζω ότι οι όροι των τραπεζών είναι καταχρηστικοί και άδικοι, άλλα για αυτό ευθύνεται η μη εφαρμογή του νόμου και η έλλειψη ανταγωνιστικότητας στον τραπεζικό τομέα. Αν το κράτος ήθελε να βοηθήσει τους οικονομικά ασθενείς, θα μπορούσε να τους βοηθήσει απευθείας και όχι τιμωρώντας τις τράπεζες. (Θα πείτε ίσως ότι οι τράπεζες πήραν κρατική βοήθεια - κακώς κατά την γνώμη μου - αλλά αυτή η βοήθεια δεν ήταν υπό όρους που ήταν εκ των προτέρων γνωστοί για να την αποδεχθούν ή όχι)