Αρχική Θεσμικό πλαίσιο για τη δημιουργία καθεστώτων Ενισχύσεων Ιδιωτικών Επενδύσεων για την περιφερειακή και οικονομική ανάπτυξη της χώραςΆρθρο 21 – Υποχρεώσεις ενισχυόμενων φορέωνΣχόλιο του χρήστη Στέλιος Σμπυράκης | 13 Μαΐου 2016, 17:36
Υπουργείο Ανάπτυξης Νίκης 5-7, 10180, Αθήνα email: public@mnec.gr Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Οι υποχρεώσεις των ενισχυόμενων φορέων θα πρέπει να είναι ορθολογικές και να μην δημιουργούν αντικίνητρο στις επιχειρήσεων που θα θελήσουν να ενταχθούν. Οι υποχρεώσεις θα πρέπει να είναι συμβατές με τους σκοπούς του επενδυτικού νόμου, δηλαδή: "η προώθηση της ισόρροπης ανάπτυξης με σεβασμό στους περιβαλλοντικούς πόρους, η τεχνολογική αναβάθμιση, η διαμόρφωση μιας νέας εξωστρεφούς εθνικής ταυτότητας (branding), η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας και έντασης γνώσης, η μετακίνηση στην αλυσίδα παραγωγής της αξίας για την παραγωγή πιο σύνθετων προϊόντων, η προσφορά καλύτερων υπηρεσιών και εν τέλει η εξασφάλιση καλύτερης θέσης της χώρας στο Διεθνή Καταμερισμό Εργασίας." Λόγου χάρη, Θέματα όπως η τεχνολογική αναβάθμιση, επιφέρουν σε ορισμένες περιπτώσεις την αυτοματοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας, γεγονός που ενδεχομένως θα δημιουργήσει μείωση της απασχόλησης (κόστος) με στόχο να βελτιωθεί η διεθνής ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης. Τέτοιου είδους επενδύσεις, λόγω των όρων αυτών δεν θα έχουν κίνητρο να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Περαιτέρω, πρέπει να διαχωριστούν οι επενδύσεις πολλαπλασιαστικού τύπου, οι οποίες δημιουργούν τις συνθήκες για δευτερογενείς επενδύσεις. π.χ. Μαρίνες, υποδομές ευρυζωνικών τηλεπικοινωνιών, κέντρα logistics, οι οποίες κατά το χρόνο υλοποίησης τους ενδέχεται να απασχολήσουν σημαντικό αριθμό εργαζομένων αλλά κατά τη λειτουργία τους να απαιτούν μικρό αριθμό εργαζομένων. Τέτοιου είδους επενδύσεις, λόγω των όρων αυτών δεν θα έχουν κίνητρο να δημιουργηθούν στην Ελλάδα. Προτείνεται η περίοδος τήρησης μακροχρόνιων υποχρεώσεων της παραγράφου 2 να είναι αυτή που προβλέπεται στον ΓΑΚ 651/2014 (άρθρο 14, παράγραφος 5), δηλαδή 3 χρόνια για τις μικρές και μεσαίες και 5 χρόνια για τις μεγάλες. Προτείνεται η αντικατάσταση της περίπτωσης 3ι με τον όρο που προβλέπεται στο άρθρο 14, παράγραφος 9, σημείο γ), δηλαδή: κάθε θέση εργασίας που δημιουργείται μέσω της επένδυσης διατηρείται στη συγκεκριμένη περιοχή για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών, ή τριών ετών σε περίπτωση ΜΜΕ, από την ημερομηνία πλήρωσης της θέσης για πρώτη φορά.