Αρχική Ρύθμιση των Χρεών Υπερχρεωμένων ΚαταναλωτώνΆρθρο 3. Αρμόδιο δικαστήριο – ΔιαδικασίαΣχόλιο του χρήστη Παναγιώτης Βαρλάγκας | 31 Οκτωβρίου 2009, 06:16
Υπουργείο Ανάπτυξης Νίκης 5-7, 10180, Αθήνα email: public@mnec.gr Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Είναι εμφανές ότι το παρόν νομοσχέδιο ακολουθεί στις βασικές της γραμμές την *Γερμανική* πτωχευτική διαδικασία, όπως αυτή ορίζεται στο Ένατο Μέτος (Neunter Teil), §§ 304-314, του Γερμανικού Πτωχευτικού Κώδικα (Insolvenzordnung) του 1994 (που τέθηκε σε ισχύ το 1999), και φέρει ως τίτλο "Verbraucherinsolvenzverfahren und sonstige Kleinverfahren" ("Διαδικασία Πτωχεύσεως Καταναλωτών και διάφορες μικροδιαδικασίες"). Ενδεικτικά συγκρίνατε τους παρατίτλους τους άρθρου 1 της παρούσης πρότασης νόμου ("Πεδίο Εφαρμογής") και του πρώτου τμήματος (Erster Abschitt) που περιλάμβανει την § 304 μόνη ("Anwendungsbereich") ή του άρθρου 4 ("Σχέδιο Διευθέτησης Οφειλών") και του δεύτερου τμήματος (Zweiter Abschitt) που περιλαμβάνει τις 305-310 ("Schuldenbereinigungsplan")! Όσον αφορά τώρα το ζήτημα της αρμοδιότητας, εν αντιθέσει με τον Πτωχευτικό μας Κώδικα του 2007, άρθρο 4, παρ. 1 που την αναθέτει στο πολυμελές πρωτοδικείο *** η Γερμανική Insolvenzordung ***, δηλ. ο γερμανός πτωχευτικός νομοθέτης, την αναθέτει *γενικά* και στις επί εμπόρων και στις επί καταναλωτών υποθέσεις στο Amtsgericht, δηλ. στο Ειρηνοδικείο. "§ 2 Amtsgericht als Insolvenzgericht (1) Für das Insolvenzverfahren ist das Amtsgericht, in dessen Bezirk ein Landgericht seinen Sitz hat, als Insolvenzgericht für den Bezirk dieses Landgerichts ausschließlich zuständig." "§ 2 Το Ειρηνοδικείο ως Πτωχευτικό Δικαστήριο "(1) Για την πτωχευτική διαδικασία είναι αποκλειστικώς αρμόδιο το Ειρηνοδικείο, στην περιφέρεια του οποίου έχει την έδρα του Πρωτοδικείο, ως Πτωχευτικό Δικαστήριο για την περιφέρεια αυτού του Πρωτοδικείου." Εδώ υπάρχουν δύο σημαντικές διαφορές: (1) Οι Γερμανοί έχουν την αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου ως ΓΕΝΙΚΗ ΑΡΧΗ για όλες τις πτωχευτικές διαδικασίες. Εμείς, ενώ για την κλασσική εμπορική πτώχευση έχουμε το πολυμελές πρωτοδικείο (ήδη με το προϊσχύσαν δίκαιο, από τον νόμο 635 της 17/24.4.1937) δηλ. 72 χρόνια τώρα, τώρα θα αποκτήσουμε ΥΒΡΙΔΙΚΟ σύστημα, όπου οι εμπορικές πτωχεύσεις θα δικάζονται από το πολυμελές πρωτοδικείο (Γαλλικές επιρροές;) ενώ οι πτωχεύσεις καταναλωτές από το... ειρηνοδικείο! Όμως ΑΛΛΕΣ οι υποδομές του ειρηνοδικείου (Amtsgericht) στη Γερμανία (εδώ ολόκληρη υπόθεση Χριστοφοράκου με την απόφαση επιβολής ποινής - Strafbefehl εξεδίκασε το Ειρηνοδικείο (!) Μονάχου, Amtsgericht Muenchen, Πταισματοδικείο ουσιαστικά, υπόθεση με πολιτικές ακόμη προεκτάσεις, φανταστείτε εάν ήταν ποτέ δυνατόν να διαχειριστεί τέτοια υπόθεση το Ειρηνοδικείο Αθηνών, για να έχουμε μέτρο σύγκρισης - ή αντίστροφα φανταστείτε τις υποδομές των γερμανικών ειρηνοδικείων, αλλά και την ανάθεση σε αυτά ΟΛΩΝ των ειδών πτωχευτικών υποθέσεων. (2) Οι Γερμανοί δεν δίνουν τις υποθέσεις σε όλα αδιακρίτως τα Ειρηνοδικεία, αλλά *μόνο στα Ειρηνοδικεία είναι που έχουν την ίδια έδρα με Πρωτοδικείο!* Παράδειγμα: Το Ειρηνοδικείο Μακρακώμης, Σπερχειάδας ή Ελάτειας (!) ΔΕΝ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πτωχευτικό δικαστήριο κατά το γερμανικό σύστημα (θα μπορούσε όμως κατά το προτεινόμενο σχέδιο νόμου). Μόνο το Ειρηνοδικείο Λαμίας θα μπορούσε, ως έχον την ίδια έδρα με Πρωτοδικείο. Ομοίως, οι Γερμανοί μόνο το Ειρηνοδικείο Αθηνών θα αναγόρευαν σε πτωχευτικό δικαστήριο, όχι όμως και τα Ειρηνοδικεία Αμαρουσίου, Αχαρνών, Καλλιθέας, Κρωπίας κ.λπ. Μόνο το Ειρηνοδικείο Πειραιώς, και όχι π.χ. τα Ειρηνοδικεία Αιγίνης ή Σαλαμίνας. Μόνο το Ειρηνοδικείο Καρδίτσας και όχι τα Ειρηνοδικεία Μουζακίου, Παλαμά ή Σοφάδων. Δηλ. Ειρηνοδικείο που ως "συστεγαζόμενα" με Πρωτοδικεία και σε έδρες ευλόγως μεγάλων πόλεων και περιφερειακών κέντρων θα έχουν το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό (και σε δικαστές, και σε εξειδικευμένους δικηγόρους, και γραμματειακό/διοικητικό). Το υπουργείο επί τη βάσει των (1) και (2) θεωρώ ότι πρέπει να αναπροσαρμόσει το παρόν άρθρο: (α) Είτε δίνοντας την αρμοδιότητα και για την πτώχευση καταναλωτών στα πολυμελή πρωτοδικεία για να υπάρχει μία ενιαία αρμοδιότητα πτωχευτικού δικαστήριου για όλους τους τύπους πτώχευσης (άλλωστε και η § 2 της γερμανικής Insolvenzordnung αυτό πράττει, δίνοντας όμως την ΕΝΙΑΙΑ αρμοδιότητα στα "μεγάλα" ειρηνοδικεία - λάβετε όμως υπ' όψιν την διαφορά στην υποδομή των συστημάτων δικαιοσύνης των δύο χωρών και τους φόρτους που μπορεί να υποστηρίξει το καθένα (β) Εάν εμμένει στην απόδοση της αρμοδιότητας στα ειρηνοδικεία, πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ θεωρώ να μεταφράσει πιστά την § 2, παρ. 1 της Insolvenzordnung, ώστε ΜΟΝΟ τα μεγάλα ειρηνοδικεία που βρίσκονται σε έδρα πρωτοδικείου να έχουν την αρμοδιότητα, διότι αν γίνει πτωχευτικό δικαστήριο και το Ειρηνοδικείο (του πανέμορφου) Κερασοχωρίου Ευρυτανίας, τότε κατά την έκφραση της καθομιλουμένης "θα χαθεί η μπάλα"! Με εκτίμηση, Παναγιώτης Βαρλάγκας