1. Το Κράτος μεριμνά για την προαγωγή και την πρακτική εφαρμογή των σύγχρονων γνώσεων και υψηλών διεθνών προδιαγραφών σε θέματα φυσικού τοκετού.
2. Τα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το Γενικό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, τα νοσοκομεία που εποπτεύονται από τα Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και Εθνικής Άμυνας, καθώς και οι ιδιωτικές κλινικές, δύνανται να παρέχουν υπηρεσίες φυσικού τοκετού. Για τον σκοπό αυτόν οι φορείς του πρώτου εδαφίου δύνανται να αναπτύσσουν, οργανώνουν και λειτουργούν κέντρα φυσικού τοκετού, τα οποία υπάγονται οργανικά και λειτουργικά στο Μαιευτικό-Γυναικολογικό Τμήμα τους.
3. Τα κέντρα φυσικού τοκετού αναγνωρίζονται ως τέτοια και πιστοποιούνται με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του Υπουργείου Υγείας, μετά από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.), εφόσον πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις, που καθορίζονται στην απόφαση της παρ. 11 του άρθρου 49.
Αρχική ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ: "ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ"ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ Άρθρο 36 Προαγωγή του φυσικού τοκετού
ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ Άρθρο 36 Προαγωγή του φυσικού τοκετού
- 24 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Α΄ ΣΚΟΠΟΣ – ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Άρθρο 1 Σκοπός
- 2 ΣχόλιαΆρθρο 2 Αντικείμενο
- 5 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Β΄ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ Άρθρο 3 Πιλοτική εφαρμογή προγράμματος προκαταρκτικής κλινικής άσκησης έξι (6) μηνών σε νοσοκομείο
- 13 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Γ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ ΚΛΑΔΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ Άρθρο 4 Συμβούλια κρίσης και επιλογής ιατρών Εθνικού Συστήματος Υγείας – Τροποποίηση άρθρου 7 ν. 4498/2017
- 11 ΣχόλιαΆρθρο 5 Υποβολή υποψηφιότητας και διαδικασία κρίσης/τοποθέτησης σε θέσεις ιατρών Εθνικού Συστήματος Υγείας – Τροποποίηση άρθρου 8 ν. 4498/2017
- 35 ΣχόλιαΆρθρο 6 Περιορισμοί στην υποβολή υποψηφιότητας για θέση ιατρού κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας – Τροποποίηση παρ. 5 και 7 άρθρου 23 ν. 2519/1997
- 12 ΣχόλιαΆρθρο 7 Προκήρυξη θέσεων ιατρών κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας με καθεστώς μερικής απασχόλησης – Προσθήκη περ. γ) στην παρ. 1 άρθρου 11 ν. 2889/2001
- 3 ΣχόλιαΆρθρο 8 Κατάργηση προκηρύξεων και αποδέσμευση θέσεων ειδικευμένων ιατρών κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας
- 4 ΣχόλιαΆρθρο 9 Κωλύματα διορισμού ιατρών Εθνικού Συστήματος Υγείας – Τροποποίηση παρ. 4 άρθρου 27 ν. 1397/1983
- 155 ΣχόλιαΆρθρο 10 Απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα των ιατρών Εθνικού Συστήματος Υγείας και των ιατρών μελών Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων – Τροποποίηση περ. α’ παρ. 1 και αντικατάσταση παρ. 4 άρθρου 11 ν. 2889/2001
- 14 ΣχόλιαΆρθρο 11 Επιλογή και αξιολόγηση Συντονιστών Διευθυντών
- 15 ΣχόλιαΆρθρο 12 Ορισμός προϊσταμένου σε ιατρικά τμήματα ή μονάδες και σε φαρμακευτικά τμήματα– Αντικατάσταση παρ. 8 άρθρου 7 ν. 2889/2001
- 7 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ Άρθρο 13 Αξιολόγηση επικουρικού ιατρικού και οδοντιατρικού προσωπικού
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 14 Πειθαρχική ευθύνη επικουρικού ιατρικού προσωπικού – Τροποποίηση περ. ι’ παρ. 2 άρθρου 21 ν. 3580/2007Άρθρο 14 Πειθαρχική ευθύνη επικουρικού ιατρικού προσωπικού – Τροποποίηση περ. ι’ παρ. 2 άρθρου 21 ν. 3580/2007
- 10 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Δ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΥΠΑΙΘΡΟΥ Άρθρο 15 Διαδικασία τοποθέτησης ιατρών για άσκηση προς απόκτηση ειδικότητας
- 13 ΣχόλιαΆρθρο 16 Καθορισμός ομάδων νοσοκομείων και θέσεων ιατρών για απόκτηση ειδικότητας
- 1 ΣχόλιοΆρθρο 17 Χρόνος άσκησης στο εξωτερικό για απόκτηση ειδικότητας – Τροποποίηση παρ. 10 άρθρου 5 ν. 2194/1994
- 6 ΣχόλιαΆρθρο 18 Συμμετοχή στις εξετάσεις για απόκτηση τίτλου ειδικότητας – Αντικατάσταση περ. α’ παρ. 1 άρθρου 22 ν. 4208/2013
- 28 ΣχόλιαΆρθρο 19 Νόμιμη απαλλαγή από την υποχρεωτική εκπλήρωση υπηρεσίας υπαίθρου – Τροποποίηση υποπερ. 7 περ. β’ παρ. 1 άρθρου 22 ν. 4208/2013
- 5 ΣχόλιαΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Άρθρο 20 Μετεκπαίδευση ιατρών ή οδοντιάτρων
- 2 ΣχόλιαΆρθρο 21 Χορήγηση βεβαίωσης άσκησης ιατρικού και οδοντιατρικού επαγγέλματος – Τροποποίηση άρθρου 113 ν. 4600/2019
- 6 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Ε΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Άρθρο 22 Δυνατότητα σύστασης αυτοτελούς Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών σε νοσοκομεία δυναμικότητας κάτω των τριακοσίων (300) κλινών – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 6 ν. 2889/2001
- 32 ΣχόλιαΆρθρο 23 Οικονομικό κίνητρο σε ιατρούς εξειδικευμένους στην επείγουσα ιατρική που υπηρετούν σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, ιατρούς που ασκούνται στην εξειδίκευση της επείγουσας ιατρικής και ιατρούς άνευ τίτλου εξειδίκευσης στην επείγουσα ιατρική που υπηρετούν σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΓΕΙΑΣ Άρθρο 24 Σύσταση και διάρθρωση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας – Τροποποίηση άρθρου 1 ν. 1278/1982ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΓΕΙΑΣ Άρθρο 24 Σύσταση και διάρθρωση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας – Τροποποίηση άρθρου 1 ν. 1278/1982
- 12 ΣχόλιαΆρθρο 25 Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας – Τροποποίηση παρ. 1 και 3 και προσθήκη παρ. 4 έως 6 στο άρθρο 2 ν. 1278/1982
- 2 ΣχόλιαΆρθρο 26 Διοικούσα Επιτροπή και Επιτροπές για την υποβοήθηση του έργου του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 1278/1982
- 4 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΥΓΕΙΑΣ Άρθρο 27 Προϋποθέσεις απόκτησης νοσηλευτικής ειδικότητας και εξειδίκευσης – Τροποποίηση παρ. 13 και 15 άρθρου 58 ν. 4690/2020
- 41 ΣχόλιαΆρθρο 28 Κώδικες Δεοντολογίας νοσηλευτών/νοσηλευτριών, επισκεπτών/επισκεπτριών υγείας, μαιών/μαιευτών και βοηθών νοσηλευτών/νοσηλευτριών – Αντικατάσταση άρθρου 114 ν. 2071/1992
- 8 ΣχόλιαΆρθρο 29 Καθηκοντολόγιο νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού – Αντικατάσταση παρ. 3 άρθρου 10 ν. 3754/2009
- 2 ΣχόλιαΆρθρο 30 Κώδικας Δεοντολογίας Εργοθεραπευτών – Προσθήκη άρθρου 84Α στον ν. 4461/2017
- 109 ΣχόλιαΆρθρο 31 Επαγγελματικά δικαιώματα επαγγελματιών υγείας
- 2 ΣχόλιαΆρθρο 32 Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΜΕΡΟΣ Η΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Άρθρο 33 Εποπτεία Υπουργού Υγείας επί των Οδοντιατρικών Συλλόγων και της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας– Αντικατάσταση άρθρου 74 ν. 1026/1980 – Αρμοδιότητες περιφερειών στον τομέα της υγείας – Τροποποίηση στοιχ. 12 υποπερ. ΙΙ περ. Ζ’ παρ. ΙΙ άρθρου 186 ν. 3852/2010ΜΕΡΟΣ Η΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Άρθρο 33 Εποπτεία Υπουργού Υγείας επί των Οδοντιατρικών Συλλόγων και της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας– Αντικατάσταση άρθρου 74 ν. 1026/1980 – Αρμοδιότητες περιφερειών στον τομέα της υγείας – Τροποποίηση στοιχ. 12 υποπερ. ΙΙ περ. Ζ’ παρ. ΙΙ άρθρου 186 ν. 3852/2010
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 34 Ρυθμίσεις για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Οπτικών και Οπτομετρών – Προσθήκη άρθρου 93Α στον ν. 4486/2017Άρθρο 34 Ρυθμίσεις για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Οπτικών και Οπτομετρών – Προσθήκη άρθρου 93Α στον ν. 4486/2017
- 1 ΣχόλιοΆρθρο 35 Δυνατότητα αναστολής των αρχαιρεσιών επαγγελματικών συλλόγων που λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας
- 623 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Θ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ Άρθρο 36 Προαγωγή του φυσικού τοκετού
- 338 ΣχόλιαΆρθρο 37 Υπηρεσίες κατ’ οίκον μαιευτικής φροντίδας – «Μαίες στο σπίτι»
- 2 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ Ι΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΜΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Άρθρο 38 Διακομιδές ασθενών νοσοκομείων του Εθνικού Συστήματος Υγείας
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 39 Απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας των οχημάτων που ανήκουν κατά κυριότητα στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 17 ν. 2367/1953Άρθρο 39 Απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας των οχημάτων που ανήκουν κατά κυριότητα στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 17 ν. 2367/1953
- 2 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ ΙΑ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ Άρθρο 40 Δυνατότητα χρήσης του όρου «ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ» στην επωνυμία ή στον διακριτικό τίτλο ιδιωτικών κλινικών – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 33 ν. 4600/2019
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 41 Καθιέρωση ελάχιστου αριθμού κλινών ειδικότητας παιδοορθοπαιδικής και παιδοωτορινολαρυγγολογίας για τη χορήγηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικής γενικής κλινικής – Τροποποίηση περ. α) παρ. 1 άρθρου 23 ν. 4600/2019Άρθρο 41 Καθιέρωση ελάχιστου αριθμού κλινών ειδικότητας παιδοορθοπαιδικής και παιδοωτορινολαρυγγολογίας για τη χορήγηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικής γενικής κλινικής – Τροποποίηση περ. α) παρ. 1 άρθρου 23 ν. 4600/2019
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 42 Παράταση ισχύος αδειών ίδρυσης ιδιωτικών κλινικώνΆρθρο 42 Παράταση ισχύος αδειών ίδρυσης ιδιωτικών κλινικών
- 5 ΣχόλιαΆρθρο 43 Διάρκεια προσωρινής διακοπής λειτουργίας ιδιωτικών κλινικών λόγω μεταστέγασης, κτιριακής μετατροπής, γενικής ανακαίνισης ή άλλων εξαιρετικών λόγων
- 1 ΣχόλιοΆρθρο 44 Προϋποθέσεις χορήγησης άδειας ίδρυσης ιδιωτικής κλινικής – Τροποποίηση άρθρου 8 ν. 4600/2019
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 45 Μεταβατικό νομικό καθεστώς της κτιριακής επέκτασης και αύξησης κλινών των ιδιωτικών κλινικών – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 47 ν. 4600/2019Άρθρο 45 Μεταβατικό νομικό καθεστώς της κτιριακής επέκτασης και αύξησης κλινών των ιδιωτικών κλινικών – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 47 ν. 4600/2019
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΜΕΡΟΣ ΙΒ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ Άρθρο 46 Επιτροπή αδειοδότησης και ελέγχου εργαστηρίων φυσικοθεραπείαςΜΕΡΟΣ ΙΒ΄ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ Άρθρο 46 Επιτροπή αδειοδότησης και ελέγχου εργαστηρίων φυσικοθεραπείας
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 47 Υποχρέωση καταχώρισης στο Μητρώο Εργαστηρίων Φυσικοθεραπείας – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 120 ν. 4600/2019Άρθρο 47 Υποχρέωση καταχώρισης στο Μητρώο Εργαστηρίων Φυσικοθεραπείας – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 120 ν. 4600/2019
- 1 ΣχόλιοΜΕΡΟΣ ΙΓ’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ Άρθρο 48 Σειρά προτίμησης αιτήσεων για την απόκτηση άδειας ίδρυσης φαρμακείου – Τροποποίηση περ. β) άρθρου 3 ν. 1963/1991
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 49 Προμήθεια κλειστών μονάδων, πλοίων και αεροπλάνων με φάρμακα, ναρκωτικά και αντιβιοτικά φάρμακα από τα φαρμακείαΆρθρο 49 Προμήθεια κλειστών μονάδων, πλοίων και αεροπλάνων με φάρμακα, ναρκωτικά και αντιβιοτικά φάρμακα από τα φαρμακεία
- 1 ΣχόλιοΆρθρο 50 Εταιρεία εκμετάλλευσης φαρμακείου ειδικού τύπου
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 51 Ωράριο λειτουργίας φαρμακαποθηκώνΆρθρο 51 Ωράριο λειτουργίας φαρμακαποθηκών
- 32 ΣχόλιαΜΕΡΟΣ ΙΔ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ, ΤΕΛΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 52 Εξουσιοδοτικές διατάξεις
- Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άρθρο 53 Τελικές διατάξειςΆρθρο 53 Τελικές διατάξεις
- 8 ΣχόλιαΆρθρο 54 Μεταβατικές διατάξεις
- 3 ΣχόλιαΆρθρο 55 Καταργούμενες διατάξεις
- 1 ΣχόλιοΜΕΡΟΣ ΙΕ’ ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ Άρθρο 56 Έναρξη ισχύος
Πλοήγηση στη Διαβούλευση
Αναρτήθηκε
20 Οκτωβρίου 2022, 12:00
Ανοικτή σε Σχόλια έως
3 Νοεμβρίου 2022, 12:00
Εργαλεία
Εκτύπωση Εξαγωγή Σχολίων σε![](http://www.opengov.gr/yyka/wp-content/themes/consultation/images/excel.gif)
Στατιστικά
623 Σχόλια 1601 Σχόλια επι της Διαβούλευσης 13547 - Όλα τα ΣχόλιαΌλες οι Διαβουλεύσεις
- Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19,, την ενίσχυση της προστασίας της δημόσιας υγείας και των υπηρεσιών υγείας, ...
- ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ – ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
- Ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης
- Δράσεις δημόσιας υγείας - Ρυθμίσεις για την ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας
- Εθνικό Δίκτυο Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας για την αντιμετώπιση ασθενών με Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια (ΜΑΦ ΑΕΕ)
- Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ψυχική Υγεία 2021-2030
- Σύσταση ΝΠΙΔ με την επωνυμία «Ογκολογικό Κέντρο Παίδων “Μαριάννα Β.Βαρδινογιάννη–ΕΛΠΙΔΑ”», ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊου COVID-19 και την προστασία της δημοσίας υγείας...
- Εκσυγχρονισμός του δικαίου για τη δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων
- «Ολοκληρωμένο Σύστημα Παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας - Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19 και την προστασία της δημόσιας υγείας και λοιπές διατάξεις»
- ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ: "ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ"
Ζητάμε κέντρα φυσικού τοκετου όπου θα ηγούνται μαίες και η κάθε γυναίκα θα μπορεί να γεννήσει φυσιολογικά όπως επιθυμεί χωρίς άσκοπες παρεμβάσεις. Μάλιστα να έχουν και σύμβαση με ασφαλιστικά ταμεία ή και ειδικές παροχές για ανθρώπους με χαμηλό εισοδημα ώστε το οικονομικό να μην αποτελεί εμπόδιο.
Να δοθεί στις μαίες το δικαίωμα πλήρους παρακολούθησης της κύησης και συνταγογράφησης και μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις να παραπέμπουν τις γυναίκες στον γιατρό.
Αρχικά ζητάμε:
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις
Πέρα από αυτά να ελέγχονται οι συνθήκες στις οποίες γεννάνε οι γυναίκες ( η ρουτίνα των παρεμβάσεων:»ωκυτοκίνη, τεχνίτη ρήξη θηλακίου, επισκληρίδιος, κατάκλιση», τα ποσοστά αναίτιας καισαρικής έναντι φυσιολογικού τοκετού, η γέννα μόνο σε ανάσκελη θέση κλπ….)
Να γίνουν ανακαινίσεις σε νοσοκομεία και να δημιουργηθούν χώροι όπου η γυναίκα θα μπορεί να γεννάει στο νερό, να κάνει ασκήσεις που βοηθούν στην εξέλιξη του τοκετού, και γενικά να είναι η διαδικασια όσο πιο ευχάριστη γίνεται και όχι να θεωρείτε άλλη μια ιατρική πράξη που αντιμετωπίζει ολες τις γυναίκες σχεδόν με τον ίδιο τρόπο.
Να είναι δικαίωμα της να έχει ένα οικίο πρόσωπο παρών στον φυσιολογικό τοκετό και όχι να τα περνάει όλα μόνη της.
Εξαιρετική πρόταση που θα εκσυγχρονίσει το μαιευτικό σύστημα της Ελλαδας!
Είναι αναγκαία η ψηφιση πιο λεπτομερών ρυθμίσεων σε επόμενο βήμα.
Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν κέντρα φυσικού τοκετού μέσα στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να λειτουργούν με μαιοκεντρική παρακολουθηση στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, με φυσική προσέγγιση, σαν να γεννάει η γυναίκα στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού της, αλλά έχοντας δίπλα της την δικλείδα ασφαλείας αν κάτι πάει αντίθετα στη φυσική εξέλιξη.
Να υπάρχει φροντίδα από μαία για μια επίτοκο, βάζοντας στο κέντρο της παρεχόμενης φροντίδας τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Για να συμβεί αυτό με επιτυχία είναι σημαντικό να υπολογιστεί ένα σαφές πλαίσιο λειτουργίας σύμφωνα με διεθνή δοκιμασμένες προδιαγραφές. Επίσης απαραίτητο είναι να δοθεί στις μαίες αυτό που και από τα επαγγελματικά τους δικαίωματα ορίζεται σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !!
Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν κέντρα φυσικού τοκετού μέσα στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να λειτουργούν με μαιοκεντρική παρακολουθηση στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, με φυσική προσέγγιση, σαν να γεννάει η γυναίκα στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού της, αλλά έχοντας δίπλα της την δικλείδα ασφαλείας αν κάτι πάει αντίθετα στη φυσική εξέλιξη.
Να υπάρχει φροντίδα από μαία για μια επίτοκο, βάζοντας στο κέντρο της παρεχόμενης φροντίδας τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Για να συμβεί αυτό με επιτυχία είναι σημαντικό να υπολογιστεί ένα σαφές πλαίσιο λειτουργίας σύμφωνα με διεθνή δοκιμασμένες προδιαγραφές. Επίσης απαραίτητο είναι να δοθεί στις μαίες αυτό που και από τα επαγγελματικά τους δικαίωματα ορίζεται σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !!
Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν κέντρα φυσικού τοκετού μέσα στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να λειτουργούν με μαιοκεντρική παρακολουθηση στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, με φυσική προσέγγιση, σαν να γεννάει η γυναίκα στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού της, αλλά έχοντας δίπλα της την δικλείδα ασφαλείας αν κάτι πάει αντίθετα στη φυσική εξέλιξη.
Να υπάρχει φροντίδα από μαία για μια επίτοκο, βάζοντας στο κέντρο της παρεχόμενης φροντίδας τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Για να συμβεί αυτό με επιτυχία είναι σημαντικό να υπολογιστεί ένα σαφές πλαίσιο λειτουργίας σύμφωνα με διεθνή δοκιμασμένες προδιαγραφές. Επίσης απαραίτητο είναι να δοθεί στις μαίες αυτό που και από τα επαγγελματικά τους δικαίωματα ορίζεται σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !!
Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν κέντρα φυσικού τοκετού μέσα στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να λειτουργούν με μαιοκεντρική παρακολουθηση στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, με φυσική προσέγγιση, σαν να γεννάει η γυναίκα στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού της, αλλά έχοντας δίπλα της την δικλείδα ασφαλείας αν κάτι πάει αντίθετα στη φυσική εξέλιξη.
Να υπάρχει φροντίδα από μαία για μια επίτοκο, βάζοντας στο κέντρο της παρεχόμενης φροντίδας τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Για να συμβεί αυτό με επιτυχία είναι σημαντικό να υπολογιστεί ένα σαφές πλαίσιο λειτουργίας σύμφωνα με διεθνή δοκιμασμένες προδιαγραφές. Επίσης απαραίτητο είναι να δοθεί στις μαίες αυτό που και από τα επαγγελματικά τους δικαίωματα ορίζεται σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !!
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις
Ζητάμε
Α. Κέντρα ΦΥΣΙΚΟΥ τοκετού με λειτουργική και οργανωτική αυτονομία από μαίες και μαιευτές, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β.ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΙΕΣ: Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα ΦΥΣΙΚΟΥ τοκετού με λειτουργική και οργανωτική αυτονομία από μαίες και μαιευτές, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β.ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΙΕΣ: Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα ΦΥΣΙΚΟΥ τοκετού με λειτουργική και οργανωτική αυτονομία από μαίες και μαιευτές, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β.ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΙΕΣ: Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Επιτέλους να γίνει κάτι καλό στη χώρα μας!
Ζητάμε:
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε:
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν κέντρα φυσικού τοκετού μέσα στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να λειτουργούν με μαιοκεντρική παρακολούθηση στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, με φυσική προσέγγιση, σαν να γεννάει η γυναίκα στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού της, αλλά έχοντας δίπλα της την δικλείδα ασφαλείας αν κάτι πάει αντίθετα στη φυσική εξέλιξη.
Να υπάρχει φροντίδα από μαία για μια επίτοκο, βάζοντας στο κέντρο της παρεχόμενης φροντίδας τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Για να συμβεί αυτό με επιτυχία είναι σημαντικό να υπολογιστεί ένα σαφές πλαίσιο λειτουργίας σύμφωνα με διεθνή δοκιμασμένες προδιαγραφές. Επίσης απαραίτητο είναι να δοθεί στις μαίες αυτό που και από τα επαγγελματικά τους δικαίωματα ορίζεται σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !!
Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν κέντρα φυσικού τοκετού μέσα στα δημόσια αλλά και στα ιδιωτικά ιδρύματα της χώρας μας. Να λειτουργούν με μαιοκεντρική παρακολουθηση στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, με φυσική προσέγγιση, σαν να γεννάει η γυναίκα στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού της, αλλά έχοντας δίπλα της την δικλείδα ασφαλείας αν κάτι πάει αντίθετα στη φυσική εξέλιξη.
Να υπάρχει φροντίδα από μαία για μια επίτοκο, βάζοντας στο κέντρο της παρεχόμενης φροντίδας τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Για να συμβεί αυτό με επιτυχία είναι σημαντικό να υπολογιστεί ένα σαφές πλαίσιο λειτουργίας σύμφωνα με διεθνή δοκιμασμένες προδιαγραφές. Επίσης απαραίτητο είναι να δοθεί στις μαίες αυτό που και από τα επαγγελματικά τους δικαίωματα ορίζεται σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση !!
Δηλώνω 100% υπέρ στη δημιουργία αυτόνομων κέντρων τοκετού χωρις παρεμβάσεις με φυσιολογικό τοκετό και καθοδηγηση απο μαίες συνεχως, όπως και στη συνταγογράφηση απο μαίες οπου απαιτείται. Ναι Ναι Ναι!
Η φωνή μας να γίνει δύναμη και η γυναικες να πάρουν τη δύναμη τους πισω!
Ας μάθουμε επιτέλους οτι υπεύθυνη για την εγκυμοσύνη αλλά και τον τοκετό ειναι η Μαια και γενικα η μαιευτική ομάδα!
Ολες μπορούμε να γεννήσουμε κ να μην έχουμε τραυματικές εμπειρίες
Ειναι τραγικό να γεννάμε και να κρατάμε το πλασματάκι μας αγκαλιά και παρ´ολα αυτά να θελουμε να ξεχάσουμε κΑι να μην μπορούμε την ημέρα του τοκετού μας
Η Μαια ειναι υπεύθυνη για τη φροντίδα της μητέρας (της γυναίκας) αλλά κΑι του βρέφους!
Είμαι γυναίκα που έχω πραγματοποιήσει έναν φυσικό τοκετό σε ιδιωτικο νοσοκομείο. Κατά τον τοκετό μου υπέστη αχρειαστες προληπτικές εξετάσεις, κακοποιητικη συμπεριφορά από την αναισθησιολογο, αφύσικο-αβολο-στρεσογονο περιβάλλον που καθυστέρησε την εξέλιξη του τοκετού μου, παρέμβαση για την επίσπευση του τοκετού μου καθώς είχε μπλοκάρει από το στρες (σπάσιμο αμνιακού σάκου από τον ιατρό)
και προληπτική αντιμετώπιση εις βάρος της ελευθερίας κινήσεων μου χωρίς κανένα σημαδι-προμηνυνα επιπλοκής. Με το δικαίωμα που μου δίνει αυτή η εμπειρία επισημαίνω το τι χρειαζόμαστε ως Κέντρα Τοκετού:
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, διαχειριζόμενα από Μαιευτικό προσωπικό!!! Για να αποφευχθούν τα ιατρικά συμφέροντα!
Β. Φυσιολογικός τοκετός στις μέρες μας νοείται η έξοδος του νεογνού από τον κόλπο της γυναίκας ασχέτως των λεπτομερειών… Τα Κέντρα Τοκετού θα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από Κέντρα Φυσιολογικού Τοκετού!!!! Θα πρέπει να καλυφθεί ο όρος Φυσικός Τοκετός σε όλο του το φάσμα!!! Χωρίς
παρεμβασεις, με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη, με συμβουλευτική από εξειδικευμένο ψυχοθεραπευτικό προσωπικό για την σωστή λειτουργία του χώρου! Υπάρχουν εξαιρετικές μη κερδοσκοπικές μονάδες υποστήριξης εγκύων και λεχωνων που μπορούν να σας βοηθήσουν στο έργο σας!!!
Γ. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις! Δεν είναι δυνατόν φίλοι του εξωτερικού να μοιράζονται τις εμπειρίες τους μαζί μας και να νιώθουμε λες και η Ελλάδα ζει στον μεσαίωνα!
Δ. Η παρότρυνση των μαιών να αποκτήσουν εμπειρία από τοκετούς στο σπίτι. Είναι μια απολυτως νόμιμη διαδικασια η οποία θα εμπλουτίσει της γνώσεις του μαιευτικου προσωπικού και θα καταρρίψει μύθους βαθιά ριζωμένους στην ιατρικη-μαιευτικη κοινότητα.
Έχουμε ανάγκη να αφηνομαστε με αίσθημα ασφάλειας εμπιστοσύνης και ευγνωμοσύνης στα χέρια της ΜΑΙΑΣ μας και αυτό μπορεί να γίνει ΜΟΝΟΝ όταν εκείνη νιώθει ασφαλής μακριά από τους ιατρούς μαιευτήρες. Ενισχύστε την εμπειρία τους, δώστε τους ανεξαρτησία, καταρρίψτε τους ΜΥΘΟΥΣ!!!
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΕΓΚΎΟΥ ΚΑΙ ΛΕΧΏΝΑΣ!!!
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Με την μετατροπη της σχολης Μαιευτικης απο ΤΕ σε ΠΕ το υπουργειο εδειξε τις προθεσεις του για την αναβαθμιση των Μαιων στην βαθμιδα εκπαιδευσης.Ομως επιτακτικη αναγκη αποτελει και η επαναφορα του αντικειμενου εκπαιδευσης στην καθ ημερα πραξη των πτυχιουχων Μαιων -Μαιευτων ήτοι η παρακολουθηση των κυησεων και η εκτελεση φυσικου τοκετου οπως συμβαινει σε ολες τις ανεπτυγμενες χωρες. Η Μαιευση στην χωρα μας απο το 1970 εως σημερα ειναι αυστηρα ιατρικοποιημενη φθανοντας σε δυσθεωρητα ποσοστα επεμβατικων τοκετων με οτι αυτο συνεπαγεται οπως αυξημενα ποσοστα προωροτητας νεογνων και νοσηροτητας.Τονιζω την αμεση αναγκη κρατικων κεντρων παροχης Μαιευτικης φροντιδας ή εστω τμηματων εντος των κρατικων μαιευτηριων στελεχωμενων απο Μαιες – Μαιευτες με σκοπο και στοχο τον πλεον φυσικο αλλα ταυτοχρονα επιστημονικα ορθο τροπο μαιευσης. Η δυνατοτητα συνταγογραφησης επισης εξετασεων και σκευασματων αυτονομα απο την ειδικοτητα μας επιπροσθετα θα ισχυροποιουσε την ολοκληρωμενη παροχη των υπηρεσιων μας προς τον πληθυσμο. Μεγαλο οφελος θα απεδιδε στην μειωση του κοστους των τοκετων με συνεπακολουθα την αυξηση των γεννησεων τελειομηνων νεογνων
Με το άρθρο 36 επιχειρείται η θέσπιση κέντρων φυσικού τοκετού. Η θέσπιση αυτών των κέντρων σε συνδυασμό με την θέσπιση υπηρεσιών κατ’ οίκον μαιευτικής φροντίδας – «Μαίες στο σπίτι», αλλά και την ένταξη των ήδη λειτουργούντων Δικτύων μαιών/μαιευτών, καθιστά απόλυτα αναγκαίο να γίνει αποδεκτή η πάγια πρόταση των Συλλόγων μας για την θέσπιση εντός των Νοσοκομείων και με την τροποποίηση των οικείων οργανισμών, της Μαιευτικής Υπηρεσίας η οποία θα έχει την αρμοδιότητα να παρέχει αυτές τις νέες υπηρεσίες των άρθρων 36 και 37 αλλά και όσα επί χρόνια παρέχουν οι μαίες/μαιευτές στα νοσοκομεία σε συνδυασμό
Σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν. 4486/7-8-2017 «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις» προβλέπεται η συγκρότηση «Δικτύου Πρωτοβάθμιων Υπηρεσιών Υγείας Μαιών – Μαιευτών». Η καθιέρωση του εν λόγω Δικτύου έχει στόχο την ενίσχυση των παρεχόμενων υπηρεσιών στη ΠΦΥ, την εξωστρεφή δράση των δημόσιων δομών ΠΦΥ, την προσέγγιση των πληθυσμιακών ομάδων της Κοινότητας και την ενδυνάμωσή του παρεχόμενου έργου των ιατρών και των επαγγελματιών υγείας των ως άνω δομών με την διεπιστημονική συνεργασία τους. Τα Δίκτυα λειτουργούν εντός του ΕΣΥ συμπληρώνοντας και επικουρώντας το έργο των δομών του. Το παράδειγμα του Δικτύου Μαιών που λειτουργούσε στο στην Νοσηλευτική Μονάδα Αμαλιάδας κατέδειξε το σπουδαίο έργο που μπορεί να προσφέρουν οι μαίες κατ’ οίκον.
Αφήστε τις μαίες να μπορούν να συνταγογραφούν. Είναι επιτακτική ανάγκη! Υπάρχουν μαίες σε κέντρα υγείας στην επαρχία που δεν έχουν δικαίωμα να συνταγογραφούν και δεν υπάρχει καν γυναικολόγος και οι γυναίκες καθυστερούν. Τίθεται θέμα υγείας. Εκτός αυτού δώστε δύναμη στις μαίες της Ελλάδας όπως έχουν οι μαίες του εξωτερικού. Βοηθήστε να μειωθούν οι καισαρικές δίνοντας περισσότερη δύναμη στις μαίες της Ελλάδας. Είναι μια πληγή για την Ελλάδα τα ποσοστά στις καισαρικές αφού οι γιατροί έχουν σχεδόν εξ ολοκλήρου την επιμέλεια μιας εγκύου.
Με αυτό τον τρόπο εκτός των άλλων θα βοηθήσετε και στην υπογεννητικότητα της χώρας! Οι μαίες είναι απαραίτητες! Δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας!
Αφήστε τις μαίες να μπορούν να συνταγογραφούν. Είναι επιτακτική ανάγκη! Υπάρχουν μαίες σε κέντρα υγείας στην επαρχία που δεν έχουν δικαίωμα να συνταγογραφούν και δεν υπάρχει καν γυναικολόγος και οι γυναίκες καθυστερούν. Τίθεται θέμα υγείας. Εκτός αυτού δώστε δύναμη στις μαίες της Ελλάδας όπως έχουν οι μαίες του εξωτερικού. Βοηθήστε να μειωθούν οι καισαρικές δίνοντας περισσότερη δύναμη στις μαίες της Ελλάδας. Είναι μια πληγή για την Ελλάδα τα ποσοστά στις καισαρικές αφού οι γιατροί έχουν σχεδόν εξ ολοκλήρου την επιμέλεια μιας εγκύου.
Με αυτό τον τρόπο εκτός των άλλων θα βοηθήσετε και στην υπογεννητικότητα της χώρας! Οι μαίες είναι απαραίτητες! Δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας!
Ως μαία, γυναίκα αλλά και μητέρα πρέπει να επισημαίνω πως εξαρχής η δημιουργία κέντρων φυσικού τοκετού είναι κάτι που ορθά έπρεπε να γίνει και κινείται στην σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο για να είναι στην πράξη αποτελεσματικό και να προωθηθεί πράγματι ο φυσικός τοκετός πρέπει κατ’εμε να δοθεί το δικαίωμα ( και όχι η δυνατότητα) στις μαίες:
Α) Στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση
Β) Στην αποκλειστική παρακολούθηση κύησης σε ιδιωτικές κλινικές
Γ) Η Ρητή αναγνώριση της πολιτείας στη σημασία του επαγγέλματος μας και στην εξίσωση της με τους Γυναικολόγους / Μαιευτήρες.
Τέλος αν η χώρα μας θέλει να καθιερώσει κουλτούρα προώθησης φυσικού τοκετού τότε ο κάθε γυναικολόγος οφείλει :
Α) Να ενημερώνει εγγράφως τις μέλλουσες μητέρες για τις συνέπειες της καισαρικής τομής έναντι του φυσιολογικού τοκετού
Β) Να αναφέρει εγγράφως τους λόγους ( έκτακτους ή μη ) που τελικώς τον οδήγησαν στην λήψη απόφασης σχετικά με μια καισαρική σε έναν τοκετό
Εξ ορισμού ο τοκετός είναι ένα φυσιολογικό γεγονός, δεν συνιστά παθολογία και η έγκυος δεν θεωρείται ασθενής. Επομένως, η πραγματοποίηση του δεν επιβάλλεται να λαμβάνει χώρα σε νοσοκομειακές δομές, όπου παρέχεται θεραπεία και φροντίδα. Εξαίρεση αποτελούν τα περιστατικά κυήσεων υψηλού κινδύνου.
Τα κέντρα τοκετού, που στελεχώνονται αποκλειστικά από μαίες και μαιευτές, αποτελούν δομές όπου οι γυναίκες μπορούν να φέρουν τα παιδιά τους στον κόσμο με σεβασμό και ασφάλεια. Ο σεβασμός έγκειται στις απούσες ή ελαχιστοποιημένες αναίτιες ιατρικές παρεμβάσεις, που αποσκοπούν στην επιτάχυνση της εξέλιξης του τοκετού, καθώς επίσης και στην παρόχη δυνατότητας στη μητέρα για ενεργητικότερη συμμετοχή στην λήψη αποφάσεων για γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο σώμα της. Οι μαίες και οι μαιευτές είναι κατάλληλα καταρτισμένοι επαγγελματίες υγείας για την παρακολούθηση της επιτόκου, την εκτέλεση φυσιολογικού τοκετού και την φροντίδα της λεχωΐδας και του νεογνού της, εφόσον είναι χαμηλού κινδύνου, εξασφαλίζοντας έτσι την ασφάλεια.
Επιπροσθέτως, το σύστημα υγείας αποσυμφορείται, εξασφαλίζοντας την διαθεσιμότητα κλινών για παθολογικά περιστατικά που αδιαμφισβήτητα χρήζουν θεραπείας και φροντίδας.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις
To παρόν νομοθετικό σχέδιο θα μπορούσε να φέρει μία πραγματική αλλαγή στη μαιευτική πραγματικότητα της χώρας και να δώσει το δικαίωμα της πραγματικής επιλογής των γυναικών και εγκύων ατόμων όχι μόνο για το μέρος τοκετού αλλά και για το ποιόν θέλουν για κύριο επαγγελματία υγείας. Παρόλαυτά, το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου είναι γενικό και αόριστο που ελλοχεύει κινδύνους.
Αρχικά στόχος του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου θα έπρεπε να είναι η δημιουργία νομοθετικού πλαισίου για την προάσπιση και προώθηση της φυσιολογίας του τοκετού λόγω του αυξημένου ποσοστού των καισαρικών τομών και ιατρικών παρεμβάσεων. Θα ήταν χρήσιμο να οριστεί ο φυσικός τοκετός, και να είναι ξεκάθαρο το πώς θα επιτευχθεί και απο ποιόν επαγγελματία υγείας. Είναι ατυχής η χρήση της λέξης φυσικού τοκετού καθώς σύμφωνα με τον Dick-Read (2004) φυσικός ορίζεται ο τοκετός στον οποίο καμία φυσική, χημική ή ψυχολογική κατάσταση δεν είναι πιθανό να διαταράξει τη φυσιολογική σειρά των γεγονότων ή να διαταράξει τα φυσικά φαινόμενα του τοκετού.Απο την άλλη τι θα πεί φυσιολογικός τοκετός; Ο Walsh (2012) τονίζει ότι είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τι σημαίνει η φράση φυσιολογικός τοκετός και αυτό γιατί είναι συνυφασμένη με τον συνηθισμένο τοκετό. Ο συνηθισμένος τοκετός στην Ελλάδα είναι εντός του νοσοκομείου, και συνδέεται με ιατρικές παρεμβάσεις ή/και καισαρική τομή υπό την εποπτεία των μαιευτήρων – γυναικολόγων. Αν κοιτάξουμε τα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) για το έτος 2014 το μέσο όρο των φυσιολογικών τοκετών στη χώρα μας είναι 15.3% με τα ιδιωτικά μαιευτήρια να έχουν φυσιολογικούς τοκετούς σε ποσοστό 1.9% και 36.8% στα δημόσια μαιευτήρια. Τα στοιχεία αυτα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα καθώς οι τοκετοί με οποιαδήποτε ιατρική παρέμβαση όπως η εκτέλεση περινεοτομής στα ιδιωτικά μαιευτήρια συγκαταλέγεται στους “κολπικούς τοκετούς με χειρουργικές επεμβάσεις” και σύμφωνα με τον ΕΟΠΥΥ άγγιζε το 39.4% ενώ στα δημόσια νοσοκομεία ήταν 9.4% (Υπουργείο Υγείας 2017). Στόχος λοιπόν αυτού του νομοθετικού πλαισίου θα έπρεπε να είναι η προάσπιση και η προώθηση της φυσιολογίας της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας για καλύτερα περιγεννητικά αποτελέσματα παρέχοντας ολιστική φροντίδα μέσω των μαιών και μαιευτών. Σε αντίθεση η παρούσα πρόταση φέρει στην επιφάνεια του προβλήματος της αφάνεια ενός τόσο σημαντικού ρόλου, αυτού των μαιών/ευτών που γίνεται πολύ μευθοδευμένα στη χώρα μας εδώ και χρόνια.
Αναφορικά με το άρθρο 36 για την προαγωγή του φυσικού τοκετού δεν ορίζειται τί είναι το Κέντρο Φυσικού Τοκετού, ποιός θα είναι ο κύριος επαγγελματίας υγείας για την παροχή φροντίδας στις γυναίκες που το επιλέγουν. Θα ήταν χρήσιμο να υπήρχε μεγαλύτερη σαφήνεια με συγκεκριμένες ορολογίες και να περιγράφονται αναλυτικά τα πλαίσια και οι προδιαγραφες σχετικές με την λειτουργία των Κέντρων αυτών όπως ορίζονται από τη διεθνή βιβλιογραφία. Ένα κέντρο τοκετού (Birth Centre – BC ή Midwifery (- led) Unit – MLU) και όχι κέντρο φυσικού τοκετού όπως αναφέρετα ιτο παρών σχέδιο νόμου διευθύνεται από τη διευθύνουσα μαία και στελεχώνεται από μαίες και βοηθούς μητρότητας (Newbury et al., 2018). Οδηγίες για τη λειτουργία του Κέντρου Τοκετού, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων καταλληλότητας και των κλινικών πρωτοκόλλων, αναπτύσσονται σε συνεργασία μίας διεπιστημονικής ομάδας με επικεφαλή τη διευθύνουσα μαία (Newbury et al., 2018). Υπάρχουν δύο ειδών Κέντρα Τοκετού, τα ανεξάρτητα Κέντρα (Freestanding MLU) που είναι εκτός του νοσοκομείου, και τα κέντρο που είναι εντός του νοσοκομείου (Alongside MLU) που όμως είναι σε διαφορετικό χώρο από την Αίθουσα Τοκετών (Ιατρικοποιημένο μοντέλο φροντίδας ή Obstetric led Unit – OLU). Τα Κέντρα Τοκετού προάγουν το μαιοκεντρικό μοντέλο συνεχιζόμενης φροντίδας που παρέχει μαιευτική φροντίδα από την ίδια μαία ή ομάδα μαιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, της γέννησης και της λοχείας (ως την 6η εβδομάδα) με δυνατότητα παραπομπής σε άλλους επαγγελματίες υγείας, όποτε χρίζεται απαραίτητο (Sandall et al., 2016). Τα κέντρα τοκετού Προωθούν την ισότητα μεταξύ των γυναικών/ εγκύων ανθρώπων και των μαιών/μαιευτών τους, τη σωματική αυτονομία των εγκύων γυναικών και ανθρώπων που κυοφορούν, την συμμετοχή στην κοινή λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων.
Τα Κπέντρα Τοκετού λειτουργούν με δικά τους πρωτόκολλα για την παροχή της περιγεννητικής φροντίδας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα Κέντρα Τοεκτών δημιουργούν τα δικά τους πρωτόκολλα βασιζόμενοι στα εθνικά κλινικά πρωτόκολλα για την περιγεννητική φροντίδα για τις υγιείς γυναίκες και μωρά (NICE, 2017). Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες που έχουν Κέντρα Τοκετών, όπως στις Σκανδιναβικές χώρες, στην Ολλανδία, Γερμανία, Νέα Ζηλανδία, ΗΠΑ Καναδά και Αυστραλία. Σύμφωνα με τον NICE (2017) τόσο στις πρωτοτόκες χαμηλού κινδύνου όσο και στις πολυτόκες γυναίκες, ο προγραμματισμένος τοκετός στο κέντρο τοκετού (alongside ή freestanding) είναι ιδιαίτερα κατάλληλος, καθώς το ποσοστό των παρεμβάσεων είναι χαμηλότερο και το νεογνικά αποτέλεσμα δεν διαφέρουν σε σύγκριση με τους προγραμματισμένους τοκετούς στην Αίουσα Τοκετών. Το Δίκτυο Κέντρων Τοκετού (Midwifery Unit Network (ΜΘΝ), 2020) δημοσίευσε την 4η έκδοση των επίσημων προδιαγραφών για την ίδρυση, διοίκηση και σωστή λειτουργία των Κέντρων Τοκετού εντός της Ευρώπης, τα οποία είναι ήδη μεταφρασμένα και επικυρωμένα καθώς χρησιμοποιήθηκαν σε άλλες Ευρωπαικές χώρες για την ίδρυση κέντρων τοκετού. Αυτές οι χώρες είναι οι γειτονικές Ιταλία και Βουλγαρία, η Τσεχία και η Ισπανία, χώρες που έχουν αρκετά ιατρικοποιημένο μοντέλο μαιευτικής φροντίδας, όπως η Ελλάδα.
Το μαιοκεντρικό μοντέλο φροντίδας έχει πολλά πλεονεκτήματα για την γυναίκα και το νεογνό της. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι γυναίκες που επιλέγουν το Κέντρο Τοκετού και το μαιοκεντρικό μοντέλο φροντίδας έχουν λιγότερες παρεμβάσεις κατά τι διάρκεια του τοκετού τους (Scarf et al., 2018; Sandall et al., 2016). Επιπλέον μειώνει τα ποσοστά των καισαρικών τομών που σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στοιχεία ξεπερνάει το 50% των γεννήσεων. Επιπλέον, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία παρατηρούνται μεγαλύτερα ποσοστά ικανοποίησης από την εμπειρία του τοκετού τους και χαρακτήριζαν την φροντίδα τους πιο ολιστική (Bernitz et al., 2016; Hodnett et al., 2012; Iida et al., 2012; Overgaard et al., 2012). Οι Hitzert και συν (2016)τονίζουν πως οι γυναίκες που γέννησαν σε κέντρα τοκετού δήλωσαν καλύτερα ποσοστά ελέγχου και και συμμετοχή στη λήψη κοινών αποφάσεων κατά τη διάρκεια του τοκετού τους. Κάτι που βρήκαν και οι Overgaard και συν (2012). Το Κέντρο Τοκετού με το μαιοκεντρικό μοντέλο φροντίδας παρέχει στη γυναίκα ένα περιβάλλον που είναι πιο χαλαρό και ήρεμο σε σύγκριση με αυτό της ΑΤ στο οποίο νιώθουν ότι τις φροντίζουν και τις εκτιμούν περισσότερο και οτι έχουν καλύτερη υποστήριξή για την ομαλή εξέλιξη του τοκετό τους (McCourt et al., 2014; Rayment et al., 2019).
Εκτός απο τις γυναίκες που χρησιμοποιούν το Κέντρο τοκετού, πλεονεκτήματα παρουσιάζονται και στα νεογνά που γεννιούνται εκεί. Καθώς οι επιπλοκές και οι παρεμβάσεις είναι λιγότερες σε ένα Κέντρο Τοκετού, το περιβάλλον είναι πιο ήρεμο ευνοόντας όχι μόνο το δέσιμο μεταξύ της οικογένειας αλλά και την έναρξη της δέρμα με δέρμα επαφής μητέρας και νεογνού που έχουν καθοριστικό ρόλο τόσο στην έναρξη και εδραίωση του θηλασμου που έχει αρκετά πλεονεκτήματα για το νεογνό και τη μητέρα. Επιπλέον, ο τοκετός που προγραμματίζεται στο Κέντρο Τοκετού δεν παρουσιάζει σημαντικές διαφορές στα ανεπιθύμητα περιγεννητικά αποτελέσματα σε σύγκριση με τον προγραμματισμένο τοκετό στην Αίθουσα τοκετών ή την προγραμματισμένη καισαρική τομή (Scarf et al., 2018; Wiegerinck et al., 2015; Brocklehurst et al 2011). Επιπλέον, παρατηρούνται παρόμοια ποσοστά εισαγωγής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογνων (ΜΕΝΝ) ενώ σύμφωνα με τους Phillippi και συν (2018) για προγραμματισμένους τοκετούς στα Κέντρα Τοκετών παρατηρούνται μικρότερα ποσοστά μεταφοράς και εισαγωγών των νεογνών στη ΜΕΝΝ. Η Sandall και συν (2016) αναφέρουν πως παρατηρούνται μειωμένα ποσοστά πρόωρων τοκετών όταν χρησιμοποιείται το μαικεντρικό μοντέλο συνεχιζόμενης φροντίδας.
Το Υπουργείο Υγείας οφείλει και πρέπει να κάνει χρήση της διεθνούς και ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας για την προάσπιση και προώθηση της φυσιολογίας του τοκετού, ξεκινώντας με την αντιμετώπιση της κύησης σαν ένα φυσιολογικό γεγονός και ως αυτού την παρακολούθηση των χαμηλού κινδύνου κυήσεων από μαίες/ευτές. Σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Μαιών/ευτών (2017), η μαία aναγνωρίζεται ως υπεύθυνος επαγγελματίας υγείας που συνεργάζεται με τις γυναίκες για να παρέχει την απαραίτητη υποστήριξη, φροντίδα και συμβουλές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της περιόδου μετά τον τοκετό, για τη διενέργεια τοκετών με ευθύνη της μαίας και την παροχή φροντίδας στο νεογέννητο και το βρέφος. Η φροντίδα αυτή περιλαμβάνει προληπτικά μέτρα, την προώθηση της φυσιολογίας του τοκετού, την ανίχνευση επιπλοκών στη μητέρα και το έμβρυο ή/και νεογνό, την παραπομπή σε εξειδικευμένους ιατρούς (γυναικολόγους, νεογνολόγους, κ.α) για την απαραίτητη περίθαλψη ή άλλη κατάλληλη βοήθεια και τη λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης (CM, 2017). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (2019) σε συνεργασία με άλλους φορείς (όπως ICM, FIGO, IPA, UNFPA and UNICEF) τονίζουν πως για τη βελτίωση των περιγεννητικών αποτελεσμάτων των μητέρων και των νεογνών τους χρειάζεται ένα κατάλληλο περιβάλλον το οποίο εκτιμά και σέβεται τις/ους μαίες/ευτές και εκτιμά και σέβεται τις γυναίκες. Κάτι που δέν είναι εμφανές στην Ελλάδα καθώς αρχικά δεν υπάρχει η μαιευτική υπηρεσία, αλλα σα μαίες ο κλάδος υπάγεται είτε στην ιατρική είτε στη νοσηλευτική υπηρεσία με αποτέλεσμα την αυτόματη υποτίμηση του επαγγελματος και του κλάδου. Επιπρόσθετα, στερεί το δικαίωμα των μαιών στη συνταγογράφηση, με αποτέλεσμα μαίες που παρακολουθούν έγκθες γυναίκες δεν μπορούν νασυνταγογραφούν τις απαραίτητες εξετάσεις κατά την εγκυμοσύνη και τυχόν μητροσυσπαστικά φάρμακα κατά τον τοκετό, το οποίο είναι επικύνδινο και γι αυτό φταίει το Υπουργείο που τους στερεί το δικαίωμα αυτό ενώ είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα των μαιών/ευτών όπως περιγράφεται στα επαγγελματικά δικαιώματα των Μαιών/Μαιευτών (ΦΕΚ 159).
Είναι τουλάχιστον λυπηρό, εν έτη 2022 το εν λόγω σχέδιο νόμου να θέλει να προάγει τη φυσιολογία του τοκετού χωρίς την παρουσία και τη συνεισφορά των μαιών/ευτών για να μή «θηχτούν» συγκεκριμένοι κλάδοι. Υπάρχει πληθώρα ερευνών και βιβλιογραφιών για το σημαντικό ρόλο που έχουν οι μαίες/ευτές για τη βελτίωση των περιγεννητικών αποτελεσμάτων που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν δίδεται η απαραίτητη προσοχή από τους αρμόδιους φορείς. Σκοπός δεν θα έπρεπε να είναι να γίνουν Κέντρα τοκετών που θα δουλεύουν όπως οι ‘ηδη υπάρχουσες Αίθουσες τοκετών και να συνεχίζονται οι παρεμβάσεις, οι επιπλοκές και οι καισαρικες, αλλα στα χαρτιά να φαίνεται οτι υπάρχουν Κεντρα τοκετών.
Θα ήταν λοιπόν χρήσιμο το παρών νομοσχέδιο να μελετηθεί από επιστήμονες μαίες (καθώς δεν εργάζονται και δεν θα έπρεπε να εργάζονται στα Κέντρα Τοκετού ιατροί) με γνώση και κατάρτιση στην ίδρυση, λειτουργία και οργάνωση των Κέντρων Τοκετού για να γίνει ένα σχέδιο νόμου που να είναι πολύ συγκεκριμένο. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν Κέντρα Τοκετού, αυτό όμως δεν σημαίνει οτι το Υπουργείο Υγείας δεν μπορεί να αναζητήσει ειδήμονες – επιστήμονες μαίες (είτε ελληνίδες είτε άλλων εθνικοτήτων) από άλλες χώρες της Ευρώπης που υπάρχουν τέτοια κέντρα να συνεργαστούν με μαίες επιστήμονες από την Ελλάδα και να βγεί ένα άρτιο και ασφαλές σχέτικό σχέδιο για την λειτουργία των Κέντρων Τοκετού. Σκοπός θα έπρεπε να είναι να ιδρυθούν αρχικά κάποια Κέντρα τοκετού στη χώρα με βάσει τις διεθνείς προδιαγραφές που θα διασφαλίσουν την ασφαλή λειτουργία τους για θα βελτιώσουν τα περιγεννητικά αποτελέσματα των γυναικών και νεογνών στην Ελλάδα.
Κλείνοντας, είναι μια όμορφη σκέψη και κίνηση που θέλει προσεκτική μελέτη από τους κατάλληλους ανθρώπους.
Με εκτίμηση,
Βαρδαβάκη Ζωή
RM, PhDc, MSc, PGCertLTHE, BSc, FHEA
Senior Midwifery Lecturer
Department Allied Health Professions, Midwifery and Social Work (AHM)
School of Health and Social Work
University of Hertfordshire, UK
Σχετική βιβλιογραφία
Bernitz, S., Øian, P., Sandvik, L., & Blix, E. (2016). Evaluation of satisfaction with care in a midwifery unit and an obstetric unit: a randomized controlled trial of low-risk women. BMC pregnancy and childbirth, 16(1), 143. https://doi.org/10.1186/s12884-016-0932-x
Birthplace in England Collaborative Group, Brocklehurst, P., Hardy, P., Hollowell, J., Linsell, L., Macfarlane, A., McCourt, C., Marlow, N., Miller, A., Newburn, M., Petrou, S., Puddicombe, D., Redshaw, M., Rowe, R., Sandall, J., Silverton, L., & Stewart, M. (2011). Perinatal and maternal outcomes by planned place of birth for healthy women with low risk pregnancies: the Birthplace in England national prospective cohort study. BMJ (Clinical research ed.), 343, d7400. https://doi.org/10.1136/bmj.d7400
Dick-Read, G. (2004). Childbirth without fear: the principles and practice of natural childbirth (2. Pinter & Martin ed). Pinter & Martin.
Hitzert, M., Hermus, M. A. A., Scheerhagen, M., Boesveld, I. C., Wiegers, T. A., van den Akker-van Marle, M. E., van Dommelen, P., van der Pal-de Bruin, K. M., & de Graaf, J. P. (2016). Experiences of women who planned birth in a birth centre compared to alternative planned places of birth. Results of the Dutch Birth Centre Study. Midwifery, 40, 70–78. https://doi.org/10.1016/j.midw.2016.06.004
Hodnett, E. D., Downe, S., & Walsh, D. (2012). Alternative versus conventional institutional settings for birth. Cochrane Database of Systematic Reviews, 8. https://doi.org/10.1002/14651858.CD000012.pub4
ICM (2017). International Definition of the Midwife. Retrieved online: https://www.internationalmidwives.org/assets/files/definitions-files/2018/06/eng-definition_of_the_midwife-2017.pdf
Johnson, S., & Waite, B. (2016). Are patient satisfaction rates higher for birthing center births compared with hospital births?. Evidence-Based Practice, 19(10), 26. https://doi.org/10.1097/01.ebp.0000541541.44379.60
Iida, M., Horiuchi, S., & Porter, S. E. (2012). The relationship between women-centred care and women’s birth experiences: A comparison between birth centres, clinics, and hospitals in Japan. Midwifery, 28(4), 458–465. https://doi.org/10.1016/j.midw.2011.07.002
Lifestart, https://www.inspiration-healthcare.com/products/neonatal-intensive-care/resuscitation/lifestart (Πρόσβαση στις 10/06/2022)
McCourt, C., Rance, S., Rayment, J. and Sandall, J. (2011). Birthplace qualitative organisational case studies: how maternity care systems affect the provision of care in different settings. Birthplace in England research programme. Final report part 6. London: NIHR Service Delivery and Organisation programme.
McCourt, C., Rayment, J., Rance, S. and Sandall, J. (2014). An ethnographic organisational study of alongside midwifery units: a follow-on study from the Birthplace in England programme. Health Services and Delivery Research, 2(7).
Midwifery Unit Network (2020). Midwifery Unit Standards. Copyright City, University of London 2018 – 2019.Version 4. Retrieved online 2nd June 2022 from https://www.midwiferyunitnetwork.org/mu-standards
NICE Clinical Guideline CG190: Intrapartum care for healthy women and babies. (2014, updated 2017, re-approved 2021) Διαθέσιμο: http://www.nice.org.uk/guidance/cg190/resources/intrapartum-care-for-healthy-women-and-babies-pdf-35109866447557.
NICE Guideline NG4: Safe midwifery staffing for maternity settings. (2015), Retrieved Online 6th June 2022 from https://www.nice.org.uk/guidance/ng4
NMC. (2018). Code of Conduct Professional standards of practice and behaviour for nurses, midwives and nursing associates. Retrieved Online 30th May 2022 from https://www.nmc.org.uk/standards/code
Overgaard, C., Moller, A., Fenger-Gron, M., Knudsen, L. and Sandall, J., 2011. Freestanding midwifery unit versus obstetric unit: a matched cohort study of outcomes in low-risk women. BMJ Open, 1(2), pp.e000262-e000262.
Phillippi, J. C., Danhausen, K., Alliman, J., & Phillippi, R. D. (2018). Neonatal Outcomes in the Birth Center Setting: A Systematic Review. Journal of Midwifery & Women’s Health, 63(1), 68–89. https://doi.org/10.1111/jmwh.12701
Rayment, J., McCourt, C., Rance, S. and Sandall, J. (2015). What makes alongside midwifery-led units work? Lessons from a national research project. The Practising Midwife, 18(6).
Rayment, J., Rocca-Ihenacho, L., Newburn, M., Thaels, E., Batinelli, L., & Mcourt, C. (2020). The development of midwifery unit standards for Europe. Midwifery, 86, 102661. https://doi.org/10.1016/j.midw.2020.102661
RCOG (2007) Royal College of Anaesthetists, Royal College of Midwives, Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, Royal College of Paediatrics and Child Health: SAFER CHILDBIRTH: Minimum Standards for the Organisation and Delivery of Care in Labour
Rocca-Ihenacho, L., Newburn, M. and Byrom, S. (2017). The Midwifery Unit Network: creating a community of practice to enhance maternity services. The Practicing Midwife 20(6):24-27.
Sandall, J., Soltani, H., Gates, S., Shennan, A., & Devane, D. (2016). Midwife-led continuity models versus other models of care for childbearing women. The Cochrane database of systematic reviews, 4(4), CD004667. https://doi.org/10.1002/14651858.CD004667.pub5
Scarf, V. L., Rossiter, C., Vedam, S., Dahlen, H. G., Ellwood, D., Forster, D., Foureur, M. J., McLachlan, H., Oats, J., Sibbritt, D., Thornton, C., & Homer, C. S. E. (2018). Maternal and perinatal outcomes by planned place of birth among women with low-risk pregnancies in high-income countries: A systematic review and meta-analysis. Midwifery, 62, 240–255. https://doi.org/10.1016/j.midw.2018.03.024
Walsh, D., Spiby, H., Grigg, C. P., Dodwell, M., McCourt, C., Culley, L., Bishop, S., Wilkinson, J., Coleby, D., Pacanowski, L. and Thornton, J. (2018) Mapping midwifery and obstetric units in England. Midwifery, 56, pp.9-16.
Walsh, D. (2012). Evidence and skills for normal labour and birth: a guide for midwives (2nd ed.). Routledge.
Wiegerinck, M. M. J., van der Goes, B. Y., Ravelli, A. C. J., van der Post, J. a. M., Klinkert, J., Brandenbarg, J., Buist, F. C. D., Wouters, M. G. a. J., Tamminga, P., de Jonge, A., & Mol, B. W. (2015). Intrapartum and neonatal mortality in primary midwife-led and secondary obstetrician-led care in the Amsterdam region of the Netherlands: A retrospective cohort study. Midwifery, 31(12), 1168–1176. https://doi.org/10.1016/j.midw.2015.08.007
WHO (2018). Recommendations Intrapartum care for a positive childbirth experience. Retrieved online 27 October 2022 from http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/260178/9789241550215-eng.pdf;jsessionid=6EB678499A8BB05066EF203641A58C18?sequence=1
World Health Organization, Maternal and Newborn Health/Safe Motherhood, Division of Reproductive Health. Care in Normal Birth: A Practical Guide. WHO/FRH/MSM/96.24. Report of a technical working group. Geneva: WHO, 1997.
Ελληνική Στατιστική Αρχή (2021). Δελτίο τύπου: Στοιχεία Φυσικής Κίνησης Πληθυσμού: 2020. Διαθέσιμο: https://www.statistics.gr/documents/20181/20f115d5-b960-da2b-715f-8c72fc6edf16
Υπουργείο Υγείας (2017). Δελτίο τύπου: Απάντηση του υπουργού Υγείας Αν. Ξανθού στη Βουλή για τις καισαρικές τομές στην Ελλάδα – Το πόρισμα του ΠΟΥ. Διαθέσιμο: https://www.moh.gov.gr/articles/ministry/grafeio-typoy/pressreleases/4509-apanthsh-toy-ypoyrgoy-%20ygeias-an-ksanthoy-sth-boylh-to-porismatoy-poy-gia-tis-kaisarikes-tomes-sthn-ellada
Άρθρο 36:
Και πάλι, για να στηριχθεί ο φυσιολογικός τοκετός θα πρέπει να αποδυναμωθούν κίνητρα ή φόβοι που οδηγούν τους γιατρούς σε μη αναγκαίες καισαρικές τομές.
-φόβος της απώλειας του εμβρύου. Θα μπορούσε να γίνεται μαζί με το doppler κύησης μία εκτίμηση κινδύνου κύησης και κατάταξη της (υψηλού κινδύνου κτλ) πιο επίσημα, την οποία θα μπορούσε να την συνυπογράφει μαία και γιατρός ή κάποιος ειδικός(;) μαζί με το γιατρό. Ή κάτι άλλο
-ο φυσιολογικός τοκετός υποχρεωτικά να κοστολογείται το ίδιο με την καισαρική τομή ως αμοιβή γιατρού.
-το κόστος διαμονής σε μαιευτήριο να είναι υποχρεωτικά το ίδιο είτε για φυσιολογικό τοκετό είτε για καισαρική. Συγκεκριμένα αν ο ΦΤ θέλει 3 μέρες ανάρρωση ενώ η καισαρική θέλει 4 μέρες το κόστος και του ΦΤ και της ΚΤ να ισούται με 3 μέρες διαμονής στο νοσοκομείο.
Άρθρο 37
«με έμφαση σε εγκύους με επαπειλούμενη κύηση ή λεχωίδες μετά από
καισαρική τομή και σε νεογνά που εκδήλωσαν ίκτερο, την αποκατάσταση και σταθεροποίηση της υγείας τους μετά από νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ή Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, καθώς και την υποστήριξη του μητρικού θηλασμού και του οικογενειακού
προγραμματισμού.»
Όχι με «έμφαση». Θα πρέπει να γίνει υποχρεωτική η δωρεάν παρακολούθηση από μαία και στο μαιευτήριο μετά τον τοκετό αλλά και με κατ’ οίκον επίσκεψη (ορισμού τουλάχιστον 4-5 και παραπάνω υποχρεωτικών επισκέψεων το πρώτο 40ήμερο), ώστε να βοηθήσει τη μητέρα με την φροντίδα του νεογνού αλλά και να επιτύχει τον θηλασμό. Δεν είναι δουλειά των παιδιάτρων ούτε των γυναικολόγων αυτό.
Οι συγγενείς (μητέρες, πεθερές) που σπεύδουν δεν είναι καταρτισμένοι για να βοηθήσουν την ταλαιπωρημένη νέα μητέρα, παρεμβαίνουν με τελείως διαφορετικά βιώματα (εφαρμογή οδηγιών προ τριαντακονταετίας), και τις περισσότερες φορές δεν έχουν καν τις αντοχές. Μια μαία μπορεί να δώσει τις σωστές οδηγίες να εντοπίσει τυχόν δυσκολίες και να επέμβει στη φροντίδα του νεογνού, στο θηλασμό, αλλά και να παροτρύνει για ψυχολογική υποστήριξη όπου χρειάζεται.
Η κάθε μαία θα μπορούσε να «χρεώνεται» με συγκεκριμένο αριθμό λεχωίδων και να δίνονται κίνητρα (bonus;) αν καταφέρνει επιτυχώς να συμβάλει στην υιοθέτηση του αποκλειστικού θηλασμού σε Χ αριθμό μητέρων. (δεν θα επιχειρηματολογίσω για τα οφέλη του εδώ)
Δεν είναι φυσιολογικό σε ένα «οργανωμένο;» κράτος που πάσχει από υπογεννητικότητα, νέες μητέρες να ψάχνουν βοήθεια, απαντήσεις και υποστήριξη σε ομάδες στο facebook και όχι στο επίσημο σύστημα υγείας.
To παρόν νομοθετικό σχέδιο θα μπορούσε να φέρει μία πραγματική αλλαγή στη μαιευτική πραγματικότητα της χώρας και να δώσει το δικαίωμα της πραγματικής επιλογής των γυναικών και εγκύων ατόμων όχι μόνο για το μέρος τοκετού αλλά και για το ποιόν θέλουν για κύριο επαγγελματία υγείας. Παρόλαυτά, το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου είναι γενικό και αόριστο που ελλοχεύει κινδύνους.
Αρχικά στόχος του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου θα έπρεπε να είναι η δημιουργία νομοθετικού πλαισίου για την προάσπιση και προώθηση της φυσιολογίας του τοκετού λόγω του αυξημένου ποσοστού των καισαρικών τομών και ιατρικών παρεμβάσεων. Θα ήταν χρήσιμο να οριστεί ο φυσικός τοκετός, και να είναι ξεκάθαρο το πώς θα επιτευχθεί και απο ποιόν επαγγελματία υγείας. Είναι ατυχής η χρήση της λέξης φυσικού τοκετού καθώς σύμφωνα με τον Dick-Read (2004) φυσικός ορίζεται ο τοκετός στον οποίο καμία φυσική, χημική ή ψυχολογική κατάσταση δεν είναι πιθανό να διαταράξει τη φυσιολογική σειρά των γεγονότων ή να διαταράξει τα φυσικά φαινόμενα του τοκετού.Απο την άλλη τι θα πεί φυσιολογικός τοκετός; Ο Walsh (2012) τονίζει ότι είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τι σημαίνει η φράση φυσιολογικός τοκετός και αυτό γιατί είναι συνυφασμένη με τον συνηθισμένο τοκετό. Ο συνηθισμένος τοκετός στην Ελλάδα είναι εντός του νοσοκομείου, και συνδέεται με ιατρικές παρεμβάσεις ή/και καισαρική τομή υπό την εποπτεία των μαιευτήρων – γυναικολόγων. Αν κοιτάξουμε τα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) για το έτος 2014 το μέσο όρο των φυσιολογικών τοκετών στη χώρα μας είναι 15.3% με τα ιδιωτικά μαιευτήρια να έχουν φυσιολογικούς τοκετούς σε ποσοστό 1.9% και 36.8% στα δημόσια μαιευτήρια. Τα στοιχεία αυτα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα καθώς οι τοκετοί με οποιαδήποτε ιατρική παρέμβαση όπως η εκτέλεση περινεοτομής στα ιδιωτικά μαιευτήρια συγκαταλέγεται στους “κολπικούς τοκετούς με χειρουργικές επεμβάσεις” και σύμφωνα με τον ΕΟΠΥΥ άγγιζε το 39.4% ενώ στα δημόσια νοσοκομεία ήταν 9.4% (Υπουργείο Υγείας 2017). Στόχος λοιπόν αυτού του νομοθετικού πλαισίου θα έπρεπε να είναι η προάσπιση και η προώθηση της φυσιολογίας της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας για καλύτερα περιγεννητικά αποτελέσματα παρέχοντας ολιστική φροντίδα μέσω των μαιών και μαιευτών. Σε αντίθεση η παρούσα πρόταση φέρει στην επιφάνεια του προβλήματος της αφάνεια ενός τόσο σημαντικού ρόλου, αυτού των μαιών/ευτών που γίνεται πολύ μευθοδευμένα στη χώρα μας εδώ και χρόνια.
Αναφορικά με το άρθρο 36 για την προαγωγή του φυσικού τοκετού δεν ορίζειται τί είναι το Κέντρο Φυσικού Τοκετού, ποιός θα είναι ο κύριος επαγγελματίας υγείας για την παροχή φροντίδας στις γυναίκες που το επιλέγουν. Θα ήταν χρήσιμο να υπήρχε μεγαλύτερη σαφήνεια με συγκεκριμένες ορολογίες και να περιγράφονται αναλυτικά τα πλαίσια και οι προδιαγραφες σχετικές με την λειτουργία των Κέντρων αυτών όπως ορίζονται από τη διεθνή βιβλιογραφία. Ένα κέντρο τοκετού (Birth Centre – BC ή Midwifery (- led) Unit – MLU) και όχι κέντρο φυσικού τοκετού όπως αναφέρετα ιτο παρών σχέδιο νόμου διευθύνεται από τη διευθύνουσα μαία και στελεχώνεται από μαίες και βοηθούς μητρότητας (Newbury et al., 2018). Οδηγίες για τη λειτουργία του Κέντρου Τοκετού, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων καταλληλότητας και των κλινικών πρωτοκόλλων, αναπτύσσονται σε συνεργασία μίας διεπιστημονικής ομάδας με επικεφαλή τη διευθύνουσα μαία (Newbury et al., 2018). Υπάρχουν δύο ειδών Κέντρα Τοκετού, τα ανεξάρτητα Κέντρα (Freestanding MLU) που είναι εκτός του νοσοκομείου, και τα κέντρο που είναι εντός του νοσοκομείου (Alongside MLU) που όμως είναι σε διαφορετικό χώρο από την Αίθουσα Τοκετών (Ιατρικοποιημένο μοντέλο φροντίδας ή Obstetric led Unit – OLU). Τα Κέντρα Τοκετού προάγουν το μαιοκεντρικό μοντέλο συνεχιζόμενης φροντίδας που παρέχει μαιευτική φροντίδα από την ίδια μαία ή ομάδα μαιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, της γέννησης και της λοχείας (ως την 6η εβδομάδα) με δυνατότητα παραπομπής σε άλλους επαγγελματίες υγείας, όποτε χρίζεται απαραίτητο (Sandall et al., 2016). Τα κέντρα τοκετού Προωθούν την ισότητα μεταξύ των γυναικών/ εγκύων ανθρώπων και των μαιών/μαιευτών τους, τη σωματική αυτονομία των εγκύων γυναικών και ανθρώπων που κυοφορούν, την συμμετοχή στην κοινή λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων.
Τα Κπέντρα Τοκετού λειτουργούν με δικά τους πρωτόκολλα για την παροχή της περιγεννητικής φροντίδας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα Κέντρα Τοεκτών δημιουργούν τα δικά τους πρωτόκολλα βασιζόμενοι στα εθνικά κλινικά πρωτόκολλα για την περιγεννητική φροντίδα για τις υγιείς γυναίκες και μωρά (NICE, 2017). Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες που έχουν Κέντρα Τοκετών, όπως στις Σκανδιναβικές χώρες, στην Ολλανδία, Γερμανία, Νέα Ζηλανδία, ΗΠΑ Καναδά και Αυστραλία. Σύμφωνα με τον NICE (2017) τόσο στις πρωτοτόκες χαμηλού κινδύνου όσο και στις πολυτόκες γυναίκες, ο προγραμματισμένος τοκετός στο κέντρο τοκετού (alongside ή freestanding) είναι ιδιαίτερα κατάλληλος, καθώς το ποσοστό των παρεμβάσεων είναι χαμηλότερο και το νεογνικά αποτέλεσμα δεν διαφέρουν σε σύγκριση με τους προγραμματισμένους τοκετούς στην Αίουσα Τοκετών. Το Δίκτυο Κέντρων Τοκετού (Midwifery Unit Network (ΜΘΝ), 2020) δημοσίευσε την 4η έκδοση των επίσημων προδιαγραφών για την ίδρυση, διοίκηση και σωστή λειτουργία των Κέντρων Τοκετού εντός της Ευρώπης, τα οποία είναι ήδη μεταφρασμένα και επικυρωμένα καθώς χρησιμοποιήθηκαν σε άλλες Ευρωπαικές χώρες για την ίδρυση κέντρων τοκετού. Αυτές οι χώρες είναι οι γειτονικές Ιταλία και Βουλγαρία, η Τσεχία και η Ισπανία, χώρες που έχουν αρκετά ιατρικοποιημένο μοντέλο μαιευτικής φροντίδας, όπως η Ελλάδα.
Το μαιοκεντρικό μοντέλο φροντίδας έχει πολλά πλεονεκτήματα για την γυναίκα και το νεογνό της. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι γυναίκες που επιλέγουν το Κέντρο Τοκετού και το μαιοκεντρικό μοντέλο φροντίδας έχουν λιγότερες παρεμβάσεις κατά τι διάρκεια του τοκετού τους (Scarf et al., 2018; Sandall et al., 2016). Επιπλέον μειώνει τα ποσοστά των καισαρικών τομών που σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στοιχεία ξεπερνάει το 50% των γεννήσεων. Επιπλέον, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία παρατηρούνται μεγαλύτερα ποσοστά ικανοποίησης από την εμπειρία του τοκετού τους και χαρακτήριζαν την φροντίδα τους πιο ολιστική (Bernitz et al., 2016; Hodnett et al., 2012; Iida et al., 2012; Overgaard et al., 2012). Οι Hitzert και συν (2016)τονίζουν πως οι γυναίκες που γέννησαν σε κέντρα τοκετού δήλωσαν καλύτερα ποσοστά ελέγχου και και συμμετοχή στη λήψη κοινών αποφάσεων κατά τη διάρκεια του τοκετού τους. Κάτι που βρήκαν και οι Overgaard και συν (2012). Το Κέντρο Τοκετού με το μαιοκεντρικό μοντέλο φροντίδας παρέχει στη γυναίκα ένα περιβάλλον που είναι πιο χαλαρό και ήρεμο σε σύγκριση με αυτό της ΑΤ στο οποίο νιώθουν ότι τις φροντίζουν και τις εκτιμούν περισσότερο και οτι έχουν καλύτερη υποστήριξή για την ομαλή εξέλιξη του τοκετό τους (McCourt et al., 2014; Rayment et al., 2019).
Εκτός απο τις γυναίκες που χρησιμοποιούν το Κέντρο τοκετού, πλεονεκτήματα παρουσιάζονται και στα νεογνά που γεννιούνται εκεί. Καθώς οι επιπλοκές και οι παρεμβάσεις είναι λιγότερες σε ένα Κέντρο Τοκετού, το περιβάλλον είναι πιο ήρεμο ευνοόντας όχι μόνο το δέσιμο μεταξύ της οικογένειας αλλά και την έναρξη της δέρμα με δέρμα επαφής μητέρας και νεογνού που έχουν καθοριστικό ρόλο τόσο στην έναρξη και εδραίωση του θηλασμου που έχει αρκετά πλεονεκτήματα για το νεογνό και τη μητέρα. Επιπλέον, ο τοκετός που προγραμματίζεται στο Κέντρο Τοκετού δεν παρουσιάζει σημαντικές διαφορές στα ανεπιθύμητα περιγεννητικά αποτελέσματα σε σύγκριση με τον προγραμματισμένο τοκετό στην Αίθουσα τοκετών ή την προγραμματισμένη καισαρική τομή (Scarf et al., 2018; Wiegerinck et al., 2015; Brocklehurst et al 2011). Επιπλέον, παρατηρούνται παρόμοια ποσοστά εισαγωγής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογνων (ΜΕΝΝ) ενώ σύμφωνα με τους Phillippi και συν (2018) για προγραμματισμένους τοκετούς στα Κέντρα Τοκετών παρατηρούνται μικρότερα ποσοστά μεταφοράς και εισαγωγών των νεογνών στη ΜΕΝΝ. Η Sandall και συν (2016) αναφέρουν πως παρατηρούνται μειωμένα ποσοστά πρόωρων τοκετών όταν χρησιμοποιείται το μαικεντρικό μοντέλο συνεχιζόμενης φροντίδας.
Το Υπουργείο Υγείας οφείλει και πρέπει να κάνει χρήση της διεθνούς και ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας για την προάσπιση και προώθηση της φυσιολογίας του τοκετού, ξεκινώντας με την αντιμετώπιση της κύησης σαν ένα φυσιολογικό γεγονός και ως αυτού την παρακολούθηση των χαμηλού κινδύνου κυήσεων από μαίες/ευτές. Σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Μαιών/ευτών (2017), η μαία aναγνωρίζεται ως υπεύθυνος επαγγελματίας υγείας που συνεργάζεται με τις γυναίκες για να παρέχει την απαραίτητη υποστήριξη, φροντίδα και συμβουλές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της περιόδου μετά τον τοκετό, για τη διενέργεια τοκετών με ευθύνη της μαίας και την παροχή φροντίδας στο νεογέννητο και το βρέφος. Η φροντίδα αυτή περιλαμβάνει προληπτικά μέτρα, την προώθηση της φυσιολογίας του τοκετού, την ανίχνευση επιπλοκών στη μητέρα και το έμβρυο ή/και νεογνό, την παραπομπή σε εξειδικευμένους ιατρούς (γυναικολόγους, νεογνολόγους, κ.α) για την απαραίτητη περίθαλψη ή άλλη κατάλληλη βοήθεια και τη λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης (CM, 2017). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (2019) σε συνεργασία με άλλους φορείς (όπως ICM, FIGO, IPA, UNFPA and UNICEF) τονίζουν πως για τη βελτίωση των περιγεννητικών αποτελεσμάτων των μητέρων και των νεογνών τους χρειάζεται ένα κατάλληλο περιβάλλον το οποίο εκτιμά και σέβεται τις/ους μαίες/ευτές και εκτιμά και σέβεται τις γυναίκες. Κάτι που δέν είναι εμφανές στην Ελλάδα καθώς αρχικά δεν υπάρχει η μαιευτική υπηρεσία, αλλα σα μαίες ο κλάδος υπάγεται είτε στην ιατρική είτε στη νοσηλευτική υπηρεσία με αποτέλεσμα την αυτόματη υποτίμηση του επαγγελματος και του κλάδου. Επιπρόσθετα, στερεί το δικαίωμα των μαιών στη συνταγογράφηση, με αποτέλεσμα μαίες που παρακολουθούν έγκθες γυναίκες δεν μπορούν νασυνταγογραφούν τις απαραίτητες εξετάσεις κατά την εγκυμοσύνη και τυχόν μητροσυσπαστικά φάρμακα κατά τον τοκετό, το οποίο είναι επικύνδινο και γι αυτό φταίει το Υπουργείο που τους στερεί το δικαίωμα αυτό ενώ είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα των μαιών/ευτών όπως περιγράφεται στα επαγγελματικά δικαιώματα των Μαιών/Μαιευτών (ΦΕΚ 159).
Είναι τουλάχιστον λυπηρό, εν έτη 2022, το εν λόγω σχέδιο νόμου να θέλει να προάγει τη φυσιολογία του τοκετού χωρίς την παρουσία και τη συνεισφορά των μαιών/ευτών για να μή «θηχτούν» συγκεκριμένοι κλάδοι. Υπάρχει πληθώρα ερευνών και βιβλιογραφιών για το σημαντικό ρόλο που έχουν οι μαίες/ευτές για τη βελτίωση των περιγεννητικών αποτελεσμάτων που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν δίδεται η απαραίτητη προσοχή από τους αρμόδιους φορείς. Σκοπός δεν θα έπρεπε να είναι να γίνουν Κέντρα τοκετών που θα δουλεύουν όπως οι ήδη υπάρχουσες Αίθουσες τοκετών και να συνεχίζονται οι παρεμβάσεις, ο εκφοβισμός, η μαιευτική βία και οι καισαρικες, και στα χαρτιά να φαίνεται οτι υπάρχουν Κεντρα τοκετών, άρα και επιλογές.
Θα ήταν χρήσιμο το παρών νομοσχέδιο να ακυρωθεί και να μελετηθεί εκ νέου από επιστήμονες μαίες (καθώς δεν εργάζονται και δεν θα έπρεπε να εργάζονται στα Κέντρα Τοκετού ιατροί) με γνώση και κατάρτιση στην ίδρυση, λειτουργία και οργάνωση των Κέντρων Τοκετού για να γίνει ένα νέο σχέδιο νόμου που να είναι πολύ συγκεκριμένο. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν Κέντρα Τοκετού, αυτό όμως δεν σημαίνει οτι το Υπουργείο Υγείας δεν μπορεί να αναζητήσει ειδήμονες – επιστήμονες μαίες από άλλες χώρες της Ευρώπης (ακόμα και απο άλλες εθνικότητες) που υπάρχουν τέτοια κέντρα να συνεργαστούν με μαίες επιστήμονες από την Ελλάδα και να βγεί ένα άρτιο και ασφαλές σχέτικό σχέδιο για την λειτουργία των Κέντρων Τοκετού. Σκοπός θα έπρεπε να είναι να ιδρυθούν αρχικά κάποια Κέντρα τοκετού στη χώρα με βάσει τις διεθνείς προδιαγραφές που θα διασφαλίσουν την ασφαλή λειτουργία τους για θα βελτιώσουν τα περιγεννητικά αποτελέσματα των γυναικών και νεογνών στην Ελλάδα.
Είναι μια όμορφη σκέψη που θέλει όμως προσεκτική μελέτη από τους κατάλληλους ανθρώπους.
Με εκτίμηση,
Βαρδαβάκη Ζωή
RM, PhDc, MSc, PGCertLTHE, BSc, FHEA
Senior Midwifery Lecturer
Department Allied Health Professions, Midwifery and Social Work (AHM)
School of Health and Social Work
University of Hertfordshire, UK
Σχετική βιβλιογραφία
Bernitz, S., Øian, P., Sandvik, L., & Blix, E. (2016). Evaluation of satisfaction with care in a midwifery unit and an obstetric unit: a randomized controlled trial of low-risk women. BMC pregnancy and childbirth, 16(1), 143. https://doi.org/10.1186/s12884-016-0932-x
Birthplace in England Collaborative Group, Brocklehurst, P., Hardy, P., Hollowell, J., Linsell, L., Macfarlane, A., McCourt, C., Marlow, N., Miller, A., Newburn, M., Petrou, S., Puddicombe, D., Redshaw, M., Rowe, R., Sandall, J., Silverton, L., & Stewart, M. (2011). Perinatal and maternal outcomes by planned place of birth for healthy women with low risk pregnancies: the Birthplace in England national prospective cohort study. BMJ (Clinical research ed.), 343, d7400. https://doi.org/10.1136/bmj.d7400
Dick-Read, G. (2004). Childbirth without fear: the principles and practice of natural childbirth (2. Pinter & Martin ed). Pinter & Martin.
Hitzert, M., Hermus, M. A. A., Scheerhagen, M., Boesveld, I. C., Wiegers, T. A., van den Akker-van Marle, M. E., van Dommelen, P., van der Pal-de Bruin, K. M., & de Graaf, J. P. (2016). Experiences of women who planned birth in a birth centre compared to alternative planned places of birth. Results of the Dutch Birth Centre Study. Midwifery, 40, 70–78. https://doi.org/10.1016/j.midw.2016.06.004
Hodnett, E. D., Downe, S., & Walsh, D. (2012). Alternative versus conventional institutional settings for birth. Cochrane Database of Systematic Reviews, 8. https://doi.org/10.1002/14651858.CD000012.pub4
ICM (2017). International Definition of the Midwife. Retrieved online: https://www.internationalmidwives.org/assets/files/definitions-files/2018/06/eng-definition_of_the_midwife-2017.pdf
Johnson, S., & Waite, B. (2016). Are patient satisfaction rates higher for birthing center births compared with hospital births?. Evidence-Based Practice, 19(10), 26. https://doi.org/10.1097/01.ebp.0000541541.44379.60
Iida, M., Horiuchi, S., & Porter, S. E. (2012). The relationship between women-centred care and women’s birth experiences: A comparison between birth centres, clinics, and hospitals in Japan. Midwifery, 28(4), 458–465. https://doi.org/10.1016/j.midw.2011.07.002
Lifestart, https://www.inspiration-healthcare.com/products/neonatal-intensive-care/resuscitation/lifestart (Πρόσβαση στις 10/06/2022)
McCourt, C., Rance, S., Rayment, J. and Sandall, J. (2011). Birthplace qualitative organisational case studies: how maternity care systems affect the provision of care in different settings. Birthplace in England research programme. Final report part 6. London: NIHR Service Delivery and Organisation programme.
McCourt, C., Rayment, J., Rance, S. and Sandall, J. (2014). An ethnographic organisational study of alongside midwifery units: a follow-on study from the Birthplace in England programme. Health Services and Delivery Research, 2(7).
Midwifery Unit Network (2020). Midwifery Unit Standards. Copyright City, University of London 2018 – 2019.Version 4. Retrieved online 2nd June 2022 from https://www.midwiferyunitnetwork.org/mu-standards
NICE Clinical Guideline CG190: Intrapartum care for healthy women and babies. (2014, updated 2017, re-approved 2021) Διαθέσιμο: http://www.nice.org.uk/guidance/cg190/resources/intrapartum-care-for-healthy-women-and-babies-pdf-35109866447557.
NICE Guideline NG4: Safe midwifery staffing for maternity settings. (2015), Retrieved Online 6th June 2022 from https://www.nice.org.uk/guidance/ng4
NMC. (2018). Code of Conduct Professional standards of practice and behaviour for nurses, midwives and nursing associates. Retrieved Online 30th May 2022 from https://www.nmc.org.uk/standards/code
Overgaard, C., Moller, A., Fenger-Gron, M., Knudsen, L. and Sandall, J., 2011. Freestanding midwifery unit versus obstetric unit: a matched cohort study of outcomes in low-risk women. BMJ Open, 1(2), pp.e000262-e000262.
Phillippi, J. C., Danhausen, K., Alliman, J., & Phillippi, R. D. (2018). Neonatal Outcomes in the Birth Center Setting: A Systematic Review. Journal of Midwifery & Women’s Health, 63(1), 68–89. https://doi.org/10.1111/jmwh.12701
Rayment, J., McCourt, C., Rance, S. and Sandall, J. (2015). What makes alongside midwifery-led units work? Lessons from a national research project. The Practising Midwife, 18(6).
Rayment, J., Rocca-Ihenacho, L., Newburn, M., Thaels, E., Batinelli, L., & Mcourt, C. (2020). The development of midwifery unit standards for Europe. Midwifery, 86, 102661. https://doi.org/10.1016/j.midw.2020.102661
RCOG (2007) Royal College of Anaesthetists, Royal College of Midwives, Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, Royal College of Paediatrics and Child Health: SAFER CHILDBIRTH: Minimum Standards for the Organisation and Delivery of Care in Labour
Rocca-Ihenacho, L., Newburn, M. and Byrom, S. (2017). The Midwifery Unit Network: creating a community of practice to enhance maternity services. The Practicing Midwife 20(6):24-27.
Sandall, J., Soltani, H., Gates, S., Shennan, A., & Devane, D. (2016). Midwife-led continuity models versus other models of care for childbearing women. The Cochrane database of systematic reviews, 4(4), CD004667. https://doi.org/10.1002/14651858.CD004667.pub5
Scarf, V. L., Rossiter, C., Vedam, S., Dahlen, H. G., Ellwood, D., Forster, D., Foureur, M. J., McLachlan, H., Oats, J., Sibbritt, D., Thornton, C., & Homer, C. S. E. (2018). Maternal and perinatal outcomes by planned place of birth among women with low-risk pregnancies in high-income countries: A systematic review and meta-analysis. Midwifery, 62, 240–255. https://doi.org/10.1016/j.midw.2018.03.024
Walsh, D., Spiby, H., Grigg, C. P., Dodwell, M., McCourt, C., Culley, L., Bishop, S., Wilkinson, J., Coleby, D., Pacanowski, L. and Thornton, J. (2018) Mapping midwifery and obstetric units in England. Midwifery, 56, pp.9-16.
Walsh, D. (2012). Evidence and skills for normal labour and birth: a guide for midwives (2nd ed.). Routledge.
Wiegerinck, M. M. J., van der Goes, B. Y., Ravelli, A. C. J., van der Post, J. a. M., Klinkert, J., Brandenbarg, J., Buist, F. C. D., Wouters, M. G. a. J., Tamminga, P., de Jonge, A., & Mol, B. W. (2015). Intrapartum and neonatal mortality in primary midwife-led and secondary obstetrician-led care in the Amsterdam region of the Netherlands: A retrospective cohort study. Midwifery, 31(12), 1168–1176. https://doi.org/10.1016/j.midw.2015.08.007
WHO (2018). Recommendations Intrapartum care for a positive childbirth experience. Retrieved online 27 October 2022 from http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/260178/9789241550215-eng.pdf;jsessionid=6EB678499A8BB05066EF203641A58C18?sequence=1
World Health Organization, Maternal and Newborn Health/Safe Motherhood, Division of Reproductive Health. Care in Normal Birth: A Practical Guide. WHO/FRH/MSM/96.24. Report of a technical working group. Geneva: WHO, 1997.
Ελληνική Στατιστική Αρχή (2021). Δελτίο τύπου: Στοιχεία Φυσικής Κίνησης Πληθυσμού: 2020. Διαθέσιμο: https://www.statistics.gr/documents/20181/20f115d5-b960-da2b-715f-8c72fc6edf16
Υπουργείο Υγείας (2017). Δελτίο τύπου: Απάντηση του υπουργού Υγείας Αν. Ξανθού στη Βουλή για τις καισαρικές τομές στην Ελλάδα – Το πόρισμα του ΠΟΥ. Διαθέσιμο: https://www.moh.gov.gr/articles/ministry/grafeio-typoy/pressreleases/4509-apanthsh-toy-ypoyrgoy-%20ygeias-an-ksanthoy-sth-boylh-to-porismatoy-poy-gia-tis-kaisarikes-tomes-sthn-ellada
Κέντρα τοκετού όπου η μαία θα είναι αυτόνομη και θα ασκεί το λειτούργημά της με ανθρωποκεντρική διάθεση και όχι ιατροκεντρική. Ο φυσικός τοκετός ανήκει στις μαίες και θα πρέπει να υποστηριχθούν όπως και για το δικαίωμα συνταγογράφησης. Τα κέντρα τοκετού θα πρέπει να στελεχώνονται από μαίες που ασχολούνται για έτη με το ελεύθερο επάγγελμα και γνωρίζουν τη διαδικασία του τοκετού σε εξωνοσοκομειακά περιβάλλοντα.
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Οι μαίες είναι πλήρως καταρτισμενες γύρω απο την περιγεννητικη φροντίδα και τον τοκετό, είναι καιρός να αλλάξουν τα πράγματα στην Ελλαδα για την προαγωγή του φυσικού τοκετού.Ειναι αναγκαία:
Α.Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Είναι καιρός να αλλάξουν τα πράγματα στην Ελλαδα
Α.Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις
Ζητάμε
*Κέντρα τοκετού αυτόνομα όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννησουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβάσεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη
*Η πολιτεία να ενισχύσει/στήριξή την σχεση της γυναίκας με την μαία δίνοντας της την δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης
*Την θεσμοθέτηση Κέντρων τοκετόυ με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς οδηγίες.
Αυτό είναι που λείπει από τη χώρα μας.
Σεβασμός απέναντι στην γυναίκα που γεννάει από τις μαίες που θα την παρακολουθούν σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης κι της λοχείας.
Η μαία να κάνει όλα όσα πρέπει χωρίς να εμποδίζεται από τον γιατρό κι να την οδηγεί σε παρεμβάσεις χωρίς επείγον ιατρικό λόγο οδηγώντας την έγκυο σε καισαρική τομή κάτι που είναι αυξημένο κατά πολύ στη χώρα μας.
Να προάγουν οι μαίες τον φυσιολογικό τοκετό κι να σταματήσει η καραμέλα από τους περισσότερους γυναικολόγους «αν κάνεις φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική θα έχεις ρήξη της μήτρας»
Σεβασμος στις επιθυμίες της γυναίκας που γεννάει που μονο μια μαια μπορει να βοηθήσει
Κι να σταματήσει η εμπορευματοποίηση των κλινικών κι των νοσοκομείων που μας αντιμετωπίζει ως ασθενείς.
Δεν είμαστε ασθενείς ,φέρνουμε στο κόσμο μια ζωή κι απαιτούμε σεβασμο υποστήριξη κι όχι να οδηγηθούμε σε μια ακόμη καισαρική τομή χωρίς να υπάρχει σοβαρός ιατρικός λογος
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες
μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς
παρεμβάσεις και με συνεχόμενη μαιευτική
υποστήριξη εως και την περίοδο λοχείας
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση
της γυναίκας με τη μαία, δίνοντας της τη
δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση
τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς
ρυθμίσεις.
Σε μια πρώτη ανάγνωση, θεωρεί κανείς πως το άρθρο κινείται στη σωστή κατεύθυνση για εναρμόνιση με τις διεθνείς πρακτικές για φυσικό τοκετό. Στην πράξη όμως πρόκειται για μια έμμεση παραδοχή από το ίδιο το κράτος ότι στις μαιευτικες κλινικές των νοσοκομείων και των ιδιωτικών κλινικών κάθε άλλο παρά φυσικοί τοκετοί γίνονται οπότε υπάρχει ανάγκη ίδρυσης κέντρων φυσικού τοκετού. Το κράτος λοιπόν γνωρίζει ότι οι τοκετοί στη χώρα μας είναι παρεμβατικοι και ενώ θα μπορούσε να θεσπίσει πρωτόκολλα και διαδικασίες που θα δεσμεύουν τους ιατρούς μαιευτηρες γυναικολόγους και θα τους υποχρεώνουν να τεκμηριώσουν τις παρεμβάσεις που διενεργούν στους τοκετούς, αντ αυτού νομοθετεί προκειμένου να ιδρυθούν κέντρα φυσικού τοκετού στα νοσοκομεία. Μα έτσι κι αλλιώς ο φυσικός τοκετος δε θα έπρεπε να συμβαίνει στα νοσοκομεία και στα μαιευτήρια της χώρας; Δηλαδή, έχει γίνει τόσο σύνηθες ο τοκετός να είναι παρεμβατικός που χρειάζεται να νομοθετησουμε για να γίνει φυσικός; Εάν δεν υπάρξουν διαδικασίες που θα δεσμεύουν τους γιατρούς από το να πράττουν ως θεοί η ημίθεοι δυστυχώς αυτά τα κέντρα θα λειτουργήσουν ακριβώς όπως λειτουργούσαν έως σήμερα τα μαιευτήρια. Και εξηγούμε: Ενημερώνει ο μαιευτήρας την επιτόκο για τους λόγους που απαιτείται η παρέμβαση; Η ενημέρωση βασίζεται σε τεκμηριωμένη βιβλιογραφία; Η ενημέρωση περιλαμβάνει αναφορά στις παρενέργειες και τους κινδύνους που υπάρχουν από την παρέμβαση σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία; Συναινεί ενυπόγραφως η επιτόκος στην διενέργεια της παρέμβασης; Εάν νομοθετησετε για μια τέτοια εγγραφή διαδικασία τότε είναι σίγουρο πως πολλοί μαιευτηρες θα το ξανασκεφτοντουσαν να βάλουν για αναίτια καισαρική η πρόκληση τοκετού γυναίκες τον δεκαπενταύγουστο, τα Χριστούγεννα κτλ κτλ.
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις
Ζητάμε κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Ζητάμε η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Ζητάμε τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις
Ο ρόλος της μαίας είναι σημαντικός και η υποστήριξή της καθοριστικής σημασίας.
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Να δημιουργηθουν κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Να καταδειχθει οποιαδηποτε μορφη μαιευτικη βιας λανμβανει χωρα σε νοσοκομεια και κλινικες, προκειμενου οι γυναικες να αφηνονται να γεννουν ελευθερα οπως το σωμα τους γνωριζει.
Η Πολιτεία να ενισχύσει και να στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης απο αυτή!Να γινει η θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Επιτέλους οι γυναίκες στην Ελλάδα να έχουν την επιλογή ενός ασφαλούς και μη ιατρικοποιημένου τοκετού ώστε να μπορούν να φέρουν τα παιδιά τους στον κόσμο με σεβασμό και αγάπη. Και ώστε η εμπειρία του τοκετού να δένει και όχι να τραυματίζει την οικογένεια.
Σεβασμός και στήριξη στις μαίες και στις βοηθούς μητρότητας (Doulas) που έρχονται από μακριά στα σπίτια μας ώστε να μπορέσουμε να γεννήσουμε όπως επιθυμούμε και όπως μας αξίζει.
Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να προχωρήσει στο θέμα της μαιευτικής φροντίδας. Χρειαζόμαστε επειγόντως κέντρα τοκετού σύμφωνα με τα πρότυπα των άλλων χωρών για να μπορούν οι γυναίκες να γεννούν με ασφάλεια σε ένα περιβάλλον σαν το σπίτι τους και με όλα τα απαραίτητα εφόδια. Να έχουν επιτέλους οι ανεξάρτητες μαίες δικαίωμα στην συνταγογράφηση. Να δημιουργηθεί νομικό πλαίσιο για τη μαιευτική σύμφωνα με τα παγκόσμια πρότυπα όλων των ανεπτυγμένων χωρών. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι μαίες είναι επιστήμονες με εξειδικευμένες γνώσεις στην μαιευτική και είναι ανεπίτρεπτο να παραγκωνίζονται από το υγειονομικό σύστημα και τους γυναικολόγους.
Διεκδικούμε:
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.
Ζητάμε
Α. Κέντρα τοκετού, αυτόνομα, όπου οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν φυσιολογικά χωρίς παρεμβασεις και με συνεχόμενη μαιευτική υποστήριξη.
Β. Η Πολιτεία να ενισχύσει / στηρίξει την σχέση της γυναικας με τη μαία, δίνοντας της τη δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Γ. Τη θεσμοθέτηση Κέντρων Τοκετού με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και όχι με ασαφείς ρυθμίσεις.