Σύλλογος Εργαζομένων Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών
Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ.

ΑΡΘΡΟ 36 – Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΛΥΣΗ
________________________
Ο Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ. θεωρεί αναγκαία την παράταση των συμβάσεων που προβλέπεται στο άρθρο 36, καθώς αποτρέπει ένα άμεσο στελεχιακό και επιχειρησιακό κενό σε υπηρεσίες οι οποίες οφείλουν να είναι σε θέση να ανταποκριθούν οποιαδήποτε στιγμή σε σεισμό, πυρκαγιά, πλημμύρα ή άλλο καταστροφικό συμβάν.

Η παράταση, όμως, μέχρι μία ακόμη προκαθορισμένη ημερομηνία δεν αντιμετωπίζει το βασικό πρόβλημα.

Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο μέχρι πότε θα παραταθούν οι υφιστάμενες συμβάσεις, αλλά με ποιο ανθρώπινο δυναμικό θα λειτουργήσει σε σταθερή βάση ο νέος μηχανισμός αποκατάστασης που θεσπίζει το ίδιο το νομοσχέδιο.

Οι υπηρεσίες αποκατάστασης στηρίζονται επί σειρά ετών σε προσωπικό Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου, σημαντικό μέρος του οποίου έχει αποκτήσει εξειδικευμένη τεχνική, διοικητική και επιχειρησιακή εμπειρία μέσα από τη διαχείριση πραγματικών φυσικών καταστροφών.

Αυτοψίες και επανέλεγχοι, καταγραφή και αξιολόγηση ζημιών, επεξεργασία φακέλων στεγαστικής αρωγής, έκδοση διοικητικών πράξεων, εκτός έδρας αποστολές και άμεση εξυπηρέτηση πληγέντων δεν αποτελούν γενική διοικητική προϋπηρεσία. Συνιστούν ειδική εμπειρία άμεσα συνδεδεμένη με την επιχειρησιακή ικανότητα του μηχανισμού.

Η εμπειρία αυτή δεν αποτελεί μόνο προσόν των εργαζομένων.

Αποτελεί λειτουργικό κεφάλαιο της ίδιας της Πολιτείας.

Για τον λόγο αυτό δεν είναι συνεπές να θεσπίζεται με το παρόν σχέδιο νόμου ένα νέο, μόνιμο και περισσότερο απαιτητικό πλαίσιο αποκατάστασης και η απάντηση στο ζήτημα της στελέχωσής του να εξαντλείται σε μία ακόμη ημερομηνιακή παράταση.
Η 31η Οκτωβρίου 2027 μπορεί να αποτρέψει προσωρινά τη λήξη των συμβάσεων. Δεν απαντά όμως στα ουσιώδη ερωτήματα:
• πότε θα ολοκληρωθεί ο νέος Οργανισμός,
• πόσες οργανικές θέσεις θα προβλεφθούν,
• με ποια κατανομή κλάδων, ειδικοτήτων και γεωγραφικής παρουσίας,
• πότε θα πραγματοποιηθεί η διαδικασία στελέχωσης,
• πώς θα αξιοποιηθεί ουσιαστικά η ειδική εμπειρία που έχει ήδη αποκτηθεί,
• και πώς θα διασφαλιστεί ότι δεν θα δημιουργηθεί κενό μεταξύ της λήξης των συμβάσεων και της πραγματικής ανάληψης υπηρεσίας στο νέο καθεστώς.

Ένας μηχανισμός αντιμετώπισης των συνεπειών φυσικών καταστροφών δεν μπορεί να εξαρτά την επιχειρησιακή του συνέχεια από το εάν μία διοικητική διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί πριν ή μετά από μία ημερολογιακή ημερομηνία.

Ο Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ. προτείνει μετάβαση από την παράταση στη σταθερή στελέχωση
_______________________________________
Για τον λόγο αυτό ο Σύλλογος δεν περιορίζεται σε αίτημα νέας παράτασης.
Καταθέτει ολοκληρωμένη πρόταση αντικατάστασης και συμπλήρωσης του άρθρου 36, η οποία συγκροτεί έναν ενιαίο και δεσμευτικό μεταβατικό μηχανισμό σταθερής στελέχωσης, με τέσσερις διαδοχικές εγγυήσεις:

1. Αδιάλειπτη εργασιακή και επιχειρησιακή συνέχεια
Οι συμβάσεις του υπηρετούντος προσωπικού της Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής συνεχίζονται αυτοδικαίως και χωρίς διακοπή μέχρι την ολοκλήρωση της ειδικής διαδικασίας στελέχωσης και, κατά περίπτωση, μέχρι την πραγματική ανάληψη καθηκόντων ή την ολοκλήρωση της προβλεπόμενης μεταβατικής κατάταξης.
Με τον τρόπο αυτό η διάρκεια της μεταβατικής προστασίας συνδέεται όχι με μία τυχαία ημερομηνία αλλά με ένα πραγματικό και ελέγξιμο γεγονός: την ολοκλήρωση της μετάβασης στο νέο καθεστώς στελέχωσης.

2. Οργανικές θέσεις σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες
Προτείνεται η σύσταση οργανικών θέσεων τακτικού προσωπικού, μόνιμου ή με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου, ανά εκπαιδευτική κατηγορία, κλάδο ή ειδικότητα και γεωγραφική κατανομή.
Ο συνολικός αριθμός τους πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος με το ενεργό προσωπικό που καλύπτεται από τη συγκεκριμένη μεταβατική ρύθμιση και η κατανομή τους να στηρίζεται στις πραγματικές ανάγκες των κεντρικών και περιφερειακών μονάδων.
Η στελέχωση δεν μπορεί να προηγείται του προσδιορισμού των πραγματικών αναγκών ούτε ο νέος Οργανισμός να καταλήξει σε αριθμό θέσεων μικρότερο από εκείνον που απαιτείται για τη λειτουργία του ίδιου του μηχανισμού.

3. Ειδική διαδικασία ΑΣΕΠ με ουσιαστική και καθοριστική αξιοποίηση της συναφούς εμπειρίας
Η πλήρωση των θέσεων προτείνεται να πραγματοποιηθεί μέσω ειδικής διαδικασίας ΑΣΕΠ, με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπό τον πλήρη έλεγχό του.
Κρίσιμο στοιχείο της πρότασης είναι ότι η πραγματική και συναφής εμπειρία που έχει αποκτηθεί στο συγκεκριμένο αντικείμενο δεν πρέπει απλώς να «λαμβάνεται υπόψη».
Πρέπει να μοριοδοτείται ειδικά, αυξημένα και κατά τρόπο καθοριστικό για την τελική κατάταξη.
Η συμμετοχή σε πραγματικά καταστροφικά συμβάντα, σε αυτοψίες και επανελέγχους, στην επεξεργασία φακέλων στεγαστικής αρωγής, στην έκδοση διοικητικών πράξεων, στις υπηρεσιακές αποστολές και στην εξυπηρέτηση πληγέντων αποτελεί αντικειμενικό προσόν άμεσα συνδεδεμένο με την ετοιμότητα και την αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας.
Δεν πρόκειται για προνομιακή μεταχείριση άσχετη με τις ανάγκες του Δημοσίου.
Πρόκειται για αξιοποίηση γνώσης και εμπειρίας που το ίδιο το Δημόσιο έχει αποκτήσει μέσω του προσωπικού του και την οποία χρειάζεται για να συνεχίσει να λειτουργεί.

4. Τελική μεταβατική εγγύηση ώστε να μη χαθεί η συσσωρευμένη τεχνογνωσία
Μία διαδικασία επιλογής, ακόμη και με αυξημένη μοριοδότηση της εμπειρίας, δεν εγγυάται από μόνη της ότι δεν θα υπάρξει απώλεια ήδη εκπαιδευμένου προσωπικού λόγω διαφορών κλάδου, ειδικότητας, γεωγραφικής κατανομής ή τελικής σειράς κατάταξης.
Για τον λόγο αυτό προτείνεται, για όσους από το προσωπικό που καλύπτεται από τη ρύθμιση συμμετάσχουν νομίμως στην ειδική διαδικασία αλλά δεν καταλάβουν οργανική θέση, η σύσταση ισάριθμων προσωποπαγών θέσεων Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου, αντίστοιχης κατηγορίας, κλάδου ή ειδικότητας.
Η κατάταξη στις θέσεις αυτές προβλέπεται ως τελικό στάδιο της ίδιας ειδικής μεταβατικής διαδικασίας, με προκαθορισμένες αντικειμενικές προϋποθέσεις και έλεγχο του ΑΣΕΠ.
Δεν προτείνεται, συνεπώς, αυτοδίκαιη μετατροπή των υφιστάμενων συμβάσεων.
Προτείνεται μία οργανωμένη διαδικασία στελέχωσης, με αντικειμενικά κριτήρια και έλεγχο ΑΣΕΠ, η οποία ταυτόχρονα περιλαμβάνει την αναγκαία μεταβατική εγγύηση ώστε η Πολιτεία να μη χάσει κρίσιμη εμπειρία και θεσμική μνήμη κατά την αλλαγή του συστήματος.

Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αντί νέας αόριστης αναμονής
______________________________________________
Η πρόταση του Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ. δεν μεταφέρει απλώς το πρόβλημα στο μέλλον.
Προβλέπει:
• καθορισμό και κατανομή των αναγκαίων οργανικών θέσεων εντός τριών μηνών,
• έκδοση ειδικής προκήρυξης ΑΣΕΠ εντός έξι μηνών,
• ολοκλήρωση του διορισμού ή της μεταβατικής κατάταξης μέσα σε συγκεκριμένη προθεσμία μετά τα οριστικά αποτελέσματα,
• και συνέχιση των συμβάσεων μέχρι την πραγματική ολοκλήρωση της διαδικασίας, χωρίς εργασιακό, μισθολογικό, ασφαλιστικό ή υπηρεσιακό κενό.
Με άλλα λόγια:
η παράταση μετατρέπεται από περίοδο αναμονής σε περίοδο υποχρεωτικής ολοκλήρωσης της οργανωτικής και στελεχιακής μετάβασης.

Η πρόταση αυτή αφορά την ειδική περίπτωση του προσωπικού της Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης και δεν περιορίζει ούτε υποκαθιστά τις διεκδικήσεις των λοιπών κατηγοριών προσωπικού. Ο Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ. θα ενθαρρύνει και θα στηρίξει την επεξεργασία ανάλογης πρόβλεψης, με τις αναγκαίες προσαρμογές, ώστε να υπηρετηθεί η ευρύτερη ανάγκη σταθερής στελέχωσης του συνόλου του μηχανισμού.

Το άρθρο 36 πρέπει να λύσει το πρόβλημα και όχι να το μεταθέσει

Η συζήτηση για το προσωπικό δεν είναι αποσπασμένη από το αντικείμενο του νομοσχεδίου.
Αντιθέτως, βρίσκεται στον πυρήνα του.
Το νέο πλαίσιο μπορεί να είναι "ψηφιακότερο", ταχύτερο και διοικητικά απλούστερο. Για να λειτουργήσει όμως χρειάζεται υπηρεσίες με πραγματική τεχνική, διοικητική και επιχειρησιακή ικανότητα.
Και αυτές οι υπηρεσίες χρειάζονται ανθρώπους.
Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν οι υφιστάμενες συμβάσεις θα παραταθούν για ακόμη ένα χρονικό διάστημα.
Είναι εάν, όταν εκδηλωθεί η επόμενη μεγάλη φυσική καταστροφή, η χώρα θα διαθέτει τον έμπειρο και στελεχωμένο δημόσιο μηχανισμό που απαιτείται για να ανταποκριθεί.

Ο Σ.Ε.Α.Ε.Φ.Κ. προτείνει το άρθρο 36 να αποτελέσει το σημείο πραγματικής μετάβασης:
από τις διαδοχικές παρατάσεις σε δεσμευμένο σχέδιο σταθερής στελέχωσης,
από την αβεβαιότητα σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα,
από τη γενική αναφορά στην εμπειρία στην ουσιαστική αξιοποίησή της,
και από τον κίνδυνο επιχειρησιακού κενού στη θεσμικά διασφαλισμένη συνέχεια του μηχανισμού.
Η σταθερή στελέχωση του μηχανισμού αποκατάστασης δεν αποτελεί συντεχνιακό αίτημα. Αποτελεί όρο προστασίας των πληγέντων, διοικητικής συνέχειας και κρατικής ετοιμότητας.

Στοιχεία ΣΕΑΕΦΚ:
Πρόεδρος
Γιώργος Τσιρώνης
Γενικός Γραμματέας
Προκόπης Φωτεινόπουλος

SITE https://seaefk.gr/

Πλήρης αντικατάσταση του άρθρου 36 με ειδικό μεταβατικό μηχανισμό που διασφαλίζει αδιάλειπτη παράταση των συμβάσεων, σύσταση οργανικών θέσεων, ειδική διαδικασία ΑΣΕΠ με αυξημένη μοριοδότηση της συναφούς εμπειρία για αμφότερες τις ΓΓ. Στόχος είναι να διασφαλιστούν ταυτόχρονα η εργασιακή συνέχεια και η επιχειρησιακή επάρκεια της υπηρεσίας.

Προτείνεται η θεσμοθέτηση ειδικής διαδικασίας πλήρωσης των οργανικών θέσεων και για τις δύο Γενικές Γραμματείες του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, μέσω προκηρύξεων του Α.Σ.Ε.Π. και με πλήρη τήρηση των συνταγματικών αρχών της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της ισότητας και της αντικειμενικής επιλογής. Στο πλαίσιο αυτό, η πραγματική, αποδεδειγμένη και απολύτως συναφής εμπειρία που έχει αποκτηθεί στην Πολιτική Προστασία, στην αποκατάσταση φυσικών καταστροφών και στην κρατική αρωγή να προβλέπεται, με ειδική νομοθετική ρύθμιση, ως ειδική εμπειρία με αυξημένη μοριοδότηση, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο του Α.Σ.Ε.Π. και τις πάγιες αρχές κατάταξης. Η μοριοδότηση να αφορά αντικειμενικά και επαληθεύσιμα στοιχεία, όπως η διάρκεια υπηρεσίας, η συνάφεια καθηκόντων, η συμμετοχή σε αυτοψίες, επανελέγχους, διαχείριση φακέλων, διοικητικές πράξεις, επιχειρησιακές αποστολές και εξυπηρέτηση πληγέντων, χωρίς να μετατρέπεται η διαδικασία σε αυτόματο διορισμό των υπηρετούντων. Κατά τη διαδικασία αυτή του ΑΣΕΠ θα πρέπει να υπάρξει η αναγκαία πρόβλεψη για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, πέρα του ήδη υπηρετούντος στις δύο ΓΓ, ικανού να καλύψει τις σημερινές ανάγκες του ΥΚΚΠΠ και των ΟΤΑ.

Η παράταση των συμβάσεων των εργαζόμενων ΙΔΟΧ του υπουργείου αποτελεί αναμφισβήτητα αναγκαία επιλογή της ηγεσίας του Υπουργείο εφόσον αποτελούν τον κορμό του και χωρίς αυτούς δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει.
Οι συμβασιούχοι ΙΔΟΧ (μηχανικοί, γεωτεχνικοί, διοικητικοί, οικονομολόγοι κ.ά.) καλύπτουν κρίσιμα κενά στις Γενικές Γραμματείες Πολιτικής Προστασίας και Αποκατάστασης Φυσικών Καταστροφών.
Επομένως, η παράταση των συμβάσεων εξασφαλίζει την λειτουργικότητα του αλλά όχι τους ίδιους τους εργαζόμενούς τους οποίους κρατάει ομήρους σε ένα εργασιακό καθεστώς συνεχόμενων παρατάσεων.

Η παράταση των συμβάσεων του προσωπικού ΙΔΟΧ του Υπουργείου είναι αναγκαία, καθώς την δεδομένη χρονική στιγμή δεν υφίσταται οργανόγραμμα και δεν είναι ακόμη γνωστό πότε θα εκδοθεί, ενώ η υπηρεσία βρίσκεται ακόμη σε κανονική λειτουργία χάρη στην εργασία των υπαλλήλων ΙΔΟΧ, λόγω του μικρού αριθμού μονίμων και ΙΔΑΧ υπαλλήλων (καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για αρκετά έτη πριν την σύσταση του Υπουργείου).
Τα Στελέχη Πολιτικής Προστασίας που βρίσκονται σε εργασιακή ομηρία σύμβασης ορισμένου χρόνου είναι πλέον των 200 υπάλληλοι, ενώ συνολικά οι υπάλληλοι ΙΔΟΧ του Υπουργείου (Πολιτική Προστασία και Αποκατάσταση επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών - Κρατική Αρωγή) είναι περί τους 600.
Εισάγεται ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για τη Στεγαστική Αρωγή, ενώ το αρμόδιο Υπουργείο στερείται ακόμη εγκεκριμένου Οργανισμού. Μία ακόμα παράταση των συμβάσεων έως τον Οκτώβριο του 2027 δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα.
Οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης είναι πλέον μόνιμες, ενώ η ένταση των φυσικών φαινομένων αναμένεται να βαίνει αυξανόμενη συν τω χρόνω.
Δεν μπορεί ένας τόσο κρίσιμος κρατικός μηχανισμός να λειτουργεί με προσωρινό προσωπικό. Το προσωπικό ΙΔΟΧ του Υπουργείου καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες, έχοντας αποκτήσει τεράστια εμπειρία στο πεδίο της πολιτική προστασίας, των αυτοψιών και της κρατικής αρωγής.
Το γεγονός αυτό έχει αναγνωριστεί τόσο δικαστικά (στην περίπτωση των Στελεχών Πολιτικής Προστασίας, υπάλληλοι ΙΔΟΧ ΓΓΠΠ), όσο και με διαρκείς δηλώσεις και παραδοχές της υπηρεσίας.
Επιπλέον, η συνεχής ανανέωση των συμβάσεων για τόσα συναπτά έτη αποτελεί αναγνώριση στην πράξη ότι το συγκεκριμένο προσωπικό είναι απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία της Πολιτικής Προστασίας και της Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών / Κρατικής Αρωγής.
Στο θεσμικό πλαίσιο για την Πολιτική Προστασία («Ενεργή Μάχη») έχει θεσμοθετεί και επίσημα η διάθεση και του προσωπικού ΙΔΟΧ (όπως και άλλων υπαλλήλων πχ. μονίμων και ΙΔΑΧ) σε ΟΤΑ—γεγονός που αποτελεί παραδοχή έστω και στα χαρτιά τη δομική αναγκαιότητά του.
Στην πράξη, οι εργαζόμενοι αυτοί καλύπτουν σχεδόν εδώ και 6 χρόνια καίριους τομείς πρόληψης, διαχείρισης κρίσεων και σχεδόν 8 χρόνια τους τομείς αποκατάστασης καταστροφών, διαμορφώνοντας μια εξειδικευμένη τεχνογνωσία που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία των περιφερειακών δομών ανά την Επικράτεια.
Επιπλέον, τα Στελέχη Πολιτικής Προστασίας έχουν ανταποκριθεί αποτελεσματικά και με κοινωνική συνείδηση και ευαισθησία σε πλήθος περιπτώσεων κρίσεων (COVID-19, πυρκαγιές, πλημμύρες κά) και έχουν συμβάλει αποφασιστικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, αλλά και στον σχεδιασμό, την πρόληψη και την στελέχωση των υπηρεσιών της ΓΓΠΠ, της Πυροσβεστικής και των Τμημάτων και Διευθύνσεων Πολιτικής Προστασίας των ΟΤΑ. Ωστόσο, οι διαδοχικές παρατάσεις δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμη λύση ούτε να διαιωνίζουν την εργασιακή αβεβαιότητα ανθρώπων που επί σειρά ετών αποτελούν έναν κρίσιμο τομέα του Δημοσίου.
Το κράτος έχει επενδύσει στο προσωπικό των Στελεχών Πολιτικής Προστασίας (που είναι στο σύνολό τους ΙΔΟΧ), με την εκπαίδευσή του, ώστε να είναι σε θέση να διαχειρίζεται αποτελεσματικά κρίσεις. Το καθεστώς ΙΔΟΧ εγκλωβίζει όλους τους υπαλλήλους που υπάγονται σε αυτό σε μια ιδιότυπη επαγγελματική ακινησία: τους στερεί κάθε προοπτική βαθμολογικής και υπηρεσιακής εξέλιξης, καθηλώνει τις πρωτοβουλίες τους και τιμωρεί την αφοσίωσή τους με διοικητική αβεβαιότητα. Δεν μπορούν να ενταχθούν σε μόνιμες θέσεις μέσω ΑΣΕΠ, παρότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου σε κρίσιμους τομείς. Παράλληλα, αντιμετωπίζουν ψυχολογικό και οικονομικό στρες λόγω της συνεχούς αβεβαιότητας για το μέλλον της απασχόλησής τους, παρά την πολύτιμη προσφορά τους σε συνθήκες κρίσης, παρά το ότι διαθέτουν τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα, ψυχική υγεία και συγκροτημένη προσωπικότητα. Η παρούσα κατάσταση δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων (δεν έχουν πρόσβαση σε πλήρη εργασιακά δικαιώματα (όπως μονιμότητα, πλήρη προστασία από απόλυση, ίση μεταχείριση σε θέματα εξέλιξης, επιμόρφωσης)), αλλά και διοικητικά προβλήματα (πχ. αδυναμία εύρεσης Προϊσταμένων σε αρκετά Τμήματα ή Διευθύνσεις, καθώς οι υπάλληλοι ΙΔΟΧ δεν γίνεται να αναλάβουν αυτά τα καθήκοντα και οι μόνιμοι υπάλληλοι δεν επαρκούν, αλλά και διαρροή προσωπικού για άλλες εργασιακές προοπτικές, λόγω της υφιστάμενης εργασιακής αβεβαιότητας του υπάρχοντος καθεστώτος εργασίας, με την συνακόλουθη δημιουργία υπηρεσιακών κενών, την απώλεια σημαντικής εμπειρίας και τεχνογνωσίας). Το προσωπικό αυτό, παρά τα υψηλά τυπικά προσόντα που διαθέτει, παραμένει στην υπηρεσία με διαδοχικές παρατάσεις που δεν μεταφράζονται σε μονιμότητα ή σε ουσιαστική εργασιακή ασφάλεια. Επίσης, αν και δεν είναι το ενδεδειγμένο κριτήριο για καθορισμό του καθεστώτος εργασίας του προσωπικού μίας υπηρεσίας, είναι ακριβότερο να διατηρούμε τις ΙΔΟΧ συμβάσεις από ότι να τακτοποιήσουμε τις οργανικές θέσεις, σταθεροποιώντας το μηχανισμό.

Για τους λόγους αυτούς, παράλληλα με την αναγκαία παράταση, θα πρέπει να προβλεφθεί στο άρθρο 36:

> Οριστική και μόνιμη θεσμική λύση με αξιοποίηση της πολυετούς ειδικής εμπειρίας του προσωπικού και αποκατάσταση του ορθού χαρακτηρισμού της σχέσης εργασίας σε ΙΔΑΧ (σύμφωνα και με δικαστική απόφαση, η σύμβαση που είχε χαρακτηριστεί καταχρηστικά ως ορισμένου χρόνου αντιστοιχούσε σε καθήκοντα αορίστου χρόνου)

> Άμεση τροποποίηση του Άρθρου 36 με σαφή μετατροπή των συμβάσεων του συνόλου των υπαλλήλων ΙΔΟΧ σε ΙΔΑΧ. Έτσι, η αποδεδειγμένη προσφορά στο πεδίο γίνεται οργανική, ισότιμη και μόνιμη θωράκιση του κρατικού μηχανισμού για την κάλυψη των αναγκών του λαού.
(Οι υπάλληλοι ΙΔΟΧ υπηρετούν σχεδόν 6 χρόνια ως στελέχη πολιτικής προστασίας και αντίστοιχα οι υπάλληλοι στην αποκατάσταση/κρατική αρωγή υπηρετούν 8 χρόνια)

> Ρητή συνεκτίμηση και μοριοδότηση της ειδικής προϋπηρεσίας/εξειδίκευσης του υπηρετούντος προσωπικού στις μελλοντικές διαδικασίες στελέχωσης με μόνιμο προσωπικό (μοριοδότηση σε διαγωνισμούς ΑΣΕΠ και προτεραιότητα σε προσλήψεις), με διαφάνεια, συνέχεια και επαγγελματική προοπτική.

> Διασφάλιση συνέχειας: να προβλεφθεί ότι το προσωπικό που υπηρετεί στην Υπηρεσία παραμένει και μετά τη στελέχωση με μόνιμο προσωπικό, ώστε να μην προκύψει λειτουργικό κενό στη μεταβατική περίοδο. Η ρύθμιση να είναι συμπληρωματική και να μην προδικάζει τη μελλοντική μορφή στελέχωσης ούτε να θίγει δικαιώματα/αιτήματα των συμβασιούχων.

> Ίση μεταχείριση προσωπικού ΙΔΟΧ με τους μόνιμους υπαλλήλους σε επιμόρφωση, άδειες, επαγγελματική εξέλιξη και λοιπά εργασιακά δικαιώματα.

Η Πολιτική Προστασία, η Κρατική Αρωγή και η Αποκατάσταση Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών χρειάζονται σταθερό, έμπειρο και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Η εργασιακή ασφάλεια των υπαλλήλων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιοσύνης απέναντι στους εργαζομένους, αλλά και προϋπόθεση για αποτελεσματική κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.

Φανή Τσιτούρα,
Αντιπρόεδρος Απερχόμενου ΔΣ ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Π.

Η παράταση ισχύος των συμβάσεων του προσωπικού ΙΔΟΧ έως τις 31 Οκτωβρίου 2027 αναδεικνύει ξεκάθαρα πόσο αναγκαία είναι η παρουσία του για την κάλυψη κρίσιμων και διαρκών αναγκών της Πολιτικής Προστασίας και, κατ’ επέκταση, για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών.

Ωστόσο, η πολυετής προσφορά αυτού του προσωπικού δεν μπορεί να συνοδεύεται από διαρκή εργασιακή αβεβαιότητα. Άνθρωποι με υψηλά τυπικά προσόντα, πολύτιμη εμπειρία και εξειδικευμένη εκπαίδευση παραμένουν επί σχεδόν έξι χρόνια σε καθεστώς διαδοχικών παρατάσεων, χωρίς ουσιαστική εργασιακή ασφάλεια και χωρίς αντίστοιχη αναγνώριση της προσφοράς τους.

Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται το Άρθρο 36 να τροποποιηθεί ώστε να δοθεί οριστική λύση στην εργασιακή τους ομηρία, με τη δημιουργία και κάλυψη οργανικών μόνιμων θέσεων για το προσωπικό που επί σειρά ετών καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες της Πολιτικής Προστασίας. Η εμπειρία, η εκπαίδευση και η αποδεδειγμένη προσφορά τους δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως προσωρινή ανάγκη, όταν η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει έμπρακτα ότι η παρουσία τους είναι απαραίτητη.

Το κράτος έχει επενδύσει στην εκπαίδευση και την κατάρτιση αυτού του προσωπικού. Είναι ώρα να επενδύσει και στην εργασιακή του ασφάλεια, αξιοποιώντας ανθρώπους που έχουν αποδείξει στην πράξη την ετοιμότητα, την υπευθυνότητα και την αποτελεσματικότητά τους σε κάθε κρίσιμη στιγμή. Γιατί η Πολιτική Προστασία χρειάζεται ανθρώπους έμπειρους, καταρτισμένους και διαθέσιμους να υπηρετούν με συνέπεια την κοινωνία — όχι εργαζόμενους σε διαρκή αναμονή για το αν θα συνεχίσουν να εργάζονται.