Από τη δημιουργία του ΥΚΚΠΠ και τις δηλώσεις της κυβέρνησης,από τον ΠΘ μέχρι τους υπουργούς κ τους γενικούς γραμματείς ήταν ξεκάθαρο οτι το υπουργείο πρέπει να στελεχωθεί με μόνιμο προσωπικό. Μετά από πάρα πολλές παρατασεις του προσωπικού εδώ κ 6 συνεχόμενα χρόνια είναι επιτέλους ώρα η κυβέρνηση μέσω του άρθρου 36 να δώσει οριστική λύση σε αυτό το πρόβλημα.

Η κλιματική μεταβλητότητα καθώς και οι κρίσεις δεν γίνεται να διαχειριστούν με ετήσιες παρατάσεις ούτε η πρόληψη να οργανωθεί με αυτές!!! Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι σεισμοί και οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης είναι πλέον μόνιμες προκλήσεις και είναι κομμάτι της καθημερινότητας μας ειδικά στην Μεσόγειο κ πιο συγκεκριμένα στη χώρα μας.

Η προσωρινή λύση που πάλι θέλει να δώσει η κυβέρνηση έρχεται σε αντίθεση με την συνολική εθνική κ ευρωπαϊκή στρατηγική αντιμετώπισης των κινδύνων.

Τα στελέχη της ΓΓΠΠ μετά από χρόνια συνεχούς υπηρεσίας, εμπειρίας και παρουσίας σε πραγματικές συνθήκες κρίσεων, η διαρκής ανανέωση συμβάσεων δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως λύση. Είναι απλώς μετάθεση του ίδιου προβλήματος για αργότερα από τον τωρινό υπουργό στον επόμενο χωρίς να τον ενδιαφέρει μια οριστική λύση,απλά στόχος τους είναι να διαχειριστεί την υπάρχουσα κατάσταση χωρίς κάποιο προσωπικό κόστος.

Επιτέλους τοάρθρο 36 ας αποτελέσει αυτή τη φορά γέφυρα προς μια οριστική και σταθερή εργασιακή λύση και όχι ακόμη έναν κρίκο σε μια ατελείωτη αλυσίδα παρατάσεων.

Η παράταση των συμβάσεων του προσωπικού της Πολιτικής Προστασίας είναι αναγκαία και ιδιαίτερα σημαντική, καθώς οι εργαζόμενοι αυτοί έχουν αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία και εξειδίκευση και καλύπτουν πραγματικές, πάγιες και διαρκείς ανάγκες των υπηρεσιών.

Η συνεχής ανανέωση των συμβάσεων αποτελεί αναγνώριση στην πράξη ότι το συγκεκριμένο προσωπικό είναι απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία της Πολιτικής Προστασίας και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών. Ωστόσο, οι διαδοχικές παρατάσεις δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμη λύση ούτε να διαιωνίζουν την εργασιακή αβεβαιότητα ανθρώπων που επί σειρά ετών προσφέρουν σε έναν κρίσιμο τομέα του Δημοσίου.

Για τον λόγο αυτό, παράλληλα με την αναγκαία παράταση, θα πρέπει να προβλεφθεί οριστική και μόνιμη θεσμική λύση, με αξιοποίηση της πολυετούς εμπειρίας, της εξειδίκευσης και της αποδεδειγμένης προσφοράς του υφιστάμενου προσωπικού.

Η Πολιτική Προστασία χρειάζεται σταθερό, έμπειρο και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Η εργασιακή ασφάλεια των υπαλλήλων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιοσύνης απέναντι στους εργαζομένους, αλλά και προϋπόθεση για μια ισχυρή και αποτελεσματική Πολιτική Προστασία.

Η προτεινόμενη ρύθμιση του Άρθρου 36 για παράταση των συμβάσεων έως το 2027 αποτυπώνει ανάγλυφα τη μόνιμη παθογένεια ενός μηχανισμού που στηρίζει την ομαλή του λειτουργία στη διαρκή εργασιακή ομηρία των ανθρώπων του. Την ώρα που το νέο θεσμικό πλαίσιο για την Πολιτική Προστασία («Ενεργή Μάχη») θεσμοθετεί και επίσημα τη διάθεση του προσωπικού ΙΔΟΧ στις Περιφέρειες —αναγνωρίζοντας έστω και στα χαρτιά τη δομική αναγκαιότητά του— η πολιτεία αδρανεί, αφήνοντας το νομοθέτημα ανενεργό λόγω μη έκδοσης των απαιτούμενων εγκυκλίων. Στην πράξη, οι εργαζόμενοι αυτοί καλύπτουν σχεδόν εδώ και 6 χρόνια καίριους τομείς πρόληψης, διαχείρισης και αποκατάστασης καταστροφών, διαμορφώνοντας μια εξειδικευμένη τεχνογνωσία που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία των περιφερειακών δομών. Ωστόσο, το καθεστώς ΙΔΟΧ τους εγκλωβίζει σε μια ιδιότυπη επαγγελματική ακινησία: τους στερεί κάθε προοπτική βαθμολογικής και υπηρεσιακής εξέλιξης, καθηλώνει τις πρωτοβουλίες τους και τιμωρεί την αφοσίωσή τους με διοικητική αβεβαιότητα. Η Πολιτική Προστασία δεν χτίζεται με ανανεώσεις ημερομηνίας λήξης ούτε με υπαλλήλους δύο ταχυτήτων. Απαιτείται η άμεση τροποποίηση του Άρθρου 36 με τη θεσμοθέτηση καθαρής λύσης μετατροπής των συμβάσεων σε Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ), ώστε η αποδεδειγμένη προσφορά στο πεδίο να μετατραπεί τέλος σε οργανική, ισότιμη και μόνιμη θωράκιση του κρατικού μηχανισμού.

Ως συμβασιούχος (Ι.Δ.Ο.Χ.) που υπηρετώ συνεχώς επί 6 έτη στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, σημειώνω ότι η πρόβλεψη του Άρθρου 36 για την παράταση των συμβάσεων έως την 31η Οκτωβρίου 2027 είναι απαραίτητη για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας και της Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής.

Ωστόσο, η συνεχής ανανέωση συμβάσεων ορισμένου χρόνου —όπως αποδεικνύουν οι αλλεπάλληλες νομοθετικές παρατάσεις— επιβεβαιώνει ότι το προσωπικό αυτό δεν καλύπτει έκτακτες, αλλά πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Η συσσωρευμένη 6ετής εμπειρία και εξειδίκευση που έχουμε αποκτήσει στην πρώτη γραμμή διαχείρισης κρίσεων εγγυάται την επιχειρησιακή ετοιμότητα των υπηρεσιών, η οποία δεν δύναται να διασφαλιστεί με αποσπασματικές και προσωρινές λύσεις.

Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαίο η παράταση αυτή να συνδεθεί με ένα σαφές, δεσμευτικό πλαίσιο μετάβασης προς τη μόνιμη και σταθερή στελέχωση των υπηρεσιών, διασφαλίζοντας παράλληλα τη μη δημιουργία κανενός λειτουργικού κενού.

Ζητούμε τη συμπλήρωση του Άρθρου 36, ώστε να προβλεφθεί ρητά η ουσιαστική συνεκτίμηση και θεσμική αξιοποίηση της αποδεδειγμένης προϋπηρεσίας και εξειδίκευσης του ήδη υπηρετούντος προσωπικού στις μελλοντικές διαδικασίες στελέχωσης, με όρους διαφάνειας, συνέχειας και επαγγελματικής προοπτικής.

Σχετικά με την παράγραφο 1 του Άρθρου 36, το οποίο προβλέπει μεταξύ άλλων την παράταση συμβάσεων εργασίας προσωπικού του Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.
Η παράταση των συμβάσεων είναι αναγκαία, δεδομένου του αυξημένου φόρτου εργασίας που προκύπτει από τη διαχείριση φυσικών καταστροφών ειδικά και λόγω του γεγονότος ότι ένα ποσοστό των υπαλλήλων έχει διατεθεί και υπηρετεί στο Πυροσβεστικό Σώμα. Συγχρόνως, η φράση «περί επειγουσών παρατάσεων ισχύος άλλων διατάξεων, παρατείνονται έως την 31η Οκτωβρίου 2027» που εμπεριέχεται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 36 καταδεικνύει ότι το προσωπικό αυτό είναι απολύτως αναγκαίο για την κάλυψη πάγιων και διαρκών υπηρεσιακών αναγκών αλλά και ευρύτερα τη διασφάλιση της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Ωστόσο, η ρύθμιση δεν φαίνεται να συνοδεύεται από επαρκείς διασφαλίσεις για τα εργασιακά δικαιώματα του προσωπικού που εργάζεται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (ΙΔΟΧ). Το προσωπικό αυτό, παρά τα υψηλά τυπικά προσόντα που διαθέτει, παραμένει σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με διαδοχικές παρατάσεις που δεν μεταφράζονται σε μονιμότητα ή σε ουσιαστική εργασιακή ασφάλεια. Συγχρόνως, λόγω της συμβατικής σχέσης ορισμένου χρόνου, οι εργαζόμενοι δεν έχουν πρόσβαση σε πλήρη εργασιακά δικαιώματα (όπως μονιμότητα, πλήρη προστασία από απόλυση, ίση μεταχείριση σε θέματα εξέλιξης, επιμόρφωσης, αξιολόγησης). Δεν μπορούν να ενταχθούν σε μόνιμες θέσεις μέσω ΑΣΕΠ, παρότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου σε κρίσιμους τομείς. Παράλληλα, αντιμετωπίζουν ψυχολογικό και οικονομικό στρες λόγω της συνεχούς αβεβαιότητας για το μέλλον της απασχόλησής τους, παρά την πολύτιμη προσφορά τους σε συνθήκες κρίσης.
Για τους λόγους αυτούς προτείνεται το Άρθρο 36 να συμπληρωθεί με ρήτρα που θα:
-Διασφαλίζει την ίση μεταχείριση του προσωπικού ορισμένου χρόνου με τους μόνιμους υπαλλήλους σε θέματα επιμόρφωσης, αξιολόγησης και επαγγελματικής εξέλιξης.
- Προβλέπει διαδικασία μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου καθώς καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες εδώ και σχεδόν έξι χρόνια και διαθέτουν τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα, ψυχική υγεία και συγκροτημένη προσωπικότητα.
- Θεσπίζει κίνητρα παραμονής (όπως μοριοδότηση σε μελλοντικούς διαγωνισμούς ΑΣΕΠ και προτεραιότητα σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού) για το προσωπικό που έχει αποδεδειγμένη εμπειρία στον κρίσιμο τομέα της Πολιτικής Προστασίας.
Η εμπειρία και τα υψηλά προσόντα του προσωπικού ορισμένου χρόνου αποτελούν πολύτιμο κεφάλαιο για το κράτος. Συνάμα το κράτος έχει επενδύσει στο προσωπικό αυτό με την εκπαίδευσή του, ώστε να είναι σε θέση να διαχειρίζεται αποτελεσματικά κάθε κρίση. Με τη σειρά του το προσωπικό έχει αποδείξει ότι έχει «Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής του» και συνδράμει αποτελεσματικά σε όποια κρίση, αρχομένης της υγειονομικής.