Πρόταση στο Άρθρο 7 (Κλιμακωτή Αρωγή βάσει Κοινωνικών και Δημογραφικών Κριτηρίων):

Προτείνεται η τροποποίηση των παρ. 1 και 2 του Άρθρου 7, ώστε το ανώτατο όριο των 150 τ.μ. να μην λειτουργεί ως απόλυτο όριο, αλλά να προβλεφθεί κλιμακωτή στεγαστική αρωγή για επιφάνειες από 151 τ.μ. έως 250 τ.μ., με βάση συγκεκριμένα κοινωνικά, δημογραφικά και γεωγραφικά/εθνικά κριτήρια.

Προτεινόμενη Τροποποίηση:
Στο Άρθρο 7 προτείνεται η τροποποίηση των παραγράφων 1 και 2 ως εξής:
1. Πλήρης κάλυψη (100% της καθορισμένης αρωγής):
Για τα πρώτα 150 τ.μ. για το σύνολο των δικαιούχων.
2. Κλιμακωτή κάλυψη (50% της καθορισμένης αρωγής ανά τ.μ.):
Για το τμήμα της επιφάνειας από 151 τ.μ. έως 250 τ.μ., αποκλειστικά για τις ακόλουθες κατηγορίες:
α) Πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες.
β) Οικογένειες στις οποίες υπάρχουν άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) ή εξαρτώμενα μέλη με σοβαρές παθήσεις.
γ) Νοικοκυριά με χαμηλό ετήσιο οικογενειακό εισόδημα, των οποίων η κύρια ή μοναδική κατοικία υπερβαίνει τα 150 τ.μ., όπως μπορεί να συμβαίνει σε παλαιές παραδοσιακές μονοκατοικίες της περιφέρειας.
δ) Νοικοκυριά των οποίων η πληγείσα κύρια κατοικία βρίσκεται σε κηρυγμένες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης Παραμεθόριες Περιοχές και Νησιά, βάσει του Ν. 1892/1990, ανεξαρτήτως εισοδηματικών ορίων, ως μέτρο δημογραφικής συγκράτησης και στήριξης των κατοίκων των περιοχών αυτών.

Αιτιολογία:

• Συνταγματική Επιταγή και Κοινωνική Δικαιοσύνη:
Ο απόλυτος αποκλεισμός της επιφάνειας άνω των 150 τ.μ. δεν λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές στεγαστικές ανάγκες των πολύτεκνων οικογενειών και των νοικοκυριών με ΑμεΑ. Η κλιμακωτή κάλυψη για το τμήμα από 151 έως 250 τ.μ. θα μπορούσε να συνδεθεί με συγκεκριμένα κοινωνικά κριτήρια, ώστε να διατηρείται ο έλεγχος του κόστους και παράλληλα να καλύπτονται περιπτώσεις με αυξημένες πραγματικές ανάγκες.
• Προστασία της Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής της Περιφέρειας:
Στην ελληνική περιφέρεια υπάρχουν πολλές παλαιές οικογενειακές κατοικίες, συχνά με λιθοδομή ή με φέροντα οργανισμό παλαιότερων δεκαετιών, οι οποίες έχουν επιφάνεια μεγαλύτερη των 150 τ.μ. Ένα απόλυτο όριο μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση σε νοικοκυριά που δεν έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν με ίδια μέσα τη διαφορά.
• Εθνική και Δημογραφική Θωράκιση των Παραμεθόριων Περιοχών:
Στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, στη Θράκη και στις λοιπές παραμεθόριες περιοχές, η αποκατάσταση της κατοικίας συνδέεται και με τη διατήρηση του μόνιμου πληθυσμού. Η επέκταση της αρωγής έως τα 250 τ.μ. για τις συγκεκριμένες περιοχές μπορεί να λειτουργήσει ως μέτρο στήριξης των οικογενειών που επιλέγουν να παραμείνουν στον τόπο τους και να συμβάλει στην αποτροπή της εγκατάλειψης οικισμών και νησιών.

ΣΧΟΛΙΟ
Τα ανώτατα όρια του άρθρου δεν αποτελούν από μόνα τους νέα δυσλειτουργία του προτεινόμενου πλαισίου. Το ειδικό ζήτημα ανακύπτει στις πολυϊδιοκτησίες, όταν η αποκατάσταση του φέροντος οργανισμού ή κοινόκτητων δομικών στοιχείων αποτελεί ενιαίο και τεχνικά αδιαίρετο αντικείμενο, ενώ η στεγαστική αρωγή υπολογίζεται ανά δικαιούχο και ιδιοκτησία. Το ζήτημα συνδέεται πρωτίστως με την ενιαία αντιμετώπιση της οικοδομής του άρθρου 19 και μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς γενική υπέρβαση των ανώτατων ορίων. Η περίπτωση κατά την οποία μέρος του ενιαίου κόστους αντιστοιχεί σε μη δικαιούχο συνιδιοκτήτη ή δεν καλύπτεται από τα διαθέσιμα όρια χρειάζεται ειδική νομική ρύθμιση στο άρθρο 19 και δεν πρέπει να λυθεί ερμηνευτικά μέσω του άρθρου 7.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ
Να μη θεσπιστεί γενική εξαίρεση από τα ανώτατα όρια του άρθρου 7. Για τεχνικά αδιαίρετες εργασίες φέροντος οργανισμού ή κοινόκτητων δομικών στοιχείων σε οικοδομές του άρθρου 19, να προσδιορίζεται ενιαίο επιλέξιμο κόστος σε επίπεδο κτιρίου και να κατανέμεται μεταξύ των δικαιούχων σύμφωνα με τα δικαιώματα ή τον προβλεπόμενο πίνακα κατανομής, χωρίς το ποσό που αναλογεί σε κάθε δικαιούχο να υπερβαίνει τα εφαρμοστέα ατομικά όρια και χωρίς το συνολικό ποσό δημόσιας χρηματοδότησης να υπερβαίνει το άθροισμα των διαθέσιμων ορίων. Η μεθοδολογία κατανομής να εξειδικεύεται κανονιστικά. Η αντιμετώπιση της αναλογίας κόστους που αντιστοιχεί σε μη δικαιούχους ή δεν καλύπτεται από τα διαθέσιμα όρια να ρυθμιστεί ειδικά στο πλαίσιο του άρθρου 19, με σαφή νομική βάση και τις αναγκαίες εγγυήσεις, χωρίς να δημιουργείται από το άρθρο 7 αυτοτελής οικονομική υποχρέωση ή γενική εξαίρεση χρηματοδότησης.

Σύμφωνα με την παράγραφο 3 στο υποθετικό σενάριο που ένας ιδιοκτήτης είχε ποσοστό συγκυριότητας σε περισσότερες από μία ανεξάρτητες λειτουργικά ιδιοκτησίες, αυτός θα δικαιούται στεγαστική αρωγή που αντιστοιχεί σε κάθε διαιρετή επιφάνεια της κάθε ιδιοκτησίας μέχρι το άθροισμα των επιμέρους διαιρετών επιφανειών της κάθε ιδιοκτησίας να φτάσει το 150 ή δικαιούται (όπως ισχύει σήμερα) την αναλογούσα αρωγή μέχρι συνολικού εμβαδού των επιμέρους ιδιοκτησιών το 150, στις οποίες είναι συγκύριος; Η ερώτηση γίνεται γιατί η έννοια της διαιρετής επιφάνειας είναι καινούργια έννοια.

η αρωγή να χορηγείται λαμβάνοντας υπόψη αποκλειστικά και μόνο τα τετραγωνικά μέτρα και τη χρήση του κτιρίου όπως αυτό δηλώνεται στην δήλωση περιουσιακής κατάστασης Ε9.

1. Για τα πληγέντα κτίρια ιδιοκτησίας φυσικών προσώπων ή νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, με εξαίρεση τα κτίρια που έχουν χαρακτηρισθεί ως διατηρητέα ή βρίσκονται εντός παραδοσιακών οικισμών και με την επιφύλαξη του άρθρου 18, η στεγαστική αρωγή που χορηγείται ανά δικαιούχο δεν δύναται να υπερβαίνει συνολικά το ποσό της στεγαστικής αρωγής που αντιστοιχεί σε επιφάνεια κτιρίου αντίστοιχης χρήσης εκατόν πενήντα (150) τετραγωνικών μέτρων, σε περίπτωση που: