ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Ρύθμιση του τομέα της αλιείας, τροποποίηση του Αλιευτικού Κώδικα, ρυθμίσεις για τις Σχολές Επαγγελμάτων Κρέατος, το Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων και λοιπές διατάξεις
Έκθεση Διαβούλευσης
Μπορείτε να δείτε την έκθεση διαβούλευσης όπως αυτή ενσωματώθηκε στη σχετική Ενότητα της τελικής Ανάλυσης Συνεπειών Ρύθμισης εδώ
ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΜΕΑ ΑΛΙΕΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΛΙΕΙΑΣ - ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ
Άρθρο 14 Κυρώσεις - Αντικατάσταση άρθρου 11 Αλιευτικού Κώδικα
Το άρθρο 11 του Αλιευτικού Κώδικα (ν.δ. 420/1970, Α΄ 27), περί κυρώσεων, αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 11
Κυρώσεις
1. Για την παράβαση των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 10, καθώς και των ενωσιακών Κανονισμών του τομέα της αλιείας, επιβάλλονται οι εξής κυρώσεις:
α) Στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις απαιτήσεις αλιευτικών αδειών αλίευσης και λοιπών αδειών αλιείας, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ,
β) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τους περιορισμούς αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ,
γ) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις αλιευτικές περιόδους, τις θαλάσσιες περιοχές και τις λοιπές απαγορεύσεις αλιευτικής δραστηριότητας επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ,
δ) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις υποχρεώσεις των επιχειρηματιών, όπως αυτοί ορίζονται στην περ. 19 του άρθρου 4 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009 (L 343), έναντι των επιθεωρητών και παρατηρητών, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ,
ε) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τα αλιευτικά εργαλεία, τον εξοπλισμό, τις συσκευές ή τις μεθόδους αλίευσης, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ,
στ) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις εργασίες μετά την αλίευση στη θάλασσα ή στην ξηρά, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, εκτός των παραβάσεων που αφορούν τις διαδικασίες ζύγισης και καταγραφής των στοιχείων ζύγισης,
ζ) στους παραβάτες των διατάξεων που αφορούν τις διαδικασίες ζύγισης και καταγραφής των στοιχείων ζύγισης, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο τριακοσίων (300) ευρώ,
η) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις υποχρεώσεις καταγραφής και αναφοράς των αλιευτικών σκαφών, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ,
θ) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τις υποχρεώσεις παρακολούθησης της δραστηριότητας του σκάφους, επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ,
ι) στους παραβάτες των διατάξεων που καθορίζουν τα χαρακτηριστικά και τον εξοπλισμό του σκάφους εκτός από τα αλιευτικά εργαλεία, επιβάλλονται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ και προσωρινή αφαίρεση της άδειας αλιείας του σκάφους που δεν τηρεί τους τύπους και τις προδιαγραφές, όπως αυτές καθορίζονται από τις ισχύουσες διατάξεις.
Η προσωρινή αφαίρεση της άδειας αλιείας του σκάφους αρχίζει με την πιστοποίηση του γεγονότος από τις αρμόδιες αρχές ελέγχου του άρθρου 3Β και λήγει με την πιστοποίηση από τις ίδιες αρχές της συμμόρφωσης των προδιαγραφών του σκάφους προς τις ισχύουσες προδιαγραφές και τύπους. Εφόσον παρέλθει χρονικό διάστημα ενός (1) έτους από την πιστοποίηση του γεγονότος, χωρίς ο πλοιοκτήτης να προβεί σε συμμόρφωση των χαρακτηριστικών του σκάφους προς τις ισχύουσες προδιαγραφές και τύπους, τάσσεται ανατρεπτική προθεσμία έξι (6) μηνών μετά την άπρακτη παρέλευση της οποίας η προσωρινή αφαίρεση της άδειας μετατρέπεται σε οριστική.
2. Για τον καθορισμό του ύψους των προστίμων της παρ. 1 του παρόντος, σύμφωνα με τις παρ. 2 και 3 του άρθρου 89 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009, ως κριτήρια επιμέτρησης ορίζονται η φύση και η έκταση της παράβασης, η βλάβη ή το ύψος της ζημίας που προκλήθηκε στους συγκεκριμένους αλιευτικούς πόρους και το θαλάσσιο περιβάλλον, το οικονομικό όφελος που προέκυψε ή αναμένεται να προκύψει από την παράβαση και η σώρευση παραβάσεων.
3. Αν εντός δύο (2) ετών από την κοινοποίηση στον ελεγχόμενο απόφασης της αρχής ελέγχου για επιβολή κύρωσης για διαπραχθείσα παράβαση, το ελεγχόμενο πρόσωπο διαπράξει παράβαση της ίδιας κατηγορίας της παρ. 1, για την οποία του επιβλήθηκε κύρωση, τα όρια των χρηματικών προστίμων της παρ. 1 διπλασιάζονται. Η άσκηση διοικητικής προσφυγής ή ενδίκου βοηθήματος από τον παραβάτη κατά της επιβληθείσας κύρωσης δεν επηρεάζει την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου παρά μόνο εφόσον οι προηγούμενες κυρώσεις ακυρωθούν με διοικητική ή δικαστική απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.
4. Σε περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 91 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009, επιβάλλεται στους παραβάτες χρηματικό πρόστιμο ίσο προς το οκταπλάσιο της αξίας των αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από τη διάπραξη σοβαρής παράβασης. Σε περίπτωση επανειλημμένης σοβαρής παράβασης εντός χρονικού διαστήματος τριών (3) ετών, επιβάλλεται, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 91 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009, χρηματικό πρόστιμο ίσο προς το δωδεκαπλάσιο της αξίας των αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από τη διάπραξη σοβαρής παράβασης. Επανειλημμένη σοβαρή παράβαση υπό την έννοια του δευτέρου εδαφίου υφίσταται όταν εντός τριών (3) ετών από την κοινοποίηση στον ελεγχόμενο απόφασης της αρχής ελέγχου για επιβολή κύρωσης για διαπραχθείσα σοβαρή παράβαση, αυτός διαπράξει εκ νέου σοβαρή παράβαση. Η άσκηση διοικητικής προσφυγής ή ενδίκου βοηθήματος από τον παραβάτη κατά της επιβληθείσας κύρωσης δεν επηρεάζει την εφαρμογή του τρίτου εδαφίου, παρά μόνο εφόσον η προηγούμενη κύρωση ακυρωθεί με διοικητική ή δικαστική απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί. Σε κάθε περίπτωση, το ελάχιστο χρηματικό πρόστιμο δεν μπορεί να υπολείπεται του αντίστοιχου ελάχιστου προβλεπόμενου προστίμου της παρ. 1.
5. Για τις σοβαρές αλιευτικές παραβάσεις της παρ. 4, ανεξάρτητα από τις λοιπές προβλεπόμενες κυρώσεις, οι αρμόδιες αρχές ελέγχου επιβάλλουν μόρια στους παραβάτες, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 92 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009.
6. Σε εφαρμογή της παρ. 5 του άρθρου 92 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009, αν κατά τη διενέργεια ελέγχου καταγράφονται δύο (2) ή περισσότερες σοβαρές παραβάσεις, που έχουν διαπραχθεί από τον ίδιο παραβάτη, επιβάλλονται μόρια για κάθε σοβαρή παράβαση, σύμφωνα με την παρ. 5, με ανώτατο όριο τα δώδεκα (12) μόρια για το σύνολο των ως άνω παραβάσεων.
7. Αν ο κάτοχος άδειας αλιείας, ατομικής ή σκάφους, δεν διαπράξει σοβαρή παράβαση εντός τριών (3) ετών από την ημερομηνία διάπραξης της τελευταίας βεβαιωμένης σοβαρής παράβασης, διαγράφονται αυτόματα από το σύστημα της υποπερ. αστ) της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 3Α τα επιβληθέντα κατά το ως άνω διάστημα μόρια, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 92 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009.
8. Οι αρμόδιες αρχές ελέγχου, σε συνάρτηση με τον συνολικό αριθμό των επιβαλλόμενων μορίων και τις προηγουμένως επιβληθείσες αναστολές αδειών, επιβάλλουν την αναστολή ή την αφαίρεση αδειών αλιείας, ατομικών ή σκάφους, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 92 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009.
9. Η κατά τις παρ. 2 και 6 του άρθρου 92 του Κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009 αναστολή ή αφαίρεση της αλιευτικής άδειας του σκάφους με το οποίο διαπράχθηκε η παράβαση δεν αίρεται με τη μετονομασία ή τη μετανηολόγησή του ή την αλλαγή του ιδιοκτήτη ή του κυβερνήτη του,
10. Σε περίπτωση αφαίρεσης άδειας αλιευτικού σκάφους, δεν επιτρέπεται η χρήση του αλιευτικού σκάφους για εμπορική εκμετάλλευση θαλάσσιων βιολογικών πόρων και απαγορεύεται κάθε αλιευτική δραστηριότητα εντός και εκτός των ορίων των εθνικών υδάτων. Το χρονικό διάστημα εκτέλεσης της διοικητικής κύρωσης της αναστολής ή αφαίρεσης της άδειας αλιείας, ατομικής ή σκάφους, δεν συμπίπτει με χρονικούς περιορισμούς απαγόρευσης του συγκεκριμένου αλιευτικού εργαλείου με το οποίο πραγματοποιήθηκε η παράβαση.
11. Η αναστολή ή αφαίρεση των αδειών αλιείας, ατομικής ή σκάφους εκκινεί με το πέρας της προθεσμίας άσκησης προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 14 στο Συμβούλιο Εκδίκασης Αλιευτικών Προσφυγών, άλλως αν ασκήθηκε προσφυγή, μετά από την κοινοποίηση της απόρριψής της ή από την παρέλευση της προθεσμίας της παρ. 1 του άρθρου 14Α.
12. Αν η κοινοποίηση της απόρριψης της προσφυγής ή της παραίτησης από την προσφυγή κατά της αναστολής ή της αφαίρεσης άδειας αλιείας, ατομικής ή σκάφους, συμπίπτει με χρονικούς περιορισμούς απαγόρευσης του αλιευτικού εργαλείου με το οποίο πραγματοποιήθηκε η παράβαση, η ισχύς της αφαίρεσης της άδειας αλιείας, ατομικής ή σκάφους, εκκινεί από την έναρξη της επόμενης αλιευτικής περιόδου.
13. Κατά το χρονικό διάστημα ισχύος της αφαίρεσης της αλιευτικής άδειας του σκάφους, ο κάτοχος της άδειας διασφαλίζει την άμεση παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων και γνωστοποιεί στην κατά τόπον αρμόδια λιμενική αρχή, το σημείο ελλιμενισμού του αλιευτικού σκάφους. Αν το σκάφος, κατά το χρονικό διάστημα που η αλιευτική άδεια έχει ανασταλεί ή αφαιρεθεί, ασκήσει αλιευτική δραστηριότητα ή αποπλεύσει για μεμονωμένο πλου, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση της κατά τόπον αρμόδιας λιμενικής αρχής και λήψη σχετικής έγκρισης επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο από εξακόσια (600) ευρώ έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, με εξαίρεση τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία τράτα βυθού με πόρτες ή γρι-γρι, για τα οποία το πρόστιμο ορίζεται από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ έως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ.».
Δεν βρήκατε απάντηση στην ερώτησή σας;
Για επιπλέον απορίες σχετικά με την παραπάνω διαβούλευση μπορείτε να στείλετε το ερώτημά σας απευθείας, μέσω της ειδικής φόρμας επικοινωνίας της διαβούλευσης.
Φόρμα επικοινωνίαςΠΡΟΣΟΧΗ
Εφόσον επιθυμείτε να υποβάλλετε σχόλια και προτάσεις επί της διαβούλευσης, παρακαλούμε μην χρησιμοποιείτε την παρούσα φόρμα, αλλά μεταβείτε στο σχετικό πεδίο σχολιασμού.
Δημοσιευμένα σχόλια
Αντικατάσταση άρθρου 11 Αλιευτικού Κώδικα
«Άρθρο 11 Κυρώσεις
ΣΧΟΛΙΟ :
Ως γνωστόν, οι αλλεπάλληλες κρίσεις, έχουν πλήξει βαρύτατα την Ελληνική κοινωνία, έχει μειωθεί δραματικά η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, με άμεσο αντίκτυπο στον κλάδο της αλιείας, ο οποίος έχει περιέλθει σε δυσμενέστατη οικονομική κατάσταση.
Ο κλάδος της Μέσης αλιείας στην Ελλάδα τουλάχιστον,, δεν είναι εύρωστος πια. Δραστηριοποιείται σε ένα αρνητικότατο περιβάλλον, ενώ πολλές φορές το ισοζύγιο εσόδων εξόδων είναι αρνητικό.
Το πρόστιμο των 1200 ευρώ για τις Μηχανότρατες και τα Γριγρί είναι επαχθές.
Πρέπει να οριστεί (min) 600 ευρώ για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τις παρ. 3, 4 του άρθρου 89α του κανονισμού ελέγχου, ήτοι :
«3.
Κατά τον καθορισμό αυτών των κυρώσεων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν ιδίως υπόψη τη σοβαρότητα, τη φύση και την έκταση της παράβασης, μεταξύ άλλων, τη βλάβη ή το ύψος της ζημίας που προκλήθηκε στους συγκεκριμένους αλιευτικούς πόρους και το θαλάσσιο περιβάλλον, τη διάρκεια ή την επανάληψή της και τη συσσώρευση ταυτόχρονων παραβάσεων. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να λαμβάνουν υπόψη την οικονομική κατάσταση του παραβάτη για να διασφαλίσουν την αποτρεπτικότητα των εν λόγω κυρώσεων».
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν σύστημα, βάσει του οποίου τα οικονομικά πρόστιμα είναι ανάλογα προς τον κύκλο εργασιών του νομικού προσώπου ή προς τα οικονομικά οφέλη που προέκυψαν ή αναμένεται να προκύψουν από την παράβαση»
Θα μπορούσε λοιπόν, για σκάφη με φορολογητέο εισόδημα κάτω των 30.000 ευρώ, το πρόστιμο να είναι 300 ευρώ.
Παρ. 3
ΣΧΟΛΙΟ :
Ορισμός Υποτροπής
Υποτροπή νοείται η τέλεση νέας παράβασης μετά την έκδοση οριστικής και εκτελεστής διοικητικής πράξης ή τελεσίδικης δικαστικής απόφασης που αφορά προηγούμενη παράβαση του ίδιου προσώπου, εντός της ιδίας χρονικής περιόδου.
Ειδικότερα, υποτροπή υφίσταται μόνον εφόσον η νέα παράβαση διαπράττεται:
α) μετά την απόρριψη της διοικητικής προσφυγής κατά της προηγούμενης παράβασης από το αρμόδιο συλλογικό όργανο, ή
β) μετά την έκδοση τελεσίδικης απόφασης του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, σε περίπτωση εμπρόθεσμης άσκησης δικαστικής προσφυγής.
Μέχρι την έκδοση οριστικής διοικητικής κρίσης ή τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, η προηγούμενη παράβαση δεν θεωρείται οριστικώς διαπιστωθείσα και συνεπώς δεν θεμελιώνεται υποτροπή.
Συνεπώς το δεύτερο εδάφιο της παρ. 3, όπως και το δεύτερο εδάφιο της επόμενης παρ. 4, πρέπει να αφαιρεθεί.
Παρ. 4
ΣΧΟΛΙΟ :
Οι παραπομπές στο άρθρο 91 παρ. 1 και 2 είναι λάθος
Άρθρο 91α
Κυρώσεις για σοβαρές παραβάσεις
1.
Με την επιφύλαξη άλλων κυρώσεων που επιβάλλονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και την εθνική νομοθεσία, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι μια σοβαρή παράβαση που οδήγησε στην απόκτηση προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας τιμωρείται με διοικητικές οικονομικές κυρώσεις, το ελάχιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον η αξία των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον πενταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης.
2.
Σε περίπτωση επανειλημμένης σοβαρής παράβασης εντός τριετίας που οδήγησε στην απόκτηση προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η σοβαρή παράβαση να τιμωρείται με διοικητικές οικονομικές κυρώσεις, το ελάχιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον το διπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον το οκταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σο-βαρής παράβασης.
3.
Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν στο εθνικό νομικό τους σύστημα να θεσπίζουν κατ’ αποκοπή συντελεστές για τις διοικητικές οικονομικές κυρώσεις αντί ελάχιστων διοικητικών κυρώσεων.
Αφού εκ των πραγμάτων, όλες οι ως άνω περιγραφείσες παραβάσεις της παρ. 1, του προτεινόμενου άρθρου 11, είναι σοβαρές σύμφωνα με το άρθρο 90 του Κανονισμού ελέγχου,
θα επιβάλλονται στον εν δυνάμει παραβάτη και οι κυρώσεις της παρ. 1, του άρθρου 11 και ο καταλογισμός μορίων με επακόλουθη στέρηση αδείας και υπο συνθήκας, τα άμεσα διοικητικά μέτρα και τα συνοδευτικά διοικητικά μέτρα και οι κυρώσεις της παραγράφου 4 ? και γιαπί θεσπίζεται οκταπλάσιο της αξίας των αλιευμάτων ως πρόστιμο για παραβάσεις που εντάσσονται στην ως άνω παράγραφο 1, του άρθρου 91α και δωδεκαπλάσιο για παραβάσεις της παραγράφου 2 της αξίας των αλιευμάτων, όταν αντίστοιχα οι δυο αυτές παράγραφοι κάνουν λόγο για :
α. για την πρώτη περίπτωση ;
το ελάχιστο όριο είναι τουλάχιστον η αξία των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο είναι τουλάχιστον πενταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης.
β. για την δεύτερη περίπτωση :
το ελάχιστο όριο είναι τουλάχιστον το διπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο είναι τουλάχιστον το οκταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης.
Τηρείται η αρχή της αναλογικότητας ?
Περαιτέρω :
Σε περίπτωση που έχει ασκηθεί νομίμως διοικητική προσφυγή κατά της πρώτης αλιευτικής παράβασης, η έννοια της υποτροπής πληρούται μόνον κατόπιν οριστικής κρίσης επί της προσφυγής, ως εξής:
1. Με την έκδοση οριστικής απορριπτικής απόφασης από το Συμβούλιο Εκδίκασης Αλιευτικών Προσφυγών, εφόσον παρέλθει άπρακτη προθεσμία εξήντα (60) ημερών χωρίς άσκηση προσφυγής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, ή
2. Με την έκδοση οριστικής απόφασης του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, σε περίπτωση εμπρόθεσμης άσκησης προσφυγής ενώπιον αυτού.
Μέχρι την έκδοση οριστικής διοικητικής ή δικαστικής κρίσης, η προηγούμενη παράβαση δεν θεωρείται οριστικώς διαπιστωθείσα και συνεπώς δεν θεμελιώνεται υποτροπή.
Επιπλέον, η προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου πρέπει να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα ως προς την εκτέλεση των διοικητικών κυρώσεων, ιδίως ως προς τις ημέρες κράτησης ή αφαίρεσης των αδειών του αλιευτικού σκάφους, μέχρι την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης.
Παρ. 11
ΣΧΟΛΙΟ :
1.
Η παράγραφος 11, πρέπει να τροποποιηθεί ως ακολούθως :
Η αναστολή ή αφαίρεση των αδειών αλιείας, ατομικής ή σκάφους εκκινεί με το πέρας της προθεσμίας άσκησης προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 14 στο Συμβούλιο Εκδίκασης Αλιευτικών Προσφυγών, άλλως αν ασκήθηκε προσφυγή,
α) την πάροδο 60 ημερών, από την κοινοποίηση απορριπτικής απόφασης από το ΣΕΑΠ της απόρριψης, διάστημα εντός του οποίου ο παραβάτης έχει δικαίωμα να υποβάλει προσφυγή σε Διοικητικό πρωτοδικείο, άλλως, μετά την οριστική απόρριψη από το Διοικητικό πρωτοδικείο
β) την πάροδο 120 ημερών απο την υποβολή της προσφυγής στο ΣΕΑΠ, σε περίπτωση μη εκδίκασης της υπόθεσης , και πάλι εφ' όσον δεν έχει ασκηθεί προσφυγή στο Δ.Π.
{Μετά την πάροδο 120 ημερών μη εκδίκασης της προσφυγής απο το ΣΕΑΠ, επέρχεται σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής απο το ΣΕΑΠ, σύμφωνα με το άρθρο11 του νόμου 5087/2024}.
2.
Η ίδια παράταση, πρέπει να ισχύσει και για την καταβολή των προστίμων της παρ. 1.
Με δεδομένο ότι οι εκδίκαση μιας προσφυγής στο διοικητικό πρωτοδικείο, μπορεί να γίνει μετά από 2, 3 έτη, τίθεται ευθέως το ερώτημα : θα γίνεται αναστολή της άδειας , σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 92 ?
και αν γίνει ανάκληση της άδειας και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εκδικαστεί και δικαιωθεί η προσφυγή στο πρωτοδικείο, τι θα γίνει ?
Να σημειώσουμε ότι η ανάκληση αδείας πλήττει αμέσως και εμμέσως πέραν του φερομένου υπαιτίου – παραβάτου, και άλλους, αμέτοχους και αναίτιους (π.χ. λοιπούς μη επιβαίνοντες και ανυπαίτιους συνιδιοκτήτες, το πλήρωμα του αλιευτικού σκάφους κ.λπ.)., και επιπλέον συνιστά στέρηση δικαιώματος στην εργασία, δηλαδή προσβάλλει το συνταγματικό δικαίωμα στην εργασία, τόσο του φερόμενου παραβάτη, όσο και των τρίτων, ασχέτων, όπως των εργαζομένων στο σκάφος, των συμπλοιοκτητών κλπ.
Η αυτόματη επιβολή διπλάσιων προστίμων στις μηχανότρατες και στα γρι-γρι, μόνο λόγω του αλιευτικού εργαλείου που χρησιμοποιούν, είναι αδικαιολόγητη και αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας. Το κατώτατο πρόστιμο πρέπει να είναι κοινό για όλους και η τελική κύρωση να καθορίζεται από τη σοβαρότητα της συγκεκριμένης παράβασης, την πραγματική ζημία, το οικονομικό όφελος, τον βαθμό υπαιτιότητας και την οικονομική κατάσταση του παραβάτη.
Δεν μπορεί επίσης να θεωρείται κάποιος υπότροπος πριν υπάρξει οριστική διοικητική ή δικαστική κρίση για την προηγούμενη παράβαση. Όσο εκκρεμεί νόμιμη προσφυγή, δεν πρέπει να επιβάλλονται οι αυξημένες κυρώσεις της υποτροπής. Η προσφυγή πρέπει να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, ιδιαίτερα ως προς την αναστολή ή αφαίρεση της άδειας, διότι διαφορετικά η επιχείρηση μπορεί να έχει ήδη καταστραφεί και οι εργαζόμενοι να έχουν χάσει τη δουλειά τους πριν ακόμη κριθεί αν πράγματι υπήρξε παράβαση.
Τέλος, πρέπει να διαχωρίζονται καθαρά η ευθύνη του κυβερνήτη από την ευθύνη του πλοιοκτήτη, καθώς και η ατομική άδεια από την άδεια του σκάφους. Η αφαίρεση της άδειας του σκάφους πλήττει επίσης αμέτοχους πλοιοκτήτες, συνιδιοκτήτες και ολόκληρο το πλήρωμα. Πρέπει να επιβάλλεται μόνο όταν αποδεικνύεται, με αδιάσειστα και επιβεβαιωμένα στοιχεία, η συμμετοχή, η γνώση ή η εντολή του πλοιοκτήτη σε σοβαρή παράβαση.
Άλλο η παρανομία που καταστρέφει τα αλιευτικά αποθέματα και άλλο το ανθρώπινο ή τεχνικό λάθος. Η νομοθεσία οφείλει να κάνει αυτή τη διάκριση με σαφήνεια. Ο στόχος πρέπει να είναι η συμμόρφωση, η προστασία της θάλασσας και η αντιμετώπιση της πραγματικής παράνομης αλιείας — όχι η οικονομική εξόντωση του νόμιμου επαγγελματία αλιέα.
Αντικατάσταση άρθρου 11 Αλιευτικού Κώδικα
«Άρθρο 11 Κυρώσεις
ΣΧΟΛΙΟ :
Ως γνωστόν, οι αλλεπάλληλες κρίσεις, έχουν πλήξει βαρύτατα την Ελληνική κοινωνία, έχει μειωθεί δραματικά η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, με άμεσο αντίκτυπο στον κλάδο της αλιείας, ο οποίος έχει περιέλθει σε δυσμενέστατη οικονομική κατάσταση.
Ο κλάδος της Μέσης αλιείας στην Ελλάδα τουλάχιστον,, δεν είναι εύρωστος πια. Δραστηριοποιείται σε ένα αρνητικότατο περιβάλλον, ενώ πολλές φορές το ισοζύγιο εσόδων εξόδων είναι αρνητικό.
Το πρόστιμο των 1200 ευρώ για τις Μηχανότρατες και τα Γριγρί είναι επαχθές.
Πρέπει να οριστεί (min) 600 ευρώ για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τις παρ. 3, 4 του άρθρου 89α του κανονισμού ελέγχου, ήτοι :
«3.
Κατά τον καθορισμό αυτών των κυρώσεων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν ιδίως υπόψη τη σοβαρότητα, τη φύση και την έκταση της παράβασης, μεταξύ άλλων, τη βλάβη ή το ύψος της ζημίας που προκλήθηκε στους συγκεκριμένους αλιευτικούς πόρους και το θαλάσσιο περιβάλλον, τη διάρκεια ή την επανάληψή της και τη συσσώρευση ταυτόχρονων παραβάσεων. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να λαμβάνουν υπόψη την οικονομική κατάσταση του παραβάτη για να διασφαλίσουν την αποτρεπτικότητα των εν λόγω κυρώσεων».
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν σύστημα, βάσει του οποίου τα οικονομικά πρόστιμα είναι ανάλογα προς τον κύκλο εργασιών του νομικού προσώπου ή προς τα οικονομικά οφέλη που προέκυψαν ή αναμένεται να προκύψουν από την παράβαση»
Θα μπορούσε λοιπόν, για σκάφη με φορολογητέο εισόδημα κάτω των 30.000 ευρώ, το πρόστιμο να είναι 300 ευρώ.
Παρ. 3
ΣΧΟΛΙΟ :
Ορισμός Υποτροπής
Υποτροπή νοείται η τέλεση νέας παράβασης μετά την έκδοση οριστικής και εκτελεστής διοικητικής πράξης ή τελεσίδικης δικαστικής απόφασης που αφορά προηγούμενη παράβαση του ίδιου προσώπου, εντός της ιδίας χρονικής περιόδου.
Ειδικότερα, υποτροπή υφίσταται μόνον εφόσον η νέα παράβαση διαπράττεται:
α) μετά την απόρριψη της διοικητικής προσφυγής κατά της προηγούμενης παράβασης από το αρμόδιο συλλογικό όργανο, ή
β) μετά την έκδοση τελεσίδικης απόφασης του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, σε περίπτωση εμπρόθεσμης άσκησης δικαστικής προσφυγής.
Μέχρι την έκδοση οριστικής διοικητικής κρίσης ή τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, η προηγούμενη παράβαση δεν θεωρείται οριστικώς διαπιστωθείσα και συνεπώς δεν θεμελιώνεται υποτροπή.
Συνεπώς το δεύτερο εδάφιο της παρ. 3, όπως και το δεύτερο εδάφιο της επόμενης παρ. 4, πρέπει να αφαιρεθεί.
Παρ. 4
ΣΧΟΛΙΟ :
Οι παραπομπές στο άρθρο 91 παρ. 1 και 2 είναι λάθος
Άρθρο 91α
Κυρώσεις για σοβαρές παραβάσεις
1.
Με την επιφύλαξη άλλων κυρώσεων που επιβάλλονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και την εθνική νομοθεσία, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι μια σοβαρή παράβαση που οδήγησε στην απόκτηση προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας τιμωρείται με διοικητικές οικονομικές κυρώσεις, το ελάχιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον η αξία των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον πενταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης.
2.
Σε περίπτωση επανειλημμένης σοβαρής παράβασης εντός τριετίας που οδήγησε στην απόκτηση προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η σοβαρή παράβαση να τιμωρείται με διοικητικές οικονομικές κυρώσεις, το ελάχιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον το διπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον το οκταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σο-βαρής παράβασης.
3.
Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν στο εθνικό νομικό τους σύστημα να θεσπίζουν κατ’ αποκοπή συντελεστές για τις διοικητικές οικονομικές κυρώσεις αντί ελάχιστων διοικητικών κυρώσεων.
Αφού εκ των πραγμάτων, όλες οι ως άνω περιγραφείσες παραβάσεις της παρ. 1, του προτεινόμενου άρθρου 11, είναι σοβαρές σύμφωνα με το άρθρο 90 του Κανονισμού ελέγχου,
θα επιβάλλονται στον εν δυνάμει παραβάτη και οι κυρώσεις της παρ. 1, του άρθρου 11 και ο καταλογισμός μορίων με επακόλουθη στέρηση αδείας και υπο συνθήκας, τα άμεσα διοικητικά μέτρα και τα συνοδευτικά διοικητικά μέτρα και οι κυρώσεις της παραγράφου 4 ? και γιαπί θεσπίζεται οκταπλάσιο της αξίας των αλιευμάτων ως πρόστιμο για παραβάσεις που εντάσσονται στην ως άνω παράγραφο 1, του άρθρου 91α και δωδεκαπλάσιο για παραβάσεις της παραγράφου 2 της αξίας των αλιευμάτων, όταν αντίστοιχα οι δυο αυτές παράγραφοι κάνουν λόγο για :
α. για την πρώτη περίπτωση ;
το ελάχιστο όριο είναι τουλάχιστον η αξία των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο είναι τουλάχιστον πενταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης.
β. για την δεύτερη περίπτωση :
το ελάχιστο όριο είναι τουλάχιστον το διπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης, ενώ το μέγιστο όριο είναι τουλάχιστον το οκταπλάσιο της αξίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της διάπραξης της σοβαρής παράβασης.
Τηρείται η αρχή της αναλογικότητας ?
Περαιτέρω :
Σε περίπτωση που έχει ασκηθεί νομίμως διοικητική προσφυγή κατά της πρώτης αλιευτικής παράβασης, η έννοια της υποτροπής πληρούται μόνον κατόπιν οριστικής κρίσης επί της προσφυγής, ως εξής:
1. Με την έκδοση οριστικής απορριπτικής απόφασης από το Συμβούλιο Εκδίκασης Αλιευτικών Προσφυγών, εφόσον παρέλθει άπρακτη προθεσμία εξήντα (60) ημερών χωρίς άσκηση προσφυγής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, ή
2. Με την έκδοση οριστικής απόφασης του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, σε περίπτωση εμπρόθεσμης άσκησης προσφυγής ενώπιον αυτού.
Μέχρι την έκδοση οριστικής διοικητικής ή δικαστικής κρίσης, η προηγούμενη παράβαση δεν θεωρείται οριστικώς διαπιστωθείσα και συνεπώς δεν θεμελιώνεται υποτροπή.
Επιπλέον, η προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου πρέπει να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα ως προς την εκτέλεση των διοικητικών κυρώσεων, ιδίως ως προς τις ημέρες κράτησης ή αφαίρεσης των αδειών του αλιευτικού σκάφους, μέχρι την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης.
Παρ. 11
ΣΧΟΛΙΟ :
1.
Η παράγραφος 11, πρέπει να τροποποιηθεί ως ακολούθως :
Η αναστολή ή αφαίρεση των αδειών αλιείας, ατομικής ή σκάφους εκκινεί με το πέρας της προθεσμίας άσκησης προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 14 στο Συμβούλιο Εκδίκασης Αλιευτικών Προσφυγών, άλλως αν ασκήθηκε προσφυγή,
α) την πάροδο 60 ημερών, από την κοινοποίηση απορριπτικής απόφασης από το ΣΕΑΠ της απόρριψης, διάστημα εντός του οποίου ο παραβάτης έχει δικαίωμα να υποβάλει προσφυγή σε Διοικητικό πρωτοδικείο, άλλως, μετά την οριστική απόρριψη από το Διοικητικό πρωτοδικείο
β) την πάροδο 120 ημερών απο την υποβολή της προσφυγής στο ΣΕΑΠ, σε περίπτωση μη εκδίκασης της υπόθεσης , και πάλι εφ' όσον δεν έχει ασκηθεί προσφυγή στο Δ.Π.
{Μετά την πάροδο 120 ημερών μη εκδίκασης της προσφυγής απο το ΣΕΑΠ, επέρχεται σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής απο το ΣΕΑΠ, σύμφωνα με το άρθρο11 του νόμου 5087/2024}.
2.
Η ίδια παράταση, πρέπει να ισχύσει και για την καταβολή των προστίμων της παρ. 1.
Με δεδομένο ότι οι εκδίκαση μιας προσφυγής στο διοικητικό πρωτοδικείο, μπορεί να γίνει μετά από 2, 3 έτη, τίθεται ευθέως το ερώτημα : θα γίνεται αναστολή της άδειας , σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 92 ?
και αν γίνει ανάκληση της άδειας και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εκδικαστεί και δικαιωθεί η προσφυγή στο πρωτοδικείο, τι θα γίνει ?
Να σημειώσουμε ότι η ανάκληση αδείας πλήττει αμέσως και εμμέσως πέραν του φερομένου υπαιτίου – παραβάτου, και άλλους, αμέτοχους και αναίτιους (π.χ. λοιπούς μη επιβαίνοντες και ανυπαίτιους συνιδιοκτήτες, το πλήρωμα του αλιευτικού σκάφους κ.λπ.)., και επιπλέον συνιστά στέρηση δικαιώματος στην εργασία, δηλαδή προσβάλλει το συνταγματικό δικαίωμα στην εργασία, τόσο του φερόμενου παραβάτη, όσο και των τρίτων, ασχέτων, όπως των εργαζομένων στο σκάφος, των συμπλοιοκτητών κλπ.
.