ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 17
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΕΛΕΓΞΙΜΗ

Σε συνέχεια της ήδη κατατεθειμένης παρέμβασής μας στο Άρθρο 17, θεωρούμε αναγκαίο να θέσουμε υπόψη του Υπουργείου μία ιδιαίτερα σημαντική πραγματική διάσταση του ζητήματος.

Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ.

Μέλη του Συλλόγου μας, συνιδιοκτήτες μικρών επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών παρακτιας αλιείας, ΣΎΖΥΓΟΙ ΑΔΕΡΦΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΕΚΝΑ, είναι εγγεγραμμένα στο ΜΑΑΕ ως κάτοχοι αλιευτικής εκμετάλλευσης.

Παρά ταύτα, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις η αρμόδια υπηρεσία προχώρησε σε ανάκληση επαγγελματικών αδειών αλιευτικών σκαφών, κατόπιν διοικητικής ερμηνείας και συσχέτισης του εισοδηματικού κριτηρίου για τον επαγγελματικό χαρακτηρισμό του φυσικού προσώπου στο ΜΑΑΕ με τη διατήρηση της επαγγελματικής άδειας του αλιευτικού σκάφους.

Οι σχετικές διοικητικές πράξεις έχουν προσβληθεί και οι υποθέσεις εκκρεμούν ενώπιον της Διοικητικής Δικαιοσύνης. Χωρίς να προκαταλαμβάνουμε την κρίση των αρμόδιων δικαστηρίων, επισημαίνουμε ένα κρίσιμο πραγματικό στοιχείο:

ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΗΚΕ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ.

Η επαγγελματική ιδιότητα του αλιέα δεν αποτελεί αποκλειστικά λογιστικό ή εισοδηματικό μέγεθος. Συνδέεται πρωτίστως με την πραγματική άσκηση επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας, η οποία μπορεί να διαπιστώνεται και να ελέγχεται με αντικειμενικά στοιχεία.

Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις η δραστηριότητα αυτή προέκυπτε από στοιχεία όπως:

οι καταχωρίσεις στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Παρακολούθησης και Καταγραφής Αλιευτικών Δραστηριοτήτων (Ο.Σ.Π.Α.),
τα φορολογικά στοιχεία,
οι ασφαλιστικές δηλώσεις,
οι βεβαιώσεις των αρμόδιων υπηρεσιών,
οι συναλλαγές διάθεσης αλιευμάτων,
καθώς και η διαχρονική λειτουργία των επαγγελματικών αλιευτικών εκμεταλλεύσεων.

Το ζήτημα που οδήγησε στις συγκεκριμένες διοικητικές πράξεις δεν αφορούσε έλλειψη πραγματικής επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας, αλλά την ερμηνεία και τις συνέπειες που αποδόθηκαν στο εισοδηματικό κριτήριο για τον επαγγελματικό χαρακτηρισμό στο ΜΑΑΕ.

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ.

Άλλο είναι η πραγματική και νόμιμη άσκηση της επαγγελματικής αλιείας και άλλο ο επαγγελματικός χαρακτηρισμός του φυσικού προσώπου στο πλαίσιο του ΜΑΑΕ, για τον οποίο προβλέπονται ειδικές προϋποθέσεις, μεταξύ αυτών και εισοδηματικό κριτήριο.

Η σύγχυση των δύο εννοιών μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση και των αντίστοιχων έννομων συνεπειών.

Ακριβώς γι’ αυτό η εισαγωγή σήμερα στο Άρθρο 17 της φράσης «που αποζούν από αυτή» (Εννοια της δεκαετίας του 60 όπως και του βιοπορισμου μόνο απο ένα επάγγελμα) σε συνδυασμό και με το άρθρο 44 προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία.

Η διατύπωση αυτή μεταφέρει το βάρος από την πραγματική άσκηση της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας που ισχύει μέχρι σήμερα στην οικονομική κατάσταση του προσώπου. Ένας αλιέας όμως μπορεί να ασκεί πραγματικά, συστηματικά και αποδεδειγμένα επαγγελματική αλιεία και ταυτόχρονα να διαθέτει σύνταξη, εισόδημα από άλλη νόμιμη δραστηριότητα ή οποιαδήποτε άλλη νόμιμη πηγή εισοδήματος.

Το γεγονός αυτό δεν αναιρεί από μόνο του την πραγματική επαγγελματική αλιευτική δραστηριότητα που ασκεί ούτε μεταβάλλει τον χαρακτήρα του επαγγελματικού αλιευτικού σκάφους.

Πολύ περισσότερο όταν η ίδια η αλιευτική δραστηριότητα μπορεί να διαπιστώνεται αντικειμενικά από τα στοιχεία που ήδη διαθέτει η Διοίκηση: τη λειτουργία του σκάφους, τις καταγραφές της αλιευτικής δραστηριότητας, τα αλιεύματα, τη διάθεσή τους, καθώς και τα φορολογικά, ασφαλιστικά και λοιπά στοιχεία.

Το κρίσιμο ερώτημα για την επαγγελματική άδεια πρέπει να είναι αν ασκείται πραγματική και νόμιμη επαγγελματική αλιευτική δραστηριότητα και όχι από ποιες άλλες νόμιμες πηγές προέρχεται το εισόδημα του αλιέα.

Όταν η πραγματική επαγγελματική αλιευτική δραστηριότητα μπορεί να αποδεικνύεται και να ελέγχεται αντικειμενικά, δεν υπάρχει λόγος η επαγγελματική άδεια του σκάφους να εξαρτάται από μία αόριστη εκτίμηση του αν ο ιδιοκτήτης ή συνιδιοκτήτης «αποζεί» από αυτή ή εκφράσεις του βιοπορίζεται.

Ο νέος νόμος πρέπει να επιλύσει την ερμηνευτική αβεβαιότητα και όχι να δημιουργήσει νέο πεδίο διοικητικών αμφισβητήσεων.

Για τον λόγο αυτό ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ επαναλαμβάνει το σαφές αίτημα που έχει ήδη καταθέσει στη δημόσια διαβούλευση:

ΝΑ ΑΠΑΛΕΙΦΘΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 17 Η ΦΡΑΣΗ «ΠΟΥ ΑΠΟΖΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ».

Η επαγγελματική άδεια του αλιευτικού σκάφους πρέπει να συνδέεται με σαφείς, αντικειμενικές και ελέγξιμες προϋποθέσεις της αλιευτικής νομοθεσίας και με την πραγματική και νόμιμη άσκηση της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας.

Δεν πρέπει να καταλείπεται περιθώριο ώστε, μέσω διοικητικής ερμηνείας, το εισοδηματικό κριτήριο για τον επαγγελματικό χαρακτηρισμό του φυσικού προσώπου στο ΜΑΑΕ να οδηγεί σε συνέπειες για την επαγγελματική άδεια του αλιευτικού σκάφους χωρίς σαφή νομοθετική πρόβλεψη. ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΑΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΥΤΗ ΜΕ ΑΓΟΡΑ ΣΚΑΦΟΥΣ , ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ , ΔΙΧΤΥΑ , ΣΥΝΤΗΡΗΣΕΙΣ και ΒΑΣΊΣΤΗΚΕ ΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΠΑΡΑΚΤΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ,

Δεν ζητούμε προνόμια ούτε εξαίρεση από τους κανόνες.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΣΑΦΕΙΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΟΣΩΝ ΑΣΚΟΥΝ ΝΟΜΙΜΑ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ.

Η μικρή παράκτια αλιεία αποτελεί μέρος της παραγωγικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής των μικρών παράκτιων περιοχών της χώρας μας .

Η προστασία της θάλασσας και των αλιευτικών πόρων επιτυγχάνεται με τον αποτελεσματικό έλεγχο της αλιευτικής δραστηριότητας και της αλιευτικής προσπάθειας και όχι με αόριστα εισοδηματικά κριτήρια που δεν συνδέονται από μόνα τους με την ένταση ή τη νομιμότητα της αλιευτικής δραστηριότητας.

Η νομοθετική σαφήνεια σήμερα μπορεί να αποτρέψει νέες διοικητικές αμφισβητήσεις και νέες δικαστικές διαφορές αύριο.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ

Είναι εντυπωσιακό ότι ανακαλύπτουμε από τα σχόλια ότι δεν τηρείται η νομοθεσία για την επαγγελματικότητα των αλιέων σε πολλές περιοχές της χώρας στις οποίες προφανώς στις αρμόδιες υπηρεσίες δεν υπηρετεί η προβλεπόμενη ειδικότητα αλλά οι Περιφέρειες μπαλώνουν "τρύπες" με άλλες ειδικότητες.
Η φράση αποζούν από την αλιεία δεν είναι αλλαγή της νομοθεσίας!! Ισχύει από το 1966!!! Και οι υπηρεσίες ακολουθούν τις εφαρμοστικές εγκυκλίους του ΥΠΑΑΤ. Ο απλός λόγος είναι ότι παραχωρείται στους αλιείς με συγκεκριμένους όρους η εκμετάλευση ενός δημόσιου πόρου.
Η τροποποίηση του ΒΔ 666/66 σε αυτό το άρθρο αφορά αποκλειστικά την απαλειφή της ερασιτεχνικής αλιείας. Η τροποίηση του πλαισίου επαγγελματικότητας των αλιέων έχει συζητηθεί πολλές φορές.
Το ισχύον όμως νομικό πλαίσιο ειναι το παρακάτω:
"Κατηγορίαι αδειών αλιευτικών σκαφών

Αρθρο 2 :

1. Αι κατά το προηγούμενον αρθ. άδειαι διακρίνονται εις αδείας επαγγελματικών σκαφών, ήτοι των κατ'αποκλειστικότητα χηρισμοποιούμενων εις την αλιείαν ή σπογγαλιείαν υπό επαγγελματιών αποζώντων εξ αυτής και εις αδείας ερασιτεχνικών σκαφών, νοουμένων ως τοιούτων των χρησιμοποιουμένων, δι'αλιείαν προς ψυχαγωγίαν υπό των ιδιοκτητών αυτών ή τρίτων. Η διάκρισις σημειούται επί των βιβλιαρίων των αδειών περί ων το προηγούμενον άρθ., δια των λέξεων Επαγγελματικής ή ερασιτεχνικής . Προς άμεσον διάκρισιν των αδειών μεταξύ των, δύνανται να εκτυπούνται βιβλιάρια διαφόρου χρώματος ή και μεγέθους.

[Αρχή Τροποποίησης] 2.Οι επαγγελματικές άδειες της παραγράφου 1 χορηγούνται και ανανεώνονται σε σκάφη τα οποία φέρουν μόνο την ελληνική σημαία.

3. Οι επαγγελματικές άδειες της παραγράφου 1, εφόσον είναι σε ισχύ, ανακαλούνται οριστικά και αμετάκλητα από την καθ’ ύλην αρμόδια Αρχή (Τμήμα Αλιείας της οικίας Περιφερειακής Ενότητας), σε περίπτωση που το αλιευτικό σκάφος με ελληνική σημαία, φέρει και σημαία έτερου κράτους». - ΠΡΟΣΘ. ΠΑΡ. 2 ΚΑΙ 3 ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 2 ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ ΑΡΘ. 32 ΤΟΥ Ν. 4597/19, ΦΕΚ-35 Α/28-2-19 [Τέλος Τροποποίησης]"

Στα άρθρα 17 και 18 αυτά τροποποιούνται παράγραφοι του ΒΔ666/1966 το οποίο όμως καταργείται με το άρθρο 36! Προφανώς πρόκειται περί λάθους που πρέπει να διορθωθεί με αντικατάσταση του υπό κατάργηση νομοθετήματος.

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ, Ο ΝΕΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η προτεινόμενη διατύπωση του Άρθρου 17, και ειδικότερα η φράση «που αποζούν από αυτή», εγείρει σοβαρό ζήτημα ως προς την αναγκαιότητα και την αναλογικότητά της, ιδίως υπό το πρίσμα του ευρωπαϊκού πλαισίου για την αλιεία.

Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική, όπως αποτυπώνεται στον Κανονισμό (ΕΕ) 1380/2013, δεν περιορίζεται στην προστασία των θαλάσσιων βιολογικών πόρων. Εντάσσει στους στόχους της και την οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα του αλιευτικού τομέα, την απασχόληση, το δίκαιο βιοτικό επίπεδο όσων εξαρτώνται από τις αλιευτικές δραστηριότητες, καθώς και την ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της παράκτιας αλιείας.

Παράλληλα, ο νεότερος Κανονισμός (ΕΕ) 2023/2842 ενισχύει ουσιαστικά το ευρωπαϊκό σύστημα ελέγχου της αλιείας, επεκτείνοντας σταδιακά την ηλεκτρονική καταγραφή, την ψηφιακή υποβολή δεδομένων και την παρακολούθηση της αλιευτικής δραστηριότητας και στα μικρότερα αλιευτικά σκάφη, με τις ειδικότερες προϋποθέσεις, εξαιρέσεις και μεταβατικές περιόδους που προβλέπει.

Η ευρωπαϊκή κατεύθυνση είναι επομένως σαφής ως προς το αντικείμενο του ελέγχου: έλεγχος του σκάφους, της αλιευτικής προσπάθειας, των αλιευμάτων, της θέσης και της τήρησης των κανόνων.

Υπό αυτό το πρίσμα, δεν προκύπτει από το συγκεκριμένο ευρωπαϊκό πλαίσιο αντίστοιχη σύνδεση της νομιμότητας της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας με το εάν ο αλιέας «αποζεί» αποκλειστικά ή κυρίως από αυτήν.

Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, το κρίσιμο ζήτημα του Άρθρου 17.

Τι ακριβώς επιδιώκουμε να ελέγξουμε; Την αλιευτική δραστηριότητα ή την οικονομική κατάσταση του αλιέα;

Εάν δύο επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη ασκούν την ίδια νόμιμη δραστηριότητα, χρησιμοποιούν τα ίδια επιτρεπόμενα εργαλεία, υπόκεινται στους ίδιους περιορισμούς και στους ίδιους ελέγχους και τηρούν τις ίδιες υποχρεώσεις, με ποιο αντικειμενικό κριτήριο δικαιολογείται διαφορετική μεταχείριση ως προς την επαγγελματική άδεια μόνο και μόνο επειδή ο ένας ιδιοκτήτης λαμβάνει σύνταξη ή έχει και δεύτερη νόμιμη πηγή εισοδήματος;

Η σύνταξη, η παράλληλη νόμιμη απασχόληση ή ένα πρόσθετο νόμιμο εισόδημα δεν αποτελούν αλιευτική παράβαση. Δεν αυξάνουν από μόνα τους την αλιευτική προσπάθεια, δεν επιβαρύνουν το θαλάσσιο περιβάλλον και δεν καθιστούν παράνομη μια κατά τα λοιπά νόμιμη επαγγελματική αλιευτική δραστηριότητα.

Ακριβώς γι' αυτό η φράση «που αποζούν από αυτή» χρειάζεται επανεξέταση και σαφή οριοθέτηση. Η εφαρμογή της χωρίς αντικειμενικά, πρόσφορα και αναλογικά κριτήρια μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική μεταχείριση προσώπων που ασκούν ουσιωδώς την ίδια νόμιμη επαγγελματική δραστηριότητα και, ως εκ τούτου, εγείρει σοβαρά ζητήματα ίσης μεταχείρισης, αναλογικότητας και ασφάλειας δικαίου.

Η Πολιτεία έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να ελέγχει αυστηρά την επαγγελματική αλιεία. Ο έλεγχος όμως πρέπει να στρέφεται εκεί όπου βρίσκεται το πραγματικό αντικείμενο της ρύθμισης: στην αλιευτική δραστηριότητα και στην τήρηση των κανόνων της.

Για τον λόγο αυτό θεωρώ ορθότερη την απαλοιφή της φράσης «που αποζούν από αυτή» από το Άρθρο 17, ώστε η επαγγελματική άδεια του σκάφους να συνδέεται με την πραγματική και νόμιμη άσκηση της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας και όχι αυτομάτως με την ύπαρξη ή μη άλλης νόμιμης πηγής εισοδήματος.

Ως συνιδιοκτήτες μικρών επαγγελματικών σκαφών παράκτιας αλιείας και μέλη του Συλλόγου, συντασσόμαστε με την επίσημη θέση του και ζητούμε την απαλοιφή της φράσης «που αποζούν από αυτή» από το άρθρο 17.
Τα επαγγελματικά αλιευτικά μας σκάφη αποκτήθηκαν νόμιμα, διαθέτουν τις προβλεπόμενες επαγγελματικές άδειες και αποτελούν πραγματικές μικρές παραγωγικές μονάδες παράκτιας αλιείας. Οι ιδιοκτήτες τους είναι εγγεγραμμένοι στο ΜΑΑΕ ως κάτοχοι αγροτικής εκμετάλλευσης και ασκούν την αλιευτική δραστηριότητα σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της ισχύουσας νομοθεσίας.
Πρόκειται κατά κανόνα για πολύ μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις και συμπλοιοκτησίες, μεταξύ συζύγων, γονέων και παιδιών ή άλλων μελών της ίδιας οικογένειας. Δραστηριοποιούνται στην παράκτια αλιεία με μικρά σκάφη, κυρίως με δίχτυα και παραγάδια. Δεν αναφερόμαστε σε μεγάλες αλιευτικές μονάδες, αλλά σε οικογένειες που επί σειρά ετών έχουν επενδύσει προσωπική εργασία, οικονομίες και κόπο στο επαγγελματικό τους σκάφος.
Οι προσωπικές και οικονομικές συνθήκες των συνιδιοκτητών δεν είναι ίδιες. Άλλος είναι συνταξιούχος, άλλος έχει παράλληλη μισθωτή εργασία, άλλος ασκεί δεύτερη νόμιμη επαγγελματική ή αγροτική δραστηριότητα, άλλος διαθέτει συμπληρωματικό εισόδημα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις σύζυγοι ή γονείς και παιδιά συμμετέχουν από κοινού στην ίδια οικογενειακή αλιευτική εκμετάλλευση.
Καμία από αυτές τις απολύτως νόμιμες καταστάσεις δεν αποδεικνύει ότι έπαψε να ασκείται πραγματική επαγγελματική αλιεία.
Γι' αυτό δημιουργεί ιδιαίτερο προβληματισμό η φράση «που αποζούν από αυτή». Η συγκεκριμένη διατύπωση κινδυνεύει να μεταφέρει το κέντρο βάρους από το ουσιαστικό ερώτημα —αν δηλαδή ασκείται πραγματικά και νόμιμα η επαγγελματική αλιεία— στο διαφορετικό ερώτημα από πού προέρχεται το προσωπικό ή οικογενειακό εισόδημα του αλιέα.
Η σύνταξη δεν είναι αλιευτική παράβαση. Η παράλληλη νόμιμη εργασία δεν είναι αλιευτική παράβαση. Η αγροτική δραστηριότητα δεν είναι αλιευτική παράβαση. Το συμπληρωματικό νόμιμο εισόδημα δεν είναι αλιευτική παράβαση.
Εφόσον το επαγγελματικό σκάφος δραστηριοποιείται πραγματικά και νόμιμα και τηρούνται οι προβλεπόμενες υποχρεώσεις, η ύπαρξη άλλης νόμιμης πηγής εισοδήματος δεν πρέπει από μόνη της να οδηγεί σε αμφισβήτηση της επαγγελματικής του υπόστασης.
Παράλληλα, πρέπει να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ του χαρακτηρισμού ενός προσώπου για τους ειδικούς σκοπούς του ΜΑΑΕ και της νόμιμης άσκησης της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας.
Άλλο ο διοικητικός χαρακτηρισμός για συγκεκριμένο σκοπό και άλλο η επαγγελματική άδεια και η πραγματική παραγωγική δραστηριότητα.
Το παράδειγμα της γεωργίας είναι χαρακτηριστικό. Ένας κάτοχος αγροτικής εκμετάλλευσης που αποκτά και άλλη νόμιμη πηγή εισοδήματος δεν σημαίνει για τον λόγο αυτό ότι παύει να καλλιεργεί ή ότι παύει να διαθέτει το παραγωγικό του μέσο.
Το ίδιο πρέπει να ισχύει και στη μικρή παράκτια αλιεία.
Το μικρό καΐκι είναι το “τρακτέρ της θάλασσας”. Είναι το παραγωγικό εργαλείο μιας μικρής οικογενειακής επιχείρησης.
Δεν ζητάμε προνόμια – ζητάμε το δικαίωμα να παράγουμε
Θέλουμε να είμαστε απολύτως σαφείς:
Δεν ζητάμε προνόμια. Δεν ζητάμε ειδική μεταχείριση. Δεν ζητάμε επιδοτήσεις ή οικονομικές ενισχύσεις χωρίς να πληρούμε τις νόμιμες προϋποθέσεις τους.
Για κάθε επιδότηση, ενίσχυση ή οικονομικό ευεργέτημα, η Πολιτεία μπορεί να προβλέπει συγκεκριμένες προϋποθέσεις και κριτήρια. Όποιος τα πληροί δικαιούται την αντίστοιχη ενίσχυση και όποιος δεν τα πληροί δεν τη δικαιούται.
Αυτό όμως είναι διαφορετικό από το δικαίωμα να συνεχίζει κάποιος μια πραγματική και νόμιμη παραγωγική δραστηριότητα.
Άλλο η επιδότηση και άλλο η επαγγελματική άδεια.
Άλλο το οικονομικό ευεργέτημα και άλλο το δικαίωμα στην παραγωγή.
Δεν ζητάμε από την Πολιτεία να μας χρηματοδοτεί επειδή είμαστε συνιδιοκτήτες επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών. Ζητάμε να μπορούμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε νόμιμα, εφόσον τηρούμε τους κανόνες που η ίδια η Πολιτεία έχει θεσπίσει.
Ναι στον αυστηρό έλεγχο
Δεν ζητάμε καμία εξαίρεση από την αλιευτική νομοθεσία.
Αντίθετα, υποστηρίζουμε αυστηρό, αντικειμενικό και αποτελεσματικό έλεγχο της πραγματικής αλιευτικής δραστηριότητας: των εργαλείων, των αλιευμάτων, της αλιευτικής προσπάθειας, της τήρησης των περιορισμών και όλων των υποχρεώσεων που προβλέπει η νομοθεσία.
Εκεί βρίσκεται η ουσία της προστασίας των αλιευτικών πόρων.
Δεν είναι όμως εύλογο δύο αλιείς που ασκούν αντίστοιχη νόμιμη δραστηριότητα, υπόκεινται στους ίδιους ελέγχους και εκπληρώνουν τις ίδιες αλιευτικές υποχρεώσεις να αντιμετωπίζονται διαφορετικά επειδή ο ένας είναι συνταξιούχος, ο άλλος μισθωτός ή αυτοαπασχολούμενος και ένας τρίτος ασκεί παράλληλα αγροτική ή άλλη νόμιμη δραστηριότητα.
Η διαφορετική αυτή μεταχείριση πρέπει να αποφεύγεται και για λόγους ισότητας, ασφάλειας δικαίου και διατήρησης υγιών και διαφανών συνθηκών επαγγελματικής δραστηριότητας.
Το αίτημά μας
Για τους λόγους αυτούς ζητούμε να απαλειφθεί από το άρθρο 17 η φράση «που αποζούν από αυτή» και να καταστεί σαφές ότι η σύνταξη, η παράλληλη μισθωτή ή επαγγελματική απασχόληση, η αγροτική δραστηριότητα ή άλλη νόμιμη πηγή εισοδήματος δεν αποτελούν, από μόνες τους, λόγο απώλειας της επαγγελματικής δυνατότητας του αλιευτικού σκάφους, εφόσον η επαγγελματική αλιευτική δραστηριότητα ασκείται πραγματικά και νόμιμα.
Δεν ζητάμε προνόμια.
Δεν ζητάμε επιδοτήσεις χωρίς τις νόμιμες προϋποθέσεις.
Δεν ζητάμε λιγότερο έλεγχο.
Ζητάμε να μπορούμε να εργαζόμαστε και να παράγουμε με καθαρούς, ίσους και σταθερούς κανόνες.
Η θάλασσα προστατεύεται ελέγχοντας την αλιευτική προσπάθεια — όχι ελέγχοντας από πού αποζεί η οικογένεια του αλιέα.