ΕΝΩΣΗ ΠΑΡΑΚΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΡΟΔΟΥ ΠΩΣΕΙΔΩΝ
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΚΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΡΟΔΟΥ

ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑ
ΠΡΟΣ:
Τον κ. Καββαδά
Υπουργό
ΚΟΙΝ.:
Τους κ.κ. Βουλευτές Δωδεκανήσου
ΘΕΜΑ:
«Παρατηρήσεις και προτάσεις επί του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου για τη ρύθμιση του τομέα της αλιείας – Αναγκαία προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων και διασφάλιση της βιωσιμότητας της μικρής παράκτιας και νησιωτικής αλιείας»
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι Βουλευτές,
Με αφορμή το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου για τη ρύθμιση του τομέα της αλιείας, θεωρούμε υποχρέωσή μας να καταθέσουμε συγκεκριμένες παρατηρήσεις και προτάσεις, με σκοπό όχι την αμφισβήτηση της ανάγκης ύπαρξης ενός αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου, αλλά τη διαμόρφωση μιας πραγματικά ολοκληρωμένης εθνικής αλιευτικής πολιτικής.
Το ίδιο το σχέδιο νόμου ορίζει ως σκοπό του, μεταξύ άλλων, «την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του ελέγχου και τη βιώσιμη διαχείριση των πόρων στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας».
Σχέδιο-νόμου.pdf
Ωστόσο, η πλειονότητα των ρυθμίσεων που αφορούν τη συλλεκτική αλιεία επικεντρώνεται κυρίως στη δημιουργία ενός ενισχυμένου ελεγκτικού και κυρωτικού μηχανισμού: μητρώα, επιθεωρήσεις, παραβάσεις, μόρια, διοικητικές κυρώσεις, δεσμεύσεις, κατασχέσεις και αναστολές αδειών.
Ο έλεγχος είναι ασφαλώς αναγκαίος. Δεν μπορεί όμως ο έλεγχος να υποκαταστήσει την αλιευτική πολιτική.
Το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο επαγγελματίας παράκτιος αλιέας είναι η συνεχής πίεση στα αλιευτικά αποθέματα, η μεταβολή του θαλάσσιου οικοσυστήματος, η παρουσία εισβολικών ειδών, η αύξηση του λειτουργικού κόστους και η σταδιακή απώλεια της οικονομικής βιωσιμότητας του επαγγέλματος.
Για τον λόγο αυτό προτείνουμε τις ακόλουθες ουσιαστικές διορθώσεις και προσθήκες:
1. Τροποποίηση των άρθρων 1 και 2 – Η προστασία των αποθεμάτων να αποτελέσει κεντρικό σκοπό
Στο άρθρο 1 πρέπει να προστεθεί ρητά ότι σκοπός του νόμου είναι:
«Η προστασία, αποκατάσταση και αύξηση των αλιευτικών αποθεμάτων, η διατήρηση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας, η αντιμετώπιση των εισβολικών ειδών και η εξασφάλιση της οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας της μικρής παράκτιας και νησιωτικής αλιείας.»
Παράλληλα, το άρθρο 2 αναφέρεται ειδικά στην τροποποίηση του πλαισίου για τον έλεγχο της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας.
Σχέδιο-νόμου.pdf
Η προστασία όμως των θαλάσσιων πόρων δεν μπορεί να αφορά μόνο τους επαγγελματίες.
Προτείνεται συνεπώς να γίνεται αναφορά σε:
«έλεγχο, παρακολούθηση και βιώσιμη διαχείριση της επαγγελματικής και ερασιτεχνικής αλιευτικής δραστηριότητας».
2. Επαναφορά και ουσιαστική ρύθμιση της ερασιτεχνικής αλιείας
Θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό να επανέλθει ολοκληρωμένο πλαίσιο για την ερασιτεχνική αλιεία.
Δεν είναι δυνατόν να επιβάλλονται στον επαγγελματία αλιέα συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις καταγραφής, ελέγχου και κυρώσεων και ταυτόχρονα να μην υπάρχει πλήρης εικόνα της αλιευτικής πίεσης που ασκείται από φυσικά πρόσωπα.
Το άρθρο 10 του σχεδίου νόμου τροποποιεί μάλιστα υφιστάμενες αναφορές σχετικές με τις ερασιτεχνικές άδειες.
Σχέδιο-νόμου.pdf
Προτείνουμε να θεσπιστούν ηλεκτρονική εγγραφή ή προσωπική άδεια ερασιτέχνη αλιέα, ημερήσια όρια αλιευμάτων, επιτρεπόμενα εργαλεία, αυστηρός έλεγχος στις απαγορευμένες περιόδους και ζώνες και, κυρίως, αυστηρή απαγόρευση εμπορίας ή άλλης επαγγελματικής διάθεσης αλιευμάτων ερασιτεχνικής προέλευσης.
3. Τροποποίηση του άρθρου 3 – Από «σύστημα ελέγχου» σε πραγματικό σύστημα διαχείρισης
Το άρθρο 3 δημιουργεί το Ολοκληρωμένο Σύστημα Παρακολούθησης Αλιείας με μητρώα σκαφών, καταγραφή δραστηριότητας, ζυγίσεων, εκφορτώσεων, εμπορίας, παραβάσεων, μορίων και κυρώσεων.
Σχέδιο-νόμου.pdf
Προτείνουμε το ίδιο σύστημα να περιλαμβάνει υποχρεωτικά:
επιστημονική καταγραφή των αλιευτικών αποθεμάτων ανά Περιφέρεια, καταγραφή της συνολικής αλιευτικής πίεσης επαγγελματικής και ερασιτεχνικής, παρακολούθηση εισβολικών ειδών και Περιφερειακά Σχέδια Αποκατάστασης Αλιευτικών Αποθεμάτων.
Ο στόχος δεν πρέπει να είναι να γνωρίζει το κράτος μόνο ποιος παραβίασε έναν κανόνα, αλλά και πόσα ψάρια υπάρχουν, ποια είδη μειώνονται, ποιοι είναι οι λόγοι της μείωσης και ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν για την ανάκαμψή τους.
4. Άρθρα 4 έως 9 – Αναλογικός έλεγχος και όχι εξοντωτική γραφειοκρατία
Συμφωνούμε με την ανάγκη ύπαρξης αποτελεσματικού μηχανισμού ελέγχου.
Ζητούμε όμως σαφή διάκριση μεταξύ του μικρού τυπικού ή διοικητικού λάθους και της πραγματικής παράνομης αλιείας.
Το ίδιο το άρθρο 8 αναγνωρίζει ήδη την ύπαρξη παραβάσεων «ήσσονος σημασίας».
Σχέδιο-νόμου.pdf
Για τέτοιες περιπτώσεις προτείνουμε να προηγείται έγγραφη σύσταση και εύλογη προθεσμία συμμόρφωσης και, εφόσον ο επαγγελματίας συμμορφωθεί, να μην επιβάλλεται χρηματική κύρωση.
Ο νόμος πρέπει να διακρίνει:
ανθρώπινο ή διοικητικό λάθος από την παράνομη αλιεία και την οργανωμένη αλιευτική παραβατικότητα.
5. Άρθρο 10 – Περιφερειακή αλιευτική ανάπαυση
Το άρθρο 10 ήδη παρέχει δυνατότητα λήψης περιοριστικών μέτρων κατά περιοχή, χρονική περίοδο, αλιευτικό εργαλείο, είδος και ποσότητα, ενώ προβλέπει δυνατότητα πρόσθετων περιορισμών όταν υπάρχει κίνδυνος μείωσης ή καταστροφής των ιχθυαποθεμάτων.

Σχέδιο-νόμου.pdf
Προτείνουμε να θεσμοθετηθεί η «αλιευτική ανάπαυση» ανά Περιφέρεια ή συγκεκριμένη θαλάσσια ζώνη.
Η περίοδος αυτή πρέπει να προσδιορίζεται με επιστημονικά δεδομένα και να επιτρέπει στην ίδια τη θάλασσα να αναγεννήσει τα αποθέματά της.
Η εφαρμογή της δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικά ενιαία σε ολόκληρη τη χώρα, διότι διαφορετικές θαλάσσιες περιοχές παρουσιάζουν διαφορετικές συνθήκες.
6. Υποχρεωτική οικονομική στήριξη κατά την αλιευτική ανάπαυση
Δεν μπορεί η Πολιτεία να ζητά από τον επαγγελματία να παραμένει δεμένος στο λιμάνι για την προστασία ενός δημόσιου φυσικού πόρου και ταυτόχρονα να του στερεί το εισόδημα χωρίς οικονομική στήριξη.
Προτείνουμε κάθε υποχρεωτική περίοδο προσωρινής παύσης που λαμβάνεται για την αποκατάσταση των αποθεμάτων να συνδέεται, σύμφωνα με τις δυνατότητες του ενωσιακού και εθνικού χρηματοδοτικού πλαισίου, με οικονομική αποζημίωση των επαγγελματιών που επηρεάζονται.
7. Αλιευτικός τουρισμός κατά την περίοδο ανάπαυσης
Ο αλιευτικός τουρισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί ως σημαντικό εργαλείο διαφοροποίησης του εισοδήματος του παράκτιου αλιέα.
Προτείνουμε κατά την περίοδο αλιευτικής ανάπαυσης να επιτρέπεται η δραστηριότητα του αλιευτικού τουρισμού, υπό την προϋπόθεση ότι δεν πραγματοποιείται συλλεκτική αλιευτική δραστηριότητα κατά παράβαση των μέτρων προστασίας.
Με αυτό τον τρόπο προστατεύεται η θάλασσα χωρίς να μηδενίζεται το εισόδημα του επαγγελματία.
8. Δημιουργία Ζωνών Αλιευτικής Προστασίας με συμμετοχή των ίδιων των αλιέων
Προτείνουμε τη δημιουργία προσωρινών ή μόνιμων Ζωνών Αλιευτικής Προστασίας, ιδίως σε περιοχές αναπαραγωγής, ανάπτυξης γόνου ή ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας.
Οι επαγγελματίες αλιείς γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε τη θάλασσα στην οποία δραστηριοποιούνται επί δεκαετίες.
κανονιστική απόφαση να λαμβάνεται από το κατά νόμο αρμόδιο κρατικό όργανο.
Με αυτόνΓια τον λόγο αυτό ζητούμε οι αναγνωρισμένοι αλιευτικοί σύλλογοι και οι ομοσπονδίες κάθε Περιφέρειας να έχουν θεσμοθετημένο δικαίωμα υποβολής πρότασης για δημιουργία, μεταβολή ή άρση τέτοιων ζωνών.
Η πρόταση να υποβάλλεται σε επιστημονική αξιολόγηση, να εξετάζεται από το Συμβούλιο Αλιείας και η τελική τον τρόπο η προστασία της θάλασσας γίνεται μαζί με τους επαγγελματίες και όχι ερήμην τους.
9. Περιφερειακά προγράμματα αντιμετώπισης εισβολικών ειδών
Ζητούμε να προβλεφθούν ειδικά προγράμματα αντιμετώπισης εισβολικών ειδών, με επιστημονική παρακολούθηση και δυνατότητα οικονομικών κινήτρων για τη στοχευμένη αφαίρεσή τους, όπου αυτό είναι επιστημονικά πρόσφορο και νομικά επιτρεπτό.
Ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές απαιτείται η αλιευτική πολιτική να λαμβάνει υπόψη τις μεταβολές που προκαλούνται στο θαλάσσιο οικοσύστημα και την οικονομική ζημία που υφίσταται ο παράκτιος επαγγελματίας.
10. Άρθρα 11–14 – Αρχή της αναλογικότητας στις δεσμεύσεις, κατασχέσεις και κυρώσεις
Τα προβλεπόμενα διοικητικά μέτρα είναι ιδιαίτερα σοβαρά και μπορούν να περιλαμβάνουν ακινητοποίηση, δέσμευση, κατάσχεση και αναστολή αδειών.
Προτείνουμε να προβλεφθεί ρητά ότι:
«Κάθε διοικητικό μέτρο επιβάλλεται σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας και επιλέγεται το ηπιότερο πρόσφορο μέτρο που επαρκεί για την επίτευξη του σκοπού.»
Η δέσμευση ή ακινητοποίηση μικρού επαγγελματικού σκάφους, που αποτελεί πολλές φορές το μοναδικό μέσο βιοπορισμού μιας οικογένειας, πρέπει να αποτελεί έσχατο και ειδικά αιτιολογημένο μέτρο.
Αντίστοιχα, στα πρόστιμα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη το μέγεθος του σκάφους, η αλιευτική ικανότητα, η οικονομική δυνατότητα της εκμετάλλευσης, το πραγματικό οικονομικό όφελος, η ζημία στα αποθέματα και ο βαθμός υπαιτιότητας.
11. Έλεγχος της παράνομης μη επαγγελματικής αλιείας
Το άρθρο 15 αφορά ειδικά την παράνομη, λαθραία και άναρχη αλιεία υπό το ευρωπαϊκό καθεστώς Π.Λ.Α.
Σχέδιο-νόμου.pdf
Αυτό δεν υποκαθιστά την ανάγκη αντιμετώπισης της παράνομης ή υπερβολικής μη επαγγελματικής αλιείας στις ελληνικές θάλασσες.
Ζητούμε αυτοτελές σύστημα κυρώσεων για παραβάσεις ερασιτεχνικής αλιείας, ιδίως για υπέρβαση επιτρεπόμενων ποσοτήτων, χρήση απαγορευμένων εργαλείων, αλιεία σε απαγορευμένες ζώνες ή περιόδους και, πρωτίστως, παράνομη πώληση των αλιευμάτων.
12. Οικειοθελής αποχώρηση από το επάγγελμα – αλλαγή χρήσης του σκάφους
Θεωρούμε αναγκαία τη δημιουργία ενός νέου θεσμικού πλαισίου για όσους επαγγελματίες επιθυμούν οικειοθελώς να αποχωρήσουν οριστικά από την ενεργό συλλεκτική αλιεία.
Η μείωση της αλιευτικής ικανότητας δεν πρέπει να συνεπάγεται υποχρεωτικά καταστροφή ενός αξιόπλοου σκάφους και της περιουσίας του επαγγελματία.
Προτείνουμε να επιτρέπεται, όπου είναι συμβατό με το ενωσιακό δίκαιο:
η οριστική αφαίρεση της επαγγελματικής αλιευτικής ικανότητας και η αλλαγή χρήσης του σκάφους για τουριστική, αναψυχής ή άλλη νόμιμη μη συλλεκτική αλιευτική δραστηριότητα.
Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται πραγματική μείωση της αλιευτικής προσπάθειας, χωρίς άσκοπη καταστροφή περιουσιακών στοιχείων.
13. Άρθρα 34–35 – Πραγματικός θεσμικός ρόλος στους αλιευτικούς συλλόγους και τις ομοσπονδίες
Από τη στιγμή που το ίδιο το σχέδιο νόμου αναγνωρίζει τη δυνατότητα συγκρότησης ομοσπονδιών και συνομοσπονδιών αλιευτικών συλλόγων, πρέπει να τους αποδοθεί και ουσιαστικός θεσμικός ρόλος στη λήψη των αποφάσεων.
Σχέδιο-νόμου
Προτείνουμε να καθιερωθεί υποχρεωτική προηγούμενη διαβούλευση με τις αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές οργανώσεις πριν από τη λήψη αποφάσεων για κλειστές ζώνες, χρονικές απαγορεύσεις, εργαλεία, αλιευτική ανάπαυση, περιφερειακά σχέδια διαχείρισης και μέτρα αντιμετώπισης εισβολικών ειδών.
Κύριε Υπουργέ,
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,
Η χώρα έχει σήμερα μία μεγάλη ευκαιρία να προχωρήσει όχι απλώς σε μία ακόμη τροποποίηση του Αλιευτικού Κώδικα, αλλά σε μία πραγματική μεταρρύθμιση της ελληνικής αλιευτικής πολιτικής.
Δεν πρέπει να επιλέξουμε ένα μοντέλο στο οποίο, όσο μειώνονται τα ψάρια, αυξάνονται μόνο οι έλεγχοι, τα πρόστιμα και οι διοικητικές επιβαρύνσεις στους επαγγελματίες.
Η λύση δεν είναι να μειώνονται σταδιακά οι αλιείς επειδή μειώθηκαν τα αλιευτικά αποθέματα.
Η λύση είναι να αποκαταστήσουμε τα αλιευτικά αποθέματα, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει επαγγελματική αλιεία.
Ζητούμε επομένως να εξετάσετε τις παραπάνω προτάσεις πριν από την οριστικοποίηση του σχεδίου νόμου και να υπάρξει ουσιαστική συνεργασία με τους αντιπροσωπευτικούς φορείς της παράκτιας αλιείας.
Η προστασία της θάλασσας και η προστασία του επαγγελματία αλιέα δεν αποτελούν δύο αντικρουόμενες επιλογές.
Αποτελούν τις δύο βασικές προϋποθέσεις για να εξακολουθήσει να υπάρχει ελληνική αλιεία.
Με τιμή,
Για την Ένωση Παράκτιων Αλιέων Ρόδου «ΠΟΣΕΙΔΩΝ»
Ο Πρόεδρος
……Βαγιανου Μιχαήλ
Για την Συνδικαλιστική οργάνωση παράκτιων Αλιέων Ρόδου
Ο Πρόεδρος
Χρυσοπουλος Μιχαηλ

βιωσιμότητα της μικρής παράκτιας αλιείας δεν εξασφαλίζεται μόνο με ελέγχους, περιορισμούς και κυρώσεις. Απαιτεί ισότιμους κανόνες για όλους όσοι ασκούν αλιευτική δραστηριότητα, σύγχρονες υποδομές, ασφαλή αλιευτικά καταφύγια, καρνάγια, χρηματοδότηση, μείωση του λειτουργικού κόστους και ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των επαγγελματιών αλιέων στις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.

Δίνονται αρμοδιότητες στις Περιφέρειες για τους ελέγχους, το οποίο αποτελεί θετική παρέμβαση. Τα περιφερειακά όργανα βρίσκονται κοντά στον τόπο της παράβασης και μπορούν να επέμβουν άμεσα. Μέσω του συστήματος αυτού είναι πιθανό η διενέργεια των ελέγχων να καθίσταται αποτελεσματικότερη, καθώς θα προωθείται και ψηφιακή διασύνδεση με τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, των κρατών-μελών και των περιφερειακών οργανώσεων.

Άρθρο 3. , παρ. 1,δ, δα. Η διενέργεια ελέγχων και επιθεωρήσεων να επεκταθεί και σε σημεία άμεσης διάθεσης στον καταναλωτή (ιχθυοπωλεία, ταβέρνες, ξενοδοχεία κλπ). Αυτά τα σημεία δεν ελέγχονται από άλλους φορείς για την εφαρμογή της αλιευτικής νομοθεσίας, με αποτέλεσμα να υπάρχει κενό ελέγχου.

Κεφάλαιο Β
Παρ.2, άρθρο 3Α,
παρ.1α
ΣΧΟΛΙΟ :
Για τη θεσμοθέτηση μέτρων που αφορούν τον έλεγχο της αλιευτικής δραστηριότητας και της εμπορίας προϊόντων αλιείας, αρμόδιο είναι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ).
Ωστόσο, παρατηρείται ότι νομοθετικές διατάξεις, με το ιδιο αντικείμενο, εκδίδονται και από άλλους φορείς, όπως:
• Υπουργικές Αποφάσεις. ΥΑ 91354/2017 (ΦΕΚ 2983 Β), ΥΑ 1750/2015 (ΦΕΚ 475 Β),
• Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις π.χ. ΚΥΑ 2142.1/346556/2019, κ.λπ.,
που υπογράφονται από άλλα ή συνυπογράφονται από περισσότερα Υπουργεία.
Η ύπαρξη πολλαπλών νομοθετημάτων για τον ίδιο τομέα δημιουργεί σύγχυση και αβεβαιότητα τόσο στους φορείς των διοικητικών οργάνων όσο και στους διοικουμένους.
Επιπλέον, παραδείγματα όπως η ρύθμιση των παραστατικών μεταφοράς αλιευμάτων, όπου διαφορετικά προβλέπονται από την ΑΑΔΕ, το Υπουργείο Ανάπτυξης και τον Κανονισμό Ελέγχου, επιβεβαιώνουν τον κίνδυνο πολυνομίας και αντιφατικών πρακτικών.
Προτεινόμενο Μέτρο:
• Κατάργηση ή αναθεώρηση διατάξεων που υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες του ΥΠΑΑΤ, στον έλεγχο της αλιείας.
• Σαφής και μεμονωμένη περιγραφή κάθε αρμοδιότητας, συνδεδεμένη με μία μόνο αρχή ανά περίπτωση, για την αποφυγή αλληλοεπικαλύψεων’
Η εφαρμογή αυτής της πρότασης θα διασφαλίσει διαφάνεια, σταθερότητα και προβλεψιμότητα για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τους διοικουμένους.

Παρ. 1στ
ΣΧΟΛΙΟ :
Ιδού η κατάλληλη στιγμή να γίνει ανασύνθεση του Συμβουλίου Αλιείας, ώστε να θεσπιστούν ως ισότιμα μέλη οι αλιείς μέσω των εκπροσώπων τους, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να εισηγούνται θέματα που αφορούν τον κλάδο της αλιείας.
Η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων στον κλάδο της αλιείας, είναι η απουσία των αλιέων από τον σχεδιασμό της αλιευτικής πολιτικής.
Είναι απαράδεκτο στο σχέδιο νόμου που προωθείται, να προβλέπεται ότι:
«Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συνιστάται Εθνικό Συμβούλιο Υδατοκαλλιεργειών (ΕΣΥΔ), το οποίο γνωμοδοτεί στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για θέματα πολιτικής στον τομέα των υδατοκαλλιεργειών»,
και να μην υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη για τη συλλεκτική αλιεία, αποκλείοντας ουσιαστικά τους αλιείς από τη συμμετοχή στη χάραξη πολιτικής, που τους αφορά άμεσα.
Η θεσμοθέτηση ισότιμης εκπροσώπησης των αλιέων είναι αναγκαία για τη διαφάνεια, τη νομιμότητα και την αποτελεσματικότητα της αλιευτικής πολιτικής.

Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο 17
Άρθρο 17
Σύνθεση του Συμβουλίου Αλιείας
«1. Το Συμβούλιο Αλιείας που λειτουργεί στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συγκροτείται από:
α) Τον Γενικό Γραμματέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ως Πρόεδρο.
β) Τον προϊστάμενο του Γραφείου Νομικού Συμβούλου του Κράτους στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με αναπληρωτή του Νομικό Σύμβουλο του Κράτους ή τον αρχαιότερο των Παρέδρων που υπηρετεί στο Γραφείο αυτό.
γ) Έναν ιχθυολόγο των Διευθύνσεων Αλιείας και Διαχείρισης Αλιευτικών Πόρων, Υδατοκαλλιεργειών και Ελέγχου Αλιευτικών Δραστηριοτήτων και Προϊόντων με τους αναπληρωτές τους.
δ) Έναν εκπρόσωπο του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας, που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από αυτό.
ε) Έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
στ) Έναν εκπρόσωπο της οικείας ή των οικείων συνδικαλιστικών οργανώσεων των υπαλλήλων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από αυτές.
ζ) Καταργείται.
η) Καταργείται.
θ) Καταργείται.
ι) Έναν (1) εκπρόσωπο της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με τον αναπληρωτή του από την ίδια Διεύθυνση.
Σε περίπτωση απουσίας του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προεδρεύει του Συμβουλίου Αλιείας ο παριστάμενος Νομικός Σύμβουλος του Κράτους.
ια) Τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με τον αναπληρωτή του.
ιβ) Τους προϊσταμένους των Διευθύνσεων της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με τους ισάριθμους αναπληρωτές τους.
ιγ) Έναν (1) εκπρόσωπο του Πανελληνίου Συλλόγου Ιχθυολόγων Δημοσίου που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από τον Σύλλογο αυτόν.» - ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΩΣ ΑΝΩ, ΤΗΣ ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 17 ΜΕ ΤΟ ΑΡΘ. 19 ΤΟΥ Ν. 5184/25, ΦΕΚ-34 Α/6-3-25 //--// ΕΙΧΕ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡ. Α ΤΟΥ ΑΡΘΟΡΥ 69 ΤΟΥ Ν. 4443/16, ΦΕΚ-232 Α/9-12-16[Τέλος Τροποποίησης]
2. Τα θέματα στο Συμβούλιο Αλιείας εισηγούνται ανάλογα με τις αρμοδιότητες προς τα συζητούμενα θέματα, υπάλληλοι των καθ‘ ύλη αρμόδιων Τμημάτων των Διευθύνσεων θαλάσσιας Αλιείας, Υδατοκαλλιεργειών και Εσωτερικών Υδάτων και Αλιευτικών Εφαρμογών και Εισροών Αλιευτικής Παραγωγής.
3. Τα μέλη και εισηγητές των προηγούμενων παραγράφων ορίζονται με τους αναπληρωτές τους με την απόφαση συγκρότησης του Συμβουλίου Αλιείας.

Παρ. 1ζ
ΣΧΟΛΙΟ:
1. ¨Άρθρο 13Α παρ. 2:
Μέλη του Συμβουλίου εξέτασης αλιευτικών προσφυγών.
α) έναν Πάρεδρο ή Δικαστικό Πληρεξούσιο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ως Πρόεδρο,
β) έναν εκπρόσωπο της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του ΥΠΑΑΤ και
γ) έναν εκπρόσωπο του ΥΝΑΝΠ.

Το Συμβούλιο εξέτασης αλιευτικών προσφυγών (ΣΕΑΠ) αποτελεί Δικαιοδοτικό όργανο, που λειτουργεί με βάση τις αρχές της ανεξαρτησίας, της αντικειμενικότητας και της ισοτιμίας των μελών. Τα μέλη του ΣΕΑΠ έχουν την υποχρέωση να λαμβάνουν αποφάσεις με γνώμονα την αμεροληψία, χωρίς να υπάρχει προσωπικό συμφέρον που να επηρεάζει την κρίση τους.

2. Νομικά και Θεσμικά Ζητήματα.
Στο ΥΝΑΝΠ, ανήκει το Λιμενικό Σώμα, το πόρισμα του οποίου, αποτελεί και το αντικείμενο εξετάσεως με την ενδικοφανή προσφυγή.
Η συμμετοχή λοιπόν στο ΣΕΑΠ, ως ισότιμο μέλος εκπροσώπου του ΥΝΑΝΠ, παραβιάζει:
• Την αρχή της αμεροληψίας και αντικειμενικότητας των μελών του ΣΕΑΠ.
• Την αρχή της ισότητας των μελών, καθώς το μέλος που εκπροσωπεί το Υπουργείο δεν μπορεί να κρίνει υποθέσεις όπου ο ίδιος ο φορέας του, έχει άμεσο συμφέρον.
Η παραβίαση αυτών των αρχών ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τη νομιμότητα και την αξιοπιστία των αποφάσεων του ΣΕΑΠ.
3. Για τη διασφάλιση της νομιμότητας και της αμεροληψίας των διαδικασιών, προτείνεται:
Σε περίπτωση εξετάσεως θέματος το οποίο εισάγεται ως παράβαση διατάξεων μετά τεκμηρίωση υπό Οργάνου ή Υπηρεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ή τεκμηρίωση υπό Οργάνου της Λιμενικής Αρχής , το αντίστοιχο Μέλος υπό β και γ του άρθρου 13 Α, αντικαθίσταται από τον αναπληρωτή του πρώτου Μέλους, ήτοι του Παρέδρου, ή Δικαστικού Πληρεξουσίου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους .

Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο13 Α
«Άρθρο 13Α
Συμβούλιο Εξέτασης Αλιευτικών Προσφυγών
1. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συστήνεται τριμελές Συμβούλιο Εξέτασης Αλιευτικών Προσφυγών (Σ.Ε.Α.Π.), με έδρα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και με αρμοδιότητα την εξέταση των ενδικοφανών προσφυγών κατά αποφάσεων, με τις οποίες επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις για αλιευτικές παραβάσεις.
2. To Σ.Ε.Α.Π. συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και αποτελείται από τα εξής μέλη με τους αναπληρωτές τους:
α) έναν (1) Πάρεδρο ή Δικαστικό Πληρεξούσιο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ως Πρόεδρο,
β) έναν εκπρόσωπο της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, και
γ) έναν (1) εκπρόσωπο του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ως μέλη.
3. Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη ορίζονται από τους αρμόδιους Υπουργούς, οι δε λειτουργοί του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ν.Σ.Κ..
Η θητεία των μελών είναι διετής και μπορεί να ανανεωθεί άπαξ.
4. Με την απόφαση της παρ. 1 ορίζονται ο γραμματέας της Επιτροπής, με τον νόμιμο αναπληρωτή του και οι εισηγητές των υποθέσεων, που υπηρετούν στη Γενική Διεύθυνση Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
5. Ο χρόνος έναρξης της λειτουργίας του Σ.Ε.Α.Π. ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων που εκδίδεται το αργότερο μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την έκδοση της απόφασης συγκρότησης της παρ. 2.
[Αρχή Τροποποίησης] «6. Με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων καθορίζεται ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του Σ.Ε.Α.Π., η διαδικασία λογοδοσίας, καθώς και κάθε άλλο σχετικό ζήτημα.
7. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, καθορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 21 του ν. 4354/2015 (Α' 176), η μηνιαία ή ανά συνεδρίαση αποζημίωση που καταβάλλεται στον Πρόεδρο, στα μέλη, στους γραμματείς, στους αναπληρωτές τους, καθώς και στους εισηγητές του Σ.Ε.Α.Π.» - ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΩΣ ΑΝΩ, ΤΩΝ ΠΑΡ. 6 ΚΑΙ 7 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13Α ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 4 ΤΟΥ ΑΡΘ. 37 ΤΟΥ Ν. 5184/25, ΦΕΚ-34 Α/6-3-25 [Τέλος Τροποποίησης] » - ΠΡΟΣΘ. ΑΡΘΡΟΥ 13Α ΜΕ ΤΟ ΑΡΘ. 9 ΤΟΥ Ν. 5087/24, ΦΕΚ-25 Α/16-2-24 [Τέλος Τροποποίησης]}