Με τα άρθρα 3 – 36 του ν/σ επιχειρείται μία αποσπασματική προσέγγιση του κλάδου της αλιείας – υδατοκαλλιέργειας, του τμήματος του πρωτογενούς τομέα που έχει το μικρότερο ποσοστό σε οικονομικούς όρους, όχι όμως και σε κοινωνικό ή εθνικό επίπεδο.

Στα άρθρα αυτά (αρ. 3-18) γίνεται κατά πρώτο εκσυγχρονισμός και συμπλήρωση του καθεστώτος ελέγχου της αλιείας (με μεγάλη καθυστέρηση βέβαια), που μένει βέβαια να εφαρμοσθεί, καθώς και το υφιστάμενο έπασχε περισσότερο στην αδυναμία (;) εφαρμογής, παρά στις εγγενείς του ελλείψεις.

Πρόσθετη ανησυχία και προβληματισμό προκαλεί η μη συμπερίληψη στο ν/σ άρθρων για την ερασιτεχνική αλιεία (άσκηση, έλεγχος, καταγραφή) που υπήρχαν σε όλα τα προηγούμενα σχέδια του ίδιου υπουργείου και πρέπει να επανέλθουν.

Στην ίδια λογική κινείται και η κατάργηση του παραδοσιακού εργαλείου της βιντζότρατας (αρ.31) με την επισήμανση ότι εδώ τα επιστημονικά στοιχεία υπάρχουν, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση (δηλ. συνέχιση λειτουργίας με διαχειριστικό σχέδιο).

Το κύριο ζητούμενο είναι η ανυπαρξία ενός Πολυετούς Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου για την ανάπτυξη της αλιείας που θα καθορίσει και τις επιμέρους πολιτικές και τα μέτρα – δράσεις.

Αν δεν είναι αυτά αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής για εγκατάλειψη της επαγγελματικής αλιείας και προώθηση δραστηριοτήτων προσαρμοσμένων στο μοντέλο της «μονοκαλλιέργειας» της χώρας, τον τουρισμό (βλέπε αλιευτικός τουρισμός), τότε είναι επιτακτική ανάγκη να εκπονηθεί άμεσα ώστε να είναι σε θέση η χώρα να συμμετέχει ενεργά στην αναθεώρηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της Ε.Ε. που είναι σε εξέλιξη και να ενσωματώσει επαρκώς τον κλάδο στο υπό διαμόρφωση εθνικό πρόγραμμα για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028 – 2034.

Η επεξεργασία ενός τέτοιου Εθνικού Σχεδίου θα θέσει ισότιμα την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση για την ανάπτυξη, δίνοντας τέλος στις αλλεπάλληλες απαγορεύσεις αλιείας που θεσπίζονται τα τελευταία χρόνια χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, στο όνομα της προστασίας του υδάτινου περιβάλλοντος.

Πρέπει λοιπόν να είναι ξεκάθαρο αν και ποιο αλιευτικό στόλο θέλουμε, ποιά είναι τα αλιευτικά εργαλεία και σε τί ένταση συμβάλλει καθένα στη βιώσιμη αλιεία (όχι μόνο με περιβαλλοντικά κριτήρια) και ποιό είναι το προφίλ του επαγγελματία ψαρά του μέλλοντος που συμβαδίζει με τις δημογραφικές εξελίξεις και τις νέες δομές της κοινωνίας.

Όσο αφορά τις διατάξεις για τις υδατοκαλλιέργειες είναι προφανές ότι αποτελούν διορθωτικές – βελτιωτικές παρεμβάσεις στο υφιστάμενο πλαίσιο, ενώ το κύριο ζητούμενο είναι ότι έχει εγκαταλειφθεί(;) ο πρωτοποριακός κάποτε χωροταξικός σχεδιασμός του κλάδου, δεν υλοποιείται το Πολυετές Στρατηγικό Πλαίσιο για την ανάπτυξη των υδατοκαλλιεργειών 2021 – 2030 και οι χορηγούμενες πιστώσεις είναι ανεπαρκείς και μάλιστα χωρίς να υπηρετούν πολιτικές, όπως για την ενεργειακή μετάβαση και την ανταγωνιστικότητα.

Τέλος η επιχειρούμενη διόρθωση στην απαγόρευση αυτοτελούς συνδικαλιστικής οργάνωσης των αλιέων (αρ. 33-35) γίνεται απόλυτα εσφαλμένα με προώθηση της οργάνωσης των ψαράδων ανά εργαλείο που θα οδηγήσει αναμφίβολα σε πολυδιάσπαση και στην αδυναμία χάραξης αλιευτικής πολιτικής στην οποία θα έχουν ενεργό συμμετοχή οι άμεσα ενδιαφερόμενοι ψαράδες. Η επαναφορά του καθεστώτος του ν. 1361/83 αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση ενός προβλήματος που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε το 2011 (ν.4015).

Η αλιεία αυτήν την στιγμή αιμορραγεί, το πετρέλαιο, η τεράστια αύξηση των προϊόντων, , φενιζολ, για τα ψάρια, κ.α. Δεν είναι κατάλληλη στιγμή να φέρεται άσχημα μέτρα για την αλιεία, με αυτόν τον τρόπο υπογράφεται ταφόπλακα, αυτήν την στιγμή η αλιεία χρειάζεται ενίσχυση, αν θέλετε να υπάρξει πρωτογενής τομέας, πρέπει να κοιτάξετε προς αυτήν την κατεύθυνση, αν δεν θέλετε συνεχίστε το πρόγραμμα σας, όμως στην κατάσταση της ακρίβειας που διογκώνετε, ο λαός θα πεινάσει, και όταν πεινάσει θα δείχνουν με το δάκτυλο εσάς. Είδη ετοιμάζεται θαλάσσια πάρκα που περιορίζουν την αλιεία και πιέζουν χειρότερα τα αλιευτικά πεδία, αυτό είναι έγκλημα, αντί να ανοίγουν αλιευτικά πεδία για λιγότερη πίεση, εσείς κλείνεται, αυτό είναι καταστροφή. Αναβάλλεται τα μέτρα για αργότερα, και φροντίστε για επιδοτήσεις. Αν θέλετε να έχετε πρωτογενή τομέα, είμαι 40 χρόνια στην θάλασσά, και σας στα λέω εκ καρδίας και με την εμπειρία που έχω, το πρόβλημα της θάλασσας σήμερα είναι η μόλυνση, φταίει το γαϊδούρι, και χτυπάμε το σαμάρι. Έχετε γυρίσει ποτέ από 48 ώρες στην θάλασσα με κακοκαιρία? Που περιμένεις να πάρεις ανάσα, και να σε έχουν δυο ώρες στο πόδι για έλεγχο? Δεν νομίζω να αντέχατε. Αναβάλετε για της καλές εποχές, και βάλτε επιτέλους πλάτη.

Κεφάλαιο Β
Παρ.2, άρθρο 3Α,
παρ.1α
ΣΧΟΛΙΟ :
Για τη θεσμοθέτηση μέτρων που αφορούν τον έλεγχο της αλιευτικής δραστηριότητας και της εμπορίας προϊόντων αλιείας, αρμόδιο είναι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ).
Ωστόσο, παρατηρείται ότι νομοθετικές διατάξεις, με το ιδιο αντικείμενο, εκδίδονται και από άλλους φορείς, όπως:
• Υπουργικές Αποφάσεις. ΥΑ 91354/2017 (ΦΕΚ 2983 Β), ΥΑ 1750/2015 (ΦΕΚ 475 Β),
• Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις π.χ. ΚΥΑ 2142.1/346556/2019, κ.λπ.,
που υπογράφονται από άλλα ή συνυπογράφονται από περισσότερα Υπουργεία.
Η ύπαρξη πολλαπλών νομοθετημάτων για τον ίδιο τομέα δημιουργεί σύγχυση και αβεβαιότητα τόσο στους φορείς των διοικητικών οργάνων όσο και στους διοικουμένους.
Επιπλέον, παραδείγματα όπως η ρύθμιση των παραστατικών μεταφοράς αλιευμάτων, όπου διαφορετικά προβλέπονται από την ΑΑΔΕ, το Υπουργείο Ανάπτυξης και τον Κανονισμό Ελέγχου, επιβεβαιώνουν τον κίνδυνο πολυνομίας και αντιφατικών πρακτικών.
Προτεινόμενο Μέτρο:
• Κατάργηση ή αναθεώρηση διατάξεων που υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες του ΥΠΑΑΤ, στον έλεγχο της αλιείας.
• Σαφής και μεμονωμένη περιγραφή κάθε αρμοδιότητας, συνδεδεμένη με μία μόνο αρχή ανά περίπτωση, για την αποφυγή αλληλοεπικαλύψεων’
Η εφαρμογή αυτής της πρότασης θα διασφαλίσει διαφάνεια, σταθερότητα και προβλεψιμότητα για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τους διοικουμένους.

Παρ. 1στ
ΣΧΟΛΙΟ :
Ιδού η κατάλληλη στιγμή να γίνει ανασύνθεση του Συμβουλίου Αλιείας, ώστε να θεσπιστούν ως ισότιμα μέλη οι αλιείς μέσω των εκπροσώπων τους, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να εισηγούνται θέματα που αφορούν τον κλάδο της αλιείας.
Η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων στον κλάδο της αλιείας, είναι η απουσία των αλιέων από τον σχεδιασμό της αλιευτικής πολιτικής.
Είναι απαράδεκτο στο σχέδιο νόμου που προωθείται, να προβλέπεται ότι:
«Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συνιστάται Εθνικό Συμβούλιο Υδατοκαλλιεργειών (ΕΣΥΔ), το οποίο γνωμοδοτεί στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για θέματα πολιτικής στον τομέα των υδατοκαλλιεργειών»,
και να μην υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη για τη συλλεκτική αλιεία, αποκλείοντας ουσιαστικά τους αλιείς από τη συμμετοχή στη χάραξη πολιτικής, που τους αφορά άμεσα.
Η θεσμοθέτηση ισότιμης εκπροσώπησης των αλιέων είναι αναγκαία για τη διαφάνεια, τη νομιμότητα και την αποτελεσματικότητα της αλιευτικής πολιτικής.

Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο 17
Άρθρο 17
Σύνθεση του Συμβουλίου Αλιείας
«1. Το Συμβούλιο Αλιείας που λειτουργεί στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συγκροτείται από:
α) Τον Γενικό Γραμματέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ως Πρόεδρο.
β) Τον προϊστάμενο του Γραφείου Νομικού Συμβούλου του Κράτους στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με αναπληρωτή του Νομικό Σύμβουλο του Κράτους ή τον αρχαιότερο των Παρέδρων που υπηρετεί στο Γραφείο αυτό.
γ) Έναν ιχθυολόγο των Διευθύνσεων Αλιείας και Διαχείρισης Αλιευτικών Πόρων, Υδατοκαλλιεργειών και Ελέγχου Αλιευτικών Δραστηριοτήτων και Προϊόντων με τους αναπληρωτές τους.
δ) Έναν εκπρόσωπο του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας, που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από αυτό.
ε) Έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
στ) Έναν εκπρόσωπο της οικείας ή των οικείων συνδικαλιστικών οργανώσεων των υπαλλήλων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από αυτές.
ζ) Καταργείται.
η) Καταργείται.
θ) Καταργείται.
ι) Έναν (1) εκπρόσωπο της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με τον αναπληρωτή του από την ίδια Διεύθυνση.
Σε περίπτωση απουσίας του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προεδρεύει του Συμβουλίου Αλιείας ο παριστάμενος Νομικός Σύμβουλος του Κράτους.
ια) Τον προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με τον αναπληρωτή του.
ιβ) Τους προϊσταμένους των Διευθύνσεων της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με τους ισάριθμους αναπληρωτές τους.
ιγ) Έναν (1) εκπρόσωπο του Πανελληνίου Συλλόγου Ιχθυολόγων Δημοσίου που προτείνεται με τον αναπληρωτή του από τον Σύλλογο αυτόν.» - ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΩΣ ΑΝΩ, ΤΗΣ ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 17 ΜΕ ΤΟ ΑΡΘ. 19 ΤΟΥ Ν. 5184/25, ΦΕΚ-34 Α/6-3-25 //--// ΕΙΧΕ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡ. Α ΤΟΥ ΑΡΘΟΡΥ 69 ΤΟΥ Ν. 4443/16, ΦΕΚ-232 Α/9-12-16[Τέλος Τροποποίησης]
2. Τα θέματα στο Συμβούλιο Αλιείας εισηγούνται ανάλογα με τις αρμοδιότητες προς τα συζητούμενα θέματα, υπάλληλοι των καθ‘ ύλη αρμόδιων Τμημάτων των Διευθύνσεων θαλάσσιας Αλιείας, Υδατοκαλλιεργειών και Εσωτερικών Υδάτων και Αλιευτικών Εφαρμογών και Εισροών Αλιευτικής Παραγωγής.
3. Τα μέλη και εισηγητές των προηγούμενων παραγράφων ορίζονται με τους αναπληρωτές τους με την απόφαση συγκρότησης του Συμβουλίου Αλιείας.

Παρ. 1ζ
ΣΧΟΛΙΟ:
1. ¨Άρθρο 13Α παρ. 2:
Μέλη του Συμβουλίου εξέτασης αλιευτικών προσφυγών.
α) έναν Πάρεδρο ή Δικαστικό Πληρεξούσιο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ως Πρόεδρο,
β) έναν εκπρόσωπο της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του ΥΠΑΑΤ και
γ) έναν εκπρόσωπο του ΥΝΑΝΠ.

Το Συμβούλιο εξέτασης αλιευτικών προσφυγών (ΣΕΑΠ) αποτελεί Δικαιοδοτικό όργανο, που λειτουργεί με βάση τις αρχές της ανεξαρτησίας, της αντικειμενικότητας και της ισοτιμίας των μελών. Τα μέλη του ΣΕΑΠ έχουν την υποχρέωση να λαμβάνουν αποφάσεις με γνώμονα την αμεροληψία, χωρίς να υπάρχει προσωπικό συμφέρον που να επηρεάζει την κρίση τους.

2. Νομικά και Θεσμικά Ζητήματα.
Στο ΥΝΑΝΠ, ανήκει το Λιμενικό Σώμα, το πόρισμα του οποίου, αποτελεί και το αντικείμενο εξετάσεως με την ενδικοφανή προσφυγή.
Η συμμετοχή λοιπόν στο ΣΕΑΠ, ως ισότιμο μέλος εκπροσώπου του ΥΝΑΝΠ, παραβιάζει:
• Την αρχή της αμεροληψίας και αντικειμενικότητας των μελών του ΣΕΑΠ.
• Την αρχή της ισότητας των μελών, καθώς το μέλος που εκπροσωπεί το Υπουργείο δεν μπορεί να κρίνει υποθέσεις όπου ο ίδιος ο φορέας του, έχει άμεσο συμφέρον.
Η παραβίαση αυτών των αρχών ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τη νομιμότητα και την αξιοπιστία των αποφάσεων του ΣΕΑΠ.
3. Για τη διασφάλιση της νομιμότητας και της αμεροληψίας των διαδικασιών, προτείνεται:
Σε περίπτωση εξετάσεως θέματος το οποίο εισάγεται ως παράβαση διατάξεων μετά τεκμηρίωση υπό Οργάνου ή Υπηρεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ή τεκμηρίωση υπό Οργάνου της Λιμενικής Αρχής , το αντίστοιχο Μέλος υπό β και γ του άρθρου 13 Α, αντικαθίσταται από τον αναπληρωτή του πρώτου Μέλους, ήτοι του Παρέδρου, ή Δικαστικού Πληρεξουσίου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους .

Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο13 Α
«Άρθρο 13Α
Συμβούλιο Εξέτασης Αλιευτικών Προσφυγών
1. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συστήνεται τριμελές Συμβούλιο Εξέτασης Αλιευτικών Προσφυγών (Σ.Ε.Α.Π.), με έδρα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και με αρμοδιότητα την εξέταση των ενδικοφανών προσφυγών κατά αποφάσεων, με τις οποίες επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις για αλιευτικές παραβάσεις.
2. To Σ.Ε.Α.Π. συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και αποτελείται από τα εξής μέλη με τους αναπληρωτές τους:
α) έναν (1) Πάρεδρο ή Δικαστικό Πληρεξούσιο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ως Πρόεδρο,
β) έναν εκπρόσωπο της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, και
γ) έναν (1) εκπρόσωπο του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ως μέλη.
3. Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη ορίζονται από τους αρμόδιους Υπουργούς, οι δε λειτουργοί του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ν.Σ.Κ..
Η θητεία των μελών είναι διετής και μπορεί να ανανεωθεί άπαξ.
4. Με την απόφαση της παρ. 1 ορίζονται ο γραμματέας της Επιτροπής, με τον νόμιμο αναπληρωτή του και οι εισηγητές των υποθέσεων, που υπηρετούν στη Γενική Διεύθυνση Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
5. Ο χρόνος έναρξης της λειτουργίας του Σ.Ε.Α.Π. ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων που εκδίδεται το αργότερο μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την έκδοση της απόφασης συγκρότησης της παρ. 2.
[Αρχή Τροποποίησης] «6. Με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων καθορίζεται ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του Σ.Ε.Α.Π., η διαδικασία λογοδοσίας, καθώς και κάθε άλλο σχετικό ζήτημα.
7. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, καθορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 21 του ν. 4354/2015 (Α' 176), η μηνιαία ή ανά συνεδρίαση αποζημίωση που καταβάλλεται στον Πρόεδρο, στα μέλη, στους γραμματείς, στους αναπληρωτές τους, καθώς και στους εισηγητές του Σ.Ε.Α.Π.» - ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΩΣ ΑΝΩ, ΤΩΝ ΠΑΡ. 6 ΚΑΙ 7 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13Α ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 4 ΤΟΥ ΑΡΘ. 37 ΤΟΥ Ν. 5184/25, ΦΕΚ-34 Α/6-3-25 [Τέλος Τροποποίησης] » - ΠΡΟΣΘ. ΑΡΘΡΟΥ 13Α ΜΕ ΤΟ ΑΡΘ. 9 ΤΟΥ Ν. 5087/24, ΦΕΚ-25 Α/16-2-24 [Τέλος Τροποποίησης]}

Άρθρο 3Α
«Εθνικό σύστημα ελέγχου αλιείας -προστασία Αλιείας»:
Στο σημείο δ) της παραγράφου 1 θα πρέπει προστεθεί «οι υπηρεσίες αλιείας των Περιφερειών», ενώ θα πρέπει να διευκρινιστεί αν θα μπορούν οι υπηρεσίες αυτές να λειτουργούν «αυτεπάγγελτα» πχ κατόπιν καταγγελίας κλπ στην Δ/νση όπου ανήκουν, για τη διενέργεια των ελέγχων του σημείου δ)α).
Στην παράγραφο 2 που αφορά το ΟΣΠΑ να προστεθεί υποσύστημα ερασιτεχνικής αλιείας, όπως εξάλλου είχε ήδη προβλεφθεί στην αναβάθμιση του ΟΣΠΑ και στο σημεία 2αε) «υποσύστημα ελέγχου» να προστεθεί και ο έλεγχος της ερασιτεχνικής αλιείας.

Άρθρο 3, παρ. 1 περ. στ΄ – Συμμετοχή των αλιέων στη διαμόρφωση της αλιευτικής πολιτικής

Το άρθρο 3 εντάσσει το Συμβούλιο Αλιείας στο Εθνικό Σύστημα Ελέγχου Αλιείας ως γνωμοδοτικό όργανο επί θεμάτων αλιευτικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που αφορούν ελεγκτικούς και κυρωτικούς μηχανισμούς, ενώ προβλέπει τη σύμφωνη γνώμη του για το εθνικό σχέδιο δράσης για τον έλεγχο της αλιείας.

Δεδομένου του ρόλου αυτού, θεωρούμε σημαντικό να διασφαλίζεται ουσιαστική και αντιπροσωπευτική συμμετοχή των επαγγελματιών αλιέων, συμπεριλαμβανομένης της μικρής παράκτιας αλιείας, στο Συμβούλιο Αλιείας. Η αξιοποίηση της εμπειρίας και της τοπικής γνώσης των αλιευτικών κοινοτήτων, παράλληλα με την επιστημονική γνώση και τη δημόσια διοίκηση, μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση αποτελεσματικότερων και εφαρμόσιμων μέτρων και στη βιώσιμη διαχείριση των αλιευτικών πόρων.


Άρθρο 3 – Επαρκής στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών και ολοκληρωμένος έλεγχος της αλυσίδας ιχνηλασιμότητας

Η δημιουργία ενός ενιαίου και ψηφιοποιημένου εθνικού συστήματος ελέγχου μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την εφαρμογή της αλιευτικής νομοθεσίας. Η αποτελεσματικότητα του νέου συστήματος, ωστόσο, δεν εξαρτάται μόνο από τα ψηφιακά εργαλεία και τα μητρώα, αλλά και από την ύπαρξη επαρκούς ανθρώπινου δυναμικού για τη διενέργεια συστηματικών και ουσιαστικών ελέγχων.

Το άρθρο 3 προβλέπει ήδη ότι το εθνικό σχέδιο δράσης για τον έλεγχο της αλιείας θα καθορίζει τις προβλεπόμενες δράσεις ανά αρμόδια αρχή και θα προσδιορίζει τους αναγκαίους πόρους και τον τρόπο χρηματοδότησής τους. Προτείνεται η πρόβλεψη αυτή να ενισχυθεί με την υποχρέωση εκπόνησης τεκμηριωμένης μελέτης αναγκών και μοντέλου στελέχωσης των ελεγκτικών υπηρεσιών, βάσει της οποίας θα καθορίζεται το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό ανά γεωγραφική περιοχή και ανά κατηγορία ελεγκτικής αρμοδιότητας.

Η εκτίμηση των αναγκών θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, το μέγεθος και τη σύνθεση του αλιευτικού στόλου, τον αριθμό και τη διασπορά των σημείων εκφόρτωσης, την ένταση και την εποχικότητα της αλιευτικής δραστηριότητας, την ερασιτεχνική αλιευτική πίεση, τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, καθώς και τον αριθμό και τη διασπορά των επιχειρήσεων που συμμετέχουν στη διακίνηση και εμπορία αλιευτικών προϊόντων. Η επάρκεια στελέχωσης θα ήταν σκόπιμο να επανεξετάζεται περιοδικά με βάση τα αποτελέσματα των ελέγχων και τις πραγματικές ανάγκες κάθε περιοχής.

Παράλληλα, είναι κρίσιμο οι προβλέψεις για τον έλεγχο της ιχνηλασιμότητας σε ολόκληρη την αλυσίδα να εφαρμόζονται αποτελεσματικά στην πράξη και να μην περιορίζονται στη δραστηριότητα στη θάλασσα ή στο στάδιο της εκφόρτωσης. Το σχέδιο νόμου προβλέπει ως αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, πέραν του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, τις υπηρεσίες αλιείας και τις αρμόδιες αρχές ελέγχου τροφίμων, ενώ το άρθρο 10 προβλέπει ιχνηλασιμότητα των αλιευτικών προϊόντων σε όλα τα στάδια παραγωγής, επεξεργασίας, διανομής και εμπορίας.

Προτείνεται, συνεπώς, να προβλεφθεί σαφές και επιχειρησιακά εφαρμόσιμο μοντέλο διυπηρεσιακού ελέγχου και κατανομής αρμοδιοτήτων για την αποτελεσματική κάλυψη όλων των σταδίων της αλυσίδας από τις κατά περίπτωση αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των εστιατορίων, των ιχθυοπωλείων, των εμπόρων και των λοιπών επιχειρήσεων διάθεσης αλιευτικών προϊόντων.