1. Ο ισχυρισμός ότι η μηχανότρατα μπορεί να αλιεύει στοχευμένα γαύρο και σαρδέλα με δίχτυ 20 χιλιοστών δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το μάτι του διχτυού είναι μεγαλύτερο από το μέγεθος των συγκεκριμένων ψαριών, με αποτέλεσμα αυτά να διαφεύγουν. Επομένως, το επιχείρημα ότι με την εφαρμογή του Άρθρου 32 οι μηχανότρατες θα αναγκάζονται να πετούν μεγάλες ποσότητες γαύρου και σαρδέλας στη θάλασσα και αυτά θα «σαπίζουν στον βυθό» είναι μια υπερβολική και μη τεκμηριωμένη προσέγγιση.
2. Εάν κάποιες μηχανότρατες επιθυμούν να αλιεύουν γαύρο και σαρδέλα ως κύριο αντικείμενο δραστηριότητας, υπάρχει ο επαγγελματικός κλάδος του γρι-γρι, με ειδική άδεια για τα μικρά πελαγικά. Υπάρχουν διαθέσιμες άδειες γρι-γρι και όποιος επιθυμεί μπορεί να δραστηριοποιηθεί νόμιμα σε αυτόν τον τομέα.
3. Το γρι-γρι δεν έχει ελεύθερη και ανεξέλεγκτη αλιευτική δραστηριότητα. Αντιθέτως, αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς, αυξημένο κόστος παραγωγής και υψηλό κόστος καυσίμων. Επιπλέον, δραστηριοποιείται μετά τη δύση του ηλίου, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες. Δεν μπορεί, λοιπόν, να παρουσιάζεται ο κλάδος του γρι-γρι ως προνομιούχος.
4. Η μηχανότρατα δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαθέτει μικρότερο αριθμό προσωπικού σε σχέση με το γρι-γρι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η διαλογή, η διαχείριση και η συντήρηση των αλιευμάτων να μην μπορούν πάντα να γίνονται με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό, με συνέπεια μέρος των ψαριών να φτάνει στην ιχθυόσκαλα χαμηλότερης ποιότητας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ψάρια υποβαθμίζονται ή είναι ήδη αλλοιωμένα και δεν μπορούν να διατεθούν ως νωπά, με αποτέλεσμα να οδηγούνται στη μεταποίηση και στα αλίπαστα. Την ίδια ώρα, το γρι-γρι ξεκινά τη δραστηριότητά του μετά τη δύση του ηλίου, όταν ήδη υπάρχει διαθέσιμο ψάρι στην αγορά. Επομένως, είναι άδικο να κατηγορείται το γρι-γρι ότι δημιουργεί έλλειψη στην αγορά ή αυξάνει τις τιμές, όταν η δική του δραστηριότητα ξεκινά σε διαφορετικό χρόνο και με διαφορετικό τρόπο διαχείρισης των αλιευμάτων.
5. Ο σκοπός του γρι-γρι δεν είναι η αισχροκέρδεια ούτε η αύξηση της τιμής του γαύρου και της σαρδέλας. Στόχος μας είναι να μπει τάξη στον κλάδο, να υπάρχουν ίσοι κανόνες για όλους, να μειωθεί το κόστος παραγωγής και κυρίως να εξασφαλιστεί μια βιώσιμη αλιεία που θα μπορεί να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.
6. Δεν ζητάμε προνόμια για το γρι-γρι. Ζητάμε ισονομία. Δεν μπορεί ένας κλάδος να έχει ειδική άδεια και συγκεκριμένους περιορισμούς για την αλιεία μικρών πελαγικών και ένας άλλος να επιχειρεί να αλιεύει τα ίδια είδη με διαφορετικό εργαλείο και διαφορετικό καθεστώς.
7. Πιστεύουμε στην Ελληνική Δημοκρατία, στους θεσμούς και στη δικαιοσύνη. Ελπίζουμε ότι η Πολιτεία θα εξετάσει το ζήτημα αντικειμενικά, με βάση τα πραγματικά δεδομένα και όχι ατεκμηρίωτες καταγγελίες ή συντεχνιακές αντιπαραθέσεις.
8. Ως κλάδος των αλιέων γρι-γρι ζητάμε το αυτονόητο: κανόνες που να εφαρμόζονται σε όλους, προστασία του ιχθυαποθέματος και ένα δίκαιο και βιώσιμο πλαίσιο για όλους τους επαγγελματίες αλιείς.
Με εκτίμηση,
Λιόλιος Κωνσταντίνος
Για τον κλάδο των αλιέων γρι-γρι

Αξίζουν συγχαρητήρια στο Υπουργείο που επιτέλους δείχνει πυγμή, επιβάλλει το δίκαιο και κλείνει οριστικά την πόρτα στις παράνομες και καταχρηστικές πρακτικές. Το κάθε αλιευτικό εργαλείο έχει συγκεκριμένο σκοπό. Όποιος θέλει να ψαρεύει γαύρο και σαρδέλα, οφείλει να επενδύσει στα κατάλληλα σκάφη, να εξοπλιστεί με σύγχρονα όργανα εντοπισμού για στοχευμένη αλιεία, να δουλεύει στον αφρό χωρίς να σαρώνει τον πυθμένα και, κυρίως, να παίζει με ίσους δίκαιους κανόνες. Καμία υποχώρηση στο Άρθρο 32 – είναι το μόνο φρένο στην πλήρη εξάντληση των θαλασσών μας.

Επιτέλους, το κράτος έρχεται να επιβάλει το δίκαιο και να κλείσει τα "παραθυράκια" που κάποιοι εκμεταλλεύονταν συστηματικά εδώ και χρόνια. Αφού κυριολεκτικά άδειασαν τις θάλασσες από τα ψάρια του βυθού, τώρα προσπαθούν με νομιμοφανή άλλοθι να αδειάσουν και τα ψάρια του αφρού. Το Άρθρο 32 βάζει οριστικό φρένο σε αυτές τις πρακτικές. Μπράβο στο Υπουργείο που δείχνει επιτέλους πολιτική βούληση, προστατεύει το ιχθυαπόθεμα και κόβει τον δρόμο στους παράνομους. Κάθε αλιευτικό εργαλείο στον χώρο του και για τον σκοπό που αδειοδοτήθηκε

Ας μιλήσουμε επιτέλους με αλήθειες: Η μηχανότρατα είναι, εκ του νόμου και της φύσης της, εργαλείο βυθού. Ο γαύρος και η σαρδέλα είναι αμιγώς πελαγικά είδη. Όταν οι εκπρόσωποι της μηχανότρατας εκβιάζουν λέγοντας ότι το όριο του 5% θα τους αναγκάσει να πετούν τεράστιες ποσότητες νεκρών πελαγικών ψαριών στη θάλασσα, παραδέχονται ανοιχτά το αυτονόητο: ότι σηκώνουν σκόπιμα τα εργαλεία τους από τον βυθό και αλιεύουν παράνομα στα μεσόνερα.
Δεν μιλάμε πλέον για «παρεμπίπτον» αλίευμα, αλλά για στοχευμένη αλιεία με εργαλείο που δεν έχει καμία δουλειά να κυνηγάει κοπάδια γαύρου. Απαιτούν δηλαδή από το Υπουργείο να νομιμοποιήσει το ανεξέλεγκτο «σκούπισμα» των θαλασσών, εις βάρος των σκαφών γρι-γρι που έχουν επενδύσει τεράστια κεφάλαια σε εξειδικευμένο και σύγχρονο εξοπλισμό για να αλιεύουν αυτά τα είδη νόμιμα και απολύτως στοχευμένα.
Οι γραφικότητες περί «εθνικής προδοσίας», τα φτηνά άλλοθι για τους Τούρκους ψαράδες και η δήθεν ανησυχία για τον καταναλωτή είναι απλώς στάχτη στα μάτια για να κρύψουν την απληστία τους και να προστατεύσουν τα υπερκέρδη τους από την καταστρατήγηση των κανόνων.
Το Υπουργείο οφείλει να κλείσει τα αυτιά του στους εκβιασμούς και τον λαϊκισμό. Το Άρθρο 32 βάζει φρένο στην ασυδοσία και πρέπει να εφαρμοστεί αυστηρά. Οποιαδήποτε υπαναχώρηση θα αποτελεί ξεκάθαρη επιβράβευση της παρανομίας και ταφόπλακα στο ιχθυαπόθεμα των μικρών πελαγικών.

Ο περιορισμός της εκφόρτωσης γαύρου και σαρδέλας στο 5% για τις μηχανότρατες δεν είναι ζήτημα συντεχνιακό, αλλά μια αναγκαία περιβαλλοντική δικλείδα ασφαλείας για τη βιωσιμότητα του Αιγαίου.
Ο γαύρος και η σαρδέλα αποτελούν τη βάση της θαλάσσιας τροφικής αλυσίδας. Η προστασία αυτών των μικρών πελαγικών ειδών είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση δεκάδων άλλων θαλάσσιων οργανισμών. Η μηχανότρατα είναι ένα εργαλείο βυθού με βαρύ οικολογικό αποτύπωμα, σχεδιασμένο να αλιεύει βενθικά είδη και όχι να παρεμβαίνει στα μεσόνερα.
Το επιχείρημα ότι το μέτρο θα αναγκάσει τις μηχανότρατες να απορρίπτουν νεκρά ψάρια στη θάλασσα (discards), αντιστρέφει την οικολογική λογική. Το πρόβλημα για το περιβάλλον δεν λύνεται νομιμοποιώντας την πώληση αυτών των αλιευμάτων, γιατί αυτό απλώς θα δώσει οικονομικό κίνητρο στις μηχανότρατες να συνεχίσουν να αποδεκατίζουν τα πελαγικά κοπάδια. Η πραγματική οικολογική λύση είναι να σταματήσει ένα εργαλείο βυθού να εγκλωβίζει πελαγικά ψάρια, τηρώντας την ορθή πρακτική του εξοπλισμού του.
Αντιθέτως, η αλιεία των πελαγικών ειδών πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από τον στόλο των γρι-γρι, ο οποίος αξιοποιεί απόλυτα στοχευμένες μεθόδους αλιείας, δεν έρχεται σε επαφή με τον βυθό, δεν καταστρέφει τα οικοσυστήματα του πυθμένα και ελαχιστοποιεί τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα.
Το Υπουργείο οφείλει να προστατεύσει το θαλάσσιο οικοσύστημα από την αλόγιστη υπεραλίευση και όχι τα πρόσκαιρα κέρδη όσων χρησιμοποιούν τα εργαλεία τους εκτός των προβλεπόμενων ορίων. Η διατήρηση του Άρθρου 32 αποτελεί μονόδρομο αν θέλουμε να παραδώσουμε ζωντανές θάλασσες στις επόμενες γενιές.