Άρθρο 34
Σύσταση ομοσπονδιών αγροτικών και αλιευτικών συλλόγων - Αντικατάσταση άρθρου 9 ν. 1361/1983

Άρθρο 9

Το εν λόγω άρθρο , τροποποιεί το άρθρο 9 του 1361/83, το οποίο είχε τροποποιηθεί με τον νόμο 4015/2011 ( ? ).

Ο Νόμος 4015, ο οποίος έκανε λόγο για σύλλογο ανά κλαδικό αντικείμενο, εν προκειμένω προέβλεπε μια εκπροσώπηση για όλους τους αλιείς, απέτυχε να εξυπηρετήσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Η προτεινόμενη ρύθμιση του σχεδίου νόμου, θα αποτύχει και αυτή, για τον εξής λόγο:

Κατ’ αρχήν, ο διακριτός διαχωρισμός της αλιείας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο συνίσταται, σε Παράκτια και Μέση αλιεία. Πράγματι τα προβλήματα τους είναι τελείως διαφορετικά, το ίδιο και οι προτεραιότητες τους. Ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να έχουν κοινή εκπροσώπηση.

Η προτεινόμενη ρύθμιση προβλέπει εκπροσώπηση ανά αλιευτικό εργαλείο και είναι λάθος γιατί θα διασπάσει τον κλάδο της Μέσης αλιείας.

Περαιτέρω,
η Μέση αλιεία θα παραγκωνιστεί και θα απαξιωθεί, αφού η σύσταση Σωματείου Μέσης Αλιείας είναι δυσχερής εξ αντικειμένου, λόγω του μειωμένου αριθμού σκαφών, αν και η συνολική δυναμικότητα και η παραγωγή αλιευτικού προϊόντος της, είναι υψηλότατη. Για ομοσπονδία φυσικά ούτε λόγος.

Το θλιβερό είναι ότι ενώ το γνωρίζετε, εντούτοις το προωθείτε.

Μολονότι όλοι οι αλιείς επιζητούν επίσημη εκπροσώπηση, προκειμένου να συμμετέχουν στον σχεδιασμό της αλιευτικής πολιτικής, όπως έχουμε αναφέρει στα σχόλια μας σε προηγούμενο άρθρο, κανένας επιμέρους κλάδος δεν θέλει την συγκεκριμένη ρύθμιση του σχεδίου νόμου. Μάλιστα, ο Κύριος Υπουργός, σε γενόμενη συνάντηση στο ΥΠΑΑΤ με εκπροσώπους των αλιέων, σε μια αποστροφή του είπε : .

Λόγω της ιδιαιτερότητας στον Χώρο της Αλιείας με την σύγχρονη ύπαρξη διαφορετικών Αλιευτικών Εργαλείων τα οποία αναφέρονται σε διακεκριμένα αντικείμενα Αλιείας, ήτοι Παράκτια και Μέση Αλιεία, καλύπτουν συγχρόνως διαφορετικά έννομα επαγγελματικά συμφέροντα των Μελών τους και υπόκεινται σε διαφορετικό νομικό καθεστώς, Εθνικού και Ενωσιακού Δικαίου, πρέπει να ορισθεί, ότι μπορούν να ιδρύουν Ενιαίο Αλιευτικό Σύλλογο σε Εθνικό επίπεδο, "εν είδει" κλαδικής Εθνικής Συνομοσπονδίας, ένα για την Παράκτια και ένα για την Μέση αλιεία.

Αν τώρα, πραγματικά υπάρχει βούληση να ενισχυθεί η φωνή των αλιέων , μέσω της συλλογικότητας, πρέπει να προβλεφθεί ρητά ρύθμιση, που θα υποχρεώνει όλους τους αλιείς να φέρουν εγκριτική απόφαση απο το συλλογικό όργανο στο οποίο είναι μέλη, ως προαπαιτούμενο, προκειμένου να γίνει η ανανέωση της άδειας αλιείας του σκάφους, όπως προέβλεπε ο Νόμος 1361 και όπως γίνεται στην Γαλλία...

Οι προτεινόμενες διατάξεις αντιμετωπίζουν την αλιεία ως «συμπλήρωμα» του αγροτικού τομέα, δημιουργώντας σημαντικά εμπόδια εκπροσώπησης για τους αλιείς. Συγκεκριμένα:

1.Ακατάλληλα Όρια (50%): Η απαίτηση συμμετοχής του 50% των συλλόγων μιας Περιφέρειας για τη σύσταση Ομοσπονδίας είναι εξαιρετικά υψηλή και συχνά ανεφάρμοστη, ειδικά σε πολυδιάσπαστους ή νησιωτικούς χώρους.

2.Ασαφής Ορολογία: Ο όρος «αγροτικοί σύλλογοι αλιευτικής παραγωγής» είναι νομικά και θεσμικά παρωχημένος. Οι αλιείς συγκροτούν αλιευτικούς συλλόγους (παράκτιας, μέσης αλιείας, κ.λπ.) και όχι αγροτικούς.

3.Περιορισμός ανά Εργαλείο: Η διατύπωση «για κάθε κατηγορία αλιευτικών εργαλείων» διασπά αδικαιολόγητα τους αλιείς (π.χ. παράκτιοι με δίχτυα vs παραγάδια) και καθιστά ακατόρθωτη τη συγκρότηση ενιαίας Ομοσπονδίας.

4.Νησιωτικότητα: Αν και η παράγραφος 2α αναγνωρίζει τη νησιωτικότητα για τη φυτική/ζωική παραγωγή (όριο 3 συλλόγων), δεν καθίσταται σαφές αν η διευκόλυνση αυτή καλύπτει επαρκώς τους αλιείς.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:

1. Οι πρωτοβάθμιοι αλιευτικοί σύλλογοι που εδρεύουν εντός της ίδιας Περιφέρειας μπορούν να συστήσουν Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων.

2. Για τη σύσταση Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων απαιτούνται:
α) Η σύμπραξη τουλάχιστον τριών (3) αναγνωρισμένων πρωτοβάθμιων αλιευτικών συλλόγων της οικείας Περιφέρειας, ανεξαρτήτως αλιευτικού εργαλείου ή κατηγορίας αλιείας (παράκτια, μέση, αλιευτικός τουρισμός κ.λπ.).
β) Ειδικά για τις νησιωτικές Περιφέρειες (Βορείου Αιγαίου, Νοτίου Αιγαίου, Ιονίων Νήσων) ή Περιφέρειες με περιορισμένο αριθμό συλλόγων, η σύσταση Ομοσπονδίας επιτρέπεται με τη σύμπραξη τουλάχιστον δύο (2) πρωτοβάθμιων αλιευτικών συλλόγων.
γ) Η τήρηση των άρθρων 78 έως 107 του Αστικού Κώδικα για τη σύσταση και λειτουργία των σωματείων.

3. Στη Γενική Συνέλευση και τα όργανα διοίκησης της Ομοσπονδίας διασφαλίζεται η αναλογική εκπροσώπηση όλων των αλιευτικών κατηγοριών και εργαλείων, καθώς και η γεωγραφική εκπροσώπηση των νησιωτικών/παράκτιων περιοχών της Περιφέρειας.

4. Κάθε αλιευτικός σύλλογος μπορεί να είναι μέλος μίας (1) μόνο Περιφερειακής Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων.

Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται:
1.Αυτονομία: Αποσυνδέεται πλήρως η αλιεία από το μοντέλο των αγροτικών συλλόγων φυτικής/ζωικής παραγωγής.

2.Ευελιξία: Χαμηλώνει το απαγορευτικό όριο του 50% σε σταθερό αριθμό (3 ή 2 συλλόγους για νησιά), καθιστώντας εφικτή τη ίδρυση Ομοσπονδιών.

3.Ενότητα: Ενοποιούνται όλοι οι αλιείς (παράκτιους, μέσης αλιείας) σε μία περιφερειακή ομοσπονδία αντί να διασπώνται ανά εργαλείο.

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ: Να δοθεί πραγματικός ρόλος στους συλλόγους και τις ομοσπονδίες:
1.Θεσμική Αναγνώριση: Απόδοση ουσιαστικού ρόλου λήψης αποφάσεων στις ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες αλιέων.

2.Υποχρεωτική Διαβούλευση: Θέσπιση υποχρεωτικής διαβούλευσης με τις επαγγελματικές οργανώσεις πριν τη λήψη μέτρων (κλειστές ζώνες, απαγορεύσεις, εργαλεία, αλιευτική ανάπαυση, σχέδια διαχείρισης, εισβολικά είδη).

Αρθρο 9
Στην παράγραφο 3 πρέπει να αποσαφηνιστεί τι σημαίνει «σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2»: τουλάχιστον 1 από κάθε κατηγορία αλιευτικών εργαλείων; Προτείνουμε μια πιο σαφή διατύπωση για την παράγραφο αυτή με διαγραφή της φράσης «σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2»: «απαιτείται η σύμπραξη συλλόγων αλιευτικής παραγωγής, ο αριθμός των οποίων ισούται τουλάχιστον με το πενήντα τοις εκατό (50%) των πρωτοβάθμιων συλλόγων αλιευτικής παραγωγής της οικείας περιφέρειας.

Άρθρο 34
Σύσταση ομοσπονδιών αγροτικών και αλιευτικών συλλόγων - Αντικατάσταση άρθρου 9 ν. 1361/1983

Άρθρο 9

Το εν λόγω άρθρο , τροποποιεί το άρθρο 9 του 1361/83, το οποίο είχε τροποποιηθεί με τον νόμο 4015/2011 ( ? ).

Ο Νόμος 4015, ο οποίος έκανε λόγο για σύλλογο ανά κλαδικό αντικείμενο, εν προκειμένω προέβλεπε μια εκπροσώπηση για όλους τους αλιείς, απέτυχε να εξυπηρετήσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Η προτεινόμενη ρύθμιση του σχεδίου νόμου, θα αποτύχει και αυτή, για τον εξής λόγο:

Κατ’ αρχήν, ο διακριτός διαχωρισμός της αλιείας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο συνίσταται, σε Παράκτια και Μέση αλιεία. Πράγματι τα προβλήματα τους είναι τελείως διαφορετικά, το ίδιο και οι προτεραιότητες τους. Ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να έχουν κοινή εκπροσώπηση.

Η προτεινόμενη ρύθμιση προβλέπει εκπροσώπηση ανά αλιευτικό εργαλείο και είναι λάθος γιατί θα διασπάσει τον κλάδο της Μέσης αλιείας.

Περαιτέρω,
η Μέση αλιεία θα παραγκωνιστεί και θα απαξιωθεί, αφού η σύσταση Σωματείου Μέσης Αλιείας είναι δυσχερής εξ αντικειμένου, λόγω του μειωμένου αριθμού σκαφών, αν και η συνολική δυναμικότητα και η παραγωγή αλιευτικού προϊόντος της, είναι υψηλότατη. Για ομοσπονδία φυσικά ούτε λόγος.

Το θλιβερό είναι ότι ενώ το γνωρίζετε, εντούτοις το προωθείτε.

Μολονότι όλοι οι αλιείς επιζητούν επίσημη εκπροσώπηση, προκειμένου να συμμετέχουν στον σχεδιασμό της αλιευτικής πολιτικής, όπως έχουμε αναφέρει στα σχόλια μας σε προηγούμενο άρθρο, κανένας επιμέρους κλάδος δεν θέλει την συγκεκριμένη ρύθμιση του σχεδίου νόμου. Μάλιστα, ο Κύριος Υπουργός, σε γενόμενη συνάντηση στο ΥΠΑΑΤ με εκπροσώπους των αλιέων, σε μια αποστροφή του είπε : .

Λόγω της ιδιαιτερότητας στον Χώρο της Αλιείας με την σύγχρονη ύπαρξη διαφορετικών Αλιευτικών Εργαλείων τα οποία αναφέρονται σε διακεκριμένα αντικείμενα Αλιείας, ήτοι Παράκτια και Μέση Αλιεία, καλύπτουν συγχρόνως διαφορετικά έννομα επαγγελματικά συμφέροντα των Μελών τους και υπόκεινται σε διαφορετικό νομικό καθεστώς, Εθνικού και Ενωσιακού Δικαίου, πρέπει να ορισθεί, ότι μπορούν να ιδρύουν Ενιαίο Αλιευτικό Σύλλογο σε Εθνικό επίπεδο, "εν είδει" κλαδικής Εθνικής Συνομοσπονδίας, ένα για την Παράκτια και ένα για την Μέση αλιεία.

Αν τώρα, πραγματικά υπάρχει βούληση να ενισχυθεί η φωνή των αλιέων , μέσω της συλλογικότητας, πρέπει να προβλεφθεί ρητά ρύθμιση, που θα υποχρεώνει όλους τους αλιείς να φέρουν εγκριτική απόφαση απο το συλλογικό όργανο στο οποίο είναι μέλη, ως προαπαιτούμενο, προκειμένου να γίνει η ανανέωση της άδειας αλιείας του σκάφους, όπως προέβλεπε ο Νόμος 1361 και όπως γίνεται στην Γαλλία...

Η εκπροσώπηση ανά αλιευτικό εργαλείο και αυτός ο διαχωρισμός δεν θα επιφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και θα δημιουργήσει προβλήματα και θα αποδυναμώσει τον Κλάδο το σωστό θα ήταν να υπάρχει εκπρόσωπος απο τα συλλογικά τους όργανα απο τη Μέση Αλιεία και απο την παράκτια .