ΑΡΘΡΟ 4
«Άρθρο 3Β
Κατανομή ελεγκτικών και κυρωτικών αρμοδιοτήτων εμπλεκόμενων αρχών επί αλιευτικών παραβάσεων
ΣΧΟΛΙΟ :
Πρέπει να οριστεί με σαφήνεια ο χώρος εντός του οποίου θα ασκεί δικαιοδοσία κάθε φορέας ελέγχου. Σε διαφορετική περίπτωση, βάσει της προτεινόμενης κατανομής αρμοδιοτήτων, περισσότερες αρχές θα μπορούν να ασκούν την ίδια αρμοδιότητα.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί σύγχυση και αβεβαιότητα, τόσο στους φορείς των διοικητικών οργάνων όσο και στους διοικουμένους, υπονομεύοντας τη νομιμότητα και την αποτελεσματικότητα των ελέγχων.
Προτεινόμενο Μέτρο:
• Η μεμονωμένη και σαφής περιγραφή κάθε αρμοδιότητας,
• Η σύνδεσή της με μία μόνο αρχή ανά περίπτωση, ώστε να αποφευχθούν επικαλύψεις και αντιφατικές ενέργειες.
Παράδειγμα : Σχετικά με τα παραστατικά μεταφοράς αλιευμάτων, διαφορετικές απαιτήσεις προβλέπονται από :
• την ΑΑΔΕ,
• το Υπουργείο Ανάπτυξης, και
• τον Κανονισμό Ελέγχου,
δημιουργώντας ουσιαστικά πολυνομία και αβεβαιότητα για τους εμπλεκόμενους φορείς και τους διοικουμένους.
Ήδη έχει επιβληθεί πρόστιμο σε σκάφος, διότι το ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής δεν πληρούσε τις απαιτήσεις του Υπ. ανάπτυξης, πληρούσε όμως τις απαιτήσεις της ΑΑΔΕ.

[παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο 17 του ν. 4177/2013, σύμφωνα με το στοιχείο ε)
{«Άρθρο 17
Υπηρεσίες αρμόδιες για τον έλεγχο
1. Αρμόδιες υπηρεσίες για τον έλεγχο εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος και των κατ' εξουσιοδότησή τους εκδιδομένων υπουργικών αποφάσεων, πλην των αναφερομένων στα αντικείμενα του επίσημου ελέγχου τροφίμων, είναι:
α) Οι υπηρεσίες ελέγχου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων.
β) Οι Διευθύνσεις Ανάπτυξης των Περιφερειών.
γ) Οι Οργανισμοί Λαϊκών Αγορών Αττικής και Θεσσαλονίκης, όσον αφορά τους χώρους λειτουργίας των Λαϊκών Αγορών και Λαϊκών Αγορών Προϊόντων Βιολογικής Γεωργίας.
δ) Οι Υπηρεσίες του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, στη ζώνη δικαιοδοσίας τους. Με απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, καθορίζονται οι όροι και προϋποθέσεις σφράγισης και αποσφράγισης των καταστημάτων ή επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος που λειτουργούν εντός χερσαίων ζωνών λιμένων ή εντός θαλασσοπλοούντων πλοίων ή πλωτών ναυπηγημάτων ή μονίμως αγκυροβολημένων πλοίων, τα οποία βρίσκονται σε περιοχές αρμοδιότητας του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, όπως αυτές προσδιορίζονται στην παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 4150/2013. Εξαιρούνται οι τουριστικοί λιμένες στους οποίους εφαρμόζεται η κείμενη νομοθεσία.
ε) Οι Υπηρεσίες του Γενικού Χημείου του Κράτους.
στ) Η Γενική Διεύθυνση του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε.).
ζ) Η Δημοτική Αστυνομία.
2. Ειδικά για την εφαρμογή του παρόντος και των κατ' εξουσιοδότηση τους εκδιδομένων υπουργικών αποφάσεων σχετικά με τη νομοθεσία περί τροφίμων, αρμόδιοι φορείς είναι οι κεντρικές αρμόδιες αρχές και οι αρμόδιες αρχές που προβλέπονται από την κείμενη εθνική νομοθεσία. Ειδικά για τα τρόφιμα που υπόκεινται σε Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, αρμόδιος φορέας ελέγχου είναι το Γενικό Χημείο του Κράτους.
3. Οι ποινικές και διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις που δεν συμμορφώνονται με τη νομοθεσία περί τροφίμων καθορίζονται από τις διατάξεις των ειδικότερων περί ελέγχου τροφίμων νόμων και των σχετικών κανονιστικών πράξεων που έχουν θεσπίσει οι κεντρικές αρμόδιες αρχές.
4. Διατάξεις που αφορούν τις διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται από το Γενικό Χημείο του Κράτους διατηρούνται σε ισχύ.
5. Οι κυρώσεις που επιβάλλονται δυνάμει του παρόντος δεν θίγουν ειδικότερα διοικητικά πρόστιμα που επιβάλλονται από τα αρμόδια όργανα μέσω πράξεων βεβαίωσης παράβασης κατά τον έλεγχο στους χώρους του υπαίθριου εμπορίου (πλανόδιου και στάσιμου), των λαϊκών αγορών και των λαϊκών αγορών προϊόντων βιολογικής γεωργίας, καθώς και τις κυρώσεις που επιβάλλονται από τους Οργανισμούς Λαϊκών Αγορών που λειτουργούν στη Χώρα.» - ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΩΣ ΑΝΩ, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 17 (ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΝΤΙΚ. ΤΗΣ ΠΑΡ. 1) ΜΕ ΤΟ ΑΡΘ. 17 ΤΟΥ Ν. 4712/20, ΦΕΚ-146 Α/29-7-20 – ΕΙΧΕ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘ. 58 ΤΟΥ Ν. 4410/16, ΦΕΚ-141 Α/3-8-16 ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 4 ΤΟΥ ΑΡΘ. 74 ΤΟΥ Ν. 4504/17, ΦΕΚ-184 Α/29-11-17[Τέλος Τροποποίησης]
(βλ. Την απόφαση Α2/718/14 (ΦΕΚ-2090 Β /31-7-14) : Κωδικοποίηση Κανόνων Διακίνησης και Εμπορίας Προιόντων και Παροχής Υπηρεσιών (Κανόνες ΔΙΕΠΠΥ) – άρθρο 138 (Υποχρεώσεις των Ελεγκτικών Υπηρεσιών του άρθρου 17 του ν. 4177/13) – άρθρο 139 (Υποχρεώσεις ελεγκτών - ελεγχομένων)}

Άρθρο 3Β
«Κατανομή ελεγκτικών και κυρωτικών αρμοδιοτήτων εμπλεκόμενων αρχών επί αλιευτικών παραβάσεων»
Οι Υπηρεσίες Αλιείας των Περιφερειών και των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, θα πρέπει να είναι αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία ανάμεσα στις υπηρεσίες που θα επιβάλουν κυρώσεις επί των αλιευτικών παραβάσεων και όχι να αποτελούν επιλογή έναντι των Δ/νσεων της ΓΔΑ του ΥΠΑΑΤ, ώστε να μπορεί χωρικά σε όλη την επικράτεια να εφαρμόζεται καλύτερα το εθνικό σύστημα ελέγχου της αλιείας.

Άρθρο 4 — Κατανομή ελεγκτικών και κυρωτικών αρμοδιοτήτων
• (α). Θα πρέπει η διατύπωση της περίπτωσης (α) να γίνει χωρίς διαζευτικό ή, ώστε να είναι σαφής η εκχώρηση αρμοδιοτήτων στις υπηρεσίες αλιείας της αυτοδιοίκησης. Δηλαδή:
(α1) Διευθύνσεις της ΓΔΑ του ΥΠΑΑΤ και
(α2) Υπηρεσίες Αλιείας των Περιφερειών και
(α3) Υπηρεσίες Αλιείας των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων
• Να γίνει επαναδιατύπωση του «πλην των χώρων που ανήκουν στην αρμοδιότητα του Λιμενικού Σώματος» σε:
«Στους χώρους που ανήκουν στην αρμοδιότητα του ΛΣ, μόνο στα πλαίσια κοινών κλιμακίων της παρ. 3 του αρθ.3Γ (αρθ 5 παρόντος νόμου), με τη συμμετοχή στελεχών του ΛΣ», ώστε να δίνεται η δυνατότητα των επιθεωρητών αλιείας των υπηρεσιών αλιείας που είναι εξειδικευμένοι επιστήμονες να συμβάλλον σε αποτελεσματικότερο έλεγχο και σε λιμένες και ιχθυόσκαλες.
• Να διαγραφεί η παρ ε για τις αρμόδιες αρχές ελέγχου τροφίμων, καθώς για την εφαρμογή της ΚΑλΠ και άρα για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο τα προϊόντα αλίευσης, εξαλίευσης, εισαγωγής κλπ δεν είναι τρόφιμα και με τη συγκεκριμένη διάταξη υπάρχει κίνδυνος επικάλυψης αρμοδιοτήτων και διοικητικών εμπλοκών.

Η μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενη αλιευτική πολιτική αποδείχθηκε, κατά την άποψή μας, ανεπαρκής και σε σημαντικό βαθμό καταστροφική για τη βιωσιμότητα των θαλάσσιων πόρων. Η συνεχής μείωση των ιχθυαποθεμάτων και η εμφανής ερήμωση σημαντικών θαλάσσιων περιοχών καταδεικνύουν ότι δεν αρκούν αποσπασματικά μέτρα, απαγορεύσεις και αυστηρότερες κυρώσεις.
Βασική αδυναμία αποτελεί η έλλειψη ολοκληρωμένου θαλάσσιου και αλιευτικού χωροταξικού σχεδιασμού, ο οποίος να καθορίζει, με επιστημονικά και περιφερειακά κριτήρια, πού, πότε και με ποιους όρους μπορεί να ασκείται κάθε μορφή αλιευτικής δραστηριότητας, ποιες περιοχές χρειάζονται προσωρινή ή μόνιμη προστασία, ποιες ζώνες πρέπει να λειτουργούν ως περιοχές αναπαραγωγής και ανάκαμψης των ιχθυαποθεμάτων και πώς θα κατανέμεται η αλιευτική πίεση ανά θαλάσσια περιοχή.
Χωρίς προηγούμενη καταγραφή της πραγματικής κατάστασης των αλιευτικών πεδίων και χωρίς έναν συνολικό σχεδιασμό ανά Περιφέρεια και θαλάσσια ζώνη, η επιβολή νέων ελέγχων και κυρώσεων δεν αντιμετωπίζει την αιτία του προβλήματος. Αντιθέτως, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επιβαρύνει περαιτέρω την επαγγελματική παράκτια αλιεία χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα για την αποκατάσταση των ιχθυαποθεμάτων.
Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι το νομοσχέδιο πρέπει να συνδεθεί υποχρεωτικά με την κατάρτιση ολοκληρωμένου αλιευτικού χωροταξικού σχεδιασμού, με ιδιαίτερη εξειδίκευση ανά Περιφέρεια και με ουσιαστική συμμετοχή των επαγγελματικών αλιευτικών συλλόγων, της επιστημονικής κοινότητας και των αρμόδιων υπηρεσιών.
Ο σχεδιασμός αυτός πρέπει να προβλέπει ζώνες αλιείας, περιοχές περιοδικής ανάπαυσης των ιχθυαποθεμάτων, ζώνες προστασίας και αναπαραγωγής, ειδικά μέτρα ανά είδος και περιοχή, καθώς και έλεγχο της συνολικής αλιευτικής πίεσης, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής, ερασιτεχνικής και αθλητικής αλιείας.
Χωρίς τέτοιο σχεδιασμό, το νομοσχέδιο κινδυνεύει να περιοριστεί σε ένα ακόμη σύστημα ελέγχων και κυρώσεων, χωρίς να επιτύχει τον βασικό του στόχο, που πρέπει να είναι η πραγματική ανάκαμψη των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και η διατήρηση μιας βιώσιμης επαγγελματικής αλιείας.
Εάν δεν προηγηθεί ουσιαστικός σχεδιασμός της αλιευτικής δραστηριότητας και της χρήσης του θαλάσσιου χώρου, η αποτυχία του νέου πλαισίου είναι προβλέψιμη. Δεν μπορεί να προστατευθεί η θάλασσα μόνο με πρόστιμα και κυρώσεις· απαιτείται σχέδιο, επιστημονική τεκμηρίωση, περιφερειακή εξειδίκευση και πραγματική διαχείριση των αλιευτικών πόρων.

Θετική η διάχυση των ελέγχων σε κεντρικά και περιφερειακά όργανα υπό την προϋπόθεση όλες οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες να επιλαμβάνονται και να λαμβάνουν δράση και όχι να μετατοπίζουν την αρμοδιότητα. Απαιτείται συντονισμός.