ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο: «Μέτρα για την προστασία από στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού σύμφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2024/1069 – Νέο πλαίσιο για τη συμμόρφωση της Διοίκησης στις δικαστικές αποφάσεις – Λοιπές διατάξεις»
Έκθεση Διαβούλευσης
Μπορείτε να δείτε την έκθεση διαβούλευσης όπως αυτή ενσωματώθηκε στη σχετική Ενότητα της τελικής Ανάλυσης Συνεπειών Ρύθμισης εδώ
ΜΕΡΟΣ Ε΄ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (Άρθρα 58-74)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΦΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Άρθρο 58
Επίδομα θέσης ευθύνης Προϊσταμένων των οργανικών μονάδων της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους – Προσθήκη περ. Δ’ στην παρ. 9 του άρθρου 58 του ν. 4999/2022
Στην παρ. 9 του άρθρου 58 του ν. 4999/2022 (Α’ 225), περί καθορισμού και προϋποθέσεων χορήγησης επιδομάτων σε ιατροδικαστές, προστίθεται περ. Δ’ ως εξής:
«Δ. α) Επίδομα θέσης ευθύνης στους προϊσταμένους οργανικών μονάδων, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντά τους, οριζόμενο κατά βαθμίδα θέσης, ως εξής:
αα) Προϊστάμενοι Γενικών Διευθύνσεων, εκατόν ενενήντα πέντε (195) ευρώ.
αβ) Προϊστάμενοι Διευθύνσεων, εκατόν πενήντα έξι (156) ευρώ.
αγ) Προϊστάμενοι Τμημάτων, εκατόν τριάντα (130) ευρώ.
β) Για τη χορήγηση του επιδόματος εφαρμόζονται οι παρ. 2 έως 4 του άρθρου 16 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).».
Άρθρο 59
Πρωτόκολλα ενεργειών της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους και δυνατότητα ανάθεσης τοξικολογικών, ιστολογικών και παθολογοανατομικών εξετάσεων σε ιδιωτικά εργαστήρια – Τροποποίηση άρθρου 47 ν. 5172/2025 και άρθρου 2 ν. 3772/2009
1. Στο άρθρο 47 του ν. 5172/2025 (Α’ 10), περί εξουσιοδοτικών διατάξεων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο, προστίθενται οι λέξεις «και του κατά περίπτωση συναρμόδιου Υπουργού», αβ) στο δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «Με όμοια» αντικαθίστανται από τις λέξεις «Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης», β) στην παρ. 2 η λέξη «επαγγέλματος» αντικαθίσταται από τη λέξη «Λειτουργήματος» και οι παρ. 1 και 2 διαμορφώνονται ως εξής:
«1. Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης και του κατά περίπτωση συναρμόδιου Υπουργού, εκδίδονται πρωτόκολλα ενεργειών της ιατροδικαστικής υπηρεσίας για τις περιπτώσεις μαζικών καταστροφών, εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας, ενδοοικογενειακής βίας, εγκλημάτων με θύματα ανηλίκους, καλής και ασφαλούς λειτουργίας του νεκροτομείου και των εργαστηρίων, διαχείρισης άγνωστων και αζήτητων σορών, καθώς και της εν γένει ιατροδικαστικής διερεύνησης. Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης καθορίζονται οι δείκτες ποιότητας των παρεχόμενων ιατροδικαστικών υπηρεσιών.
2. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, καταρτίζεται Κώδικας Δεοντολογίας Ιατροδικαστικού Λειτουργήματος.».
2. Στην παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 3772/2009 (Α’ 112), περί αρμοδιοτήτων, προστίθεται νέο τρίτο εδάφιο και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής:
«1. Οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες που υπάγονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους διενεργούν ιατροδικαστικές πράξεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ύστερα από παραγγελία των εισαγγελικών, ανακριτικών και προανακριτικών αρχών και υπαλλήλων καθώς και των εν γένει δικαστικών αρχών που λειτουργούν στη χωρική τους περιφέρεια. Οι ανωτέρω πράξεις δύνανται υπό τις αυτές προϋποθέσεις, να διενεργούνται από τα Εργαστήρια Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, καθώς και από ιατροδικαστές, οι οποίοι υπηρετούν σε νοσηλευτικά ιδρύματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας που διαθέτουν κατάλληλη υποδομή. Η διενέργεια τοξικολογικής ανάλυσης ή ιστολογικής – παθολογοανατομικής εξέτασης δύναται να ανατίθεται σε ιδιωτικά εργαστήρια του εσωτερικού ή και του εξωτερικού, εφόσον υφίσταται αδυναμία διενέργειάς τους από εργαστήριο που ιδρύθηκε ειδικά από τον νόμο ή η διενέργειά τους από τέτοιο εργαστήριο δύναται να δημιουργήσει κίνδυνο παραγραφής των διερευνώμενων εγκλημάτων.
Για τις ως άνω πράξεις συντάσσεται, χωρίς υπαίτια βραδύτητα, έκθεση από τον ιατροδικαστή, όταν δε, συντρέχει αυτόφωρη σύλληψη και επικείμενη εισαγωγή σε δίκη, η έκθεση συντάσσεται και παραδίδεται στην αρμόδια αρχή αμελλητί.
Οι ιατροδικαστικές πράξεις διενεργούνται είτε επί ζώντος είτε επί θανόντος προσώπου και περιλαμβάνουν όλα τα κρίσιμα κατά τους κανόνες της επιστήμης στοιχεία για τη διερευνώμενη υπόθεση.
Αν ο ιατροδικαστής το κρίνει αναγκαίο, λαμβάνεται βιολογικό υλικό από το θύμα προς διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων, στις δε καταγγελίες για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας είναι υποχρεωτική εντός των αμέσως επόμενων ωρών από τον χρόνο καταγγελίας, λήψη βιολογικού υλικού από το θύμα για εργαστηριακή εξέταση συγκριτικής μελέτης DNA. Στις περιπτώσεις αυτές, γίνεται υποχρεωτική μνεία στην ιατροδικαστική έκθεση περί της αναμονής των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών εξετάσεων.
Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης καθορίζεται το ελάχιστο υποχρεωτικό περιεχόμενο της ιατροδικαστικής έκθεσης.».
Άρθρο 60
Διενέργεια κτηνιατροδικαστικών πράξεων – Προσθήκη παρ. 1Α στο άρθρο 2 του ν. 3772/2009
Στο άρθρο 2 του ν. 3772/2009 (Α’ 112), προστίθεται παρ. 1Α ως εξής:
«1Α. Οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες που υπάγονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους διενεργούν κτηνιατροδικαστικές πράξεις ύστερα από παραγγελία των εισαγγελικών, ανακριτικών και προανακριτικών αρχών και υπαλλήλων καθώς και των εν γένει δικαστικών αρχών που λειτουργούν στη χωρική τους περιφέρεια. Για τους σκοπούς της κτηνιατροδικαστικής διερεύνησης δύνανται να συνάπτονται μνημόνια συνεργασίας με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι.), στα οποία καθορίζονται ιδίως το είδος της συνεργασίας και το προσωπικό που τα Α.Ε.Ι. θέτουν στη διάθεση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους Η προβλεπόμενη στην παρούσα συνεργασία δεν μεταβάλλει ούτε επιδρά στην υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού των Α.Ε.Ι.».
Άρθρο 61
Μισθολόγιο ιατρών παθολογοανατόμων του Υπουργείου Δικαιοσύνης – Προσθήκη άρθρου 58Α και τροποποίηση άρθρου 72 του ν. 4999/2022
1. Στον ν. 4999/2022 (Α’ 225), προστίθεται άρθρο 58Α, ως εξής:
«Άρθρο 58Α
Μισθολόγιο ιατρών παθολογοανατόμων του Υπουργείου Δικαιοσύνης
1. Οι ιατροί, με ειδικότητα στην Παθολογική Ανατομική, που υπηρετούν με σχέση εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου στις ιατροδικαστικές υπηρεσίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κατατάσσονται μισθολογικά σύμφωνα με το άρθρο 58 , περί μισθολογίου ιατροδικαστών του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σε αντιστοιχία με τους ιατροδικαστές Γ’ Τάξεως και εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τις παρ. 1 έως και 5 του ίδιου άρθρου.
2. Εκτός από τον βασικό μισθό της παρ. 1, στους υπαγόμενους στο παρόν άρθρο χορηγούνται και τα εξής επιδόματα και παροχές, ανά μήνα:
α) το ειδικό επίδομα ιατροδικαστικής υπηρεσίας της υποπερ. αγ) της περ. Α’ της παρ. 9 του άρθρου 58 του παρόντος, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην ίδια παράγραφο,
β) η οικογενειακή παροχή του άρθρου 15 του ν. 4354/2015 (Α’ 176) και
γ) το επίδομα μεταπτυχιακών σπουδών της περ. Γ’ της παρ. 9 του άρθρου 58 του παρόντος.
3. Οι υπαγόμενοι στο παρόν άρθρο εμπίπτουν στο ανώτατο όριο αποδοχών της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015, περί ανώτατου ορίου αποδοχών.
4. Εκτός από τις παροχές και τις αποζημιώσεις του παρόντος άρθρου δεν δικαιολογείται η χορήγηση άλλων μισθολογικών παροχών με οποιαδήποτε ονομασία και από οποιαδήποτε πηγή.
5. Για τους υπαγόμενους στο παρόν άρθρο οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές αποτελούνται από τον βασικό μισθό και τα αναφερόμενα στην παρ. 2 επιδόματα και παροχές.
6. Στους υπαγόμενους στο παρόν άρθρο εφαρμόζονται:
α) το άρθρο 14 του ν. 5163/2024 (Α’ 199), περί αναπροσαρμογής των βασικών μισθών του προσωπικού του δημόσιου τομέα,
β) το άρθρο 150 του ν. 4472/2017 (Α’ 74), περί αποδοχών αποσπασμένων ή μετακινούμενων λειτουργών, υπαλλήλων και στελεχών,
γ) το άρθρο 151 του ν. 4472/2017, περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων,
δ) το άρθρο 152 του ν. 4472/2017, περί των αμοιβών των συλλογικών οργάνων,
ε) οι παρ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8 και 9 του άρθρου 153, περί γενικών ρυθμίσεων για θέματα αποδοχών, και
στ) το άρθρο 157 του ν. 4472/2017, περί ελέγχου μισθοδοσίας.
7. Το παρόν εφαρμόζεται από την 1η.7.2026.».
2. Στο άρθρο 72 του ν. 4999/2022, περί μεταβατικών διατάξεων, προστίθεται παρ. 6Α, ως εξής:
«6Α. Κατά την πρώτη εφαρμογή του παρόντος, η κατάταξη του προσωπικού στα μισθολογικά κλιμάκια που προβλέπονται στην παρ. 1 του άρθρου 61 πραγματοποιείται σύμφωνα με τον χρόνο υπηρεσίας στον φορέα που υπηρετούν, καθώς και τον χρόνο υπηρεσίας, που έχει αναγνωριστεί για μισθολογική εξέλιξη από τον φορέα αυτόν μέχρι και τις 30.6.2026.».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥΣ
Άρθρο 62
Απαρτία Γενικής Συνέλευσης Συμβολαιογραφικών Συλλόγων – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 105 ν. 2830/2000
Στην παρ. 2 του άρθρου 105 του ν. 2830/2000 (Α’ 96), περί Γενικής Συνέλευσης μελών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο τρίτο εδάφιο, οι λέξεις «το 1/6 τουλάχιστον» αντικαθίστανται από τις λέξεις «το ήμισυ (1/2) τουλάχιστον», β) στο τέταρτο εδάφιο, οι λέξεις «οπότε συνεδριάζει και αποφασίζει ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων» αντικαθίστανται από τις λέξεις «οπότε και πρέπει να παρίσταται τουλάχιστον το ένα τρίτο (1/3) των εγγεγραμμένων μελών, για να υπάρχει απαρτία», και το άρθρο 105 διαμορφώνεται ως εξής:
«2. Το διοικητικό συμβούλιο ή ο πρόεδρος αυτού μπορεί να συγκαλεί εκτάκτως τη γενική συνέλευση όσες φορές το κρίνει αναγκαίο. Η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης είναι υποχρεωτική και όσες φορές το ζητήσει εγγράφως για ορισμένο θέμα το 1/10 των μελών του Συλλόγου. Σε κάθε συνέλευση Συμβολαιογραφικών Συλλόγων πρέπει για να υπάρχει απαρτία να παρίσταται το ήμισυ (1/2) τουλάχιστον των εγγεγραμμένων μελών του Συλλόγου. Αν δεν υπάρξει η απαρτία, η συνέλευση επαναλαμβάνεται την επόμενη Κυριακή, οπότε και πρέπει να παρίσταται τουλάχιστον το ένα τρίτο (1/3) των εγγεγραμμένων μελών, για να υπάρχει απαρτία.».
Άρθρο 63
Εξορθολογισμός προϋποθέσεων συμμετοχής στον διαγωνισμό για την πλήρωση κενών θέσεων δικαστικών επιμελητών – Αντικατάσταση περ. β) παρ. 2 άρθρου 3 Κώδικα Δικαστικών Επιμελητών
Η περ. β) της παρ. 2 του άρθρου 3 του Κώδικα Δικαστικών Επιμελητών (ν. 2318/1995, Α’ 126), περί διαγωνισμού, αντικαθίσταται ως εξής:
«β) είναι πτυχιούχος Νομικού Τμήματος ή Νομικής Σχολής Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (Α.Ε.Ι.) της ημεδαπής ή πτυχιούχος αντίστοιχης Σχολής αλλοδαπού πανεπιστημίου, του οποίου το πτυχίο έχει αναγνωρισθεί από τον Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.) ή πτυχιούχος τίτλου σπουδών Νομικής από ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου ή τρίτων χωρών, του οποίου τα επαγγελματικά δικαιώματα ως προς την άσκηση ρυθμιζόμενων νομικών επαγγελμάτων έχουν πιστοποιηθεί ρητά με απόφαση του Συμβουλίου Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ) ή του Αυτοτελούς Τμήματος Εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας (ΑΤΕΕΝ) του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, σύμφωνα με το π.δ. 38/2010 (Α’ 78) ή τα επαγγελματικά του προσόντα ως δικηγόρου έχουν αναγνωριστεί βάσει του π.δ. 122/2010 (Α΄ 200) ή ασκεί μόνιμα το δικηγορικό επάγγελμα στην Ελλάδα βάσει του π.δ. 152/2000 (Α’ 130),».
Άρθρο 64
Επικύρωση αντιγράφων από τον δικαστικό επιμελητή – Τροποποίηση άρθρου 22 Κώδικα Δικαστικών Επιμελητών
Στην παρ. 1 του άρθρου 22 του Κώδικα Δικαστικών Επιμελητών (ν. 2318/1995, Α’ 126), περί δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του δικαστικού επιμελητή, μετά από τις λέξεις «ανάθεση εντολής» προστίθενται οι λέξεις «καθώς και έγγραφα που λαμβάνει στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο με εντολή επίδοσης» και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής:
«1. Ο δικαστικός επιμελητής εκδίδει και επικυρώνει αντίγραφα από τα πρωτότυπα έγγραφα που ο ίδιος συντάσσει ή τηρεί. Τα αντίγραφα αυτά έχουν την ίδια ισχύ με τα πρωτότυπα. Επίσης, δικαιούται να εκδίδει και επικυρώνει αντίγραφα των εγγράφων και τίτλων, που βρίσκονται στα χέρια του με ανάθεση εντολής, καθώς και έγγραφα που λαμβάνει στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο με εντολή επίδοσης, τα οποία έχουν την ίδια ισχύ με τα έγγραφα αυτά.».
Άρθρο 65
Ψηφιακή τήρηση των βιβλίων επιδόσεων και εκθέσεων – Τροποποίηση άρθρου 34 Κώδικα Δικαστικών Επιμελητών
Στο άρθρο 34 του Κώδικα Δικαστικών Επιμελητών (ν. 2318/1995, Α’ 126), περί τήρησης βιβλίων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) στην παρ. 2, βα) στο πρώτο εδάφιο, i) οι λέξεις «Στα βιβλία και στο αρχείο» αντικαθίστανται από τις λέξεις «Στα ψηφιακά βιβλία αυτά και στο αρχείο των φυσικών εκθέσεων», ii) οι λέξεις «εισαγγελέα πρωτοδικών ή τον οριζόμενο από αυτόν ειρηνοδίκη» αντικαθίστανται από τις λέξεις «εισαγγελέα Εφετών ή τον οριζόμενο από αυτόν Πρωτοδίκη», γ) προστίθεται παρ. 3 και το άρθρο 34 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 34
Ψηφιακή τήρηση των βιβλίων επιδόσεων και εκθέσεων
1. Τα βιβλία επιδόσεων, ατελών επιδόσεων και εκθέσεων τηρούνται σε ψηφιακή μορφή σε πληροφοριακό σύστημα που αναπτύσσει, λειτουργεί και ελέγχει η Ομοσπονδία Δικαστικών Επιμελητών Ελλάδος. Η καταχώριση της πράξης γίνεται στο Πληροφοριακό Σύστημα Ψηφιακού Βιβλίου Επιδόσεων – Εκθέσεων (ΠΣΨΒΕE) και τίθεται ο αντίστοιχος Μοναδικός Ψηφιακός Αναγνωριστικός Αριθμός, κατά χρονολογική σειρά από τον Δικαστικό Επιμελητή που τη διενήργησε ή αυτοματοποιημένα.
2. Στα ψηφιακά βιβλία αυτά και στο αρχείο των φυσικών εκθέσεων του δικαστικού επιμελητή γίνεται μια φορά το χρόνο επιθεώρηση από τον αρμόδιο εισαγγελέα Εφετών ή τον οριζόμενο από αυτόν Πρωτοδίκη. Ο εισαγγελέας Εφετών μπορεί κατά την κρίση του να ενεργεί οποτεδήποτε και έκτακτο έλεγχο. Η έκθεση επιθεωρήσεως αποστέλλεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και στον οικείο σύλλογο δικαστικών επιμελητών, για να τεθεί στο φάκελο του επιθεωρούμενου.
3. Κάθε λεπτομέρεια σχετική με την καταχώρηση των πράξεων και τον έλεγχο καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, η οποία εκδίδεται έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2027.».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΠΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Άρθρο 66
Επανακαθορισμός των τυπικών προσόντων για την πλήρωση των θέσεων του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων – Αντικατάσταση παρ. 2 άρθρου 68 Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
Η παρ. 2 του άρθρου 68 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α’ 68), περί πλήρωσης θέσεων και τυπικών προσόντων, αντικαθίσταται ως εξής:
«2. Οι υποψήφιοι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων διαθέτουν τα προσόντα και δεν έχουν τα κωλύματα που προβλέπονται για τους δικαστικούς υπαλλήλους. Επιπλέον:
α) Κατέχουν:
αα) πτυχίο νομικής σχολής ημεδαπού πανεπιστημίου ή Νομικού Προσώπου Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης ή πτυχίο νομικής σχολής αλλοδαπού πανεπιστημίου, εφόσον έχει λάβει ακαδημαϊκή ή επαγγελματική αναγνώριση ή
αβ) πτυχίο ημεδαπού πανεπιστημίου ή αλλοδαπού πανεπιστημίου, γνωστικού αντικειμένου συναφούς με τον κλάδο, εφόσον έχει τύχει ακαδημαϊκής ή επαγγελματικής αναγνώρισης. Η συνάφεια αυτή διαπιστώνεται με απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 70.
β) Έχουν γνώση χειρισμού ηλεκτρονικού υπολογιστή στα αντικείμενα:
βα) επεξεργασία κειμένων,
ββ) υπολογιστικά φύλλα και
βγ) υπηρεσίες διαδικτύου.
γ) Έχουν πολύ καλή γνώση της αγγλικής, γαλλικής, γερμανικής ή ιταλικής γλώσσας.
Τα προσόντα των περ. β) και γ) αποδεικνύονται με τον τρόπο που προβλέπεται από το π.δ. 85/2022 (Α΄ 232) για τους δημόσιους διοικητικούς υπαλλήλους.».
Άρθρο 67
Αλλαγή του χρόνου διενέργειας του διαγωνισμού για την πλήρωση των θέσεων του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων – Τροποποίηση παρ. 2 και 3 άρθρου 69 Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
Στο άρθρο 69 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α’ 68), περί προκήρυξης και διενέργειας του διαγωνισμού, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 2 οι λέξεις «εντός του μηνός Οκτωβρίου του έτους δημοσίευσης της προκήρυξης,» διαγράφονται, β) στην παρ. 3, οι λέξεις «ο ορισμός επιτηρητών,» διαγράφονται και το άρθρο 69 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 69
Προκήρυξη και διενέργεια του διαγωνισμού
1. Ο διαγωνισμός για την πλήρωση θέσεων δικαστικών υπαλλήλων του κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων προκηρύσσεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση των προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων, του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο και του Γενικού Επιτρόπου των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, κατά περίπτωση, και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
2. Στην προκήρυξη ορίζονται ο αριθμός των προς πλήρωση οργανικών θέσεων ανά δικαστήριο, εισαγγελία και γενική επιτροπεία, ο τόπος και ο χρόνος έναρξης του διαγωνισμού, καθώς και η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων συμμετοχής, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των δεκαπέντε (15) ημερών από τη δημοσίευση της προκήρυξης, καθώς και κατάλογος των δικαιολογητικών που συνυποβάλλονται με την αίτηση συμμετοχής.
3. Το πρόγραμμα, η διαδικασία, τα εξεταστικά κέντρα διεξαγωγής του διαγωνισμού, καθώς και κάθε λεπτομέρεια η οποία αναφέρεται στους υποψηφίους, τους όρους και τον τρόπο διεξαγωγής του διαγωνισμού, καθορίζονται με αποφάσεις της επιτροπής διαγωνισμού που προβλέπεται στο άρθρο 70.
4. Οι αποφάσεις της Επιτροπής αναρτώνται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και δημοσιοποιούνται και με οποιονδήποτε πρόσφορο τρόπο.».
Άρθρο 68
Αλλαγή της σύνθεσης της Επιτροπής του διαγωνισμού για την πλήρωση των θέσεων του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων – Τροποποίηση άρθρου 70 Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
Στο άρθρο 70 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί επιτροπής του διαγωνισμού, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 αντικαθίσταται, β) οι παρ. 2 και 3 καταργούνται, γ) στην παρ. 4, διαγράφονται οι λέξεις «, οι εξεταστές, οι επιτηρητές» και το άρθρο 70 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 70
Επιτροπή του διαγωνισμού
1. Ο εισαγωγικός διαγωνισμός διενεργείται από επιτροπή που συγκροτείται ξεχωριστά για κάθε Δικαστήριο, Εισαγγελία ή Γενική Επιτροπεία με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης και αποτελείται από:
α) τον Πρόεδρο του οικείου Δικαστηρίου ή τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ή τον οικείο Γενικό Επίτροπο,
β) τον οικείο Εκπρόσωπο Τύπου και
γ) έναν Σύμβουλο του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (Α.Σ.Ε.Π.). Με την ίδια απόφαση ορίζεται, με τον αναπληρωτή του, δικαστικός υπάλληλος ως γραμματέας της επιτροπής.
2. [Καταργείται].
3. [Καταργείται].
4. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης ρυθμίζεται το ύψος της αποζημίωσης που λαμβάνουν τα μέλη της Επιτροπής και οι γραμματείς των Επιτροπών διαγωνισμού και η διαδικασία καταβολής τους.».
Άρθρο 69
Αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του διαγωνισμού για την πλήρωση των θέσεων του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων – Τροποποίηση άρθρου 71 Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
Στο άρθρο 71 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί διεξαγωγής του διαγωνισμού, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) οι παρ. 1 και 2 αντικαθίστανται, β) οι παρ. 3, 4 και 5 καταργούνται και το άρθρο 71 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 71
Διεξαγωγή του διαγωνισμού
1. Ο διαγωνισμός γίνεται με δομημένη συνέντευξη που περιλαμβάνει δύο (2) θεματικές ενότητες ως εξής:
α) Δομημένη συζήτηση επί θεμάτων σχετικών με το αντικείμενο της προκηρυσσόμενης θέσης σε συνάρτηση με το γνωστικό αντικείμενο, την εμπειρία και τα λοιπά προσόντα του υποψηφίου.
β) Ανάπτυξη ενός υποθετικού σεναρίου που έχει ιδίως ως σκοπό να αξιολογήσει τις ικανότητες του υποψηφίου να προγραμματίζει, να συντονίζει, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, να λαμβάνει αποτελεσματικές αποφάσεις και να διαχειρίζεται κρίσεις.
Για τη βαθμολόγηση λαμβάνονται, επίσης, υπόψη η προσωπικότητα του υποψηφίου, η προσαρμοστικότητα και η ευελιξία του, οι επικοινωνιακές του δεξιότητες, η ικανότητα διαχείρισης χρόνου, ιδίως υπό συνθήκες πίεσης και η δημιουργικότητά του.
2. Κάθε σκέλος της συνέντευξης βαθμολογείται κατ’ ανώτατο όριο με εκατό (100) μονάδες. Το σύνολο των μονάδων που μπορεί να λάβει ένας υποψήφιος από κάθε μέλος δεν μπορεί να υπερβαίνει τις διακόσιες (200) μονάδες. Η τελική βαθμολόγηση της συνέντευξης κάθε υποψηφίου προκύπτει από τον μέσο όρο των βαθμών των μελών της Επιτροπής. Το περιεχόμενο της συνέντευξης με τα κρίσιμα και ουσιαστικά σημεία της αναφέρεται συνοπτικά στο πρακτικό της Επιτροπής, το οποίο είναι στη διάθεση όλων των υποψηφίων, και η βαθμολόγηση για τον εκάστοτε υποψήφιο αιτιολογείται συνοπτικά από κάθε μέλος ως προς καθένα από τα δύο σκέλη της συνέντευξης.
3. [Καταργείται].
4. [Καταργείται].
5. [Καταργείται].
6. Ο οριστικός πίνακας των επιτυχόντων κυρώνεται με πράξη της Επιτροπής του διαγωνισμού και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.».
Άρθρο 70
Απευθείας διορισμός των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων – Τροποποίηση άρθρου 72 Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
Στο άρθρο 72 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί διορισμού, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) οι παρ. 1 και 2 καταργούνται, β) στην παρ. 3 οι λέξεις «κατά την παρ. 2» αντικαθίστανται από τη λέξη «οικείο» και το άρθρο 72 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 72
Διορισμός
1. [Καταργείται].
2. [Καταργείται].
3. Οι επιτυχόντες διορίζονται ως δόκιμοι υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων και τοποθετούνται στο οικείο δικαστήριο, εισαγγελία ή γενική επιτροπεία με απόφαση του αρμόδιου οργάνου του Υπουργείου Δικαιοσύνης που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.».
Άρθρο 71
Ειδικές ρυθμίσεις για την άσκηση ιδιωτικού έργου από τους δικαστικούς υπαλλήλους του Κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 118 Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
Στην παρ. 2 του άρθρου 118 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί άσκησης ιδιωτικού έργου με αμοιβή, προστίθεται δεύτερο εδάφιο και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:
«2. Η άδεια της παρ. 1 χορηγείται από το αρμόδιο όργανο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ύστερα από αιτιολογημένη σύμφωνη γνώμη του υπηρεσιακού συμβουλίου και ανακαλείται με την ίδια διαδικασία. Ειδικά για τους δικαστικούς υπαλλήλους του κλάδου ΠΕ Δικαστικής Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων, η άδεια αυτή χορηγείται και ανακαλείται από όργανο που αποτελείται από:
α) τον Πρόεδρο του οικείου Δικαστηρίου ή τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ή τον οικείο Γενικό Επίτροπο,
β) τον οικείο Εκπρόσωπο Τύπου και
γ) τον προϊστάμενο της Γραμματείας του οικείου Δικαστηρίου ή της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ή της οικείας Γενικής Επιτροπείας.».
Άρθρο 72
Καταργούμενες διατάξεις
Το άρθρο 74 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί εισαγωγικής εκπαίδευσης και πρακτικής άσκησης, καταργείται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
Άρθρο 73
Βασικοί διδάσκοντες και αξιολόγηση των εκπαιδευόμενων που πρόκειται να καταλάβουν θέσεις δικαστικών λειτουργών κατά το πρώτο στάδιο κατάρτισης – Τροποποίηση άρθρου 27 ν. 4871/2021
1. Στο άρθρο 27 του ν. 4871/2021 (Α΄ 246), περί αξιολόγησης κατά το πρώτο στάδιο κατάρτισης, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο, i) οι λέξεις «επτά (7) βασικούς διδάσκοντες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «τους βασικούς διδάσκοντες», ii) στην περ. β), οι λέξεις «από έξι (6) διδάσκοντες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «από τους διδάσκοντες» και οι λέξεις «δέκα (10) για τον κάθε ένα» αντικαθίστανται από τις λέξεις «επτά (7) για τον καθέναν από αυτούς», αβ) προστίθεται νέο δεύτερο εδάφιο, β) στο πρώτο εδάφιο της παρ. 3, οι λέξεις «και των έξι (6) διδασκόντων» αντικαθίστανται από τις λέξεις «και των λοιπών βασικών διδασκόντων» και το άρθρο 27 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 27
Αξιολόγηση κατά το πρώτο στάδιο κατάρτισης
1. Οι εκπαιδευόμενοι κατά το πρώτο στάδιο κατάρτισης αξιολογούνται από τους βασικούς διδάσκοντες, οι οποίοι έχουν την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και συγκεκριμένα: α) από τον οικείο Διευθυντή Κατάρτισης και Επιμόρφωσης της κατεύθυνσης που ακολουθούν, ο οποίος δεν δύναται να έχει λιγότερες από επτά (7) ημέρες διδασκαλίας και β) από τους διδάσκοντες που έχουν τις περισσότερες ημέρες διδασκαλίας στην ίδια κατεύθυνση, οι οποίες δεν μπορούν να είναι λιγότερες των επτά (7) για τον καθέναν από αυτούς. Ο οικείος Διευθυντής Κατάρτισης και Επιμόρφωσης και οι βασικοί διδάσκοντες υποχρεούνται να αναλαμβάνουν τη διδασκαλία τουλάχιστον δύο (2) μαθημάτων έκαστος χωρίς τη συμμετοχή άλλου διδάσκοντος σε αυτά. Κατ’ εξαίρεση, ο οικείος Διευθυντής Κατάρτισης και Επιμόρφωσης ή άλλος βασικός διδάσκων μπορεί να αναλαμβάνει τη διδασκαλία ενός (1) μόνο μαθήματος, διάρκειας τουλάχιστον έξι (6) διδακτικών ημερών, ύστερα από αιτιολογημένη απόφαση του οικείου Συμβουλίου Σπουδών και έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής. Οι διδάσκοντες αυτοί δεν επιτρέπεται να αναλάβουν διδασκαλία μαθημάτων σε άλλη κατεύθυνση.
2. [Καταργείται].
3. Ο γενικός βαθμός προόδου στο πρώτο στάδιο κατάρτισης αποτελείται από τον μέσο όρο των επιμέρους βαθμών προόδου ως προς έκαστο μάθημα του οικείου Διευθυντή Κατάρτισης και Επιμόρφωσης και των λοιπών βασικών διδασκόντων. Θεωρούνται επιτυχόντες οι εκπαιδευόμενοι που έλαβαν γενικό βαθμό προόδου τουλάχιστον οκτώ (8) υπό την προϋπόθεση ότι σε τέσσερα (4) τουλάχιστον από τα αξιολογούμενα μαθήματα δεν έλαβαν βαθμολογία χαμηλότερη του οκτώ (8). Οι αποτυχόντες από το πρώτο στάδιο κατάρτισης το επαναλαμβάνουν με την επόμενη εκπαιδευτική σειρά χωρίς να λαμβάνουν, κατά το στάδιο αυτό, αποδοχές, όπως αυτές προσδιορίζονται σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 22. Σε περίπτωση εκ νέου αποτυχίας για τον ίδιο λόγο διαγράφονται από τη Σχολή.
4. Κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου κατάρτισης οι εκπαιδευόμενοι αξιολογούνται από τους βασικούς διδάσκοντες της παρ. 1 για τις επιστημονικές γνώσεις, την ικανότητα ανάλυσης και σύνθεσης, την ευθυκρισία, την ικανότητα διατύπωσης συλλογισμών, επιχειρημάτων και συμπερασμάτων, την επιμέλεια, τον ζήλο, την εργατικότητα, το ήθος και τη συμπεριφορά, όπως τα χαρακτηριστικά αυτά προκύπτουν από τη γενικότερη συμμετοχή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία και την επίδοσή τους στη σύνταξη εισηγήσεων ή σχεδίων αποφάσεων ή προσωρινής δικαστικής προστασίας ή κατηγορητηρίων ή εγγράφων προτάσεων στο Δικαστικό Συμβούλιο ή βουλευμάτων ή διατάξεων, καθώς και στη συμμετοχή τους σε εικονικές δίκες και διασκέψεις.
5. Οι διδάσκοντες που αξιολογούν τους εκπαιδευόμενους υποβάλλουν ηλεκτρονικά τη βαθμολογία για όλους τους εκπαιδευόμενους στη γραμματεία της Σχολής το αργότερο έως την 31η Οκτωβρίου. Η βαθμολογική κλίμακα εκτείνεται από μηδέν (0) έως δεκαπέντε (15). Η ατομική βαθμολογία κάθε εκπαιδευόμενου γνωστοποιείται προς αυτόν ηλεκτρονικά εντός του πρώτου πενθημέρου του μηνός Νοεμβρίου του έτους φοίτησης στη Σχολή.
6. Οι εκπαιδευόμενοι υποχρεούνται να υποβάλλουν ηλεκτρονικά και ανώνυμα έγγραφες αξιολογήσεις, με τις οποίες αξιολογούν όλους τους διδάσκοντες, διατυπώνοντας τις απόψεις τους ιδίως για την προετοιμασία αυτών για το μάθημα, τη μεθοδολογία που ακολουθούν για τη διδασκαλία των μαθημάτων, τη μεταδοτικότητά τους και τη συμπεριφορά των διδασκόντων προς τους ίδιους. Επίσης αξιολογούν το πρόγραμμα σπουδών της κατεύθυνσης που παρακολουθούν, καθώς και οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που μπορεί να βελτιώσει την εκπαιδευτική διαδικασία στη Σχολή.».
2. Η παρ. 1 ισχύει από την 33η εκπαιδευτική σειρά Δικαστικών Λειτουργών της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών.
Άρθρο 74
Διοικητικό προσωπικό και οργανικές μονάδες –
Τροποποίηση άρθρου 51 ν. 4871/2021
1. Στο άρθρο 51 του ν. 4871/2021 (Α΄ 246), περί διοικητικού προσωπικού και οργανικών μονάδων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 2 αντικαθίσταται, β) στο τρίτο εδάφιο της παρ. 3, προστίθενται οι λέξεις «οργανικές μονάδες,», γ) στο τρίτο εδάφιο της παρ. 6, διαγράφονται οι λέξεις «και της αντίστοιχης των Ειρηνοδικών», δ) το δεύτερο εδάφιο της παρ. 9 διαγράφεται, και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 51 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 51
Διοικητικό προσωπικό – Οργανικές μονάδες
1. Στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών συνιστώνται: α) Μία (1) θέση Γενικού Διευθυντή, β) μία (1) θέση Διευθυντή Οικονομικού Προγραμματισμού και Εποπτείας Οικονομικών Υποθέσεων, γ) μία (1) θέση Διευθυντή Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Δικαστικών Λειτουργών για την κατεύθυνση της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης, δ) μία (1) θέση Διευθυντή Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Δικαστικών Λειτουργών για την κατεύθυνση των Εισαγγελέων, ε) μία (1) θέση Διευθυντή Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Δικαστικών Λειτουργών για την κατεύθυνση της Διοικητικής Δικαιοσύνης και στ) μία (1) θέση Διευθυντή Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Δικαστικών Υπαλλήλων.
2. Οι θέσεις των υπαλλήλων της Σχολής ορίζονται σε σαράντα (40). Διακρίνονται σε κατηγορίες και κατανέμονται ανά κλάδο, ανεξαρτήτως ειδικότητας, ως εξής:
α) είκοσι τέσσερις (24) θέσεις ΠΕ Γραμματέων,
β) δύο (2) θέσεις ΠΕ Εφοριακών,
γ) μία (1) θέση ΠΕ Διοικητικού-Οικονομικού,
δ) δύο (2) θέσεις ΠΕ Δημοσιονομικών,
ε) δύο (2) θέσεις ΤΕ Γραμματέων,
στ) τέσσερις (4) θέσεις ΔΕ Γραμματέων,
ζ) μία (1) θέση εσωτερικού ελεγκτή,
η) μία (1) θέση ΠΕ Πληροφορικής,
θ) μία (1) θέση Τεχνικών ΔΕ.
Επιπλέον των περ. α) έως θ) προβλέπεται μία (1) θέση ΤΕ ή ΠΕ Βιβλιοθηκονομίας με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου. Η θέση αυτή μπορεί να καλύπτεται και με την απόσπαση που αναφέρεται στην παρ. 4.
Επιπροσθέτως συστήνεται μία (1) θέση ΔΕ Οδηγού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στην οποία η πρόσληψη γίνεται με απόφαση του Γενικού Διευθυντή χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία και ο οποίος αποχωρεί αυτοδικαίως ταυτόχρονα με την αποχώρηση, για οποιονδήποτε λόγο, του οργάνου που τον προσέλαβε, χωρίς άλλη διαδικασία. Η παροχή υπηρεσίας στη θέση αυτή δεν γεννά οποιοδήποτε δικαίωμα αποζημίωσης ή άλλη αξίωση ή προνόμιο. Ως προς τις αποδοχές εφαρμόζεται το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176). Η ανωτέρω θέση οδηγού επιτρέπεται να καλύπτεται και με τριετή απόσπαση, η οποία μπορεί να ανανεωθεί, υπαλλήλου ειδικότητας ΔΕ Οδηγών κατά τα προβλεπόμενα στις παρ. 4 και 7.
3. Οι οργανικές μονάδες της Σχολής συγκροτούν τη Διεύθυνση Διοίκησης και Οικονομικού, στην οποία προΐσταται υπάλληλος της κατηγορίας ΠΕ Γραμματέων, διαρθρώνεται δε ως εξής: α) Πρώτο Τμήμα Προεισαγωγικής Εκπαίδευσης Δικαστικών Λειτουργών, το οποίο περιλαμβάνει: αα) Την Κατεύθυνση της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης και Ειρηνοδικών και αβ) την Κατεύθυνση των Εισαγγελέων, β) Δεύτερο Τμήμα Προεισαγωγικής Εκπαίδευσης Δικαστικών Λειτουργών, το οποίο περιλαμβάνει: την Κατεύθυνση της Διοικητικής Δικαιοσύνης, η οποία περιλαμβάνει το τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας και των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, καθώς και το τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Γενικής Επιτροπείας της Επικρατείας αυτού, γ) Τμήμα Προεισαγωγικής Εκπαίδευσης Δικαστικών Υπαλλήλων, δ) Τμήμα Εφαρμογής Προγραμμάτων Επιμόρφωσης: δα) Δικαστικών Λειτουργών και δβ) Δικαστικών Υπαλλήλων, ε) Τμήμα Διεθνών Σχέσεων, στ) Τμήμα Οικονομικό και ζ) Τμήμα Εφαρμογής Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής, ύστερα από πρόταση του Γενικού Διευθυντή, καθορίζονται οι αρμοδιότητες των οργανικών της μονάδων. Με όμοια απόφαση συνιστώνται, αναδιαρθρώνονται, συγχωνεύονται ή καταργούνται οργανικές μονάδες, κλάδοι και θέσεις κάθε βαθμού και ειδικότητας μόνιμου ή με οποιαδήποτε σχέση προσωπικού και προσδιορίζονται ειδικά τυπικά προσόντα κάθε κλάδου ή ειδικότητας.
4. Οι θέσεις του διοικητικού προσωπικού καλύπτονται με μόνιμο προσωπικό μέσω διαγωνισμού. Αρμόδιο για την υπηρεσιακή κατάσταση, κατά το άρθρο 88 του Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α’ 68), των υπαλλήλων της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, είναι το δικαστικό και το υπηρεσιακό συμβούλιο του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Είναι δυνατή η πλήρωση των θέσεων αυτών με απόσπαση δικαστικών υπαλλήλων και υπαλλήλων φορέων που εποπτεύονται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και τους εποπτευόμενους φορείς αυτού, κατά παρέκκλιση από κάθε άλλη διάταξη συμπεριλαμβανομένων και αυτών του ν. 4440/2016 (Α’ 224), κατόπιν δημοσίευσης σχετικής πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος, στην οποία προσδιορίζονται τα απαιτούμενα και τα επιθυμητά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των υποψηφίων. Από τους υπαλλήλους προτιμώνται όσοι αποδεδειγμένα γνωρίζουν σε πολύ καλό βαθμό τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα και συνεκτιμάται η πολύ καλή ή καλή γνώση και άλλων ξένων γλωσσών. Η απόσπαση διαρκεί για χρονικό διάστημα τριών (3) ετών, το οποίο μπορεί να παρατείνεται για τέσσερις (4) ακόμα τριετίες ή, ειδικώς στην περίπτωση απόσπασης υπαλλήλων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και των φορέων που εποπτεύονται από αυτό, για μία (1) ακόμα τριετία.
5. Για τους υπαλλήλους που ήδη ασχολούνται με τον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, την πραγματοποίηση και τη διαχείριση των χρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση δράσεων, η απόσπαση μπορεί να παρατείνεται, κατ’ εξαίρεση, μέχρι τη λήξη των προγραμμάτων αυτών.
6. Όσοι αποσπασμένοι δικαστικοί και λοιποί υπάλληλοι στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, η οποία θεωρείται δικαστική υπηρεσία, συμπληρώσουν σε αυτή συνολικό χρόνο υπηρεσίας εννέα (9) ετών, μετατάσσονται σε αυτή ύστερα από αίτησή τους, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής και μετά από σύμφωνη γνώμη του οικείου υπηρεσιακού συμβουλίου. Οι υπάλληλοι που μετατάσσονται διατηρούν το ίδιο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς, καθώς και τυχόν προσωπική διαφορά στις αποδοχές τους. Οι ανωτέρω δικαστικοί υπάλληλοι πρέπει, κατά το δυνατόν, να προέρχονται ισομερώς από το προσωπικό των γραμματειών των δικαστηρίων της Διοικητικής Κατεύθυνσης, της Πολιτικής Ποινικής Κατεύθυνσης, καθώς και της Κατεύθυνσης των Εισαγγελέων.
7. Η απόσπαση, η ανανέωση ή η διακοπή της πραγματοποιείται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, για τους δικαστικούς υπαλλήλους και με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών για τους λοιπούς υπαλλήλους, η οποία εκδίδεται ύστερα από αιτιολογημένη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής μετά από εισήγηση του Γενικού Διευθυντή και αιτιολογημένη απόφαση του οικείου υπηρεσιακού συμβουλίου. Η διαδικασία της απόσπασης του υπαλλήλου, εκκινεί με την ανάρτηση στη Διαύγεια και στην ιστοσελίδα της Σχολής πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος και ολοκληρώνεται με την έκδοση της παραπάνω υπουργικής απόφασης εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών (3) μηνών. Η απόσπαση του υπαλλήλου μπορεί να διακοπεί με την ίδια διαδικασία και πριν από τη λήξη του χρόνου απόσπασης. Δικαστικός υπάλληλος, του οποίου η απόσπαση δεν ανανεώθηκε ή διακόπηκε για οποιονδήποτε λόγο, δεν επιτρέπεται να αποσπασθεί εκ νέου στη Σχολή.
8. Οι υπάλληλοι που είναι αποσπασμένοι στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών εξακολουθούν να λαμβάνουν το σύνολο των αποδοχών τους, με τα πάσης φύσεως επιδόματα της οργανικής θέσης τους, από τον φορέα από τον οποίο αποσπώνται, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις καταβολής τους. Ειδικώς στην περίπτωση απόσπασης υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών και των εποπτευόμενων φορέων αυτού, οι αποδοχές καταβάλλονται από τον φορέα υποδοχής.
9. Στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών λειτουργεί μη δανειστική βιβλιοθήκη προς εξυπηρέτηση των διδασκόντων και των σπουδαστών.».
Δεν βρήκατε απάντηση στην ερώτησή σας;
Για επιπλέον απορίες σχετικά με την παραπάνω διαβούλευση μπορείτε να στείλετε το ερώτημά σας απευθείας, μέσω της ειδικής φόρμας επικοινωνίας της διαβούλευσης.
Φόρμα επικοινωνίαςΠΡΟΣΟΧΗ
Εφόσον επιθυμείτε να υποβάλλετε σχόλια και προτάσεις επί της διαβούλευσης, παρακαλούμε μην χρησιμοποιείτε την παρούσα φόρμα, αλλά μεταβείτε στο σχετικό πεδίο σχολιασμού.
Δημοσιευμένα σχόλια
Υπάρχει μια στιγμή που δεν χρειάζεται να πεις πολλά. Αρκεί να διαβάσεις την προτεινόμενη τροποποίηση της παρ. 2 του άρθρου 105 του ν. 2830/2000, όπως «σερβίρεται» στη διαβούλευση, και να καταλάβεις ότι κάποιοι αποφάσισαν να τελειώνουν με την ιδέα πως το ανώτατο όργανο ενός θεσμικού σώματος μπορεί να μιλά, να ελέγχει και να δεσμεύει τη διοίκηση. Το Άρθρο 62 δεν είναι «τεχνική βελτίωση» ούτε «ενίσχυση νομιμοποίησης». Είναι ο διακόπτης της παράλυσης. Είναι το θεσμικό mute στη Γενική Συνέλευση των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων.
Μέχρι σήμερα, όσο δύσκολα κι αν γινόταν, υπήρχε μια στοιχειώδης δικλείδα λειτουργίας: η απαρτία της πρώτης Γενικής Συνέλευσης ήταν 1/6 και, αν δεν επιτυγχανόταν, η δεύτερη συνεδρίαση μπορούσε να γίνει και να αποφασίσει ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων. Δηλαδή, τελικά, το όργανο λειτουργούσε. Μπορούσε να παραχθεί απόφαση, να καταγραφεί διαφωνία, να εκτεθεί η διοίκηση, να υποχρεωθεί να λογοδοτήσει.
Τώρα τι προτείνετε; Στην πρώτη συνέλευση απαιτείτε 1/2. Στη δεύτερη απαιτείτε 1/3. Δηλαδή, με απλά ελληνικά, ζητάτε να μη γίνεται ποτέ τίποτα. Και το βαφτίζετε «νομιμοποίηση». Με τα ποσοστά αυτά, αν ίσχυαν και στις εθνικές εκλογές (ποσοστό συμμετοχής 52% στις τελευταίες) ακόμα και εσείς κ. Υπουργέ οριακά είστε στη θέση σας, δυστυχώς.
Ας μην κρυβόμαστε: η συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις είναι ήδη μειωμένη. Και η συμμετοχή στη συγκεκριμένη διαβούλευση δείχνει, με τον ίδιο αμείλικτο τρόπο, το πραγματικό ενδιαφέρον ενός μεγάλου μέρους του σώματος: Ανύπαρκτο. Όχι επειδή «αντικειμενικά δεν γίνεται» να εμφανιστεί κανείς, αλλά γιατί ένα μεγάλο μέρος έχει επιλέξει τον αυτόματο πιλότο της βολής του. Όποιος ήθελε πραγματικά, μπορούσε να συμμετέχει, να συγκρουστεί, να απαιτήσει λογοδοσία, να επιμείνει. Όμως η συλλογική δημοκρατία θέλει κόπο, χρόνο και ρήξη. Και όταν πολλοί είναι βολεμένοι στα πλούτη τους, η Γενική Συνέλευση αντιμετωπίζεται ως περιττή φασαρία, ως χάσιμο χρόνου ανάμεσα σε «δουλειές» και «υποχρεώσεις». Η μόνη περίπτωση να σηκωθούν από την πολυθρόνα τους είναι να τους πεις ότι «μας κλείνουν». Κι έτσι, αντί για ενεργούς λειτουργούς του θεσμού, καταλήγουμε συχνά σε ένα σώμα που απλώς «περπατάει» μηχανικά, σαν κινητά ζόμπι, αποστειρωμένα από κάθε διάθεση συμμετοχής, με τη σιωπή να λειτουργεί ως το πιο βολικό ηρεμιστικό τους. Και έρχεται τώρα η Πολιτεία, αντί να θεραπεύσει αυτή την ιδιώτευση με διαφάνεια και ουσιαστική ενίσχυση συμμετοχής, να την κάνει θεσμικό κανόνα: «αφού δεν έρχεστε, θα σας αφαιρέσουμε και τη δυνατότητα να αποφασίζετε». Αύριο, όταν οι υπόλοιποι (οι συμμετέχοντες) δεν θα μπορούν να μιλούν θεσμικά, θα μιλούν από μη θεσμικά κανάλια. Και τότε, μην παριστάνετε τους έκπληκτους. Ή, ακόμη χειρότερα, στις επόμενες αρχαιρεσίες να εμφανιστούν «υποψήφιοι» με σορτσάκια και παντόφλες — όχι ως γραφικότητα, αλλά ως το φυσικό επακόλουθο ενός θεσμού που πρώτα τον απαξιώνεις και μετά τον σπρώχνεις να γίνει καρικατούρα.
Το αποτέλεσμα είναι τόσο προφανές όσο και κυνικό: δίνετε αρνησικυρία στους απόντες. Η αποχή γίνεται βέτο. Όχι η μειοψηφία των παρόντων, όχι η πλειοψηφία της αίθουσας, όχι η ζωντανή διαδικασία, αλλά οι καρέκλες των απόντων θα καθορίζουν αν θα υπάρχει Γενική Συνέλευση. Αυτό δεν είναι δημοκρατική νομιμοποίηση. Είναι θεσμική ομηρία.
Και μην παρουσιαστεί αυτό ως «ανεβασμένο φίλτρο εκπροσώπησης». Η Γενική Συνέλευση δεν είναι δημοσκόπηση. Είναι όργανο. Η νομιμοποίηση δεν γεννιέται από το να κάνεις αδύνατη τη συνεδρίαση, αλλά από το να εγγυάσαι ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται θεσμικά και δημόσια, με ενημέρωση, με πρακτικά, με λογοδοσία και με δυνατότητα της βάσης να δεσμεύει. Η αυστηροποίηση της απαρτίας σε ένα ήδη χαμηλής συμμετοχής σώμα δεν «αναβαθμίζει» τον θεσμό. Τον ακυρώνει.
Αν το κριτήριο είναι να μετράμε την πολιτική βούληση με ποσοστά συμμετοχής και να ακυρώνουμε τα όργανα όταν αυτά δεν πιάνουν πλαφόν, τότε ας το πούμε καθαρά: η λογική σας δεν παράγει δημοκρατία, παράγει ακινησία.
### Ποιος κερδίζει από τη θεσμική παράλυση;
Τα Διοικητικά Συμβούλια. Ακριβώς εκείνοι που, σε μεγάλο βαθμό, ευθύνονται για την κατάντια που όλοι ψιθυρίζουν και λίγοι λένε καθαρά. Διοικήσεις που σε κρίσιμες καμπές των τελευταίων ετών καπέλωσαν ή απαξίωσαν τις Γενικές Συνελεύσεις: αυθαίρετα, ΕΝΦΙΑ, πλειστηριασμοί, ψηφιακές μεταρρυθμίσεις, Κτηματολόγιο (δεν ξερουμε ποσα ξερουν οι ευρωπαιοι για αυτο, και θα έπρεπε να έχουν μάθει), αλλαγές στον τρόπο δουλειάς, «αναγκαιότητες» που παρουσιάστηκαν ως μονόδρομος, αποφάσεις που ήρθαν ως τετελεσμένα και βαφτίστηκαν «αναπόφευκτες». Και το χειρότερο: κρίσιμες αποφάσεις που έρχονται, με το σώμα δεμένο χειροπόδαρα, χωρίς λειτουργικό μηχανισμό αντίδρασης.
Η βάση, όταν έβλεπε την παρεκτροπή, συχνά δεν είχε θεσμικό κανάλι να αντιδράσει ουσιαστικά. Είτε γιατί οι Γενικές Συνελεύσεις δεν συγκαλούνταν έγκαιρα, είτε γιατί συγκαλούνταν χωρίς υλικό και ουσιαστική ενημέρωση, είτε —ακόμη χειρότερα— γιατί οι αποφάσεις τους δεν αναρτώνταν καν, δεν κοινοποιούνταν, δεν γίνονταν ποτέ κτήμα του σώματος. Κι όταν το ανώτατο όργανο «αποφασίζει» αλλά η απόφαση δεν υπάρχει πουθενά, τότε δεν υπάρχει απόφαση. Υπάρχει μόνο μια διοίκηση που λειτουργεί ανεξέλεγκτα.
Έτσι παράγεται η αποθάρρυνση της συμμετοχής. Έτσι γεννιέται η θεσμική απαξίωση. Και κάπως έτσι, όταν ο θεσμός ακυρώνεται στην πράξη, η κοινωνική ενέργεια δεν εξαφανίζεται: μετακινείται. Κάποιοι σταματούν να ασχολούνται. Κάποιοι, βλέποντας ότι η θεσμική οδός δεν παράγει αποτέλεσμα, ωθούνται σε άναρχες, μη θεσμικές αντιδράσεις. Όχι από «χαρακτήρα», αλλά από στοιχειώδη κοινωνιολογία των θεσμών: όταν ο θεσμός δεν λειτουργεί, η αντίδραση ξεφεύγει έξω από αυτόν.
Και αντί να διορθωθεί αυτή η παθογένεια με διαφάνεια, με υποχρεωτική ανάρτηση αποφάσεων, με πραγματική λογοδοσία, με ενίσχυση της Γενικής Συνέλευσης ως αντίβαρου, τι κάνετε; Βάζετε απαρτίες που εξασφαλίζουν ότι η Γενική Συνέλευση δεν θα μπορεί να γίνει. Δηλαδή «θεραπεύετε» την κρίση εμπιστοσύνης με θεσμική νέκρωση.
Και για να το πούμε καθαρά, αυτό δεν είναι «θεωρητικό» πρόβλημα. Με μια Γενική Συνέλευση που δεν θα μπορεί να συνεδριάσει, δεν θα μπορεί να ληφθεί καμία απόφαση για κρίσιμα ζητήματα που έρχονται, ούτε καν για τα στοιχειώδη της εσωτερικής λειτουργίας. Δεν θα μπορεί να υπάρξει θεσμική θέση για την επερχόμενη υπουργική απόφαση του κ. Χατζηδάκη. Δεν θα μπορεί να υπάρξει απόφαση για το ψηφιακό συμβόλαιο. Και, στο τέλος, δεν θα μπορεί να εγκριθεί ούτε ο προϋπολογισμός ούτε ο ισολογισμός του Συλλόγου, δηλαδή ούτε τα βασικά που θεμελιώνουν διαφάνεια και λογοδοσία.
Και τότε τι μένει; Θα γεννηθούν «νέα κανάλια». Ας καταργήσουμε και το facebook, το μόνο μέσο που βοήθησε, με ιδιωτική πρωτοβούλια (ελλείψει εγκυκλίων Υπουργείων πρωτίστως, εγκυκλίων Συλλόγων - πλην προεκλογικών - που επρεπε να δούμε ποιά είναι η σωστή μετά την 74η ορθή επανάληψη τους), τα τελευταία χρόνια τον συμβολαιογράφο, μέσα σε όλη τη νομοθετική παράνοια που έχετε φτιάξει, να ανταπεξέλθει. Και εφεξής θα βοηθά και η ΑΙ, που βελτιώνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Γιατί όταν κλείνεις τον θεσμικό δρόμο, δεν εξαφανίζεις την ανάγκη συνεννόησης και αντίδρασης. Την εκτρέπεις.
Κι ίσως, τελικά, αυτό είναι που φοβάστε περισσότερο: όχι τη διαφωνία μέσα στο θεσμικό πλαίσιο, αλλά τη διαφωνία έξω από αυτό. Το μη θεσμικό.
### Ο φόβος των αποχών ως μηχανισμός πειθαναγκασμού
Μέσα σε αυτό το ήδη προβληματικό περιβάλλον, εδώ και χρόνια έχει καλλιεργηθεί ένας μόνιμος φόβος στα Προεδρεία των Δ.Σ.: ο φόβος της αποχής από κάθε συμβολαιογραφική πράξη. Αλλά το χουν ρυθμίσει κι αυτό. Όποιος ζητά άδεια παίρνει. Και υπάρχει και ο φόβος των ίδιων των Γ.Σ. γι' αυτό, μην τυχόν και τα συμβόλαια «κατηφορίσουν» ή «ανηφορήσουν» σε πρόθυμους περιφερειακούς συλλόγους, που με τις αποφάσεις τους (η τις μη αποφάσεις τους) ''έκαψαν'' ακόμα κι αυτό το τελευταίο, έσχατο η αλήθεια είναι, όπλο. Οπότε μην τον φοβάστε αυτό κ. Υπουργε. Η ανάγκη είναι πάνω από τον συνδικαλισμό. Αυτό δεν είναι συνδικαλισμός. Είναι μηχανισμός σιωπής.
Και έρχεστε τώρα να πείτε ότι «για λόγους νομιμοποίησης» η Γενική Συνέλευση θα πρέπει να έχει 1/2 και μετά 1/3. Στην πράξη, με δεδομένη την πραγματικότητα της συμμετοχής, η διάταξη αυτή δεν φτιάχνει νομιμοποίηση. Φτιάχνει μόνιμη αδυναμία αντίδρασης. Φτιάχνει την ιδανική συνθήκη για να δουλεύουν οι πιέσεις και οι απειλές χωρίς θεσμικό αντίβαρο.
### Η μεγάλη ειρωνεία: SLAPP και φίμωση στο ίδιο νομοσχέδιο
Μόνο αγωγές SLAPP δεν έχει κάνει η διοίκηση στους διαφωνούντες — αυτές ακριβώς που το ίδιο νομοσχέδιο υποτίθεται ότι πραγματεύεται ''προς προστασία του κοινού''. Και μέσα στο ίδιο νομοσχέδιο, στο ίδιο κείμενο, «φυτεύεται» η διάταξη που στραγγαλίζει τη Γενική Συνέλευση. Έχει πλάκα. Από τη μία «ανησυχούμε για τη φίμωση» και από την άλλη θεσμοθετούμε τη φίμωση. Όταν το νομοθετικό χέρι κάνει και τα δύο, δεν έχουμε αντίφαση. Έχουμε σχέδιο.
### Γιατί αυτή η ρύθμιση έχει σοβαρό πρόβλημα θεσμικότητας και συνταγματικής αντοχής
Η προτεινόμενη διάταξη δεν είναι απλώς ατυχής. Είναι θεσμικά επικίνδυνη, γιατί ακυρώνει στην πράξη την αυτοδιοίκηση του συλλογικού οργάνου: όταν ο νομοθέτης θέτει απαρτίες που καθιστούν συστηματικά αδύνατη τη συνεδρίαση του ανώτατου οργάνου, δεν «ρυθμίζει» τη λειτουργία του. Τη ματαιώνει.
Είναι επίσης προδήλως δυσανάλογη. Σε έναν κλάδο όπου η συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις είναι γνωστό ότι είναι μειωμένη, το να απαιτείς 1/2 και μετά 1/3 δεν είναι διοικητική τάξη. Είναι θεσμική ακύρωση, χωρίς επαρκή αιτιολόγηση για τόσο βίαιη ανατροπή ενός μηχανισμού που, έστω δύσκολα, επέτρεπε στο όργανο να παράγει απόφαση.
Και εδώ βρίσκεται το πιο εξοργιστικό ερώτημα της αναλογικότητας: πού ακριβώς «ζυγίστηκε» η πραγματικότητα; Ποιος σοβαρός νομοθέτης μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι εύλογο να απαιτείται συμμετοχή 1/2 σε ένα σώμα που, στην πράξη, δεν συγκεντρώνει ούτε καν στοιχειώδη παρουσία; Η ρύθμιση δεν είναι «αυστηρότερη». Είναι ανεφάρμοστη. Και μια ανεφάρμοστη ρύθμιση, όταν αφορά το ανώτατο όργανο, δεν είναι απλώς κακή νομοθέτηση: είναι σκόπιμη παρεμπόδιση.
Και, τέλος, εισάγει αυτό που στην πράξη λειτουργεί ως «αρνητική αντιπροσώπευση»: οι απόντες καθορίζουν την ύπαρξη ή μη του οργάνου. Αυτό δεν είναι δημοκρατική ενίσχυση. Είναι παράδοση της συλλογικής βούλησης στην αδράνεια.
### Η αυταρχική τεχνική: κρατάς το κέλυφος και σκοτώνεις το περιεχόμενο
Το πιο ζοφερό είναι ότι αυτή η ρύθμιση έχει όλα τα χαρακτηριστικά της κλασικής αυταρχικής τεχνικής που η ιστορία μάς έμαθε να αναγνωρίζουμε εγκαίρως: δεν καταργείς ευθέως τον θεσμό, γιατί θα φανεί. Κρατάς το κέλυφος και ακυρώνεις το περιεχόμενο. Κρατάς τη «Γενική Συνέλευση» ως λέξη, αλλά της αφαιρείς τη δυνατότητα να συνεδριάσει. Κρατάς τη «δημοκρατική νομιμοποίηση» ως σύνθημα, αλλά εξασφαλίζεις ότι δεν θα παραχθεί ποτέ δημοκρατική απόφαση.
Είναι η ίδια λογική άλλων εποχών (γενικά οι επταετίες το χουν) σε θεσμική εκδοχή: όχι τανκς στις πλατείες, αλλά μαθηματικά που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Όχι απαγόρευση με διάταγμα, αλλά φίμωση με απαρτία. Όχι ωμή κατάργηση, αλλά νομιμοφανής ακύρωση. Η δημοκρατία δεν πεθαίνει πάντα με θόρυβο. Πολλές φορές πεθαίνει με «τεχνικές βελτιώσεις» που ακυρώνουν, σιωπηλά, τον μόνο χώρο όπου ένα σώμα μπορεί να πει «όχι».
### Τι θα ήταν πραγματική εξυγίανση
Αν θέλετε πραγματική εξυγίανση, το φάρμακο είναι το αντίθετο από αυτό που προτείνετε. Θέλετε νομιμοποίηση; Δώστε διαφάνεια. Θέλετε σοβαρότητα; Επιβάλετε λογοδοσία. Θέλετε συμμετοχή; Κάντε τη συμμετοχή εφικτή και ουσιαστική, όχι αδύνατη.
Για να μην συμβούν όλα τα παραπάνω, η μόνη σοβαρή πρόταση είναι μία: απόσυρση της διάταξης. Όχι «βελτιώσεις», όχι «μεταβατικές», όχι «θα το δούμε στην πράξη». Απόσυρση.
Και αν πράγματι ενδιαφέρεστε για θεσμική πειθαρχία, τότε εφαρμόστε το αυτονόητο εκεί που πονάει: πειθαρχική ευθύνη του Προέδρου κάθε Διοικητικού Συμβουλίου όταν δεν υλοποιεί απόφαση που έχει λάβει η Γενική Συνέλευση. Γιατί η απαξίωση δεν γεννήθηκε από τους «απόντες» της αίθουσας· γεννήθηκε από τις διοικήσεις που, όταν η βάση μίλησε, έκαναν ότι δεν άκουσαν.
Και μην πεί κανείς από τη Διοίκηση πάλι «δεν γνωρίζαμε». Τρεις μήνες γνωρίζουμε τη διάταξη. ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ. Δεν είναι αιφνιδιασμός. Είναι επιλογή. Και η επιλογή αυτή έχει υπογραφή.
Η ουσιαστική ενίσχυση δεν είναι να ανεβάζεις απαρτίες. Είναι να υποχρεώνεις τα Διοικητικά Συμβούλια να αναρτούν και να κοινοποιούν τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων, να παρέχουν έγκαιρα πλήρη ενημέρωση και υλικό, να μη μετατρέπουν το ανώτατο όργανο σε διακοσμητικό «χειροκρότημα». Είναι να υπάρχουν πραγματικές συνέπειες όταν αποφάσεις της βάσης θάβονται, παρακάμπτονται ή «εξαφανίζονται» στην πράξη.
### Και κάτι που θα χαθεί μαζί με τις Γενικές Συνελεύσεις: οι μπουφέδες
Μαζί με τις Γενικές Συνελεύσεις δεν χάνεται μόνο η δυνατότητα λήψης απόφασης. Χάνεται και το ελάχιστο οξυγόνο της ζωντανής συλλογικής διαδικασίας: η αντιπαράθεση που καταγράφεται, οι ευθύνες που προσωποποιούνται, η πίεση της αίθουσας που συχνά είναι το μόνο αντίβαρο στην αλαζονεία της εξουσίας.
Και, ναι, χάνεται και κάτι πιο ανθρώπινο αλλά καθόλου ασήμαντο: ΟΙ ΜΠΟΥΦΕΔΕΣ. Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, στο σημείο του ΜΠΟΥΦΕ η συλλογική μας ζωή έχει καταντήσει να βρίσκει τη μεγαλύτερη συνέπειά της όχι στην αίθουσα, αλλά έξω από αυτήν: στα φαγητά «στο διάλειμμα», στα πηγαδάκια, στις κουβέντες του διαδρόμου, εκεί όπου τελικά κυκλοφορεί περισσότερη αλήθεια απ’ ό,τι στα μικρόφωνα. Εκεί είμαστε «μόνο»: για το έξω. Για το εύκολο. Για το ακίνδυνο.
Με τη ρύθμιση αυτή δεν κόβετε απλώς τη συνεδρίαση. Κόβετε και το τελευταίο εναπομείναν κοινωνικό τσιρότο που μας έκανε να εμφανιζόμαστε: την ανθρώπινη επαφή που αντικαθιστούσε τη θεσμική λειτουργία. Και όταν δεν θα υπάρχει καν αίθουσα, δεν θα υπάρχει ούτε διάλογος, ούτε ζύμωση, ούτε επαφή. Θα υπάρχει μόνο απομόνωση, και μια διοίκηση που θα αποφασίζει χωρίς να «συναντά» κανέναν.
Και κάπως έτσι, μαζί με τη θεσμική παράλυση, εδραιώνεται και κάτι ακόμη πιο πικρό: η αίσθηση ότι μια ολόκληρη γενιά (ελέω Κτηματολογίου προβλέπω και δεύτερη) είναι χαμένη. Όχι ως δράμα, αλλά ως καθημερινή διαπίστωση. Γι’ αυτό και απέχει ήδη από πολλά «δύσκολα» πεδία πράξης: αποποιήσεις κληρονομιάς, πλειστηριασμούς. Και με τις πιστοποιήσεις (πατεντάρα) να πολλαπλασιάζονται με ρυθμό που δεν είναι απλώς γραφειοκρατικός αλλά υπαρξιακά ασφυκτικός για το επάγγελμα, σε λίγο θα μείνουμε με τα πληρεξούσια — αν δεν τα πάρουν κι αυτά.
Καληνύχτα, λοιπόν, ελληνική συμβολαιογραφία. Όχι επειδή δεν υπάρχει δουλειά. Όχι επειδή δεν υπάρχει τεχνολογία. Αλλά επειδή κάποιοι θέλουν να μην υπάρχει πια σώμα. Να υπάρχει μόνο διοίκηση. Και ένα επάγγελμα χωρίς σώμα, χωρίς Γενική Συνέλευση που να μπορεί να συνεδριάσει και να αποφασίσει, δεν είναι αυτοδιοίκηση. Είναι διοίκηση χωρίς αντίλογο. Είναι σιωπή με σφραγίδα νόμου.
(Το κείμενο γράφτηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, με ελάχιστες παρεμβάσεις, δεν μπόρεσα να το γράψω εξ ολοκήρου, καθώς έπρεπε να κάνω και κάποιες δουλειές στο Κτηματολόγιο βλέποντας το κυκλάκι να γυριζει γυρω-γυρω. Ως προς τους Συλλόγους και τα θέματα απαρτίας αφορά κυρίως το ΣΣΕΑΠΑΔ, καθώς οι λοιποί σύλλογοι της περιφέρειας εξαρτώνται 100% από αυτόν - τεράστιο και ιστορικό λάθος τους εδώ και πολλά χρόνια).
Η προτεινόμενη διάταξη αντιμετωπίζει ένα υπαρκτό και ιδιαίτερα σημαντικό λειτουργικό πρόβλημα, δηλαδή την αδυναμία έγκαιρης διενέργειας των εξειδικευμένων εξετάσεων που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση της ιατροδικαστικής διερεύνησης. Η πρόβλεψη δυνατότητας κατ’ εξαίρεση ανάθεσης σε ιδιωτικά εργαστήρια της ημεδαπής ή της αλλοδαπής είναι εύλογη. Ωστόσο, η κατ’ εξαίρεση αυτή δυνατότητα δεν θα πρέπει να οδηγήσει στην υποκατάσταση της υποχρέωσης της Πολιτείας να αναπτύξει και να ενισχύσει μόνιμες, οργανωμένες δομές επιστημονικής υποστήριξης της Ιατροδικαστικής. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ιατροδικαστικής διερεύνησης και θα πρέπει να αξιοποιούνται κατά προτεραιότητα οι δημόσιες, πανεπιστημιακές και ερευνητικές υποδομές της χώρας, χωρίς να αποκλείεται η συνεργασία με ιδιωτικά εργαστήρια όταν αυτή είναι αντικειμενικά αναγκαία. Εξυπακούεται ότι τα εργαστήρια που πραγματοποιούν τις εξετάσεις αυτές θα πρέπει να διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία και πιστοποίηση, προκειμένου να ανταποκρίνονται στις ιδιαιτερότητες του αντικειμένου.
Η αναφορά σε «εργαστήριο που ιδρύθηκε ειδικά από τον νόμο» ενδέχεται να οδηγήσει σε περιοριστική ερμηνεία, αποκλείοντας οργανωμένες δημόσιες δομές με αποδεδειγμένη επιστημονική επάρκεια. Παράλληλα, η ρύθμιση θα ήταν σκόπιμο να καλύπτει όχι μόνο τις τοξικολογικές και ιστολογικές/παθολογοανατομικές εξετάσεις, αλλά και κάθε άλλη εξειδικευμένη εξέταση που μπορεί να απαιτηθεί στο πλαίσιο της ιατροδικαστικής διερεύνησης. H διενέργεια εξετάσεων στην αλλοδαπή θα πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο τα ιδιωτικά, αλλά και τα δημόσια εργαστήρια.
H αναφορά σε «κίνδυνο παραγραφής των διερευνώμενων εγκλημάτων» είναι περιοριστική και δεν ανταποκρίνεται στο σύνολο των υποθέσεων που αποτελούν αντικείμενο της ιατροδικαστικής διερεύνησης. Η ανάγκη έγκαιρης ολοκλήρωσης των εργαστηριακών εξετάσεων αφορά κάθε υπόθεση στην οποία η καθυστέρηση μπορεί να επηρεάσει ουσιωδώς την ολοκλήρωση της ιατροδικαστικής διερεύνησης και, κατ’ επέκταση, την απονομή της δικαιοσύνης.
Η κατ' εξαίρεση ανάθεση σε ιδιωτικά εργαστήρια πρέπει να εφαρμόζεται με ιδιαίτερη φειδώ, καθώς στις ιατροδικαστικές υποθέσεις ανακύπτουν κρίσιμα ζητήματα διασφάλισης της αλυσίδας διακίνησης (chain of custody), της ασφαλούς φύλαξης των βιολογικών δειγμάτων και της δυνατότητας μελλοντικού επανελέγχου τους.
Επιπλέον, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα ανάπτυξης οργανωμένων δομών επιστημονικής υποστήριξης μέσω προγραμματικών συμβάσεων ή μνημονίων συνεργασίας με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, νοσοκομεία και ερευνητικούς φορείς, ώστε να διασφαλίζονται η ποιότητα των εξετάσεων, η ανάπτυξη της επιστημονικής τεχνογνωσίας, η εκπαίδευση και η έρευνα.
Λαμβανομένων υπόψιν των ως άνω, προτείνεται η ακόλουθη διατύπωση:
«Η διενέργεια των εξετάσεων που είναι αναγκαίες για την ολοκλήρωση της ιατροδικαστικής διερεύνησης, ιδίως των τοξικολογικών, ιστολογικών/παθολογοανατομικών, μοριακών, μικροβιολογικών και λοιπών εξειδικευμένων εξετάσεων, ανατίθενται κατά προτεραιότητα σε δημόσια εργαστήρια που διαθέτουν την απαιτούμενη επιστημονική επάρκεια και υλικοτεχνική υποδομή.
Κατ' εξαίρεση, οι εξετάσεις αυτές δύνανται να ανατίθενται σε ιδιωτικά εργαστήρια της ημεδαπής ή σε δημόσια ή ιδιωτικά εργαστήρια της αλλοδαπής, εφόσον, με ειδικά αιτιολογημένη εισήγηση της αρμόδιας Διεύθυνσης της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, διαπιστώνεται αντικειμενική αδυναμία έγκαιρης διενέργειάς τους από δημόσιο εργαστήριο ή εφόσον η καθυστέρηση στη διενέργειά τους δύναται να επηρεάσει ουσιωδώς την έγκαιρη ολοκλήρωση της ιατροδικαστικής διερεύνησης, την αποδεικτική αξία των εργαστηριακών ευρημάτων και την απονομή της δικαιοσύνης.
Τα εργαστήρια στα οποία ανατίθεται η διενέργεια των εξετάσεων πρέπει να διαθέτουν την απαιτούμενη επιστημονική επάρκεια και υλικοτεχνική υποδομή και να λειτουργούν σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές ποιότητας.
Η Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους δύναται να συνάπτει προγραμματικές συμβάσεις ή μνημόνια συνεργασίας με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, νοσοκομεία, ερευνητικά κέντρα και άλλους δημόσιους φορείς, με σκοπό την ανάπτυξη οργανωμένων δομών υποστήριξης των ιατροδικαστικών πράξεων, τη διασφάλιση της ποιότητας των εξετάσεων, τη διατήρηση και ανάπτυξη της επιστημονικής τεχνογνωσίας, καθώς και την υποστήριξη της εκπαίδευσης και της έρευνας στον τομέα της Ιατροδικαστικής. Για την κάλυψη των αναγκών των δομών αυτών δύναται να απασχολείται εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό με τις προβλεπόμενες από την κείμενη νομοθεσία μορφές απασχόλησης.»
Άρθρο 60 – Κτηνιατροδικαστική διερεύνηση
Η πρόθεση του νομοθέτη να θεσμοθετήσει πλαίσιο για την ανάπτυξη της κτηνιατροδικαστικής διερεύνησης είναι ιδιαίτερα θετική και μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην αποτελεσματικότερη υποστήριξη της απονομής της δικαιοσύνης.
Ωστόσο, η προτεινόμενη διάταξη δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες ή οι υπηρετούντες σε αυτές ιατροδικαστές διενεργούν κτηνιατροδικαστικές πράξεις. Η κτηνιατροδικαστική αποτελεί εξειδικευμένο αντικείμενο της Κτηνιατρικής Επιστήμης και οι σχετικές πράξεις διενεργούνται αποκλειστικά από κτηνιάτρους με την ανάλογη κατάρτιση.
Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να επισημάνω ότι στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι η κτηνιατροδικαστική είναι κλάδος της Ιατροδικαστικής επιστήμης. Η σύγχυση αυτή δημιουργείται από το γεγονός ότι ο αγγλικός όρος “forensic” μεταφράζεται εσφαλμένα ως ιατροδικαστική, ενώ στην πραγματικότητα ο όρος “forensic medicine” αντιστοιχεί στον ελληνικό όρο “ιατροδικαστική”. Αμφότερες, τόσο η ιατροδικαστική, όσο και η κτηνιατροδικαστική, ανήκουν στις λεγόμενες δικανικές (forensic) επιστήμες, αλλά αποτελούν διακριτά επιστημονικά πεδία και σε καμία περίπτωση η μια δεν είναι κλάδος της άλλης.
Παράλληλα, η δημιουργία οργανικών θέσεων κτηνιάτρων δεν αρκεί από μόνη της για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος κτηνιατροδικαστικής. Απαιτείται πρόβλεψη για τις αναγκαίες υποδομές, τις συνθήκες βιοασφάλειας και την εργαστηριακή υποστήριξη που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση της κτηνιατροδικαστικής διερεύνησης. Επισημαίνεται ότι σε καμία περίπτωση οι κτηνιατροδικαστικές πράξεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να διενεργούνται στον ίδιο χώρο με τις ιατροδικαστικές.
Ως καθηγήτρια Ιατροδικαστικής δύναμαι να τοποθετηθώ επί των ζητημάτων που αφορούν το δικό μου επιστημονικό μου πεδίο. Ο τρόπος οργάνωσης και άσκησης της κτηνιατροδικαστικής στη χώρας μας, στο πλαίσιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, αποτελεί αντικείμενο επιστημονικού διαλόγου με τους αρμόδιους επιστήμονες του κλάδου. Ωστόσο, η προβλεπόμενη στο σχέδιο νόμου δυνατότητα σύναψης συνεργασιών με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, ιδίως τις Κτηνιατρικές Σχολές, καθώς και με λοιπούς δημόσιους φορείς που διαθέτουν την κατάλληλη επιστημονική και εργαστηριακή υποδομή αποτελεί κατά την άποψή μου, μια ιδιαίτερα θετική πρόβλεψη, η οποία μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην αποτελεσματική ανάπτυξη της κτηνιατροδικαστικής στη χώρα μας.
Άρθρο 59
Πρωτόκολλα ενεργειών της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους και δυνατότητα ανάθεσης τοξικολογικών, ιστολογικών και παθολογοανατομικών εξετάσεων σε ιδιωτικά εργαστήρια – Τροποποίηση άρθρου 47 ν. 5172/2025 και άρθρου 2 ν. 3772/2009
«1. Οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες που υπάγονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους διενεργούν ιατροδικαστικές πράξεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ύστερα από παραγγελία των εισαγγελικών, ανακριτικών και προανακριτικών αρχών και υπαλλήλων καθώς και των εν γένει δικαστικών αρχών που λειτουργούν στη χωρική τους περιφέρεια. Οι ανωτέρω πράξεις δύνανται υπό τις αυτές προϋποθέσεις, να διενεργούνται από τα Εργαστήρια Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, καθώς και από ιατροδικαστές, οι οποίοι υπηρετούν σε νοσηλευτικά ιδρύματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας που διαθέτουν κατάλληλη υποδομή. Η διενέργεια τοξικολογικής ανάλυσης ή ιστολογικής – παθολογοανατομικής εξέτασης δύναται να ανατίθεται σε ιδιωτικά εργαστήρια του εσωτερικού ή και του εξωτερικού, εφόσον υφίσταται αδυναμία διενέργειάς τους από εργαστήριο που ιδρύθηκε ειδικά από τον νόμο ή η διενέργειά τους από τέτοιο εργαστήριο δύναται να δημιουργήσει κίνδυνο παραγραφής των διερευνώμενων εγκλημάτων.
Θα πρέπει να διασφαλιστεί η πιστοποίηση, η διαπίστευση, η εχεμύθεια, η γνώση, η εγκυρότητα, η νομιμότητα για οποιαδήποτε εξέταση (τοξικολογική – ιστολογική – εξέταση DNA) που θα ανατεθεί σε Ιδιωτικά Εργαστήρια του εσωτερικού ή του εξωτερικού, προκειμένου να μη δημιουργηθεί κίνδυνος στη διερεύνηση των εγκλημάτων.
Η δυνατότητα αυτή, για την ανάθεση τοξικολογικών και ιστολογικών εξετάσεων από ιδιωτικά εργαστήρια θα πρέπει να είναι με ημερομηνία λήξης, εωσότου βρεθεί και διοριστεί επιστημονικό προσωπικό στις Κρατικές Υπηρεσίες (Τοξικολόγοι – Παθολογοανατόμοι) που θα διενεργούν τις συγκεκριμένες εξετάσεις. Για να μην υποκαταστήσουν τα ιδιωτικά εργαστήρια τις κρατικές δομές.
Άρθρο 60
Διενέργεια κτηνιατροδικαστικών πράξεων – Προσθήκη παρ. 1Α στο άρθρο 2 του ν. 3772/2009
Στο άρθρο 2 του ν. 3772/2009 (Α’ 112), προστίθεται παρ. 1Α ως εξής:
«1Α. Οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες που υπάγονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους διενεργούν κτηνιατροδικαστικές πράξεις ύστερα από παραγγελία των εισαγγελικών, ανακριτικών και προανακριτικών αρχών και υπαλλήλων καθώς και των εν γένει δικαστικών αρχών που λειτουργούν στη χωρική τους περιφέρεια. Για τους σκοπούς της κτηνιατροδικαστικής διερεύνησης δύνανται να συνάπτονται μνημόνια συνεργασίας με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι.), στα οποία καθορίζονται ιδίως το είδος της συνεργασίας και το προσωπικό που τα Α.Ε.Ι. θέτουν στη διάθεση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους Η προβλεπόμενη στην παρούσα συνεργασία δεν μεταβάλλει ούτε επιδρά στην υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού των Α.Ε.Ι.».
Οι Κτηνιατροδικαστικές Πράξεις θα διενεργούνται ύστερα από παραγγελία των κύριων Ανακριτικών και Προανακριτικών Αρχών από Κτηνιάτρους που θα έχουν εξειδικευτεί στην Κτηνιατροδικαστική και θα έχουν παρακολουθήσει τις αντίστοιχες επιμορφώσεις – εξειδικεύσεις για την άσκηση της Κτηνιατροδικαστικής.
Από τη στιγμή που προβλέπεται από τα άρθρα του Ποινικού Κώδικα η «κακοποίηση των ζώων» δε θα μπορούσε άλλο Υπουργείο εκτός του Υπουργείου Δικαιοσύνης να θέσει τις βάσεις του για νέες Μονάδες, που θα πραγματοποιούν τις συγκεκριμένες Κτηνιατροδικαστικές Πράξεις. Βέβαια, θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ποιοί θα κάνουν τις παθολογοανατομικές και τοξικολογικές εξετάσεις.
Για την εκπαίδευση των Κτηνιάτρων δε θα μπορούσε να απέχει το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο θα εκπαιδεύσει τους συγκεκριμένους επιστήμονες (Κτηνιάτρους) για την απόκτηση της εξειδίκευσης.
Πρωτόκολλα ενεργειών της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους και δυνατότητα ανάθεσης τοξικολογικών, ιστολογικών και παθολογοανατομικών εξετάσεων σε ιδιωτικά εργαστήρια – Τροποποίηση άρθρου 47 ν. 5172/2025 και άρθρου 2 ν. 3772/2009
«1. Οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες που υπάγονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους διενεργούν ιατροδικαστικές πράξεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ύστερα από παραγγελία των εισαγγελικών, ανακριτικών και προανακριτικών αρχών και υπαλλήλων καθώς και των εν γένει δικαστικών αρχών που λειτουργούν στη χωρική τους περιφέρεια. Οι ανωτέρω πράξεις δύνανται υπό τις αυτές προϋποθέσεις, να διενεργούνται από τα Εργαστήρια Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, καθώς και από ιατροδικαστές, οι οποίοι υπηρετούν σε νοσηλευτικά ιδρύματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας που διαθέτουν κατάλληλη υποδομή. Η διενέργεια τοξικολογικής ανάλυσης ή ιστολογικής – παθολογοανατομικής εξέτασης δύναται να ανατίθεται σε ιδιωτικά εργαστήρια του εσωτερικού ή και του εξωτερικού, εφόσον υφίσταται αδυναμία διενέργειάς τους από εργαστήριο που ιδρύθηκε ειδικά από τον νόμο ή η διενέργειά τους από τέτοιο εργαστήριο δύναται να δημιουργήσει κίνδυνο παραγραφής των διερευνώμενων εγκλημάτων.
......................................
Θα πρέπει να διασφαλιστεί η πιστοποίηση, η διαπίστευση, η εχεμύθεια, η γνώση, η εγκυρότητα, η νομιμότητα για οποιαδήποτε εξέταση (τοξικολογική – ιστολογική – εξέταση DNA) που θα ανατεθεί σε Ιδιωτικά Εργαστήρια του εσωτερικού ή του εξωτερικού, προκειμένου να μη δημιουργηθεί κίνδυνος στη διερεύνηση των εγκλημάτων.
Η δυνατότητα αυτή, για την ανάθεση τοξικολογικών και ιστολογικών εξετάσεων από ιδιωτικά εργαστήρια θα πρέπει να είναι με ημερομηνία λήξης, εωσότου βρεθεί και διοριστεί επιστημονικό προσωπικό στις Κρατικές Υπηρεσίες (Τοξικολόγοι – Παθολογοανατόμοι) που θα διενεργούν τις συγκεκριμένες εξετάσεις. Για να μην υποκαταστήσουν τα ιδιωτικά εργαστήρια τις κρατικές δομές.
Άρθρο 60
Διενέργεια κτηνιατροδικαστικών πράξεων – Προσθήκη παρ. 1Α στο άρθρο 2 του ν. 3772/2009
Στο άρθρο 2 του ν. 3772/2009 (Α’ 112), προστίθεται παρ. 1Α ως εξής:
«1Α. Οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες που υπάγονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Κράτους διενεργούν κτηνιατροδικαστικές πράξεις ύστερα από παραγγελία των εισαγγελικών, ανακριτικών και προανακριτικών αρχών και υπαλλήλων καθώς και των εν γένει δικαστικών αρχών που λειτουργούν στη χωρική τους περιφέρεια. Για τους σκοπούς της κτηνιατροδικαστικής διερεύνησης δύνανται να συνάπτονται μνημόνια συνεργασίας με Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι.), στα οποία καθορίζονται ιδίως το είδος της συνεργασίας και το προσωπικό που τα Α.Ε.Ι. θέτουν στη διάθεση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Κράτους Η προβλεπόμενη στην παρούσα συνεργασία δεν μεταβάλλει ούτε επιδρά στην υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού των Α.Ε.Ι.».
..............................................
Οι Ιατροδικαστικές Πράξεις θα διενεργούνται ύστερα από παραγγελία των κύριων Ανακριτικών και Προανακριτικών Αρχών από Κτηνιάτρους που θα έχουν εξειδικευτεί στην Κτηνιατροδικαστική και θα έχουν παρακολουθήσει τις αντίστοιχες επιμορφώσεις – εξειδικεύσεις για την άσκηση της Κτηνιατροδικαστικής.
Από τη στιγμή που προβλέπεται από τα άρθρα του Ποινικού Κώδικα η «κακοποίηση των ζώων» δε θα μπορούσε άλλο Υπουργείο εκτός του Υπουργείου Δικαιοσύνης να θέσει τις βάσεις του για νέες Μονάδες, που θα πραγματοποιούν τις συγκεκριμένες Κτηνιατροδικαστικές Πράξεις. Βέβαια, θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ποιοί θα κάνουν τις παθολογοανατομικές και τοξικολογικές εξετάσεις.
Για την εκπαίδευση των Κτηνιάτρων δε θα μπορούσε να απέχει το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο θα εκπαιδεύσει τους συγκεκριμένους επιστήμονες (Κτηνιάτρους) για την απόκτηση της εξειδίκευσης.