Τα στοιχεία είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Σύμφωνα με το Health at a Glance 2025 του OECD, στην Ελλάδα αντιστοιχούν μόλις 3,8 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 9,2 κατά μέσο όρο στις χώρες του OECD. Η ίδια η έκθεση για την Ελλάδα επισημαίνει ότι, παρότι η χώρα διαθέτει σημαντική εκπαιδευτική δυναμικότητα στη Νοσηλευτική, ο δημόσιος τομέας δεν καταφέρνει να αξιοποιήσει και να συγκρατήσει επαρκώς αυτό το ανθρώπινο δυναμικό και αναφέρει ως βασικά προβλήματα την απουσία οργανωμένης επαγγελματικής εξέλιξης και ουσιαστικής επιβράβευσης των νοσηλευτών. Παράλληλα ο OECD κατατάσσει τις πραγματικές αποδοχές των νοσηλευτών στην Ελλάδα, όταν προσαρμόζονται στην αγοραστική δύναμη, μεταξύ των χαμηλότερων στις χώρες που εξετάζει.
Το πρόβλημα έχει αναγνωριστεί και επισήμως. Ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας είχε δηλώσει στις 18 Νοεμβρίου 2025 ότι το μεγαλύτερο έλλειμμα ανθρώπινου δυναμικού στο ΕΣΥ εντοπίζεται στους νοσηλευτές και ότι η δημιουργία ξεχωριστού κλάδου ήταν αναγκαία ακριβώς επειδή όπως ανέφερε, χωρίς αυτόν δεν μπορούσε να δοθεί στοχευμένη αύξηση στους νοσηλευτές.
Υπό αυτό το πρίσμα, είναι κρίσιμο να διευκρινιστεί ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο του άρθρου 42. Στην παρούσα μορφή του δεν δημιουργείται αυτοτελές μισθολογικό ή βαθμολογικό καθεστώς, αλλά νέες ειδικότητες Νοσηλευτικής ΕΣΥ εντός των υφιστάμενων κλάδων ΠΕ και ΤΕ Νοσηλευτικής. Δεν προβλέπεται ειδικό μισθολόγιο, ειδική μισθολογική προσαύξηση, διαφορετική βαθμολογική εξέλιξη ή συγκεκριμένο οικονομικό κίνητρο προσέλκυσης και παραμονής.
Επομένως, το πραγματικό ερώτημα είναι αν η θεσμική αυτή μεταβολή θα αποκτήσει και ουσιαστικό περιεχόμενο. Ένας πραγματικά διακριτός Κλάδος Νοσηλευτικής ΕΣΥ μπορεί να αποκτήσει αξία όταν συνδεθεί με συγκεκριμένο πλαίσιο επαγγελματικής και μισθολογικής εξέλιξης: ανταγωνιστικές αποδοχές, αναγνώριση ειδικοτήτων και εξειδικεύσεων, αξιοποίηση μεταπτυχιακών και αυξημένων προσόντων, κίνητρα για ΜΕΘ, ΤΕΠ, χειρουργεία, νησιωτικές και άγονες περιοχές, καθώς και πραγματική δυνατότητα εξέλιξης σε κλινικούς και εκπαιδευτικούς ρόλους.
Η Ελλάδα δεν έχει απλώς ανάγκη να προκηρύσσει περισσότερες θέσεις. Χρειάζεται οι θέσεις αυτές να είναι αρκετά ελκυστικές ώστε οι νοσηλευτές να επιλέγουν το ΕΣΥ, να παραμένουν σε αυτό και να μπορούν να εξελίσσονται επαγγελματικά μέσα σε αυτό.
Η δημιουργία μιας νέας ονομασίας αποτελεί θεσμικό βήμα. Η ουσιαστική αναβάθμιση, όμως, θα κριθεί από το εάν ο νέος χαρακτηρισμός Νοσηλευτική ΕΣΥ θα συνοδευτεί τελικά από πραγματικά οικονομικά και επαγγελματικά κίνητρα. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος μια πολυετής διεκδίκηση για διακριτό νοσηλευτικό κλάδο να περιοριστεί σε μια διοικητική μεταβολή τίτλου, χωρίς ουσιαστική επίδραση στην υποστελέχωση και στην ελκυστικότητα του επαγγέλματος.
Το γεγονός ότι στις ήδη ισχύουσες διατάξεις, όπου γίνεται αναφορά σε νοσηλευτικό προσωπικό προστέθηκε η λέξη "ΕΣΥ", δεν συνιστά μεταρρύθμιση.
Το μεγάλο στοίχημα για το νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και αυτό για το οποίο ο Υπουργός δεσμευόταν δημόσια εδώ και σχεδόν 2 χρόνια, παραμένει ζητούμενο:
Ξεχωριστός τρόπος πρόσληψης, αξιολόγησης, εξέλιξης, ξεχωριστό ασφαλιστικό και μισθολογικό καθεστώς στα πρότυπα του Ιατρικού Κλάδου.
Προφανώς, το αίτημα θα παραμείνει για την επόμενη κυβέρνηση...
Επίσης η δημιουργία αυτή του κλάδου είναι σημαντικό να συνδεθεί σε συνεργασία με το επιμελητήριο των Νοσηλευτών την ΕΝΕ , με ειδικό μισθολόγιο, ειδικά ωράρια εργασίας- εφημέρευσης , μισθολογικές φοροελαφρύνσεις ( όπως Ιατρών ) καθώς και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις αναγνωρίζοντας το επάγγελμα του νοσηλευτή ως επάγγελμα βαρύ και ανθυγιεινό όπως στους ένστολους.
Συνεισφέρετε στον δημόσιο διάλογο!
Γράψτε το σχόλιό σας
Μπορείτε να συμμετέχετε χωρίς λογαριασμό, επιβεβαιώνοντας μόνο το email σας, ή με σύνδεση μέσω TaxisNet, που επιβεβαιώνει την ταυτότητά σας. Σε κάθε περίπτωση, εσείς επιλέγετε αν το όνομά σας θα εμφανίζεται δημόσια στο σχόλιό σας.