Αναφορικα με το πεδιο εφαρμογης του αρθρου 12 παρ 3

Διαβαζω οτι η θητεια δημοσιων υπαλληλων περιοριστικα των οργανων διοικησης των ανεξαρτητων αρχων αναγνωριζεται ως θητεια σε θεση γενικου διευθυντη παρακαλω του προεδρου και αντιπροεδρου αυτων και η θητεια των απλων μελων ως θητεια σε θεση διευθυντων (!).

Αντιθετα η θητεια δημισιων υπαλληλων ως διοικητες νοσοκομειων, αναπληρωτες διοικητες , προεδροι οργανισμων εοφ κλπ νπδδ και δεν μιλω για προεδρο δς δεν αναγνωριζεται πουθενα.

Για ποιο λογο κυριοι και κυριες αυτη η διακριση; Ειναι ισονομη και συνταγματικη; Η καποιος περασε οπως τον συνεφερε μια διαταξη;

(Παρ3… H μοριοδότηση του χρόνου άσκησης καθηκόντων σε θέσεις ευθύνης αφενός για τους υπαλλήλους που έχουν εκτελέσει καθήκοντα Προέδρου και Αντιπροέδρου των ανεξάρτητων αρχών υπολογίζεται κατ’ αντιστοιχία της μοριοδότησης που ορίζεται στην περίπτωση με αύξοντα αριθμό 3 του Πίνακα Γ΄ της παρ. 1. Η μοριοδότηση για τα λοιπά μέλη των ως άνω Αρχών υπολογίζεται κατ’ αντιστοιχία της μοριοδότησης που ορίζεται στην περίπτωση με αύξοντα αριθμό 2 του Πίνακα Γ΄ της ίδιας παραγράφου. βε) Η μοριοδότηση για τα πρόσωπα του άρθρου 17 του ν. 4957/2022 (Α’ 141), περί Εκτελεστικού Διευθυντή, υπολογίζεται κατ’ αντιστοιχία της μοριοδότησης που ορίζεται στην περίπτωση με αύξοντα αριθμό 3 του Πίνακα Γ΄ της παρ. 1. »

Παρατήρηση:
Το άρθρο 3 προβλέπει ότι «ειδικά συστήματα επιλογής προϊσταμένων για τους φορείς που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου δύνανται να διατηρούνται σε ισχύ», χωρίς να ορίζει τα κριτήρια βάσει των οποίων ένας φορέας θα διατηρήσει το δικό του, παράλληλο σύστημα επιλογής. Η ρύθμιση αυτή, συνδυαζόμενη με την αντίστοιχη εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 26, ανοίγει ήδη από την αρχή του νόμου μια πόρτα εξαίρεσης από το ενιαίο σύστημα, η έκταση της οποίας θα κριθεί αποκλειστικά από μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις. Η ενιαία, συγκρίσιμη εφαρμογή ενός συστήματος επιλογής αποτελεί προϋπόθεση της ισότητας πρόσβασης σε θέσεις ευθύνης· η δυνατότητα κατά περίπτωση εξαίρεσης, χωρίς ουσιαστικά κριτήρια στον νόμο, υπονομεύει τον στόχο αυτό εκ των προτέρων.
Πρόταση:
Να προσδιοριστούν στον νόμο, και όχι σε μεταγενέστερη υπουργική απόφαση, τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ένας φορέας δύναται να διατηρήσει ειδικό σύστημα επιλογής προϊσταμένων (π.χ. εξειδικευμένο επιστημονικό αντικείμενο, ύπαρξη ρυθμιστικού ή δικαστικού χαρακτήρα αρμοδιοτήτων), ώστε η εξαίρεση να μην αποτελεί αυθαίρετη διάκριση αλλά κανόνα δικαίου με σαφή προϋποθέσεις εφαρμογής.