Κατα την αποψη μου οι προϊστάμενοι τμηματων θα πρεπει να εχουν συναφη πτυχια με τη θεση και τις αρμοδιότητες του τμηματος που θελουν να προΐσταται και επισης να μην μοριοδοτουνται παραπανω ως προϋπηρεσία οσοι εχουν διατελέσει προισταμενοι χωρις να είχαν κριθεί απο υπηρησιακο συμβούλιο και απλα ηταν με αποφαση ενος συλλογικού οργανου.
Στο παρόν νομοσχεδιο υπαρχει μοριοδότηση τόσο για το master intergrate όσο για το κανονικό
μεταπτυχιακό που έχει κάποιος , μετά το αρχικό του πτυχίο.
Δεν καταλαβαίνω , εάν στην μοριοδότηση κάποιου υπαλλήλου που κατέχει τόσο το master intergrate όσο και κανονικό μεταπτυχιακό , αθροίζονται και υπολογίζεται για την μοριοδότηση
μελλοντικού προισταμένου και τα δύο.
Εάν ισχύει αυτό , θα πρέπει να ληφθεί υπ όψη ότι ως απόφοιτος Πολυτεχνικής Σχολής
του εξωτερικού (απόφοιτος Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Ρώμης) πενταετής φοίτησης
με πλήρη συνάφεια των μαθημάτων και ισοτιμίας με τις αντίστοιχες Πολυτεχνικές Σχολές της
Ελλάδας, στο αίτημα μου , στον φορέα που εργάζομαι, αναγνώρισης του master integrate
μου απαντήθηκε ότι ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΕΧΩ ΗΔΗ ΕΝΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ,δεν αναγνωρίζεται το master
intergrate των προπτυχιακών μου σπουδών , στην Πολυτεχνική Σχολή Αρχιτεκτόνικής , της οποίας
είμαι αποφοιτος
Επομένως , ο παρών νόμος την έλλειψη ισονομίας και ξεκαθαρισμού των μοριοδοτήσεων αυτών
πρέπει οπωσδήποτε να τα λάβει υπ' όψη του
Με εκτίμηση
Στέλλα Ξενίτου
μεταπτυχιακό που έχει κάποιος , μετά το αρχικό του πτυχίο.
Δεν καταλαβαίνω , εάν στην μοριοδότηση κάποιου υπαλλήλου που κατέχει τόσο το master intergrate όσο και κανονικό μεταπτυχιακό , αθροίζονται και υπολογίζεται για την μοριοδότηση
μελλοντικού προισταμένου και τα δύο.
Εάν ισχύει αυτό , θα πρέπει να ληφθεί υπ όψη ότι ως απόφοιτος Πολυτεχνικής Σχολής
του εξωτερικού (απόφοιτος Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Ρώμης) πενταετής φοίτησης
με πλήρη συνάφεια των μαθημάτων και ισοτιμίας με τις αντίστοιχες Πολυτεχνικές Σχολές της
Ελλάδας, στο αίτημα μου , στον φορέα που εργάζομαι, αναγνώρισης του master integrate
μου απαντήθηκε ότι ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΕΧΩ ΗΔΗ ΕΝΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ,δεν αναγνωρίζεται το master
intergrate των προπτυχιακών μου σπουδών , στην Πολυτεχνική Σχολή Αρχιτεκτόνικής , της οποίας
είμαι αποφοιτος
Επομένως , ο παρών νόμος την έλλειψη ισονομίας και ξεκαθαρισμού των μοριοδοτήσεων αυτών
πρέπει οπωσδήποτε να τα λάβει υπ' όψη του
Με εκτίμηση
Στέλλα Ξενίτου
για άλλη μια φορά στοχοποιούνται οι επιτυχόντες του γραπτού διαγωνισμού οι οποίοι εκτός απο τον μεγάλο ανταγωνισμό και τις τρομερές καθυστερήσεις που αντιμετώπισαν μέχρι τον πολυπόθητο διορισμό έχουν να αντιμετωπίσουν άλλα μέτρα και σταθμά σε σχέση με τους παλαιότερους στις διάφορες υπηρεσίες.πάρα πολύ ωραία.! δεν εξηγείτε τι θα γίνει με όσους έχουν ήδη βαθμό ,θα υποβιβαστούν προς τα κάτω?ήδη οι μισθοί είναι ιδιαίτερα χαμηλοί ,αυτό δεν είναι αντικίνητρο για την εισαγωγή αλλά και την απόδοση όταν διατείνεστε οτι επιθυμείτε ανανέωση της δημόσιας διοίκησης με έμπειρα και ικανά στελέχη? επίσης καταπληκτικό οτι και μεταξύ των ίδιων των επιτυχόντων γίνονται διακρίσεις και ίσως αδικίες για κάποιους.ορισμένες διατυπώσεις είναι τόσο γενικόλογες που θα είναι θέμα ερμηνείας της εκάστοτε υπηρεσίας ,αναφέρομαι ειδικότερα στο κομμάτι αναγνώρισης συνάφειας μεταπτυχιακών στην θέση που τοποθετείται ή ''δύναται να τοποθετηθεί ''κάποιος. το θετικό είναι η θεσμοθέτηση της επιτροπής ενστάσεων για την συνάφεια καθώς ήδη έχουν παρατηρηθεί διάφορες δυσκαμψίες κυρίως σε ΟΤΑ Α βαθμού .
Σχόλιο επί της προτεινόμενης βαθμολογικής διάρθρωσης των κατηγοριών Π.Ε. και Τ.Ε. – Αναλογικότητα και ουσιαστική αξιολόγηση προσόντων
Η προτεινόμενη αντικατάσταση του άρθρου 80 του ν. 3528/2007 εισάγει μια σημαντική αλλαγή στη φιλοσοφία της βαθμολογικής εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων. Οι βαθμοί δεν αποτελούν πλέον αποκλειστικά χρονικά ορόσημα, αλλά διακριτά επίπεδα επαγγελματικής ωρίμανσης, γνώσης, εμπειρίας, δεξιοτήτων και ικανότητας ανταπόκρισης σε σύνθετα καθήκοντα.
Υπό το πρίσμα αυτό, ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η παράγραφος 5, σύμφωνα με την οποία για την ανακατάταξη στον ίδιο βαθμό Γ΄ απαιτούνται 16 έτη υπηρεσίας για υπαλλήλους Π.Ε., ενώ 19 έτη για υπαλλήλους Τ.Ε.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο και συγκεκριμένο: ποιος είναι ο αντικειμενικός και επαρκώς τεκμηριωμένος λόγος σύμφωνα με τον οποίο ένας υπάλληλος Τ.Ε. χρειάζεται τρία επιπλέον έτη υπηρεσίας για να καταταχθεί στον ίδιο βαθμό Γ΄;
Ο ίδιος ο νομοθέτης περιγράφει τον Γ΄ βαθμό ως επίπεδο «Εξειδικευμένου στελέχους», με κριτήρια την εις βάθος γνώση και εμπειρία, την αντιμετώπιση σύνθετων ζητημάτων, την ανάλυση δεδομένων και τη διαμόρφωση τεκμηριωμένων προσεγγίσεων. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι ουσιαστικά και δεν διαφοροποιούνται στην περιγραφή τους μεταξύ Π.Ε. και Τ.Ε. Επομένως, η τριετής διαφοροποίηση θα πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένο, αντικειμενικό και αναλογικό λόγο.
Η ίδια διάταξη, στις παραγράφους 6 και 7, υιοθετεί παράλληλα μια περισσότερο ουσιαστική αντίληψη των προσόντων: αναγνωρίζει την αξία μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων και εξετάζει όχι μόνο την κατοχή τους, αλλά και το περιεχόμενο και τη συνάφειά τους με το αντικείμενο εργασίας του υπαλλήλου.
Η λογική αυτή είναι σημαντική και για την εκκρεμότητα της ακαδημαϊκής αντιστοίχισης των πτυχίων των πρώην Α.Ε.Ι. Τεχνολογικού Τομέα (Α.Τ.Ε.Ι.). Εφόσον η Πολιτεία αναγνωρίζει υπηρεσιακά τη σημασία της ακαδημαϊκής εξέλιξης, της συνάφειας, της εμπειρίας και των πρόσθετων προσόντων, θα ήταν σκόπιμο ο αντίστοιχος μηχανισμός αντιστοίχισης να μπορεί να λαμβάνει υπόψη τη συνολική και τεκμηριωμένη ακαδημαϊκή διαδρομή κάθε αποφοίτου, συμπεριλαμβανομένων συναφών τίτλων EQF Level 7 ή Level 8, ECTS και σωρευτικών μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Στο πλαίσιο αυτό, η ιστορική διάκριση των αποφοίτων σε «πριν» και «μετά» τον ν. 2916/2001 μπορεί να συνεκτιμάται, δεν θα πρέπει όμως να λειτουργεί ως αποκλειστικό κριτήριο που αποκλείει την εξατομικευμένη αξιολόγηση μιας μεταγενέστερης ακαδημαϊκής και βαθμολογικής εξέλιξης.
Η προσέγγιση αυτή δεν συνεπάγεται οριζόντια ή αυτόματη εξομοίωση τίτλων. Αντιθέτως, μπορεί να υλοποιηθεί μέσω ενός αναλογικού μηχανισμού «τριών Πυλώνων»: α) βασικός τίτλος σπουδών πρώην Α.Τ.Ε.Ι., β) βασικός τίτλος με συναφείς μεταπτυχιακές σπουδές και γ) βασικός τίτλος με συναφείς διδακτορικές σπουδές, με την τελική ακαδημαϊκή κρίση να παραμένει στα αρμόδια Πανεπιστημιακά όργανα.
Κατόπιν των ανωτέρω, θα ήταν σκόπιμο:
α) να αιτιολογηθεί ειδικά η τριετής διαφοροποίηση των 16 και 19 ετών για τον ίδιο βαθμό Γ΄ ή να εξεταστεί η εξομοίωση του απαιτούμενου χρόνου και
β) να υιοθετηθεί στην ακαδημαϊκή αντιστοίχιση των πρώην Α.Τ.Ε.Ι. αντίστοιχα ουσιαστική προσέγγιση, με συνεκτίμηση της συνολικής ακαδημαϊκής διαδρομής, της συνάφειας, των ECTS και των σωρευτικών μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Η αξιολόγηση των προσόντων δεν μπορεί να εξαντλείται ούτε στην τυπική εκπαιδευτική κατηγορία ούτε στην ημερομηνία κτήσης του αρχικού τίτλου, όταν η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει πλέον θεσμικά την αξία της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής εξέλιξης.
Βλαχάκης Διονύσιος
Στέλεχος Δημόσιας Διοίκησης
Κάτοχος Μεταπτυχιακών Τίτλων EQF Level 7 στις Οικονομικές Επιστήμες.
Η προτεινόμενη αντικατάσταση του άρθρου 80 του ν. 3528/2007 εισάγει μια σημαντική αλλαγή στη φιλοσοφία της βαθμολογικής εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων. Οι βαθμοί δεν αποτελούν πλέον αποκλειστικά χρονικά ορόσημα, αλλά διακριτά επίπεδα επαγγελματικής ωρίμανσης, γνώσης, εμπειρίας, δεξιοτήτων και ικανότητας ανταπόκρισης σε σύνθετα καθήκοντα.
Υπό το πρίσμα αυτό, ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η παράγραφος 5, σύμφωνα με την οποία για την ανακατάταξη στον ίδιο βαθμό Γ΄ απαιτούνται 16 έτη υπηρεσίας για υπαλλήλους Π.Ε., ενώ 19 έτη για υπαλλήλους Τ.Ε.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο και συγκεκριμένο: ποιος είναι ο αντικειμενικός και επαρκώς τεκμηριωμένος λόγος σύμφωνα με τον οποίο ένας υπάλληλος Τ.Ε. χρειάζεται τρία επιπλέον έτη υπηρεσίας για να καταταχθεί στον ίδιο βαθμό Γ΄;
Ο ίδιος ο νομοθέτης περιγράφει τον Γ΄ βαθμό ως επίπεδο «Εξειδικευμένου στελέχους», με κριτήρια την εις βάθος γνώση και εμπειρία, την αντιμετώπιση σύνθετων ζητημάτων, την ανάλυση δεδομένων και τη διαμόρφωση τεκμηριωμένων προσεγγίσεων. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι ουσιαστικά και δεν διαφοροποιούνται στην περιγραφή τους μεταξύ Π.Ε. και Τ.Ε. Επομένως, η τριετής διαφοροποίηση θα πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένο, αντικειμενικό και αναλογικό λόγο.
Η ίδια διάταξη, στις παραγράφους 6 και 7, υιοθετεί παράλληλα μια περισσότερο ουσιαστική αντίληψη των προσόντων: αναγνωρίζει την αξία μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων και εξετάζει όχι μόνο την κατοχή τους, αλλά και το περιεχόμενο και τη συνάφειά τους με το αντικείμενο εργασίας του υπαλλήλου.
Η λογική αυτή είναι σημαντική και για την εκκρεμότητα της ακαδημαϊκής αντιστοίχισης των πτυχίων των πρώην Α.Ε.Ι. Τεχνολογικού Τομέα (Α.Τ.Ε.Ι.). Εφόσον η Πολιτεία αναγνωρίζει υπηρεσιακά τη σημασία της ακαδημαϊκής εξέλιξης, της συνάφειας, της εμπειρίας και των πρόσθετων προσόντων, θα ήταν σκόπιμο ο αντίστοιχος μηχανισμός αντιστοίχισης να μπορεί να λαμβάνει υπόψη τη συνολική και τεκμηριωμένη ακαδημαϊκή διαδρομή κάθε αποφοίτου, συμπεριλαμβανομένων συναφών τίτλων EQF Level 7 ή Level 8, ECTS και σωρευτικών μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Στο πλαίσιο αυτό, η ιστορική διάκριση των αποφοίτων σε «πριν» και «μετά» τον ν. 2916/2001 μπορεί να συνεκτιμάται, δεν θα πρέπει όμως να λειτουργεί ως αποκλειστικό κριτήριο που αποκλείει την εξατομικευμένη αξιολόγηση μιας μεταγενέστερης ακαδημαϊκής και βαθμολογικής εξέλιξης.
Η προσέγγιση αυτή δεν συνεπάγεται οριζόντια ή αυτόματη εξομοίωση τίτλων. Αντιθέτως, μπορεί να υλοποιηθεί μέσω ενός αναλογικού μηχανισμού «τριών Πυλώνων»: α) βασικός τίτλος σπουδών πρώην Α.Τ.Ε.Ι., β) βασικός τίτλος με συναφείς μεταπτυχιακές σπουδές και γ) βασικός τίτλος με συναφείς διδακτορικές σπουδές, με την τελική ακαδημαϊκή κρίση να παραμένει στα αρμόδια Πανεπιστημιακά όργανα.
Κατόπιν των ανωτέρω, θα ήταν σκόπιμο:
α) να αιτιολογηθεί ειδικά η τριετής διαφοροποίηση των 16 και 19 ετών για τον ίδιο βαθμό Γ΄ ή να εξεταστεί η εξομοίωση του απαιτούμενου χρόνου και
β) να υιοθετηθεί στην ακαδημαϊκή αντιστοίχιση των πρώην Α.Τ.Ε.Ι. αντίστοιχα ουσιαστική προσέγγιση, με συνεκτίμηση της συνολικής ακαδημαϊκής διαδρομής, της συνάφειας, των ECTS και των σωρευτικών μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Η αξιολόγηση των προσόντων δεν μπορεί να εξαντλείται ούτε στην τυπική εκπαιδευτική κατηγορία ούτε στην ημερομηνία κτήσης του αρχικού τίτλου, όταν η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει πλέον θεσμικά την αξία της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής εξέλιξης.
Βλαχάκης Διονύσιος
Στέλεχος Δημόσιας Διοίκησης
Κάτοχος Μεταπτυχιακών Τίτλων EQF Level 7 στις Οικονομικές Επιστήμες.
Τα Τ.Ε.Ι. ανέκαθεν αναγνωρίζονται νομοθετικά ως μέρη της τριτοβάθμιας (ανώτατης) εκπαίδευσης
Από την ίδρυσή τους τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.) αναγνωρίζονται νομοθετικά ως μέρη της τριτοβάθμιας (ανώτατης) εκπαίδευσης. Ο Ν. 1404/1983 (ΦΕΚ 173/Α’/24-11-1983), που θέσπισε τα Τ.Ε.Ι., ορίζει ρητά ότι «ιδρύονται Τεχνολογικά εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.), τα οποία ανήκουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση»[1]. Μεταγενέστεροι νόμοι (π.χ. 2916/2001, 4009/2011, 4485/2017) επιβεβαίωσαν τη διχοτόμηση της ανώτατης εκπαίδευσης σε «πανεπιστημιακό» και «τεχνολογικό» τομέα, όπου ο τεχνολογικός τομέας περιλαμβάνει τα Τ.Ε.Ι.[2][3][4]. Στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων (EQF/NQF) τα πτυχία των Τ.Ε.Ι. κατατάσσονται στο 6ο επίπεδο («Πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης», Bachelor)[5][6]. Τον Ιανουάριο 2019 (Ν. 4589/2019, ΦΕΚ 13/Α) ξεκίνησε η ενσωμάτωση (όχι δήθεν «ανωτατοποίηση», αφού ήδη ήταν ανώτατα) των Τ.Ε.Ι. στα πανεπιστήμια (π.χ. κατάργηση ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς με ένταξη σε πανεπιστήμια)[7][8], και ακολούθησε η οριστική κατάργηση του διαχωρισμού ΑΕΙ–ΤΕΙ με τον Ν. 4610/2019 (ΦΕΚ 70/Α)[9]. Συμπερασματικά, η νομοθεσία από το 1983 μέχρι το 2019 τοποθετούσε τα Τ.Ε.Ι. σαφώς στην ανώτατη εκπαίδευση (συχνά ως «τεχνολογικό τομέα» αυτής) και όχι ως υποδεέστερη βαθμίδα.
Ως εκ τούτου κακώς συνεχίζεται η διάκριση σε ΤΕ και ΠΕ. Η απαράδεκτη κι άδικη αυτή διάκριση πρέπει επιτέλους να καταργηθεί και οι υπάλληλοι κατηγορίας ΤΕ να ενταχθούν αυτόματα στην κατηγορία ΠΕ χωρίς καμία απολύτως άλλη διάκριση.
Από την ίδρυσή τους τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.) αναγνωρίζονται νομοθετικά ως μέρη της τριτοβάθμιας (ανώτατης) εκπαίδευσης. Ο Ν. 1404/1983 (ΦΕΚ 173/Α’/24-11-1983), που θέσπισε τα Τ.Ε.Ι., ορίζει ρητά ότι «ιδρύονται Τεχνολογικά εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.), τα οποία ανήκουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση»[1]. Μεταγενέστεροι νόμοι (π.χ. 2916/2001, 4009/2011, 4485/2017) επιβεβαίωσαν τη διχοτόμηση της ανώτατης εκπαίδευσης σε «πανεπιστημιακό» και «τεχνολογικό» τομέα, όπου ο τεχνολογικός τομέας περιλαμβάνει τα Τ.Ε.Ι.[2][3][4]. Στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων (EQF/NQF) τα πτυχία των Τ.Ε.Ι. κατατάσσονται στο 6ο επίπεδο («Πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης», Bachelor)[5][6]. Τον Ιανουάριο 2019 (Ν. 4589/2019, ΦΕΚ 13/Α) ξεκίνησε η ενσωμάτωση (όχι δήθεν «ανωτατοποίηση», αφού ήδη ήταν ανώτατα) των Τ.Ε.Ι. στα πανεπιστήμια (π.χ. κατάργηση ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς με ένταξη σε πανεπιστήμια)[7][8], και ακολούθησε η οριστική κατάργηση του διαχωρισμού ΑΕΙ–ΤΕΙ με τον Ν. 4610/2019 (ΦΕΚ 70/Α)[9]. Συμπερασματικά, η νομοθεσία από το 1983 μέχρι το 2019 τοποθετούσε τα Τ.Ε.Ι. σαφώς στην ανώτατη εκπαίδευση (συχνά ως «τεχνολογικό τομέα» αυτής) και όχι ως υποδεέστερη βαθμίδα.
Ως εκ τούτου κακώς συνεχίζεται η διάκριση σε ΤΕ και ΠΕ. Η απαράδεκτη κι άδικη αυτή διάκριση πρέπει επιτέλους να καταργηθεί και οι υπάλληλοι κατηγορίας ΤΕ να ενταχθούν αυτόματα στην κατηγορία ΠΕ χωρίς καμία απολύτως άλλη διάκριση.
Συνεισφέρετε στον δημόσιο διάλογο!
Γράψτε το σχόλιό σας
Μπορείτε να συμμετέχετε χωρίς λογαριασμό, επιβεβαιώνοντας μόνο το email σας, ή με σύνδεση μέσω TaxisNet, που επιβεβαιώνει την ταυτότητά σας. Σε κάθε περίπτωση, εσείς επιλέγετε αν το όνομά σας θα εμφανίζεται δημόσια στο σχόλιό σας.