Στο κοντινό παρελθόν βάσει διάταξης που ισχύει ακόμη, υπάλληλος ο οποίος αποκτούσε πτυχίο ΠΕ μετά τον διορισμό του υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να εξελιχθεί μέσω μετάταξης σε ανώτερο κλάδο, π.χ από ΥΕ σε ΠΕ και με αυτόν τον τρόπο ελάμβανε και την αναγνώριση των προσπαθειών του μέσω της αλλαγής τούτης. Σήμερα εν έτει 2026 δυστυχώς με τις ουρανοκατέβατος και ασταμάτητες διατάξεις που κατά καιρούς βολεύουν τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τα αντίστοιχα υπουργεία αυτό είναι ένα σπάνιο φαινόμενο τουλάχιστον σε κάποιες υπηρεσίες. Εν έτει λοιπόν 2026 και με αφορμή τη διαβούλευση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, στο ελληνικό δημόσιο θα είχε πολύ πλάκα να δούμε σε νούμερα τα στατιστικά στο γεγονός ότι υπάρχουν υπάλληλοι με μεταπτυχιακά. Υπ. Διδάκτορες, πανεπιστημιακά πτυχία και εν δυνάμει επιστήμονες σε κατηγορίες ΥΕ και ΔΕ και παίρνουν εντολές από αναπληρωτές προϊσταμένους ΔΕ. Φυσικά δεν κρίνουμε τις ικανότητες και την εμπειρία αυτών των προϊσταμένων, αλλά κρίνουμε και απορούμε πραγματικά " κάτι πραγματικά δεν πάει καλά σε αυτό το κράτος" είναι κρίμα, πολύ κρίμα. Άραγε έχει γίνει ποτέ έλεγχος πραγματικός; Γνωρίζουν οι υπηρεσίες τους υπαλλήλους και τα προσόντα τους ή κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Έλεος και πάλι έλεος για ποιους γίνονται αυτές οι αλλαγές; Για τους νεοδιοριζομενους των γραπτών διαγωνισμών; Οι υπόλοιποι; Σας ενδιαφέρει άραγε να μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει; Βλέπετε μόνο αυτά που εσείς θέλετε; Είναι αξιοκρατία αυτό; Υπάρχει αναφορά για αυτούς τους ανθρώπους;
Η προτεινόμενη διάταξη διαχωρίζει ουσιαστικά τη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων σε δύο διακριτά στάδια, χωρίς όμως να υπάγει και τα δύο στον ίδιο βαθμό αντικειμενικότητας και ελέγχου. Η βαθμολόγηση κατά το άρθρο 85 βασίζεται σε μετρήσιμα κριτήρια, αποτυπώνεται σε πίνακα κατάταξης, δημοσιοποιείται και υπόκειται σε ένσταση. Αντίθετα, η τελική επιλογή και ιδίως η αντιστοίχιση των επιλεγέντων με τις συγκεκριμένες θέσεις ευθύνης ανατίθεται στον Υπουργό ή στο ανώτατο όργανο διοίκησης χωρίς να προβλέπονται ειδικά, προκαθορισμένα και συγκριτικά κριτήρια, πέραν της συμβατότητας κλάδου και ειδικότητας και του προβαδίσματος των κατηγοριών του άρθρου 97.
Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι υποψήφιος με υψηλότερη συνολική βαθμολογία μπορεί να μην τοποθετηθεί στη θέση για την οποία έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον, ενώ άλλος υποψήφιος με χαμηλότερη βαθμολογία μπορεί να τοποθετηθεί στην ίδια θέση κατά την κρίση του ανώτατου οργάνου. Η σειρά κατάταξης καθορίζει έτσι ποιοι εισέρχονται στη δεξαμενή των επιλέξιμων υποψηφίων, όχι όμως ποιος καταλαμβάνει κάθε συγκεκριμένη θέση. Με τον τρόπο αυτό η αντικειμενική μοριοδότηση αποδυναμώνεται ακριβώς στο κρισιμότερο στάδιο της διαδικασίας.
Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι ειδικά αιτιολογημένη απόφαση προβλέπεται ρητά μόνο στην περίπτωση ισοβαθμίας. Δεν θεσπίζεται αντίστοιχη υποχρέωση ειδικής συγκριτικής αιτιολογίας όταν το ανώτατο όργανο επιλέγει για συγκεκριμένη θέση υποψήφιο με χαμηλότερη βαθμολογία αντί άλλου με υψηλότερη. Η γενική υποχρέωση αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων δεν αρκεί για να καλύψει την απουσία ειδικών ουσιαστικών κριτηρίων που να καθιστούν ελέγξιμη την απόκλιση από τη σειρά κατάταξης.
Παράλληλα, η αναφορά της παρ. 1 σε βαθμολόγηση «κατά προκηρυσσόμενη θέση ευθύνης» δεν αποκτά σαφές ουσιαστικό περιεχόμενο, καθώς τα κριτήρια του άρθρου 85 δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με το ειδικό αντικείμενο κάθε οργανικής μονάδας. Η γενική βαθμολογία του υποψηφίου δεν αποτυπώνει κατ’ ανάγκη την ειδική καταλληλότητά του για συγκεκριμένη Διεύθυνση ή Τμήμα.
Προτείνεται, συνεπώς, η σειρά κατάταξης να αποτελεί το βασικό κριτήριο τοποθέτησης. Εφόσον επιτρέπεται απόκλιση από αυτήν, η επιλογή πρέπει να συνοδεύεται από ειδική και συγκριτική αιτιολογία, βασισμένη σε προκαθορισμένα και ελέγξιμα κριτήρια καταλληλότητας για τη συγκεκριμένη θέση. Στα κριτήρια αυτά πρέπει να περιλαμβάνονται ιδίως η συνάφεια του βασικού τίτλου σπουδών, των μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων με το αντικείμενο της προκηρυσσόμενης οργανικής μονάδας, όπως αυτό προκύπτει από τον οικείο Οργανισμό και το περίγραμμα θέσης εργασίας, καθώς και η αποδεδειγμένη προϋπηρεσία ή άσκηση καθηκόντων στην ίδια ή σε οργανική μονάδα με συναφές αντικείμενο.
Τα στοιχεία αυτά μπορούν είτε να μοριοδοτούνται διακριτά ανά προκηρυσσόμενη θέση είτε, κατ’ ελάχιστον, να αποτελούν υποχρεωτικό περιεχόμενο της ειδικής αιτιολογίας της τελικής επιλογής. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται η αναγκαία ευχέρεια αντιστοίχισης προσώπου και οργανικής μονάδας, χωρίς όμως αυτή να μετατρέπεται σε αδέσμευτη διακριτική ευχέρεια ικανή να ανατρέψει, χωρίς επαρκή τεκμηρίωση, μια σειρά κατάταξης που το ίδιο το νομοσχέδιο συγκροτεί με αξιώσεις αξιοκρατίας, διαφάνειας και αντικειμενικότητας.
Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι υποψήφιος με υψηλότερη συνολική βαθμολογία μπορεί να μην τοποθετηθεί στη θέση για την οποία έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον, ενώ άλλος υποψήφιος με χαμηλότερη βαθμολογία μπορεί να τοποθετηθεί στην ίδια θέση κατά την κρίση του ανώτατου οργάνου. Η σειρά κατάταξης καθορίζει έτσι ποιοι εισέρχονται στη δεξαμενή των επιλέξιμων υποψηφίων, όχι όμως ποιος καταλαμβάνει κάθε συγκεκριμένη θέση. Με τον τρόπο αυτό η αντικειμενική μοριοδότηση αποδυναμώνεται ακριβώς στο κρισιμότερο στάδιο της διαδικασίας.
Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι ειδικά αιτιολογημένη απόφαση προβλέπεται ρητά μόνο στην περίπτωση ισοβαθμίας. Δεν θεσπίζεται αντίστοιχη υποχρέωση ειδικής συγκριτικής αιτιολογίας όταν το ανώτατο όργανο επιλέγει για συγκεκριμένη θέση υποψήφιο με χαμηλότερη βαθμολογία αντί άλλου με υψηλότερη. Η γενική υποχρέωση αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων δεν αρκεί για να καλύψει την απουσία ειδικών ουσιαστικών κριτηρίων που να καθιστούν ελέγξιμη την απόκλιση από τη σειρά κατάταξης.
Παράλληλα, η αναφορά της παρ. 1 σε βαθμολόγηση «κατά προκηρυσσόμενη θέση ευθύνης» δεν αποκτά σαφές ουσιαστικό περιεχόμενο, καθώς τα κριτήρια του άρθρου 85 δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με το ειδικό αντικείμενο κάθε οργανικής μονάδας. Η γενική βαθμολογία του υποψηφίου δεν αποτυπώνει κατ’ ανάγκη την ειδική καταλληλότητά του για συγκεκριμένη Διεύθυνση ή Τμήμα.
Προτείνεται, συνεπώς, η σειρά κατάταξης να αποτελεί το βασικό κριτήριο τοποθέτησης. Εφόσον επιτρέπεται απόκλιση από αυτήν, η επιλογή πρέπει να συνοδεύεται από ειδική και συγκριτική αιτιολογία, βασισμένη σε προκαθορισμένα και ελέγξιμα κριτήρια καταλληλότητας για τη συγκεκριμένη θέση. Στα κριτήρια αυτά πρέπει να περιλαμβάνονται ιδίως η συνάφεια του βασικού τίτλου σπουδών, των μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων με το αντικείμενο της προκηρυσσόμενης οργανικής μονάδας, όπως αυτό προκύπτει από τον οικείο Οργανισμό και το περίγραμμα θέσης εργασίας, καθώς και η αποδεδειγμένη προϋπηρεσία ή άσκηση καθηκόντων στην ίδια ή σε οργανική μονάδα με συναφές αντικείμενο.
Τα στοιχεία αυτά μπορούν είτε να μοριοδοτούνται διακριτά ανά προκηρυσσόμενη θέση είτε, κατ’ ελάχιστον, να αποτελούν υποχρεωτικό περιεχόμενο της ειδικής αιτιολογίας της τελικής επιλογής. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται η αναγκαία ευχέρεια αντιστοίχισης προσώπου και οργανικής μονάδας, χωρίς όμως αυτή να μετατρέπεται σε αδέσμευτη διακριτική ευχέρεια ικανή να ανατρέψει, χωρίς επαρκή τεκμηρίωση, μια σειρά κατάταξης που το ίδιο το νομοσχέδιο συγκροτεί με αξιώσεις αξιοκρατίας, διαφάνειας και αντικειμενικότητας.
Η προτεινόμενη ρύθμιση οδηγεί σε ουσιώδη περιορισμό ήδη θεσπισμένων βαθμολογικών ευεργετημάτων. Ειδικότερα, με το ισχύον άρθρο 82 παρ. 4 του ν. 3528/2007 προβλέπεται μείωση του απαιτούμενου χρόνου βαθμολογικής εξέλιξης κατά ένα (1) έτος για κάθε πρόσθετο μεταπτυχιακό τίτλο, ανεξαρτήτως συνάφειας, ενώ με τη νέα ρύθμιση το όφελος περιορίζεται σε έξι (6) μήνες και δημιουργείται ασάφεια ως προς την απαίτηση συνάφειας.
Παράλληλα, δεν διασφαλίζεται ο ήδη αποκτηθείς πλεονάζων βαθμολογικός χρόνος λόγω άριστων αξιολογήσεων κατά το προϊσχύον σύστημα του ν. 4369/2016, με αποτέλεσμα κατά την επανακατάταξη να κινδυνεύει να απολέσει κάθε πρακτική αξία.
Προτείνεται να διατηρηθεί η μείωση του ενός (1) έτους για κάθε πρόσθετο μεταπτυχιακό τίτλο, ανεξαρτήτως συνάφειας, και να προβλεφθεί ρητά ότι κάθε πλεονάζων βαθμολογικός χρόνος που έχει ήδη αποκτηθεί από πρόσθετους τίτλους σπουδών ή από άριστες αξιολογήσεις διατηρείται και προσμετράται κατά την επανακατάταξη στο νέο βαθμολογικό σύστημα.
Παράλληλα, δεν διασφαλίζεται ο ήδη αποκτηθείς πλεονάζων βαθμολογικός χρόνος λόγω άριστων αξιολογήσεων κατά το προϊσχύον σύστημα του ν. 4369/2016, με αποτέλεσμα κατά την επανακατάταξη να κινδυνεύει να απολέσει κάθε πρακτική αξία.
Προτείνεται να διατηρηθεί η μείωση του ενός (1) έτους για κάθε πρόσθετο μεταπτυχιακό τίτλο, ανεξαρτήτως συνάφειας, και να προβλεφθεί ρητά ότι κάθε πλεονάζων βαθμολογικός χρόνος που έχει ήδη αποκτηθεί από πρόσθετους τίτλους σπουδών ή από άριστες αξιολογήσεις διατηρείται και προσμετράται κατά την επανακατάταξη στο νέο βαθμολογικό σύστημα.
Δημόσιος Υπάλληλος. · 09/08/2026 19:49
Δημόσιος Υπάλληλος. · 08/08/2026 11:28 Καλημέρα σας.. Θεωρώ ότι θα πρέπει να συμπληρώσετε στην Κατηγορία ΔΕ για τον χρόνο Βαθμολογικής εξέλιξης, και για Υπαλλήλους ΔΕ που έχουν τίτλους Πανεπιστημιακής και Πολυτεχνικής σχολής.Υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις Υπαλλήλων ΔΕ. Ευχαριστώ.
Δημόσιος Υπάλληλος. · 08/08/2026 11:28 Καλημέρα σας.. Θεωρώ ότι θα πρέπει να συμπληρώσετε στην Κατηγορία ΔΕ για τον χρόνο Βαθμολογικής εξέλιξης, και για Υπαλλήλους ΔΕ που έχουν τίτλους Πανεπιστημιακής και Πολυτεχνικής σχολής.Υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις Υπαλλήλων ΔΕ. Ευχαριστώ.
Συνεισφέρετε στον δημόσιο διάλογο!
Γράψτε το σχόλιό σας
Μπορείτε να συμμετέχετε χωρίς λογαριασμό, επιβεβαιώνοντας μόνο το email σας, ή με σύνδεση μέσω TaxisNet, που επιβεβαιώνει την ταυτότητά σας. Σε κάθε περίπτωση, εσείς επιλέγετε αν το όνομά σας θα εμφανίζεται δημόσια στο σχόλιό σας.